Γειά σας,καλώς σας βρήκα και καλή χρονιά σε ολους! Αρχικά, να δώσω συγχαρητήρια για αυτόν τον υπέροχο ιστότοπο σε όσους τον λειτουργούν και τον συντηρούν!
Παίζω κιθάρα αρκετά χρόνια ερασιτεχνικά,χαμηλό προς μέτριο επίπεδο.Ηρθε η ώρα να εκπληρώσω ένα τάμα και να μάθω τρίχορδο.Γνωρίζει κάποιος κανέναν καλό δάσκαλο στην Αγία Παρασκευή, Χαλάνδρι και πέριξ;
Σημειώνω ότι είμαι 40κατι ετών.Εκανα μαθήματα σε ωδείο μικρός, κλασική κιθάρα 3 χρόνια.Μετά πήρα μια ηλεκτρική κιθάρα και το έριξα στο ροκ.Φοιτητης ασχολήθηκα με τα ρεμπέτικα, συνοδεύοντας φίλους που έπαιζαν μπουζούκι. Μετά με φάγαν οι δουλειές, αλλά πάντα άκουγα και έπαιζα λίγο μοναχός μου. Γενικά,από ότι μου έχουν πει,έχω καλό αυτί, οπότε ψάχνω κάποιον να μου δείξει περισσότερο τεχνικές κτλ παρά τραγούδια.
Λουκά σ’ευχαριστώ! @roukou Με τη σειρά μου θα προτείνω τον Βαγγέλη Βλαβιανό, που βρίσκεται στο Χαλάνδρι. Μάλιστα έχει και αυτός παρόμοια πορεία με σένα, έχει πτυχίο κλασικής αλλά και ενασχόληση με ηλεκτρική.
Θα σου πρότεινα το θοδωρη μακρυδακη που βρίσκεται στο ηράκλειο. Πίστεψε με αξίζει να τον επισκεφτείς. Εξαιρετικός παίχτης και εξαιρετικός δάσκαλος με μετάδοση σε αυτό που κάνει. Ψάξε εάν θες κάποια πράγματα γιαυτον.
Καλώς όρισες στο Φόρουμ κι εύχομαι καλή διαδρομή στο μπουζούκι.
ένα γενικό σχόλιο πάνω σε αυτό που λες…
Πολλές φορές νομίζουν –ειδικά οι αρχάριοι- ότι ξέρουν “τι λείπει” και “τι χρειάζονται” ώστε να γίνουν καλύτεροι και να προχωρήσουν στο μπουζούκι. Και οι περισσότεροι πέφτουν στην παγίδα ότι εάν μάθουν τους δρόμους και τις τεχνικές -ως πληροφορίες- μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα (πχ ενός έτους) μετά έχουν κατακτήσει ό,τι χρειάζεται κ μπορούν να εξελιχθούν.
Καταθέτω λοιπόν την αντίθετη γνώμη μου εδώ κ παραθέτω τα επιχειρήματά μου:
-Ποιός ο ρόλος του μπουζουκιού διαχρονικά; να παίζει τραγούδια. Φυσικά υπάρχουν και τα ορχηστρικά (ταξίμια και δεξιοτεχνικά σόλο) αλλά κυρίως παίζει τα “αστικά λαϊκά” τραγούδια του Ελλαδικού χώρου
-Αυτό που διαχωρίζει έναν επαγγελματία καλό μπουζουξή από έναν ερασιτέχνη καλό μπουζουξή είναι κυρίως η δυνατότητά του να μπορεί να παίξει ένα πολύ μεγαλύτερο ρεπερτόριο και ίσως χωρίς να το έχει από πριν μελετήσει, ακόμα και κάτι που θα του ζητηθεί εκείνη τη στιγμή. Νομίζω ότι αυτή την δυνατότητα δεν μπορείς να την αποκτήσεις αν δεν έχεις παίξει πάρα πάρα πολλά τραγούδια.
-Έχει επίσης πολύ σημασία το πώς παίζεις ένα τραγούδι. Πολλές φορές μαθητές λένε “παίζω 10 τραγούδια” και στην πραγματικότητα νομίζουν πως τα παίζουν, αφού η εκτέλεσή τους υστερεί σε βασικά πράγματα (τεχνική, ρυθμό, αισθητική κτλ). Αυτό επίσης καλλιεργείται μέσα από την τριβή με το ρεπερτόριο.
-Έτσι, το λέω σαν φιλική συμβουλή, θα πρότεινα σε οποιονδήποτε ψάχνει κάποιον δάσκαλο, να μην πηγαίνει με συγκεκριμένες απαιτήσεις αλλά να αφήσει τον δάσκαλο να σκύψει από πάνω του και να εντοπίσει εκείνος τον τρόπο που θα τον κάνει να προχωρήσει και να εξελιχθεί.
Πολύ σωστές οι επισημάνσεις σου Μπάμπη, αν και εμένα μου έκανε καλή εντύπωση που ο Αργύρης επικεντρώνει στην τεχνική, δηλαδή στο πώς να μάθει σωστά το όργανο. Την εξατομίκευση στην εκπαιδευτική διαδικασία θα την βρει ο δάσκαλος με τον μαθητή, εάν ταιριάξουν και τα χνώτα τους.
<< Ο Μακρυδάκης Θόδωρος (γιός του συγχωρεμένου Στέλιου) παραδίδει μαθήματα μπουζουκιού. Το μάθημα είναι ιδιαίτερο, έχει διάρκεια 1,5 ωρας. Βρίσκεται στην περιοχή του Νέου Ηρακλείου (οδός Πευκών και Ηροδότου 1.) Τηλ: 6976 56 33 26, 210 28 21 712. Η τιμή είναι super!!! Ο ίδιος, εξαιρετικός άνθρωπος και ωραίος τύπος. Φοβερή ικανότητα μετάδοσης.
Υ.Γ. Αφού πέρασα απο 4-5 δασκάλους, τώρα κατάλαβα τι σημαίνει μάθημα. >>