Ποια ειναι η πρώτη εκτέλεση αυτού του τραγουδιού του Τσιτσάνη;
Τελικά ειναι συνδημιουργός στους στίχους ο Γκουβερης;
Η πρώτη εκτέλεση: 13/9/48, με τους Τσαουσάκη και Μπέλλου.
2η, το ΄48, πάλι με τους Τσιτσάνη, Νίνου και Ευγενικό.
3η, το ΄58, με τους Καζαντζίδη, Μαρινέλλα, Λύδια
και 4η, με τη Μπέλλου.
(Και ειλικρινά, ποια να ξεχωρίσει κανείς;
Όλες είναι υπέροχες!..).
Σε δήλωσή του, η οποία δημοσιεύτηκε κατά καιρούς, ο Γκούβερης παραδέχτηκε πως συνέβαλε ελάχιστα στη διαμόρφωση των στίχων, γι΄αυτό και του αναλογούσε μόνο το 20% των δικαιωμάτων επί των στίχων.
Υπάρχουν αρκετές ακόμη αξιόλογες εκτελέσεις της “Συννεφιασμένης Κυριακής”. Ενδεικτικά ν’ αναφέρω αυτή με τους Νίνου-Τσιτσάνη-Σαλασίση το '54, αυτή με τον Αξιώτη Κεχαγιά και τη Ρένα Ντάλλια το '63. Θα βάλω ξεχωριστά βέβαια την εκτέλεση του '80 με τον Τσιτσάνη. Μια εκτέλεση με απίθανο φυσικό ήχο και αρκετούς τόννους συναίσθημα.
Ολες οι εκτελέσεις της “Συννεφιασμένης Κυριακής” είναι (όπως είπε και η Ελένη) υπέροχες. Ο λόγος είναι απλός: Πρόκειται για τεράστιο τραγούδι. Ωστόσο κάθε εκτέλεση έχει κάτι που την κάνει ξεχωριστή. Τσαουσάκης - Μπέλλου την είπαν πρώτοι κι αυτό έχει τη σημασία του. Η εκτέλεση του '54 (αν δεν κάνω λάθος) είναι ζωντανή ηχογράφηση κι αυτό είναι μια άλλη πρωτοτυπία. Η εκτέλεση του '80 είναι -όπως είπα παραπάνω- κάτι επίσης ξεχωριστό, σε μια εποχή που οι περισσότεροι ηχογραφούν ακόμη τα ρεμπέτικα με ντραμς και μαγνήτες.
Οσο για την εκτέλεση του '59 με τον Καζαντζίδη… Προσέξτε:
Καζαντζίδης, Λύδια, Μαρινέλα και από δίπλα, Παπαδόπουλος, Καρνέζης, Μακρυδάκης, Τσιτσάνης! Πιθανότατα αυτή η εκτέλεση έπαιξε κομβικό ρόλο στην αναβίωση του ρεμπέτικου που ακολούθησε. Είναι ίσως αυτή που έσπρωξε τον Μπιθικώτση να πάει να βρει το Μάρκο και να ξεκινήσει η γνωστή διαδικασία.
Μιας και το έφερε η κουβέντα… ο Μπιθικώτσης σίγουρα είχε μπει μέσα στα πράματα πριν το '59, και συγκεκριμένα, είχε σίγουρα γνωρίσει τον Μάρκο πολύ πριν το '59. Σκεφτείτε μόνο πότε γράφει ο Γρηγόρης το καντήλι τρεμοσβήνει, στο οποίο συμμετέχει και ο Μάρκος.
ΥΓ - Που χαθήκατε όλοι ρε σεις;
“Τα μπάνια του λαού”, Πάνο…
Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.
Μιλάω για την πρώτη αναβίωση του ρεμπέτικου τη δεκαετία του '60. Αυτή η αναβίωση ξεκίνησε με την ευρεία αποδοχή των τραγουδιών του Μάρκου με τον Μπιθικώτση. Αμέσως μπήκε στο παιχνίδι ο Τσιτσάνης, με παλιά τραγούδια του Μάρκου* και δικά του, κυρίως με τη φωνή του Μπιθικώτση κι αυτός και ακολούθησαν επανεκτελέσεις παλιών ρεμπέτικων με τις περισσότερες γνωστές φωνές της εποχής (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Γκρέυ κλπ.). Ακολούθησαν κι άλλοι πολλοί (ο Ζαμπέτας επανέφερε το Στράτο κλπ.).
Αυτό που λέω παραπάνω είναι ότι η εκτέλεση της “Συννεφιασμένης Κυριακής” με τον Καζαντζίδη, ένα χρόνο πριν, και η τεράστια επιτυχία που είχε, έδειξε ότι ο κόσμος ήθελε (να μην πω απαιτούσε) να γνωρίσει (ή και να ξανακούσουν οι παλιότεροι) τα παλιά ρεμπέτικα τραγούδια. Πιθανολογώ λοιπόν ότι η εκτέλεση της “Συννεφιασμένης Κυριακής” με τον Καζαντζίδη στάθηκε αφορμή να γίνουν όλα αυτά ή αν θέλετε αλλιώς, ενθάρρυνε το γίνουν όλα αυτά.
