🎵 Τι τραγούδι ακούμε... τώρα!

2 αναρτήσεις συγχωνεύθηκαν σε ένα υπάρχον νήμα: Εκπομπή για τον Μάρκο Βαμβακάρη - Νέαρχος Γεωργιάδης (ΡΙΚ)

Σήμερα βραδάκι, θα βάλω το μοναδικό (που γνωρίζω τουλάχιστον) ορχηστρικό με όνομα…

Μη με πεισματώνεις

Σύνθεση: Μάρκος Βαμβακάρης


Κάπου άκουσα ότι έχει όνομα διότι προοριζόταν να γίνει τραγούδι (κανονικά με στίχους) αλλά τελικά ο Μάρκος δεν το δημοσίευσε ποτέ. Ξέρουμε κάτι γι’ αυτό; Ισχύει;

4 Likes

4 αναρτήσεις διαχωρίσθηκαν σε ένα νέο νήμα: Για σε μεθώ κάθε βραδιά - Σχολιασμός στίχων

Κομματάρα του μεγάλου μας Μητσάκη…

4 Likes

Τραγούδι του 1940 που όπως γράφει είναι σύνθεση κάποιου Ι. Διαμαντόπουλου σε στίχους Γιώργου Πετροπουλέα.
Τραγουδούν ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ενώ μπουζούκι παίζει ο Σπύρος Περιστέρης.

Μαρόκο

Καλή ακρόαση :slight_smile:

3 Likes

Το τραγούδι που ακούω πολύ συχνά τώρα τελευταία είναι “Ο Πινόκλης” - 1928. Στίχοι - μουσική Δημοσθένης Ζάττας και ερμηνεία Γιαννάκης Ιωαννίδης.

Κει στον Πειραιά γεννήθηκα και τ’ όνομά μου ειν’ Τσόκλης
μα δω ξαναβαφτίστηκα και γίνηκα Πινόκλης

Κει στον Πειραιά καθόμουνα κει μες στο Πασαλιμάνι
μα στο Νιού Γιόρκι κάθομαι στο Μάντισον σε χάνι

Και ξέρτε ρε αρκαντάσηδες πώς μπερδεύτηκεν ο κόμπος
γιατί την ανακάλυψε αυτή τη γη ο Κολόμπος

Από το γλωσσάρι μας:
Πινόκλης (ο)
Ελληνοαμερικανική λέξη, παρατσούκλι για κάποιον που παίζει πολύ “Pinocle” (χαρτιά)

Η τελευταία στροφή έχει και ένα είδος προφητείας (γράφτηκε το 1928) ή τέλος πάντων κάποιο είδος άι-σιχτίρ ή εγώ την ερμηνεύω με αυτό τον τρόπο;

4 Likes

τι κομματάρα ρε παιδιά…
4 Likes

Πραγματικά εξαιρετικό κομμάτι… Έχει έναν ρυθμό τρομερό!

3 Likes

και στιχάρες: “και στην καρδούλα σου καϋμό ποτέ σου να μη βάζεις”!

2 Likes

Ένα τραγούδι που πρωτοάκουσα πριν 10 χρόνια περίπου σε κάποια εκπομπή του Άρη Νικολαϊδη στον 902. Είναι του 1958 και ανήκει ακριβώς στην κατηγορία αυτών που λέμε ότι είναι πια εκτός ρεμπέτικου. Αλλά δεν ξέρω πώς, το τραγούδι αυτό μου αρέσει πάρα πολύ “και βάζω την πλάκα συχνά”. Πολύ χαμηλά το πιάνει ο Γαβαλάς. Δύσκολο και να το μουρμουρίσω ακόμη.


Νομίζω ότι από εκείνη τη χρονιά (1958) ο Χιώτης -εκτός από το τετράχορδο- βάζει και τα ηλεκτρικά εφφέ στο παίξιμο και τις ηχογραφήσεις. Ο ήχος αυτός χρησιμοποιήθηκε δυο χρόνια αργότερα στον Επιτάφιο. Σε ορισμένα σημεία του, το τραγούδι αυτό σου φέρνει στο μυαλό Θεοδωράκη.
5 Likes

Στην συγκέντρωση της 16/12 παίχτηκαν, εκτός των άλλων, και διάφορα του Μητσάκη όπως η Βαλεντίνα. Όταν ανέφερα ένα, του ιδίου διασκεδαστικού πνεύματος, οι αγαπητοί φίλοι όπως ο @admin, δήλωσαν άγνοια. Το βάζω εδώ.


