Τούρκος υπήκοος ο Καραγκιόζης !


(ΑΓΗΣ) #21

Άλλα η <<Ελλάδα>>;;;
Ώπα της!!!
Άιντε παιδιά και το τσάμικο ΕΠΟΠ (σαν να λέμε η “φέτα”")!!!
(Κάποτε λέγανε: <<απαντάμε με τη φράση του Καμπρόν". Στο σημερινό στάδιο προόδου, μπορούμε να απαντήσουμε με τη <<φράση του Γιάγκου Ψαμαθιανού>>).

ΥΓ Εκτός από τη “φράση του Γιάγκου” θυμήθηκα και τον στίχο των Rolling Stones: “Don’t play with me cause you play with the fire”.

Εκάτερον εκάτερον: Πάνε καλά οι εγκέφαλοι που (μας) κυβερνάνε;
Επικοινωνεί το μυαλό τους με τον αφαλό τους;
Έλεος κανείς δεν θέλει να ζητάει. Τι είμαστε;
Για “υψηλής” κουλτούρας άτομα έχω σαν αναφορά <<Το εργαστήριο του δόκτορος Καλιγκάρι>>.
Γιά τους “καθημερινούς ανθρώπους”, ένα ανέκδοτο που ξέρω από παιδί.:
“Μπήκε ένας επιβάτης να δει το πιλοτήριο και ξαφνικά ο πιλότος του αεροσκάφους αρχίζει τα γέλια. Ο επιβάτης τον ρωτά γιατί γελάει, κι αυτός απαντά: Σκέφτομαι τι μούτρα θα κάνουν στο τρελοκομείο όταν θα δουν ότι το έχω σκάσει.”

Καληνύχτα.

ΥΓ2 Όποιος δεν ξέρει τη “φράση του Καμπρόν”, τη “φράση του Γιάγκου” και το “εργαστήριο του Καλιγκάρι” ας στείλει πμ.


(system) #22

Ειτε ελληνικης ειτε τουρκικης καταγωγής μάγκες ο Καραγκιόζης είναι αναποσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής μας παράδοσης και αυτο δεν αλλάζει!


#23

Πόσοι από όσους ενδιαφέρονται για τον Καραγκιόζη έχουν επισκεφθεί το Μουσείο-Εργαστήριο Θεάτρου Σκιών “Χαρίδημος” στο κτίριο ΜΕΛΙΝΑ-Ηρακλειδών 66 Θησείο (πρώην πιλοποιείο Πουλόπουλου)? Εκεί συνεχίζεται η παράδοση με εργαστήρια (για ενήλικες και παιδιά ) κατασκευής φιγούρας, ιστορία θεάτρου σκιών, παραστάσεις κλπ. Γιατί πιστεύω ότι πολλοί από τους νεώτερους δεν έχουν καν εμπειρία από Καραγκιόζη… (τον έφαγαν κι αυτόν η τηλεόραση και οι αμερικάνικες και βραζιλιάνικες σαπουνόπερες και το play station…)


(Δημήτρης Ν.) #24

Εδώ, το play station, έφαγε ολόκληρο (πρώην) πρωθυπουργό, το Καραγκιόζη θα άφηνε;:019:


(Μήτσος) #25

Το παραπάνω σχόλιο προτιμώ, απομονώνοντας τις λέξεις- να το διαβάσω ως εξής: :slight_smile:


(Δημήτρης Ν.) #26

Πολύ καλό!!!:019::019:


(Ελένη) #27

Ενδιαφέρον έχει και η αντίδραση - ανακοίνωση του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών:

<< Το Πανελλήνιο Σωματείο Θεάτρου Σκιών, (ένα από τα πιο παλιά Σωματεία έτος ίδρυσης 1925) από πέρσι που συζητήθηκε το θέμα στην υποεπιτροπή της UNESCO, είχε ενοχλήσει όλους τους αρμόδιους φορείς, και μάλιστα της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με επιστολές και e-mail προς τον Πρωθυπουργό και υπουργό εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου, τον Υφυπουργό ΥΠΕΞ Σπύρο Κουβέλη, τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο.

Το Σωματείο μας είχε τονίσει με την ένδειξη «ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ» την προδιαγραφόμενη εξέλιξη, ζητώντας τη συνεργασία των υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών και Πολιτισμού, ώστε να τις οπλίσουμε με επιχειρήματα για την υπεράσπιση του Ελληνικού Καραγκιόζη στη επιτροπή της UNESCO πριν λάβει την οριστική της απόφαση.

