Πολίτικο χασάπικο

Είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ένα χασάπικο.Το βρήκα λοιπόν(με την βοήθεια μιας φίλης).Μάλλον είναι Πολίτικο.Έτσι νομίζω!Υπάρχει κάποια παλαιότερη ηχογράφηση?Τι στοιχεία έχουμε για το τραγούδι που ακούμε στο παραπάνω βίντεο?

Αυτο το οργανικο το εχουν και οι Δρομος στο πρωτο τους cd και εχει τιτλο Ταταυλιανο.

Υπήρχε μία πολύ σημαντική παράδοση με τη λατέρνα στην Κων/λη. Όργανο ευρωπαϊκό, το έφερε στην Πόλη στα μέσα του 19ου αιώνα ένας Ιταλός (Giuseppe Turconi) που σύντομα έστησε ένα εργαστήριο με τεχνίτες (κυρίως Έλληνες) που τους έμαθε να κατασκευάζουν λατέρνες. Έτσι, σχεδόν όλα τα χασάπικα που πέρναγαν οι τεχνίτες στον κύλινδρο ονομάστηκαν “πολίτικα”, “ταταυλιανά” κλπ. Ο χασάπικος ήταν γνωστός στην Πόλη από πολύ παλιά, μάλλον πρόκειται για τον “μακελλάρικο” των Βυζαντινών, που λεγόταν τους τελευταίους αιώνες “αρναούτικος” (αρβανίτικος) αφού η πλειοψηφία των “Κασάπ ογλάν” (χασαπάκια) που τον χόρευαν κάθε Πάσχα, ήταν Αρβανίτες.

Το συγκεκριμένο κομμάτι το έχει “σταμπάρει” στον κύλινδρο ο θρυλικός Νικόλας Αρμάος, ο τελευταίος σταμπαδόρος τεχνίτης στο όργανο. Ο Αρμάος ήρθε στην Αθήνα με την καταστροφή. Όλοι οι χοροί σε δίσημο μέτρο, δηλαδή κυρίως ο χασάπικος αλλά και ο σέρβικος λεγόμενος, προέρχονταν από τα Βαλκάνια, κυρίως Ρουμανία, και οι μελωδίες τους, τα “μαυροθαλασσίτικα”, ήταν δημοφιλείς σε ολόκληρη τη δυτική ακτή του Ευξείνου Πόντου. Το κομμάτι πρέπει και αυτό να είναι ρουμάνικης ή ουκρανικής καταγωγής, αλλά όλα αυτά τα δίσημα κομμάτια ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στους Έλληνες της Κων/λης. Σήμερα ζεί στην Θεσσαλονίκη ένας νέος κατασκευαστής λατέρνας, ο Πάνος Ιωαννίδης, που όμως έμαθε μόνος του, αφού όλοι οι παλαιοί είχαν πεθάνει. Έχει γράψει και βιβλίο, υπάρχει σχετική παρουσίαση στην Κλίκα. Δεν το έχω διαβάσει, περιέχει όμως ένα σιντί που πιθανότατα να περιλαμβάνει και το συγκεκριμένο χασάπικο.

Δεν γνωρίζω άλλη ηχογράφηση για το κομμάτι.

Πολύ επεξηγηματικός Νίκο, πιο πολύ δε γίνεται! Η σχέση χασάπικου-ρουμάνικων, ουκρανικών μελωδιών είναι κάτι που έχει μεγάλη βάση και που δεν έχει εξερευνηθεί πλήρως ακόμα.

Υ.Γ. Για όσους ενδιαφέρονται, η αναφορά στην Κλίκα περιέχεται στο άρθρο για τον Μουαμμέρ Κετέντζογλου απ’ όσο γνωρίζω.

Τα πρώτα σαράντα δευτερόλεπτα έχουν χρησιμοποιηθεί κατ’ επανάληψη σαν σήμα εκπομπών στο ραδιόφωνο και την TV.

Θα γινόταν, Διονύση! Αλλά ας αφήσουμε και χώρο για προσωπικές αναζητήσεις. Εκτός από το βιβλίο που ανέφερα παραπάνω, και βεβαίως και από τη συνέντευξη στην Κλίκα με τον Μουαμέρ Κετέντζογλου από Gokce Bayindir και Διονύση Γουλάρα, υπάρχει και μία πρόσφατη ωραιότατη δουλειά από Τουρκία: ένα άλμπουμ για την αναβίωση της παράδοσης της λατέρνας στην Πόλη, μέ ένα καλογυρισμένο βίντεο, καλοτυπωμένο βιβλιαράκι και σιντί, με τίτλο “Pera Guzeli Laterna”. Περιέχει πλουσιότατο υλικό από ιστορικές κινηματογραφήσεις, συνεντέυξεις κλπ. καθώς και ηχητικό σιντί. Το είδα πρόσφατα να διατίθεται από το Music Corner στην Αθήνα.

//youtu.be/GXqgltDWGJM

Ένα άλλο τραγούδι αρκετά γνωστός στα αφτιά μας,παιγμένο με…