(Στην μνήμη της θείας μου της Ιωάννας από την οποία το έμαθα σχεδόν σαράντα χρόνια πριν, σε οικογενειακά αποκριάτικα πάρτυ -χωρίς όργανα-στον Αρτεμώνα)
5 Likes

Πράγματι το πνεύμα είναι ίδιο… “Επιθεωρησιακού” χαρακτήρα! Και αυτό του Μητσάκη…

1 Like

Και συνεχίζω. Ένα τραγούδι από τα τέλη της δεκαετίας του 50 που άρεσε τον παππού μου (περίπου πενήντα χρονών όταν βγήκε ο δίσκος). Του το παιζαν και στα βιολιά.
Λέγεται ότι ο παππούς μου με την παρέα του, μπήκαν σε μια εκκλησιά στον Αρτεμώνα και το τραγούδησαν εκείνα τα χρόνια.


Λέω ότι τα στιχάκια που τον ταρακούνησαν ήταν αυτά:
Εγώ είμαι εργατόπαιδο μα έχω ψυχή μεγάλη,
είμαι παιδάκι του λαού της Παναγιάς και του Θεού και με ζεστή αγκάλη.
4 Likes

για βροχή ούτε κουβέντα, σίγουρα είναι μητσάκης;

2 Likes

Να αλλάξω κλίμα;

Εξαιρετικός (πρώιμος) Χιώτης…

4 Likes

Ανεπανάληπτος Τσαουσάκης!

5 Likes

Εδώ και μια βδομάδα το ακούω συνέχεια:

Τούρκικο Ghazel (Şendim Ne Gamım Vardı Ne Derdim), μάλλον 1925-26. Εκπληκτική φωνή (Hafiz Burhan).

6 Likes

@Kapelas καλωσόρισες στο φόρουμ μας καλές συζητήσεις να έχουμε!

Πραγματικά αυτό το τραγούδι - σύνθεση του Τσιτσάνη, είναι εξαιρετικό! Ειδικά η στιχουργική του είναι ανεπανάληπτη:

Χτίζουν και γκρεμίζουν κάστρα
σ’ ένα γλέντι φοβερό
για μια κόρη ξελογιάστρα
κι αν χαθεί που θα τη βρω

Μου την άρπαξε η μοίρα
μια βραδιά στο χαλασμό
θα τη βρω και θα την πάρω
το `χω βάλει πια σκοπό

Δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω
σε βουνά και σε γκρεμό
κι όμως ζω να τυραννιέμαι
στο δικό της τον καημό

Εμένα ειδικά μου αρέσει το πρώτο δίστιχο: “Χτίζουν και γκρεμίζουν κάστρα σ’ ένα γλέντι φοβερό”. Πόσο ωραία πρέπει να ήταν αυτή η ξελογιάστρα για να χτίζουν αλλά και να γκρεμίζουν κάστρα για εκείνη…

2 Likes

Ε, Χαφίζ Μπουρχάν είν’ αυτός!.. Στα σοπράνα άπιαστος, πράγματι! Άκου τον και στο Μακμπέρ (ερ γερ καρανλίκ).

Υπάρχουν όμως και άλλοι εξ ίσου καλοί Τούρκοι και Τούρκες στο γκαζέλ. Ψάξ’ τους, αξίζει!

3 Likes

Καλώς σας βρήκα Χρήστο, να 'σαι καλά για το καλωσόρισμα!

4 χρόνια στο ρεμπέτικο τραγούδι, καινούργιος στο φόρουμ εν αναμονή του τρίχορδου που περιμένω για συντροφιά στη μοναξιά και στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Τρομερό κομμάτι και πάντα επίκαιρο… για μια κόρη ξελογιάστρα!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

4 Likes