Καλημέρα σας , ήθελα να ζητήσω την γνώμη σας για το θέμα μελέτης προχωρημένων
Για την ιστορία είμαι 29 χρόνων και παίζω μπουζούκι εδώ και 3-3μιση χρόνια .. ο χρόνος μελέτης μου είναι από 1.5 έως 2.5 ώρες την ημέρα
Μαθήμα κάνω αραιά και που (πχ μια φορά τον μήνα ή τον ενάμιση μήνα )
Έχω μάθει δρόμους , συγχορδίες δρόμων και γενικά στην θεωρία τα έχω πάει πάρα πολύ καλά
Τώρα στην πράξη , μέχρι πριν από 3 μήνες ο τρόπος που μελετούσα είναι είτε να έβγαζα ένα τραγούδι (από YouTube) είτε να έπαιζα τα τραγούδια που ήξερα και στις φράσεις-σημεια που μου ήταν δύσκολο να το παίξω το έκανα άσκηση και το έπαιζα πολλές πολλές φορές. Από ασκήσεις αραιά και που και όχι με συνέπεια.
Εδώ και τρεις μήνες έχω σημειώσει 9-10 ασκήσεις (που σύνολο παίρνουν 30-35 λεπτά) και με το που πιάσω το μπουζούκι κάνω αυτό το πρόγραμμα μέχρι να τις ολοκληρώσω όλο , και μετά προχωρώ στο τραγούδι κτλ ( Στην αρχή ήταν 3-4 όσο περνούσε ο καιρός και έβλεπα εξέλιξη έβαζα και άλλες χωρίς να αφαιρώ τις προηγούμενες)
Διαπίστωσα μεγάλη εξέλιξη και τις φράσεις που δεν μπορούσα να τις παίξω αν και τις μελετούσα πολλές πολλές φορές τώρα τις παίζω άνετα χωρίς κάν να έχω μελετήσει τις συγκεκριμένες φράσεις (μόνο από την πρόοδο των ασκήσεων)
(Από τα λεγόμενα των άλλων βρίσκομαι στην γραμμή που διαχωρίζει ερασιτέχνη με επαγγελματία )
Η ερώτηση είναι υπάρχει κάποιο πιο συγκεκριμένο πρωτόκολλο για το στάδιο που βρίσκομαι; Κάποιες ασκήσεις που είναι για την πένα ξέρω ότι δεν έχουν ταβάνι μπορείς να τις αυξάνεις την ταχύτητα (εφόσον παίζεις καθαρά) επ αόριστον. Κάθε πότε πρέπει να τις αλλάζω ; Γτ ναι μεν είναι καλές αλλά όπως τον γρίφο μιας δύσκολης φράσης - εισαγωγής από ένα τραγούδι μου τον έχει λύσει πολλές φορές μια εντελώς διαφορετική φρασεολογίας άσκηση .. έτσι και μια άσκηση πού την έχεις φτάσει ταβάνι (έστω έτσι νομίζω) και δεν μπορείς να την εξελίξεις άλλο ίσως δεν έχει νόημα να την συνεχίζεις και ίσως λύσει πάλι τον γρίφο μια άλλη άσκηση και πάει λέγοντας
(Δεν μιλάω να παίζεις τις ίδιες ασκήσεις για ένα χρόνο πχ , λέω για πάνω κάτω 1 - 2 μήνες)
Ποια είναι η γνώμη σας ; Ποτέ και πως καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε περιεχόμενο μελέτης; Και ότι θέλετε σε γενική κουβέντα για το θέμα εννοείται είναι χρήσιμες
Παίζεις με άλλους; Με φωνή, κιθάρα κλπ; Ο στόχος της μελέτης είναι να μπορείς να παίξεις το ρεπερτόριο σου με άλλους. Μελετάς μόνος σου, πας στην πρώτη πρόβα, βλέπεις τι προβλήματα παρουσιάζονται, και προσαρμόζεις τη μελέτη σου ανάλογα, αν χρειαστεί παίζοντας με ηχογραφήσεις ή με μετρονόμο.
Αν δεν παίζεις με άλλους, η άλλη επιλογή είναι να ηχογραφείς τον εαυτό σου και να ακούς την ηχογράφηση, προσέχοντας θέματα ρυθμού, τριξίματα, κλπ και προσαρμόζεις τη μελέτη ανάλογα.
Παίζω λίγο και όχι όσο θα έπρεπε με τον πατέρα μου που παίζει κιθάρα.. αυτό με την ηχογράφηση το έχω κάνει πολλές φορές και έχεις δίκιο… οποία σημείο χάνει στον χρόνο το διορθώνω..
