Χμμμ… Πολύ καλή, ναι, πάρα πολύ καλή. Αλλά, συγκριτικά με τη Ρόζα ή τη Ρίτα, κάτι λείπει: η τσαχπινιά. Δεν νομίζω η έλλειψη τσαχπινιάς να είναι απαραίτητο και εκ των ων ουκ άνευ χαρακτηριστικό της Σμυρναίικης σχολής…
Και κάτι ακόμα: Όποιος / -α ξέρει πραγματικά τη σμυρναίικη παράδοση, δεν θα τραγουδήσει «απ’ το Καρατάσι φώς μου, ή απ’ το Κορδελιό;» παρά «Για’ π’ το Καρατάσι φώς μου, για ‘π’ το Κορδελιό». Το (τουρκικής προέλευσης) διαζευκτικό για – για ήταν από τα χαρακτηριστικά των Μικρασιατών προσφύγων.