Την εποχή μου μιλάμε (τέλη '59 - αρχές '60) ο Μάρκος είναι στο περιθώριο, σε συνθήκες βαθιάς φτώχειας. Ούτε μεροκάματο ούτε δισκογραφία (τελευταίος δίσκος ο GA-7812 το 1954 στην Odeon). Ο Μπιθικώτσης μαζί με τον Καρανικόλα (μαθητής του Μάρκου) πάνε στο σπίτι του Μάρκου και κανονίζουν μαζί του να ξαναβγάλουν τραγούδια του στη δισκογραφία. Από τα δέκα πρώτα τραγούδια που έβγαλε τότε (1960) ο Μάρκος στη δισκογραφία, τα 7 είναι πρώτες εκτελέσεις, ενώ τα 3 επανεκτελούνται είτε σε διασκευή (“Αντιλαλούν οι φυλακές”, “Βεργούλες”) είτε ατόφια (“Για σένα μαυρομάτα μου”).
Εννοείται ότι ο Μπιθικώτσης γνώριζε από παλιά το Μάρκο. Κι όχι μόνο τον γνώριζε, αλλά ο ίδιος παραδεχόταν πως ήταν και δάσκαλός του. Το “Καντήλι τρεμοσβήνει” δεν είναι απλά ένα τραγούδι του Μπιθικώτση που τραγούδησε ο Μάρκος, αλλά το ΠΡΩΤΟ τραγούδι που πέρασε στη δισκογραφία ο Μπιθικώτσης (1949). Μπορούμε να πούμε ότι ο Μπιθικώτσης το 1960 “πάτσιζε” το Μάρκο για τη βοήθεια που του 'δωσε στα πρώτα βήματά του.
Ακόμη αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ ο Μπιθικώτσης βγαίνει ως συνθέτης το '49, θα περάσουν 4-5 χρόνια μέχρι να μπει και ως τραγουδιστής και μάλιστα ως …δευτεράντζα! Η αναγνώρισή του θα έρθει αργότερα μέσω των τραγουδιών του Μίκη.
- Προσέξτε τι σημαίνει αγάπη για το ρεμπέτικο. Ενας Τσιτσάνης, με τεράστιες επιτυχίες στα παλιά του τραγούδια, επανεκτελεί με το Μπιθικώτση τα τραγούδια του Μάρκου! Μάλιστα κάποτε άκουσα το Στέλιο Βαμβακάρη να λέει στο Γεραμάνη ότι ο Τσιτσάνης ζήτησε άδεια από το Μάρκο για να βάλει αυτά τα τραγούδια σε δίσκο!!!
Τί να πεί κανείς; Πώς ήταν τα πράγματα και πώς έχουν καταντήσει:079:
Στο βιβλίο τοῦ Τάσου Σχορέλη Ρεμπέτικη Ἀνθολογία, τόμος Δ΄, σελ. 31, διαβάζουμε:
(12) Ὁ Ἡλίας Πετρόπουλος ἀμφισβητεῖ τὰ ποσοστὰ αὐτά (βλ. «Ποῖος ἔγραψε τὴ “Συννεφιασμένη Κυριακή”;» – Ταχυδρόμος, 12.10.1973).
Ἀναζητῶντας τὸ ἄρθρο τοῦ Ἡλία Πετρόπουλου, βρῆκα μιὰ παραπομπὴ στὴν ἱστοσελίδα wp.rebetiko.gr, μὲ λεζάντα:
«Ποῖος ἔγραψε τὴν Συννεφιασμένη Κυριακή;», Ἐκδόσεις: Ταχυδρόμος 1018, 12 Ὀκτωβρίου, σελ. 85 – Ἔτος: 1973. Συγγραφέας: Ἡλίας Πετρόπουλος.
Ὅταν ὅμως ἐπιλέγω τὸν σύνδεσμο (ὑπάρχει καὶ ἐπισυναπτόμενη εἰκόνα), μὲ ὁδηγεῖ σὲ σελίδα ποὺ ἐμφανίζει τὸ μὴνυμα:
«Τὸ rebetiko.gr θὰ εἶναι καὶ πάλι κοντὰ σας, σύντομα.»
Ἔψαξα τὸ ἄρθρο καὶ ἐδῶ στὸ Rebetiko Forum, ἀλλὰ δὲν τὸ βρῆκα.
Μήπως ὑπάρχει κάποιος πιο γνώστης, ποὺ νὰ μπορῇ νὰ μὲ παραπέμψῃ σὲ λειτουργικὸ σύνδεσμο ἢ, ἂν τὸ ἔχῃ διαθέσιμο, νὰ ἐπικολλήσῃ τὸ ἄρθρο;
Εὐχαριστῶ.