Αντί όμως να τύχουμε της ευαισθησίας των παραπάνω και του ενδιαφέροντός τους, εισπράξαμε την παντελή αδιαφορία, όπως άλλωστε συμβαίνει όλα αυτά 180 χρόνια, για την τόσο αγαπημένη από τον Ελληνικό λαό λαϊκή παραδοσιακή τέχνη του Καραγκιόζη.

180 χρόνια από τότε που ο Δημήτρης Σαρδούνης – Μίμαρος στην Πάτρα (1890) εξελληνοποίησε το θέαμα που πράγματι είχε έρθει από την Προύσα, και έκανε μια τεράστια διαδρομή μέχρι τις μέρες μας, δίνοντας του τη φόρμα που έχουμε σήμερα, ώστε να είναι πλέον το μοναδικό στο είδος του Ελληνικό παραδοσιακό θέατρο.

Μην ξεχνάμε βέβαια και τις παλιότερες κατά καιρούς συμπεριφορές δημοσίων παραγόντων, όπως του μετέπειτα Ευρωβουλευτή Γιάννη Μαρίνου, και της Υπουργού Παιδείας Μαριέτας Γιαννάκου που συντάχθηκαν με δηλώσεις τους (η δεύτερη μάλλον ακούσια) με τους τουρκικούς ισχυρισμούς.

Τώρα όλοι οι προαναφερόμενοι λαοπλάνοι χύνουν κροκοδίλια δάκρυα, αισθάνονται αμηχανία, και προβληματίζονται τάχα, για τους (καθυστερημένους) χειρισμούς που πιθανόν μπορούν να κάνουν.

Όμως είναι αργά. Και αντί να σκέφτονται να γίνουν περισσότερο υποτελείς ζητώντας να υπάρξει ένα είδος «συμφωνίας» με την Τουρκία, καλό θα είναι να ενισχύσουν όπως θα έπρεπε το Ελληνικό Θέατρο Σκιών, τόσο, όσο ενισχύεται τα τελευταία 15 χρόνια και στην Τουρκία, αποδεικνύοντας έστω και καθυστερημένα το ενδιαφέρον τους.

Εν πάση περιπτώσει, οι τέχνες ανήκουν στο λαό.
Δεν είναι ούτε «φέτα» ούτε «μπακλαβάς» για να έχουν ονομασία προέλευσης.
Και οι Τούρκοι έχουν τον Karagöz και οι Έλληνες έχουν τον Καραγκιόζη σαν δικό τους θέαμα >>

Ένας ενδιαφέρων σύνδεσμος για την ιστορία του Καραγκιόζη εδώ,τον έχουμε προσθέσει στους ρεμπέτικους συνδέσμους.


(kokoriko) #28

Έλληνας ο Καραγκιόζης ; Όχι βέβαια . Τι δουλειά έχουν οι Έλληνες μ΄αυτό το άθλιο υποκείμενο ; Μ΄αυτόν τον τεμπέλη , τον ψεύτη , τον κλέφτη , τον παλιορουφιάνο ;
Τούρκος είναι ο Καραγκιόζης , και Τούρκος να μείνει . Μόνο οι Τούρκοι αντιπροσωπεύονται από τέτοια υποκείμενα .
Άκου Έλληνας ο Καραγκιόζης ! Και το θέατρο σκιών Αρχαία Ινδική τέχνη είναι .
Τα βαφτίσαμε όλα Ελληνικά , και κάναμε και συλλόγους και … Προεδρεία και γεμίσαμε ειδικούς και …αρμόδιους που χωθήκαν για Κρατικές επιδοτήσεις … κλπ κλπ
Άντε συγχύστηκα σήμερα , χρονιάρα μέρα .


(δημητρης-λαυριο) #29

…καλο θα ηταν οι ρατσιστικες φανφαρες και σχολια σαν κι αυτα που μας ελεγαν… στο στρατο να μην εχουν θεση σε ενα φορουμ σαν κι αυτο που ασχολειτε με το Ρεμπετικο τραγουδι του οποιου η αρχη του και οι βασεις του εχουν εντονο το ανατολιτικο στοιχειο και το ηχητικο παντρεμα δυσης και ανατολης και πιο συγκεκριμενα Ελλαδας και Τουρκιας… Αλλοι εχουν την ευθυνη,ας μην βαζουμε τους λαους να υιοθετουν και να αναλαμβανουν τα λαθη αυτων που τους εξουσιαζουν… Χρονια πολλα σε ολους οσους γιορταζουν(και ειναι πολλοι…!!)


