το μεράκι απο το μερακλη΄δεν φεύγει ποτέ…είναι κάτι σαν γλυκιά κατάρα.κι αυτό γιατί ο μερακλής πληγώνεται…και κόβεται η λαχτάρα του και η επιθυμία του να εκφραστεί '‘μπροστά σε άλλους’'κι αυτό επειδή όσο πάνε οι έλληνες και γίνονται ακόμη χειρότεροι(και δεν είναι θέμα ηλικίας).δεν σεβόμαστε τίποτα!ούτε το μεράκι ουτε τον αγωνα για το μεροκάματο ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό!πως έχουμε γίνει τόσο απολίτιστοι και αγενείς και τελικά καταλλήγουνε οι άνθρωποι που '‘έχουνε να δώσουνε,στη μουσική…’'να απομονώνονται και να φαίνονται οι φιγουρατζήδες για να φιγουράρουνε στις πίστες οι άλλοι φιγουρατζήδες…και όσο παέι και χειροτερεύει η κατάσταση!
συφωνο παιδια μαζί σας κι αυτη η κατάστασ με τρελαίνει δηλαδη κοντεύω να γίνω αντικοινωνικός καμια φορά αλλα ας μην μηδενίζουμε όλα παρ ελπιδα μας δηλαδη
οσο υπαρχει τραπουλα
θα βγαινουν οι ρηγαδες
κι οσο υπαρχουν δασκαλοι
θα βγαινουν μαθητάδες
Ναι, αλλά το θέμα είναι τι δάσκαλοι θα υπάρχουν, και τι μαθητάδες θα βγαίνουν… Οι Ρηγάδες είναι αυτοί που είναι και τους ξέρουμε, μόνο που δεν βγαίνουν σε εμάς παρά στους άλλους.
δεν παίζω οργανάκι…αλλά χαλιέμαι το ίδιο με όσους την ώρα που βγάζουνε το μεράκι τους έχουνε απο γυρω γύρω να παλέψουνε μια αδιαφορία?η αδιαφορία καλή θα ήτανε!εδώ μιλάμε για ΄γράψιμο!'και για σπασιμο νεύρων.έχει τελειώσει και η υπομονή και η αντοχή.χαράς το κουράγιο όσων πρέπει(λόγω δουλειάς)να τους παλεύουνε!
εγώ δεν μπορώ πιά.είμαι τυχερή επειδή η παρέα μικρή αλλα΄όπως πρέπει και είμαι χορτάτη!και κακομαθημένη επειδή είμαι πάντα πρώτη μούρη!(ναί, κανω τη τραγουδίστρια…είμαι πολύ καλή για το θεατρικό μέρος του σκηνικού:)γιατί απο φωνή?
άν δεν με σηκώσει ο δημητράκης να πάμε να παίξουμε?(ο δημητράκης ετών 2και 1 ημέρας(αμέ!είχαμε γενέθλια χθές και ρίξαμε τις πενιές μας για χάρη του?(μας)) ο οποίος χτυπά παλλαμακια όποτε γουστάρει και στα καλύτερα! μπορώ να πώ!.το σίγουρο είναι πως αυτός τουλ/στον θα έχει πολυ καλό δάσκαλο.
