Με αφορμή την κουβέντα που γινεται αλλού, ένα ταγκουδάκι του 1944. Οι συντελεστές φαίνονται στο βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=2geToz4gCUQ&list=RD2geToz4gCUQ&start_radio=1
Με αφορμή την κουβέντα που γινεται αλλού, ένα ταγκουδάκι του 1944. Οι συντελεστές φαίνονται στο βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=2geToz4gCUQ&list=RD2geToz4gCUQ&start_radio=1
I have a CD from Kristi, bought from herself, she played in Stuttgart, at a big intercultural festival and at Laboratorium
My opinion: this composition could be a dark wave song from THE CURE. it is for me a wonderful song, great.
Από την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου 'Της νύχτας τα καμώματα"
Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Τραγούδι: Τάκης Μπίνης
Επιμέλεια βίντεο: Χρήστος Ζουλιάτης
Στο έργο ο ρεμπέτης Ορφέας Κρεούζης, ‘‘τραγουδάει’’ αυτό το τραγούδι, σε play back, πλην όμως, στην πραγματικότητα είναι η φωνή του Τάκη Μπίνη.
Μπουζούκι παίζει ο Μπάμπης Μπακάλης και κιθάρα ο Γιάννης Παπαδόπουλος. Τα άλλα μέλη της ορχήστρας είναι άμουσοι κομπάρσοι.
Το τραγούδι αυτό ήταν γραμμένο για την ταινία “Στέλλα” (1955) και το 1957 μπήκε με άλλα λόγια στην ταινία “Της νύχτας τα καμώματα”.
Και από την ίδια ταινία
Δεν είναι και από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ωστόσο η ιστορία του, ειδικά για το ρεφρέν είναι συγκινητική:
Από τα άγνωστα κομμάτια. Σύνθεση και στίχος, Γιάννης Κυριαζής. Φωνές: Σταύρος Τζουανάκος, Μαρία Γρίλλη και Γιάννης Κυριαζής.
"Τρελή που θέλεις να με στεφανώσεις "
Μόνον τρελές έκαναν τέτοιες προτάσεις ?
Τραγούδι Τζουανάκος/Τσιτσάνης
Ακορντεόν: ΚΟΣΜΑΣ ΝΙΚΟΣ,
Κιθάρα: ΧΡΥΣΙΝΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ,
Μπουζούκι: ΜΑΛΤΕΖΟΣ ΛΟΥΚΑΣ, ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
Από πού άραγε μας προκύπτει αυτό;
Να σημειώσουμε με την ευκαιρία το τσιτσανικό τετράστιχο, η έμπνευση του οποίου οφείλεται στο ποίημα «Καρδιάς ερείπια» της Ανθούλας Σταθοπούλου-Βαφοπούλου (1935)
Μοιάζει η καρδιά μου—αλίμονο!—μέ μιά έρημη
από βαρβάρους χώρα ρημαγμένη.
Τί κι’ αν οι ομορφιές της νεκρωθήκανε ;
Κάτι απ’ τήν αρχοντιά της απομένει.
Από τους στίχους. Αναφέρεται στην κατάσταση της Ελλάδας το 1948.
¨Σαν τη ρημαγμένη χώρα, μοιάζει η δόλια μου καρδιά".
Για μένα έχει να κάνει, όχι με το από που το αντέγραψε πιθανά, αλλά το πότε ηχογράφησε το τραγούδι.
Μάλιστα.
Δεν τίθεται ζήτημα πιθανολόγησης.
Είναι αυτόδηλη διακειμενική αναφορά
Όπως και να χει, το ότι πήρε ο Τσιτσάνης ένα ποίημα και το προσάρμοσε με τέτοιο τρόπο, ώστε να φτάσει μέχρι τις μέρες μας δείχνει το πόσο μεγάλος ήταν. Χώρια ότι επικοινώνησε τον στίχο της ποιήτριας σε πολύ ευρύτερο κοινό.
Ας με διορθώσει όποιος γνωρίζει περισσότερα, αλλά μέχρι να έρθει ο Χριστιανόπουλος με άρθρο του το 1990 (“Στιχουργικά δάνεια του ρεμπέτικου” (περιοδικό εκ παραδρομής) να μας αποκαλύψει τη διακειμενική αναγωγή, δεν το γνώριζε το κοινό.
Κι έπρεπε να φτάσουμε στο 2004 (βλ. Λαϊκό τραγούδι τχ. 6) για να δημοσιεύσει ο Χατζηδουλής συζητήσεις με τον Τσιτσάνη, όπου ο ίδιος λέει ότι πρόκειται για το πρώτο τραγούδι που έγραψε το 1941: “αργότερα πήρα ένα στιχάκι από τη συλλογή μιας ποιήτριας στη Σαλονίκη, το οποίο τροποποίησα και λίγο”.
Αυτά είναι όσα λέει ο ίδιος
Το ότι εμείς δεν γνωρίζαμε από που πήρε τον στίχο ή τους στίχους, ο Τσιτσάνης δεν παίζει κανένα ρόλο. Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς κουβεντιάζουμε. Μειώνει σε κάτι το τραγούδι;
(Ευτυχώς φτιάχτηκε το Internal server error που μου έβγαζε για κανά δυο μέρες).