(Ελένη) #30

Η τουρκοποίηση του Καραγκιόζη - επίσημα μάλιστα, με βούλα της Ουνέσκο - δεν έχει να κάνει μόνο με θέματα εθνότητας ή έστω μόνο πολιτισμού, με τη στενή έννοια του όρου.

Πρόκειται για μια καινούρια μορφή μάρκετινγκ, το πολιτισμικό μάρκετινγκ, πεδίο ανταγωνισμών και συγκρούσεων με πολλαπλές διαστάσεις, στο εξής, και σʼ αυτό το νέο πεδίο η τουρκική πλευρά κέρδισε μια σημαντική νίκη.
Αναφέρθηκε, ήδη, πως κανείς λαός δεν δικαιούται να εγείρει θέματα οικειοποίησης ενός άϋλου πολιτισμικού αγαθού, όπως το Θέατρο Σκιών και ο Καραγκιόζης, αγαθού το οποίο ανήκει στην κοινή πολιτιστική κληρονομιά των λαών της Ανατολικής Μεσογείου και το οποίο αναπτύχτηκε σε εποχές προεθνικές.
Με την έλλειψη αντίδρασης από την επίσημη ελληνική πλευρά, η τουρκική διπλωματία πέτυχε αυτή τη νίκη, στο νέο πεδίο ανταγωνισμών, του πολιτισμικού μάρκετινγκ.

Δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη για να σκεφτούμε πως ανοίγει η όρεξη για ανάλογες διεκδικήσεις πατρότητας και άλλων πολιτισμικών αγαθών, όπως τα λαϊκά όργανα, το ρεμπέτικο, οι αμανέδες κ.λπ.

Αν οι επίσημες αρχές μας εξακολουθούν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, ανάλογες εκπλήξεις μάς επιφυλάσσει και το μέλλον.

Τι να πούμε για την πολιτιστική αξία του Καραγκιόζη;
Να αμφισβητήσουμε ότι πάνω από 150 χρόνια ψυχαγώγησε αλλά και γαλούχησε τόσες γενεές Ελλήνων, την τεράστια δημοτικότητά του, ειδικά την απήχηση που είχε στα εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα, όπως συνέβη και με το ρεμπέτικο;

Μπορεί οι ρίζες του Θεάτρου Σκιών να χάνονται στους αιώνες, αλλά στη χώρα μας ο Καραγκιόζης λειτούργησε πολύ διαφορετικά από ό,τι στην Τουρκία.
Αποτέλεσε γνήσια μορφή λαϊκής τέχνης, πραγματική λαϊκή διασκέδαση, δεν περιορίστηκε ως θέαμα μόνο για την άρχουσα τάξη, πράγμα που συνέβη με τον Τούρκο Καραγκιόζη.
Ο Έλληνας Καραγκιόζης μπολιάστηκε με στοιχεία της ελληνικής παράδοσης, θυμίζει τον ομηρικό Θερσίτη και σε εξωτερικά χαρακτηριστικά και σε συμπεριφορά, έχει διονυσιακά στοιχεία που παραπέμπουν στα Ελευσίνια μυστήρια, έχει τη σάτιρα και τη διακωμώδηση των κακώς κειμένων του θεάτρου του Αριστοφάνη, τον αντιεξουσιαστικό χαρακτήρα και το σκληρό αγώνα για επιβίωση του Έλληνα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται με ένα πηγαίο χιούμορ μεταφέροντας μηνύματα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Ο Καραγκιόζης στη χώρα μας είναι η πιο υγιής μορφή αυτού που ονομάζουμε Παράδοση.
Γιατί παράδοση δεν είναι το καντήλι , του οποίου τη φωτιά διατηρούμε για λόγους ιστορικούς, μνήμης… κ.λπ., αλλά όταν αυτή η φωτιά γίνεται το προσάναμμα για να ανάψει μια νέα φωτιά που θα πυρπολήσει τις καρδιές με τη ζωντάνια της.
Έτσι ακριβώς και με τον Καραγκιόζη: ίδιο το σκηνικό με το σεράι στα δεξιά και την παράγκα στα αριστερά, ίδιοι οι ήρωες, διαφορετικές όμως οι περιπέτειες, προσαρμοσμένες κάθε φορά στην πραγματικότητα, να αποτελούν αντικείμενο πολλαπλών αναγνώσεων και μηνυμάτων για όποιον ξέρει να αφουγκράζεται και να βλέπει και πίσω από τον μπερντέ.

