Πληροφορούμαι ότι υπάρχει βιβλίο «Γιώργος Ν. Μουσταΐρας, Μπουζούκι μου διπλόχορδο, από την πανδούρα στον Μάρκο», έκδοση 2η ( !!! ). Ξέρει κάποια -ος κάτι, το έχει διαβάσει κάποια -ος;
Προς τι τα 3 θαυμαστικά άραγε;
Δεν δικαιούται να βγάλει κάποιος δεύτερη συμπληρωμένη έκδοση μετά την πρώτη (1996);
Εδώ πληροφορίες
Κι εδώ η ιστοσελίδα με τα ρεμπετοάρθρα του συγγραφέα που αποτέλεσαν το συμπλήρωμα της β΄ έκδοσης
σειρά άρθρων] που έχει δημοσιευτεί στο SLpress, και πρόκειται να αποτελέσουν την συμπληρωμένη Β΄ έκδοση του βιβλίου μου “Μπουζούκι μου διπλόχορδο”, με τον υπότιτλο “Από την πανδούρα στον Μάρκο”. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Παρατηρητής Αργολίδας”, Άργος 1996.
1 «Μου αρέσει»
Γιατί θεώρησα ότι έχουν εξαντληθεί τα τεύχη της πρώτης έκδοσης, αλλά ζητιέται ακόμα το βιβλίο.
Και επαναλαμβάνω: Ξέρει κάποια -ος κάτι, το έχει διαβάσει κάποια -ος;
Το πρώτο λινκ δε μου φαίνεται τελείως άγνωστο. Έχει ξαναγίνει σχετική συζήτηση στο φόρουμ;
Από το δεύτερο, ένα σημείο:
«Μία άλλη ζωγραφιά εις τον αντικρυνό τοίχο επαράσταινε μέγα δένδρο, πολύκλωνο και πλατύφυλλο, που το εκλόνιζε η ριπή δυνατού ανέμου, και στη ρίζα του ξαπλωμένος ένας φουστανελοφόρος με το μουστάκι περήφανα στριμμένο, με το σκυλί στα πόδια του και το γιογκάρι στα χέρια εφαίνετο ότι έπαιζε και ετραγουδούσε.
Το τι τραγουδούσε μάς το έγραφε μπροστά του: «σεβντά βαστώ, σεβντά κρατώ και σεβνταλής γυρίζω. Κι όπως τον εύρω τον καιρό έτσι τον αρμενίζω» (Α. Καρκαβίτσας, “Το Βουλευτικό”, 1892).
Εδώ να σημειώσουμε ότι πέραν των ονομασιών “ταμπουράς” και “μπουζούκι” υπήρχαν και οι: “καραντουζένι”, “γιογκάρι” – “λιογκάρι” και “σεβντάς”, όπως είδαμε στις παραπάνω αναφορές αλλά και “μπουλγκαρί” (όπως αποκαλείται στην Κρήτη).
Κατά τη γνώμη μου, από τις παραπάνω αναφορές ουδόλως είδαμε να ονομάζεται σεβντάς το όργανο. Το ότι στο κείμενο του Καρκαβίτσα τα λόγια αυτά, «σεβντά βαστώ κλπ.», τα είπε ένας που κρατούσε ένα όργανο, δε σημαίνει ότι σεβντάς είναι το όργανο. Σεβντά κρατώ/βαστώ σημαίνει απλούστατα έχω σεβντά, καημό.
2 «Μου αρέσει»
Το έχω διαβάσει τον 20ο αιώνα, θυμάμαι μόνο ότι είχε μπλε εξώφυλλο.
Καλά θυμάσαι αγαπητέ
1 «Μου αρέσει»
Ας επαναλάβω ότι στην ιστοσελίδα [ SLpress] Μουσταΐρας Γιώργος - slpress.gr
βρίσκουμε καμμιά δεκαριά κείμενα από τα περιεχόμενα της β΄έκδοσης, οπότε είναι σα να έχουμε διαβάσει το οιονεί μισό βιβλίο και άρα σχηματίζουμε άποψη άνετα.
Για παράδειγμα:
1 «Μου αρέσει»
Από το λινκ “Ο Βαμβακάρης, το μακάμι και οι δρόμοι”:
Σύμφωνα με τους μουσικολόγους C.Sachs, B.Nethl, P.Collaer, Mahmut R. Gazimihal, Παπαϊωάννου, Δραγούμη, Μυλωνά, Ανωγιαννάκη και Λάβδα, η μουσική των Βυζαντινών, η ελληνική δημοτική μουσική και το ελληνικό λαϊκό τραγούδι της πόλης, ανήκουν στον μεγάλο ανατολικό μουσικό χώρο μαζί με την αραβική, την περσική και την ινδική μουσική.
Είναι βέβαιο ότι κανείς από αυτούς δεν ανέφερε και την τουρκική μουσική; Όλοι τους δέχονται αδιαμαρτύρητα να συγγενεύει η μουσική της Ελλάδας με μουσικές που γεωγραφικά τοποθετούνται λίγο πιο μακριά, αφήνοντας ένα γεωγραφικό κενό όπου είτε η μουσική δε συγγενεύει μ’ αυτές που έχει σ’ όλες τις πλευρές του συνόρου του (του κενού) είτε δεν υπάρχει καθόλου μουσική;
Διότι ο Μαυροειδής, π.χ., που δεν αναφέρεται, δεν είναι της ίδιας άποψης. Ούτε ο Ρος Ντέιλι, που επίσης δεν αναφέρεται. Ακόμη κι ο Σίμων Καράς, μ’ όλο του τον ελληνοκεντρισμό, αναγνώριζε τη συγγένεια με την τουρκική μουσική.
1 «Μου αρέσει»