Έκατσα να κάνω κι εγώ το τεστ.
Δεν ήξερα ότι ο Νούρος λέει «ας πιούμε και καμιά μπιρίτσα»! Άρα έχουμε πράγματι πλουραλισμό στα ξιδόγουστα.
Όσο για το πώς τον φωνάζουνε:
Νούρος > βρε μπεκρή, βρε αλανιάρη με φωνάζουνε
Παπαγκίκα > πάλι μεθυσμένος είσαι με φωνάζουνε
Νταλγκάς > το ίδιο
Ρούκουνας (μεταγενέστερη αχρονολόγητη ηχογρ.) > γέρο και μπεκρή με λένε και με σφάζουνε
Άρα το «χασικλή, μπεκροκανάτα» δεν προέρχεται από τις παλιές ηχογραφήσεις. Το Σίλαμπς αναφέρει ότι υπάρχουν και δύο ακόμη ηχογραφήσεις:
λείπει η εκτέλεση με την Κυρία Κούλα (κατά Κουνάδη) ή με τον βιολιστή Κων/νο Μαύρο (σύμφωνα με άλλες πληροφορίες) με τον τίτλο “Τα μπαγάσικα” και επίσης η εκτέλεση με Εστουδιαντίνα του 1910 στην Πόλη. Δίσκος Columbia Αγγλίας / 18055 / 20697.
Η πρώτη θα ήταν αναμενόμενο να υπάρχει στο αρχείο Κουνάδη, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς δουλεύει η αναζήτηση γιατί δε μου βρίσκει όχι απλώς «Τα μπαγάσικα» αλλά ούτε καν «Τα παιδιά της γειτονιάς σου», που σίγουρα υπάρχουν.
Αλλά ακόμη κι αν κάποια από αυτές λέει «χασικλή, μπεκροκανάτα», είναι απίθανο από κει να έφτασε ως τα νεότερα χρόνια. Εννοώ από τόσο άγνωστες ηχογραφήσεις. Άρα, είναι νεότερο.
Βασικά δε θυμάμαι κι εγώ πού το έχω ακούσει: προφορικά από κομπανίες; Από καμιά νεότερη επανεκτέλεση; Αν ξέρει κανείς ας βοηθήσει…
Edit: «Χασικλή και αλανιάρη» βρήκα να λέει η Μαριώ σε κάποιο βίντεο. Μεγάλη βέβαια, αλλά θα το έλεγε κι από παλιά. Το ίδιο κι ο Απόστολος Νικολαΐδης σε ελεεινή εκτέλεση του 1975, ενώ ο Παν. Μιχαλόπουλος, σε απροσδόκητα ωραία εκτέλεση (κττμγ), «ερωτιάρη και καψούρη» (που δεν είναι ωραίο).
Μιας και τα 'πιασα όλα αυτά, ας θυμηθούμε και την εκδοχή που κατέγραψε ο Σίμων Καράς στην Ικαρία, και την παρουσίασε ραδιοφωνικά το 1959 και δισκογραφικά αργότερα με τη δική του ορχήστρα και χορωδία:
Ως επί το πλείστον άλλα δίστιχα, αλλά από την ίδια παρτίδα. Τελευταία έχει επανεισαχθεί στην Ικαρία και το λένε ως ντόπιο παραδοσιακό σ’ αυτή την παραλλαγή.
Εννοείται ότι ούτε κατά διάνοια δε λέει «χασικλή»!!