το θέμα αυτο εχει συζητηθεί πολλές φορές στο Φόρουμ και αλλού.
το θεμα πουλάει φαίνεται.
με ενα ψάξιμο στο www θα βρεις πολλές αναφορές, οπως αυτή.
Ἀν καί θα μπορούσα να λάβω τὴν ἀπάντηση ὡς μομφή, καταλαβαίνω ἀπὸ ποῦ προέρχεται αὐτή ἡ ἔντυπωση.
Προσωπικά, ὅμως, ἐνδιαφέρομαι εἰλικρινά, καθὼς θέλω νὰ μελετήσω περισσότερo τὶς ἀμφισβητήσεις, ποὺ ἀναφέρονται στὴ Ρεμπέτικη Ἀνθολογία, καὶ ὄχι ἀπό τυχαία ἄρθρα στὸ διαδίκτυο.
Συνεπῶς, δὲν με ἐνδιαφέρει ἕνα γενικό άρθρο, ἀλλὰ τὸ συγκεκριμένο τοῦ Ἡλία Πετρόπουλου, ποὺ, εἶχε δημοσιευθεῖ σε παλαιότερη σελίδα τοῦ wp.rebetiko.gr, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι προσωρινὰ μὴ προσβάσιμη.
Ζητῶ, λοιπόν, ἐὰν ὑπάρχει κάποιος ποὺ διαθέτει λειτουργικό σύνδεσμο ἢ τὸ ἄρθρο σε μορφὴ κειμένου, νὰ τὸ παραθέσῃ ὡς πηγή, ὥστε νὰ μπορέσω νὰ τὸ μελετήσω.
Σᾶς εὐχαριστῶ πάντως για τὴν ἀπάντηση.
1 «Μου αρέσει»
Δε βλέπω κανέναν τρόπο που θα μπορούσε να εκληφθεί ως μομφή αυτή η φράση. Το θέμα ενδιαφέρει πολλούς, αυτό είπε ο άνθρωπος. Έχουν γραφτεί πολλά, είναι γαργαλιστικό.
Πράγμα εύλογο άλλωστε. Για οποιοδήποτε τραγούδι υπάρχουν υπόνοιες ή και βέβαια στοιχεία ότι δεν είναι γραμμένο από αυτούς που δηλώνονται ως δημιουργοί, πάντοτε εξάπτεται η περιέργεια.
1 «Μου αρέσει»
αφού ειναι επίκαιρο ξανά το θέμα, ρίξτε και εδώ μια ματιά.
περιέχει όλα τα περί πατρότητας των στίχων.
Υπόθεση Αλέκου Γκούβερη
Ἔπειτα ἀπὸ ἀναζήτηση, δὲν ὑπάρχει ἄρθρο ἀναρτημένο (ἤ, τοὐλάχιστον, ὄχι πλέον διαθέσιμο).
Ἡ παραπομπή, χάρη στὸ waybackmachine, ὁδηγεῖ σὲ μία ἀπλὴ ἀναφορὰ τοῦ ἄρθρου. Ἂν, ἐν τέλει, διαθέτει κάποιος τὸ περιοδικὸ ἢ τὸ ἄρθρο καὶ μπορεῖ νὰ τὸ μοιραστεῖ, καλῶς. Εἰδάλλως, εὐχαριστῶ γιὰ τὸν χρόνο σας καὶ θὰ τὰ ποῦμε σὲ νεώτερες συζητήσεις καὶ ἀπορίες, ποὺ σίγουρα θὰ προκύψουν.
Εδώ το κείμενο του Πετρόπουλου:
Κι εδώ η Δήλωση του Γκούβερη από το αρχείο Χατζηδουλή που διευκρινίζει τα πράγματα (οκ. κύριε Σπύρο;)
[Πηγή: ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ τχ. 20 (10/1/2004)]
3 «Μου αρέσει»
ευχαριστούμε Άνθιμε!
πετάει η ομάδα!
καλά δεν παίζεσαι.
ο καλύτερος σκάουτερ είσαι! 
βρες και την καρτέλα των δικαιωμάτων ΑΕΠΙ, να τελειώνει αυτό το θέμα.
Υπάρχουν ήδη τέτοιες πληροφορίες κύριε Σπύρο:
1 «Μου αρέσει»
απομένει Ανθιμε να βρεις (αν γίνεται) , το πότε άρχισε η δικαστική διαμάχη Τσιτσάνη /Γκούβερη.
να δούμε αν εγινε συμβιβασμός για το 20% των στιχουργικών δικαιωμάτων.
τι έπαιρνε δηλαδη ο Γκούβερης πριν το 1976?
Όσο ξέρω, δεν υπήρξε δικαστική διαμάχη με τον Γκούβερη.
Με τον Νίκο Ρούτσο υπήρξε.
2 «Μου αρέσει»