Τις ασκήσεις μερικές είναι από τον δάσκαλο μου περίπου 4 από τις 10 και οι υπόλοιπες είναι από το you tube περισσότερο από το κανάλι του Αλέξη Σκαρπου
Επίσης μια λεπτομέρεια που βλέπω καθένα παίχτη να λειτουργεί διαφορετικά
Ας πουμε στην ρε χρορδη, είμαστε το πέμπτο τάστο στο σολ με το πρώτο δάκτυλο.. οι νότες σολ λα λα# άλλος τις παίζει με πρώτο δεύτερο τρίτο και άλλος τις παίζει με πρώτο τρίτο τέταρτο… τι τι είναι το ενδεικνυόμενο ?
Η δακτυλοθεσια εξαρτάται από την εκάστοτε φράση. Αν παίζεις σολ λα σιb (στην περίπτωση μας δεν υπάρχει λα#) και η φράση καταλήγει στο σολ, αν είναι αρκετά γρήγορη η φράση μπορείς να βάλεις και δάχτυλα 1-3-4. Στην περίπτωση όμως που τονίζεις το λα ή ακόμα περισσότερο το σιb, τότε καλύτερα 1-(έκταση)-2-3 ώστε να έχεις σε κάθε περίπτωση δυνατά δάχτυλα στις νότες που θες να τονίσεις.
Μια και μιλάμε για σολ μινόρε, πιθανότατα θα έχεις και έναν προσαγωγέα φα# από πίσω, οπότε εδώ έχουμε μια πολλή όμορφη αλλά και συχνά χρησιμοποιούμενη δακτυλοθεσια, την 1-2 / 2-3. Δηλαδή παίζουμε φα#-σολ με 1-2, σέρνουμε κατ’ εξαίρεση τον μέσο αντί για τον δείκτη στην αλλαγή θέσης, και παίζουμε λα-σιb με 2-3 (ομοίως προς τα πίσω). Αυτή η μέθοδος βγάζει πολύ ωραία αποτελέσματα τόσο σε ταχύτητα, όσο και σε ήχο και τονισματα.
Edit: ευχαριστώ για το τυπογραφικό λάθος, το διόρθωσα.
Ας πούμε βλέπω κάποιους στους χαρταετούς εκεί που παίζει το πρώτο γρήγορο μινόρε δλδ
Στην λα … Ρε μι φα . Ρε μι φα . Ρε μι φα κτλ
Να χρησιμοποιούν 123 και άλλους 134 .. μιλάω για φτασμενουνς παίχτες όχι ερασιτεχνες
Εγώ προσωπικά από αρχάριος έπαιζα 134 αν και πιο εύκολο για κάποιον που δεν πατάει τέλεια στα πόδια του να αποφύγει το μικρό δάχτυλο και να παίξει 123 εγώ προτιμούσα το δύσκολο και μου βγήκε σε καλό μετέπειτα
Όπως και ένα άλλο παράδειγμα σε διαφορετική περίπτωση και φράση
Πάρα πολλά τραγούδια τα ρε μινόρε έχουν το γύρισμα ή το κλείσιμο το λα σιβ λα σολ φα μι ρε
Βλέπω κάποιους να παίζουν τις νότες στην ρε χορδή (λα σιβ λα σολ ) με 123 …και στην λα .. φα μι ρε πάλι εννοείται με 123
Εγώ προσωπικά όπως και κάποιοι άλλοι (λιγότεροι από το πρώτο παράδειγμα) παίζω στην ρε .. λα σιβ λα 121 και συνεχίζω στην λα με σολ4 φα2 μι1 ρε1
Αυτό μου φαίνεται άστοχο και δεν θα βγάζει ωραίο ήχο με το σολ τόσο μέσα.
Να παίξεις την κλασική κάθετη θέση του μινόρε είναι μια χαρά, είτε με μικρό (1-3-4) είτε χωρίς (1-έκταση-2-3). Επίσης, να παίξεις την οριζόντια θέση όλη στο καντίνι, με 3-2-1 στις νότες σιb-λα-σολ, 2-1 στις φα-μι, και κατάληξη στην ανοιχτή.
Θα επανέλθω στο θέμα μιας και δεν πήρα απάντηση ξεκάθαρη θα ρωτήσω ξανά
. πόσο πρέπει να διατηρούμε μία άσκηση στην καθημερινή μας μελέτη μέχρι να πάμε στην επόμενη
Ξέρω ότι αυτές ασκήσεις δεν έχουνε σταματημό δηλαδή μπορείς να παίζεις μία άσκηση και να την εξελίσεις επ αόριστον
Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξεις ασκήσεις
Πόσο πρέπει να μελετάς μία άσκηση?