Ε, ναι, με λόγχες, κενταύρους, φανταράκια και άλλα τέτοια ηρωϊκά θα γιορτάσουμε και θα χορτάσουμε Εθνικήν Ανάτασιν, αυτή την περίοδο…
και μετα την παρέλαση και τα εμβατήρια, πάμε για τσίπουρα με Χιώτικο σουίγκ του 1958. τα 78αρια παραδίδουν τη σκυτάλη στα 45αρια και ο Χιώτης, δεν αποφάσισε ακομη τι ήχο θελει στο fender του. χροιά κιθάρας η κατι άλλο?
δεν είχε κατασταλάξει ακόμη.
πάντως εδω η χροιά δεν ταιριάζει στο μπουζούκι. πολυ fat. θυμίζει jazz και joe pass. ευχαριστούμε το “system” που το “ανακάτεψε “..
Δε ξέρω εάν έχει αναφερθεί ποτέ από κάποιον άλλον εδώ, αλλά τελευταία συχνά επιστρέφω σε αυτό το τραγούδι.
Πολύ φιλότιμη προσπάθεια από μια νέα γενιά μουσικών που τους βγάζω το καπέλο μιας και μιλάμε για μελοποιημένη ποίηση. Η Μαριάνα Κατσιμίχα ερμηνεύει σε μουσική Αλέξανδρου Γουργουλιού ποίηση του Διονύση Τζαρέλλα, από τη δισκογραφική δουλειά “Επίλογος” (2024)
παίζουν επίσης οι Φώτης Βεργόπουλος: μπουζούκια, Γιάννης Κουφουδάκης: πιάνο, Αποστόλης Παρασκευαΐδης: κοντραμπάσο, Γιάννης Παπαδούλης: τύμπανα.
Προτείνεται ακρόαση μέχρι τέλους χωρίς δεύτερη σκέψη!
the melody of … ![]()
Καλημέρα σε ολους/ες.
Ως νέο μέλος να σας χαιρετήσω με αυτήν την εξαιρετική εκτέλεση του υπεροχου τραγουδιού του Τσιτσάνη:
Να κεράσω ένα φίνο τραγουδάκι από τον Χιώτη πριν πιάσει το τετράχορδο μπουζούκι.
Ωραία πράματα!
Στους φίνους χαρακτήρες προσήκουν φίνα τραγουδάκια ![]()
για ακούστε εδω!
να ενας “αριστούχος” 8χορδος,
που μελέτησε πολυ Χιώτη.
μηλαω για τον Βαγγέλη Αβραμάκη(δεν τον ήξερα) στο τραγούδι του Χιώτη
- Μια νύχτα σαν κι απόψε -
τραγουδάει ο Ηλίας Μπατζογιάννης
και η πρώτη εκτέλεση με Χιώτη, Πετσά και μάλλον Γιώργο Κουλαξίζη. 1960
τραγουδάει ο Θεόδωρος Νικολάου.
Ο Αγαπημένος και ο καλύτερος για μένα μπουζουξής της εποχής μας ο Βαγγέλης Αβραμάκης. Μπορεί για μεμονωμένα τραγούδια να έχω ακούσει από άλλους μουσικούς εκτελέσεις που μου άρεσαν περισσότερο, αλλά συνολικά τον θεωρώ ως τον καλύτερο, ανάμεσα στα άλλα, γιατί ενώ έχει φτάσει σε ένα τρομερό επίπεδο δεξιοτεχνίας και ταχύτητας, σέβεται απόλυτα την μουσική και η δεξιοτεχνία του υπηρετεί αποκλειστικά την απόδοση των τραγουδιών και όχι το εγώ του και το να διαφημίζει τις ικανότητες του. Σήμερα λοιπόν χάρηκα τρομερά που για πρώτη φορά άκουσα και είδα μια εκτέλεση του με τρίχορδο:
Μιας κι άρχισε η ψύχρα λιγάκι …
Γιώργος Τσιμπίδης . απο τους “Μεγάλους “
Γεννήθηκε στο Καραβόσταμο της Ικαρίας το 1927. Συμμετέχει σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις με όλους τους μεγάλους του λαικού. Το 1961 φεύγει για την Αμερική όπου κάνει αξιόλογη καριέρα, επιστρέφει οριστικά το 1994. Πέθανε στις 11/04/2003.
Ακούω αυτό και παλεύω με τις γέφυρες … (δάσκαλε, φώτισέ με…)
Καλημέρα σε όλους και όλες.
Αγαπημενο.
Έκσταση
Αυτό δεν το βαριέμαι
Καλησπέρα
Το συγκεκριμένο τραγούδι το έχω ακούσει εκατοντάδες φορές να πω θα είναι λίγο τόσο στην αρχική έκδοση του Βαμβακάρη όσο και στην πλήρως διασκευασμένη με τον Μπιθικώτση στην ερμηνεία (εκτός από τον τίτλο και τους δυο πρώτους στίχους δεν βρίσκω κάποια άλλη ομοιότητα). Για έναν άγνωστο σε μένα λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω, μέχρι πρόσφατα δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ διέφεραν, τόσο στη μουσική όσο και στους στίχους.
Ένα βίντεο με τον συχωρεμένο Χρήστο Κωνσταντίνου να συνοδεύει την Σοφία Εμφιετζή.





