εγω το ακούω για Εβιτς τελικά
αλλά πες οτι με την λογικη των δρόμων το ειπανε Σεγκιάχ. Το Πε- πως άραγε να τους ηρθε;
Ο Λάμπρος πάντως κεντάει
Λιγο πολύ το χρώμα πεντσγκιαχ αυτό είναι: ραστ με αυξημένη τεταρτη. δεν νομίζω οτι υπάρχει σε αυτόν τον αμανέ
Με την ευκαιρία που βρήκα αυτό το ασυνήθιστο σύντομο έργο του Χατζημιχελάκη, έβαλα κι ακούω όλη τη σειρά. 61 βίντεο, 73 «εικόνες» από διαφορετικά ως επί το πλείστον μακάμια (πού και πού κάποιο είναι στο ίδιο μακάμι με ένα προηγούμενο), που ωστόσο συνιστούν καθαρά πιανιστική μουσική. Δεν έχω ξανακούσει κάτι τέτοιο.
Πού να τους θυμάται κανείς όλους! Έχει ξανααναφερθεί σ’ αυτό το νήμα, τόσο για σμυρναίικους μανέδες (Ματζόρε, Τζιβαέρι), που ίσως σ’ αυτούς ειδικευόταν πιο πολύ, όσο και για αλατούρκα. Δες κυρίως το #36.
Εδώ rebetiko.sealabs.net - Αρχική Συζητήσεων. άπαντα τα ευρισκόμενά του. Και μερικά δημοτικά, και μερικά τουνταίικα (Παγκρατιώτισσα, Κουκλάκι!), κι ένα ψαλτικό. Συνεργασίες όλο με σοβαρό κόσμο, Λάμπρο, Σαλονικιό κλπ.
Ακούγοντας μερικά άλλα του Θωμαΐδη, μάλλον απλώς τραγουδούσε σε χαμηλές τονικότητες. Άρα, Σεγκιάχ. Και με σπασμένο τηλέφωνο Πεσεγκιάχ.
Τώρα που το σκεφτομαι εχεις δικιο: Το χρωμα είναι Σεγκιάχ αλλα τοποθετημενο αρκετα χαμηλά ετσι ώστε η μελωδική ανάπτυξη να ξεπερναει την μια οκτάβα απο την βάση. Είναι ασυνήθιστο για το seyir και δεν κολλάει απόλυτα στο Segah.
Μια υπόθεση: η λέξη Pes σημαινει Βαθύς, Χαμηλός. Μήπως πρόκειται για Pes-Segah; Δηλαδή ένα Σεγκιαχ απο χαμηλή βάση; Δεν βρίσκω κάτι τέτοιο στη θεωρία απλά αναρωτιέμαι.