και εγώ αναφέρθηκα στο θέμα λίγες ημέρες πριν
Προσωπικά έχω φθάσει να αποδεσμεύσω το καλλιτεχνικό έργο κάποιου από
την προσωπική του ζωή. Ο Χατζιδάκις ήταν … αλλά έγραψε
αριστουργήματα, οι ρεμπέτες χασικλήδες και μεγαλούργησαν άλλοι
χαρτοπαίκτες, άσωτοι μέχρι και δολοφόνοι. Χέστηκα για το ποιόν τους αν
μ’αρέσει η μουσική τους και την βρίσκω με αυτή.
Μου έχει συμβεί όμως να πάω σε ρεμπετάδικο και να εμφανίζεται
μπουζουξής-τραγουδιστής γνωστότατος να μην βλέπει μπροστά του από τη
σούρα - μαστούρα. Δεν μ’ άρεσε καθόλου, τζαντίστηκα και ήθελα να
φύγω. Δεν με νοιάζει τι κάνει στην προσωπική του ζωή, αλλά στο πάλκο
θέλω να είναι τύπος και υπογραμμός. Άρχοντας!
Έχω την εντύπωση, μάλλον κάνω λάθος, διορθώστε με, ότι και οι παλιοί
το πρόσεχαν λιγάκι αυτό το θέμα.
Προσωπικά, αν πιω πέραν του δέοντος δεν μπορώ να πάρω τα χέρια μου στο
μισομπούζουκό μου κι όλο λάθη κάνω. Απορώ πως οι περισσότεροι μουσικοί
είναι στο πάλκο με το ουίσκι παρά πόδας.