Κατά καιρούς, μερικοί αστοί - κυρίως - στάθηκαν επικριτικοί απέναντι σε όλες τις μορφές της λαϊκής Τέχνης και διασκέδασης, της λαϊκής ζωγραφικής, της μουσικής, συμπεριλαμβανομένου και του Καραγκιόζη.
Ο Καραγκιόζης όμως επιβίωσε, κέρδισε επάξια τη θέση του στις καρδιές γενεών ολόκληρων, με αποτέλεσμα σήμερα στη χώρα μας να έχουμε 400 καραγκιοζοπαίχτες, ενώ στην Τουρκία – η οποία και τον οικειοποιήθηκε – κανένα !!!

Στον 21ο αιώνα επιβιώνει ακόμα ο Καραγκιόζης με νέες περιπέτειες, γίνεται ακόμα και οικολόγος και προτείνει λύσεις, γίνεται υπουργός οικονομικών και κατακεραυνώνει με το χιούμορ του.
Άραγε, τι να προτείνουμε για να χαλουχηθεί στον 21ο αιώνα η νέα γενιά;
Μήπως τον Μπομπ το Σφουγγαράκη (μπλιαξ…) ή μήπως τον «Άρχοντα των δακτυλιδιών» (ξανά μπλιαξ…) ή μήπως τον Ποπάυ… ;

Η απάντηση στην προαίρεση του καθενός. :slight_smile:


#31

Γιάννης Τσαρούχης : “Αγαθόν το εξομολογείσθαι” εκδ. Καστανιώτη. Μεταξύ άλλων αναμνήσεων και απόψεων περί τέχνης, αναφέρει ο μεγάλος ζωγράφος μας τις άκρως ενδιαφέρουσες εντυπώσεις του για τον Καραγκιόζη και τις παραστάσεις του.


#32

Παιδια ωραια η συζητηση που γινεται! Μακαρι το θεατρο σκιων να παιζεται σε καθε γειτωνια, να μπει στην καθημερινοτητα των παιδων, να διδασκεται στα σχολεια, να αποτελει μεσο εκφρασης και ανταλαγης ιδεων…και ασε την Ουνέσκο να κουρευεται…


(nikos forlan) #33

Ένα τραγουδάκι λέει:
Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός
κι εγώ λαός κι εσύ λαός
εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ
όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ…
Αυτό κάνει ο Καραγκιόζης και στους δυο λαούς τα βασανάκια του λέει!!!


(Γρηγόρης) #34

Και “μηνημείο” Καραγκιόζη στην Προύσσα!!! Αποδεικνύεται ψαγμένο και προφητικό το ομότιτλον άσμα…

//youtu.be/y3eICfD25NQ


(ΑΓΗΣ) #35

Το “μνημείο” αυτό του Καραγκιόζη υπάρχει στην Προύσσα εδώ και πολλά χρόνια και δεν σχετίζεται “ευθέως” με το πρόσφατο θέμα της επικαιρότητας.

Το γιατί στην Προύσσα κι όχι αλλού έχει να κάνει με τη μυθολογία που υπάρχει σχετικά με την “καταγωγή” του Καραγκιόζη. Σύμφωνα με κάποια από τις εκδοχές αυτές ο Καραγκιόζης -σαν φυσικό πρόσωπο κι όχι σαν θέατρο σκιών- ζούσε στην Προύσσα, φυσικά όποιος θέλει το πιστεύει αυτό.
Ο Σωτήρης Σπαθάρης (ο πατέρας του Ευγένιου) γράφει στα απομνημονεύματά του την εξής ιστορία για το ποιός ήταν ο Καραγκιόζης:

Τα χρόνια εκείνα ένας πασάς (δεν θυμάμαι μάλιστα αν ήταν της Προύσσας) ξεκίνησε να φτιάχνει ένα μεγάλο σαράι κι έβαλε εργάτες να δουλεύουν, ανάμεσά τους κι ο Καραγκιόζης. Όμως ο καιρός πέρναγε και το σαράι δεν τελείωνε. Ρώτησε τι φταίει για την αργοπορία, και του είπαν πως φταίει ο Καραγκιόζης που με τα αστεία του απασχολεί τους εργάτες που αντί να δουλεύανε καθόντουσαν κι ακούγανε τις ιστορίες του. Τότε διέταξε και εκτελέσανε τον Καραγκιόζη.
Μα μετά από αυτό το κρίμα ο πασάς έπεσε σε βαθιά κι αγιάτρευτη μελαγχολία. Ο,τι και να δοκιμάζανε ο πασάς δεν γιατερευότανε. Ώσπου κάποιος -ο πρώτος Καραγκιοζοπαίχτης- σκέφτηκε κι έκοψε τη φιγούρα του Καραγκιόζη και παίζοντας πίσω από το πανί θέατρο σκιών με τη φιγούρα του, και βάζοντάς τον να λέει τ’ αστεία του κατάφερε κι έκανε τον πασά να γελάσει κλπ κλπ.