Τωρα τι να πω!!! Η πικρη αλήθεια είναι οτι δυστηχώς μάλλον έχεις δίκιο
anyway οσο ζω ελπιζω:102::102::102:
Αυτό που έχω να σας καταθέσω φίλοι είναι ότι συγκεκριμένα το ζειμπέκικο είναι παρόρμηση και μία διάθεση να …εκτεθείς σ αυτούς που συνευρίσκονται στον ίδιο χώρο και νιώθουν την ίδια μυσταγωγία μ εσένα ,άν το κάνεις για εφέ είναι σίγουρα καραγκιοζλικι
Επειδή παίζω από τα 18 μου και τα ακούσματα πάντα ήταν από τους γονείς μου σε μία λογική σειρά με το ρεμπέτικο και μετέπειτα την 10ετία του 60 μπορώ να δικαιολογήσω και να συμμεριστώ το μεράκι κάποιου να προσπαθήσει να εκφραστεί με το ζειμπέκικο δηλώνοντας πόνο ,νοσταλγία, αλλά νομίζω παιδιά ότι αυτό το ξεχωρίζεις όταν θα συμβεί ,απλά συμβαίνει σπάνια
Αννα ο κοσμος δεν πάει πια να ακουσει μουσική στις ταβέρνες, πάει να φάει. Ενα μαγαζάκι σε λούμπεν κατάσταση υπάρχει σε μας του Μπάμπη όπου μαζεύονται μερικοί πονεμένοι αλλά δεν είναι για επίσιμη έξοδο
Και καλά κάνεις . Να ελπίζεις Άρη και για να εντείνω τις ελπίδες σου,
προτείνω να δεις το παρακάτω video:
Δε θα μπορουσες να εκφρασεις με καλυτερο τροπο αυτο που ενιωθα οταν επαιζα για ενα μικρο (ευτυχως) χρονικο διαστημα σε ενα μεζεδοπωλειο! Τεραστια αδιαφορια απο τον κοσμο για τη μουσικη:106:. Ειναι πραγματικα απογοητευτικο να προσπαθεις να μεταδωσεις στον αλλο το μερακι σου, την καψουρα σου για τη μουσικη, για το ρεμπετικο και το μονο που να εισπραττεις να ειναι πληρης αδιαφορια. Πλεον εχω καταληξει. Θα παιζω για την παρεα μου που ειναι μερακληδες και πραγματικα γουσταρουν και σεβονται τη μουσικη και τους μουσικους.
Εδώ θέλω να κάνω κάποιες επισημάνσεις… Πρώτον θεωρώ εξίσου εκνευριστικό με την αδιαφορία των πελατών κάτι δασκαλίστικα σσσσσσσσσσσστττ που έχω ακούσει από άτομα που παίζουν μουσική σε ταβέρνα:087::087: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ!
Τι να κάνουμε ευτυχώς ή δυστυχώς στην ταβέρνα πάει ο κόσμος κατά βάση για να πει καμιά κουβέντα με την παρέα του, να κάνει χαβαλέ, να τσιμπήσει κάτι και να πιει (έως και να μεθύσει). Πολύ δευτερευώντως θα πάει κάποιος για να ακούσει μουσική. Επομένως θα έλεγα ότι κακώς κατακρίνουμε τον κόσμο, μάλλον αλλού θα πρέπει να ρίξουμε τις ευθύνες.
Τέλος σε αντίθεση σε σχέση με σένα φίλε “Μάρκος για πάντα” η μεγαλύτερη αδιαφορία (ευτυχώς με την παρέα μου στο χωριό και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον) ήταν από φίλους, σε σημείο σιχαμάρας όμως. Ενώ αντίθετα όσες φορές έπεξα σεμαγαζί ήταν μια χαρά.
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, για ΄μέναν, από το να παίζεις μπροστά σε ένα τοίχο που μάλιστα, δεν αντανακλά εύηχα. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν έγινα επαγγελματίας: δεν μου αρέσει να δουλεύω για να «διασκεδάζουν» οι άλλοι, προτιμώ να διασκεδάζω ο ίδιος, έχοντας προηγουμένως δουλέψει.
Αυτό ισχύει για τις ταβέρνες και τα μεζεδοπωλεία, όπου ακόμα και από την πλευρά του καταστήματος, η μουσική παρέχεται παρεπιπτώντως. Και αυτό εννοούσα, ότι η φυσιογνωμία ενός μαγαζιού είναι το πρόβλημα. Για παράδειγμα αν πας σε ένα σκυλάδικο χειρίστης διαλογής, όλοι ακούνε μουσική και χορεύουν, κι ας είναι η μουσική πολύ υποδιέστερη σε σχέση με ένα ρεμπέτικο ντουέτο μιας ταβέρνας. Όμως είναι η φυσιογνωμία του μαγαζιού, που πάει ο άλλος με σκοπό να ακούσει μουσική και όχι για κάτι άλλο.