Στα απομνημονεύματα του Σ. Σπαθάρη η ιστορία είναι δοσμένη πιό όμορφα, με λεπτομέρειες που τώρα δεν τις θυμάμαι.

Κατά τ’ άλλα, πέρα από τον παρορμητισμό του προηγούμενου σχολίου μου, είναι -να το πω έτσι- λυπηρή αυτή η διαδικασία “πιστοποίησης”, ουσιαστικά για το ποιά χώρα θα εισπράττει δικαιώματα από την ντίσνεϋ και την κόκα κόλα για την εκχώρηση και την “σφαγή” της λαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, λυπηρή και η αναγνώριση αυτής της διαδικασίας και η συμμετοχή από τη χώρα μας. Θα μπορούσα να συνεχίζω για ώρα να λέω και να λέω, αλλά δεν έχω και τόσο καιρό. Ίσως και τόσα κέφια… Μάλλον μού χρειάζονται τ’ αστεία του Καραγκιόζη κι εμένα. : )


(ΚΡΟΝΟΣ) #36

Το θέμα φίλε μου είναι ότι οι Τούρκοι δουλεύουν, ακόμα και μ’ αυτά κάνουν κατά κάποιο τρόπο εξωτερική πολιτική, κάνουν προπαγάνδα σε κάθε περίπτωση, οικειοποιούνται τα πάντα! Και μπράβο τους! Εμείς μια ζωή ραγιάδες. Ότι μας δώσουν στο πιάτο. Δεν αγωνιζόμαστε για κανένα δίκαιο. Ότι έχετε ευχαρίστηση λέμε στους ξένους. Δεν πειράζει όμως, ας είναι καλά ο ελληνικός λαός που ζει ‘‘ελεύθερα’’ !!! Όλα τ’ άλλα είναι περιττά.


(ΑΓΗΣ) #37

Μα τι λες τώρα; Εδώ πανηγυρίζουνε στις ειδήσεις που η “Γερμανική Τράπεζα” (Deutsce Bank) βράβευσε τον πρωθυπουργο διότι “είδε την αλήθεια και την είπε”.
Από εκεί και πέρα τι να περιμένει κι ο Καραγκιόζης από αυτή και από την κάθε κυβέρνηση Χατζηαβάτη - Βεληγκέκα και των παρατρεχάμενών τους;

(Αυτό, ότι ο ελληνικός λαός ζει “ελεύθερα” δεν το κατάλαβα, αλλά δεν κολλάω κι όλας).


(andrikos3kala) #38

Απλά φίλε Αγή και Κρόνε το θέμα είναι οτι είμασταν το λίκνο του πολιτισμού και πλέον δεν μας λαμβάνουν υπόψη σε κανένα ζήτημα. Είναι κρίμα για τον αρχαίο πολιτισμό μας που αποτέλεσε αρχέτυπο για όλους σχεδόν τους λαους της γης


(Νίκος Πολίτης) #39

Ο αρχαίος πολιτισμός, τα λίκνα και τα σχετικά μας τελείωσαν εδώ και αιώνες, φίλε Αντρίκο (και υπόλοιποι φίλοι). Πάμε γι άλλα, αν μπορούμε… Αλλοιώς, ακριβώς, κανείς δεν θα μας υπολογίζει.


(andrikos3kala) #40

Γι’ αυτο οφείλουμε να αλλάξομε ριζικά οχι μονο τις συνηθεις μας αλλά και τον τρόπο ζωής. Πρέπει να μαθουμε να ζούμε ποιοτικά και όχι ποσοτικά. Σημασία έχει το ευ ζειν και οχι το ζειν. Ετσι θα επιτευχθουν αλλαγές σε όλους τους τομείς. Εντοπίζοντας τα καρκινικά κύτταρα και αντιμετωπίζοντας στο πυρήνα μεθοδικα και όχι στην επιφανιακα. Πιστεύω κατανοείται τι εννοώ