Προτιμώ να παίζω για λίγους και καλούς
φίλε gogo,δυστυχώς ακόμα και απο φίλους(με διαφορετική μουσική επιλογή)συμβαίνει αυτό,που θα έπρεπε να υπαρχει α!μή τί άλλο! σεβασμός στο φίλο.το έχω ζήσει και αυτό…και σκέφτεσαι:εδώ δεν μπορείς να κανεις καλά τους δικούς σου!θα σεβαστούνε το μεράκι σου ή το μεροκάματόσου οι ξένοι?εγώ ακόμα όμως να καταλάβω,γιατί αφού θές να πας για φαγητό και κουβέντα διαλέγεις μαγαζί με ζωντανή ορχήστρα και μάλιστα ρεπερτορίου ρεμπέτικου?δεν εχει λογικη΄!(τέλος πάντων άπειρες φορές το αναλύσαμε).όσο για τα μαγαζιά με τη δυνατή μουσική που στόχο εχουνε τη διασκέδαση…δεν ακούει ο κόσμος εκεί μουσική,εκεί πάνε για χορό!και κουβέντα απλά κανείς δεν ενοχλείται επειδή δεν ακούγεται απο την ένταση!όσο για τα σσσσσσσσσσ…δεν είναι μωρέ δασκαλίστικα…ζόρι τραβάμε κι εμείς που χαλιόμαστε επανω στη λαχτάρα μας…να σκάσουμε τελείως?μας βγαίνει καμιά φορά.
Το θέμα που συζητάμε, το βρίσκω πολύ σοβαρό
γιατί έχει αρχίσει και παίρνει διαστάσεις απίστευτες για μένα τουλάχιστον. Τείνω να γίνω
αντικοινωνικός η ¨περίεργος¨ και δε θα ήθελα,
υπάρχει κ΄ άλλος κόσμος στο σπίτι. Σε καφέ με tv δε πάω, σε ταβέρνα με tv δε πάω ,σε κινηματογράφο έχω κάνει φασαρία. Σε μαγαζιά με ρεμπέτικα ,λαϊκά , δημοτικά, που πηγαίνω
τα ιδια .Έχω διαπιστώσει το εξής ,ο κόσμος πια
δεν ακούει, ο κόσμος πια βλέπει, ο κόσμος ζει με όρους τηλεοπτικούς! Πολύ δε περισσότερο όταν ¨βγαίνει¨.
1 «Μου αρέσει»
Συμφωνώ με τον Μπάμπη και επαυξάνω. Το πράγμα έχει καταντήσει αηδία :079: και δε μιλάω για μαγαζιά που είναι προσανατολισμένα προς το φαγητό και ακούγεται και καμιά πενιά. Μιλάω για μαγαζιά που είναι προσανατολισμένα στη μουσική. Ακόμα και στον Πίκο πολλές φορές γίνεται βαβούρα. Έλεος πια. Οι κορυφαίοι μουσικοί του είδους που ακούμε (λαϊκό τραγούδι) δεν μπορούν να είναι μαϊντανοί στο φαγητό των ανεγκέφαλων που συνωστίζονται για να ακούσουν και καμιά πενιά. Τουλάχιστον ρε παιδί μου αν δεν μπορούν να βγάλουν το σκασμό ας τραγουδάνε και ας είναι και φάλτσοι…
Ας μην πιάσω βέβαια τα παρεϊστικα σχήματα σαν τα δικά μας που φχαριστιόμαστε να παίζουμε μόνο μετά τις 3.00 το βράδυ όταν η παρέα που έκανε βαβούρα έφυγε τελικά από δίπλα μας. Όλα αγαπητοί φίλοι ανάγονται στο είδος της κοινωνίας που ζούμε. Και αυτή η αντι-κοινωνική συμπεριφορά (γιατί περί αυτού πρόκειται) ανάγεται στο είδος της παιδείας που γεμίζει τα μυαλά των ανθρώπων αυτής της χώρας… και είναι δυστυχώς για τα μπάζα.
1 «Μου αρέσει»
Σε πράγματα που έχω κάνει και πιθανότατα να ξανακάνω στη ζωή μου δεν μπορώ να είμαι ισοπεδοτικός. Κανονικά θα πρέπει μουσικός και κοινό (ακόμα και στα πιο μικρά σε όλα τα επίπεδα σχήματα) να είναι μια γροθιά να ενώνονται. Μου είπε κάποτε ένα παληκάρι που έπαιζε μπουζούκι (πάρα πολύ καλός) ότι προτιμάει να παίζει στο 30ευρω της ταβέρνας από το κατά πολύ μεγαλύτερο μεροκάματο των μπυζουκτσήδικων, επειδή βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον κόσμο. Έτσι κι εγώ αυτό το πράγμα προσπαθώ πάντα να το λαμβάνω υπόψην μου. Και όσες φορές έχω παίξει σε μαγαζί, προσπαθώ να είμαι σε συνεχή επικοινωνία με τους θαμώνες, αλλά και σαν πελάτης, προσπαθώ πάντα να είμαι κοντά (όχι χωροταξικά) στους μουσικούς. Αλλά επειδή πολλές φορές με την παρέα που είσαι τυχαίνει να κάνεις φασαρία (για ποικίλους λόγους), προσπαθώ να είμαι μετρημένος όσον αφορά το ζήτημα. Επομένως θα καλούσα να σκεφτούν όλοι αν έχουν υποπέσει στο ίδιο “ατόμα” και να επιχειρήσουν να το διορθώσουν.
Την Παρασκευή το βράδυ πήγα σε μια ταβέρνα στο Ν.Ρύσιο με κάτι φίλους οι οποίοι με παρακάλεσαν να φέρω το τζουρά για να τους παίξω κανένα τραγουδάκι,λόγω εμπειρίας στο θέμα τους είχα πει ότι αποκλείεται να καταφέρω να παίξω μέσα σε τόση φασαρία.Τελικά ΄το πήρα το όργανο και ήταν μια φρίκη,μετάνιωσα τόσο πολύ.Όσο πιο δυνατά έπαιζα τόσο πιο δυνατά μιλούσανε,όταν σταμάταγα να παίζω σταμάταγαν να μιλάνε δυνατά,ένα περίεργο πράγμα.Δεν ξέρω αλλά υποψιάζομαι ότι έπρεπε να είχα έναν ενισχυτή 500 watt να τους ξεκουφάνω και να έχουν πονοκέφαλο μέχρι την άλλη μέρα το βραδυ,αυτη πιστεύω θα ήταν μια καλή εκδίκηση σ’ αυτούς τους αγενέστατους.:246:
1 «Μου αρέσει»
Φίλε FGeorge έτσι είναι.Παλιός μουσικός (ακκορντεονίστας που μετά το γύρισε σε farfisa ) που παίζαμε μαζί και κάποια στιγμή απέκτησε δικιά του ταβέρνα έλεγε " όσο πιο πολύ φωνάζει ο κόσμος τόσο χαμηλώνω την κονσόλα".Αν η μουσική δεν είναι στο κλίμα του κόσμου,ή το κοινό είναι ασεβές (σημείο των καιρών μας),τότε δεν τους ξεκουφαίνεις με περισσότερη ένταση,(πρώτα τα δικά σου αυτιά κινδυνεύουν) αλλά χαμηλώνεις αρκετά μήπως και ησυχάσουν.
Φίλε nikosn,εγώ όταν θα βγώ για να διασκεδάσω υποτίθεται ότι εχω βγεί για να κάνω κάτι διαφορετικό και όχι να πιάσω την πάρλα πάλι για να συζητήσω τα ίδια και τα ίδια που ίσως να τα συζητούσα όλη μέρα,βγαίνω για να ακούσω μια πενιά ,να χαλαρώσω, να τραγουδήσω.
Με λες είμαι άκαρδος σκληρός σαν καλομαθημένος γιος
και το 'χεις σε παράπονο πως είμαι αγόρι άπονο:246:
Δεν είχε η μάνα μου άλλονε γι’ αυτό και δεν με μάλωνε
με πρόσεχε όμως πολύ μη με πλανέψει το φιλί:246:
FGeorge φίλε μου δεν μιλώ για σένα σίγουρα,όπως και για κάθε έναν που βγαίνει να διασκεδάση, με σεβασμό για τον κόπο εκεινών που του εξασφαλίζουν την διασκέδασή του.Μιλώ για τους “άλλους”.Μου έχει τύχει πάμπολλες φορές -στο πάλκο- την ώρα που τελειώνουμε το πρόγραμμά μας ,και έχουμε περάσει σε τραγούδια πιό “ατμοσφαιρικά”-ας μου επιτραπεί ο όρος-ακριβώς γιατί το πρόγραμμα πρέπει να τελειώσει ,κάποιες παρέες να ζητούν εκείνη την ώρα χορευτικά , και άλλα,που προηγουμένως είχαμε παίξει,και εκείνη την ώρα απλά συζητούσαν φωνάζοντας χωρίς να δίνουν καμμία σημασία.