Ποιο είναι αυτό το κομμάτι;

Μήπως γνωρίζετε τίποτα για αυτη την ηχογράφηση; ποιο είναι αυτό το κομμάτι και ποιοι παίζουν;
Απο κέρκυρα δεν είναι…μάλλον λάθος τίτλος…και δεν καταλαβαίνω τι γίνεται μουσικά

1 «Μου αρέσει»

Αν ακούω σωστά είναι όντως η «πατηνάδα του γάμου» (το νούμερο 3) του δίσκου του Σ. Καρά, «Τραγούδια των Επτανήσων»:

Συντελεστές φαίνονται εδώ (αλλά ποιοι παίζουν στο νο 3 ποιος ξέρει…)

https://kepemshop.gr/product/τραγούδια-των-επτανήσων-2/

2 «Μου αρέσει»

Μα δεν έχουμε λαούτο στην Κέρκυρα,ούτε κούρδισμα βιολιου αλα-τουρκα
Μου κάνει μεγάλη εντυπωση, να υπήρχε τέτοιο παίξιμο στο νησί

@kepem μήπως γνωρίζεις τίποτα για το θέμα;
Υπάρχει περίπτωση αυτή η ηχογράφηση να μπήκε κατα λάθος σε αυτό το δίσκο και να’ναι απο αιγαίο;

Εδώ πρόσθετα στοιχεία (όπου καταγράφονται και οι μουσικοί):
http://www.mla.gr/song_prev_el.php?song_id=1559

1 «Μου αρέσει»

Είναι πάντως ωραιότατο το κομμάτι, άψογα παιγμένο και ό,τι πρέπει για πατινάδα γάμου.

1 «Μου αρέσει»

Όχι, η ηχογράφηση είναι από τα Κρητικά της Κέρκυρας με βιολί και λαούτο. Το λαούτο είχε ενεργή παρουσία στη Νότια Κέρκυρα, στην περιοχή της Λευκίμμης. Αναφέρονται μάλιστα αρκετοί λαουτιέρηδες. Μέση και Βόρεια Κέρκυρα είχαν κιθάρα. Πρόκειται σύντομα να κυκλοφορήσει έκδοση υπό την αιγίδα μας με τραγούδια από την περιοχή της Λευκίμμης, όπου υπάρχουν κάποιες περισσότερες πληροφορίες σχετικά.

5 «Μου αρέσει»

Ευχαριστώ πολύ.μόλις μου το επιβεβαίωσε και ένας μουσικός απο τη νότια Κέρκυρα.

1 «Μου αρέσει»

Εννοείς ότι οι φράσεις δεν έχουν ξεκάθαρο μήκος σε μουσικά μέτρα;

Πράγματι, φαίνεται μπερδεψοδουλειά. Μια γρήγορη το άκουσα, δεν έκατσα να δω αναλυτικά τι γίνεται. Συνήθως σε τέτοια περίεργα ακούσματα που ο ακροατής χάνει την μπάλα υπάρχουν δύο πιθανότητες: είτε συμβαίνει κάτι ιδιαίτερα δύσκολο και περίπλοκο που ο μουσικός το φέρνει εις πέρας επειδή κατέχει κι εγώ δεν ξέρω τι ιδιαίτερους κώδικες, είτε κι ο μουσικός έχει ήδη χάσει την μπάλα πρώτος.

Γενικά προτιμώ να ξεκινώ με την υπόθεση εργασίας ότι συμβαίνει το πρώτο. Εν προκειμένω δεν έχω άποψη.

Πάντως υπάρχουν κάποια σημεία όπου η μελωδία θυμίζει τον γνωστό Σκοπό του γάμου που παίζουν στις Κυκλάδες και σε διάφορα μέρη γενικώς (ενίοτε κυκλοφορεί και με τον τίτλο Τζιζαέρι). Είναι περίεργος σκοπός, με μια ενδιαφέρουσα ιστορία που είχα διαβάσει κάποτε και δεν τη θυμάμαι πλέον αλλά η ουσία ήταν ότι πρόκειται για δάνειο από κάτι αρκετά μακρινό (κάπου στη Β. Αφρική ίσως;;), συντεθειμένο αρχικά σε μια μουσική γλώσσα ξένη προς των Ελλήνων λαϊκών βιολατόρων, και ακολούθως προσαρμοσμένο από αυτούς στη γλώσσα που οι ίδιοι ήξεραν. Διερωτώμαι αν μια προσεκτική μελέτη αυτού του κερκυραίικου θα έδειχνε ότι πρόκειται για άλλη μια απόμακρη παραλλαγή του Τζιζαεριού.

Κρητικά; Δηλαδή είναι Κρητικοί έποικοι εκεί; Ή απλώς κάποια παλιά ιστορική ονομασία;

Ρωτώ γιατί ο Καράς αναφέρει επίσης ότι είχαν και λύρα στη νότια Κέρκυρα, πράγμα που γενικά το είχα θεωρήσει σπουδαία πληροφορία, όχι όμως αν πρόκειται για Κρητικούς που απλώς έστησαν έναν οικισμό στην Κέρκυρα (αν είναι έτσι, και στο Παγκράτι παίζουν πολλή λύρα).


Edit:

Το γκούγλαρα και είναι το δεύτερο. Χίλια τόσα χρόνια πριν είχαν πάει οι Κρητικοί.

1 «Μου αρέσει»

Τέτοια ονόματα στα χωρία της κέρκυρας ίσως έχουν να κάνουν με παλιούς τσιφλικάδες. Τα κρητικά πιθανών να ήταν τα χωράφια του Κρητικού (πολύ συνηθισμένο επώνυμο στην Κέρκυρα) η να έχει να κάνει με κοινότητα απο την Κρήτη που εγκαταστάθηκε στο νησί. Δεν γνωρίζω.Περιμένω όμως περισσότερες πληροφορίες απο ντόπιους.

Το κομμάτι έχει το εξής ιδιαίτερο: παραβιάζει τον κανόνα των 4μετρων φράσεων και προκύπτει κάποια ασσυμετρία.

Ρίξε μια ματιά εδώ Αλέξανδρε:

Βρίσκεις κάποια ομοιότητα; Εγώ νομίζω ότι σε κάποια σημεία ναι, συγκεκριμένα γύρω στο 0’40’’ του κερκυραίικου βίντεο (συνολικά όμως όχι).

Όσο για τον κανόνα των τετράμετρων, ούτε κατά διάνοια. Ούτως ή άλλως ούτε τα τετράμετρα ούτε γενικώς η συμμετρία αποτελούν τόσο καθολικό κανόνα (σε πολλά παραδοσιακά η απουσία συμμετρίας είναι κριτήριο αυθεντικότητας), αλλά ειδικά εδώ είναι αστείο και να το συζητάμε.

Δεν είμαι βέβαιος πως οι πατιναδες γάμου έχουν ομοιότητες με την ηχογράφηση που συζητάμε
Οι 4μετρες φράσεις πάντως δεν θεωρω πως είναι χαρακτηριστικό υψηλής ή προσχεδιασμένης τέχνης.Δείχνει να υπάρχει παντού ως αρχη…
Μέχρι και το “φεγγαράκι μου λαμπρό” 4μετρη φράση ειναι. Περισσότερο προσπάθεια θα χρειαζόταν να βρουμε ρεπερτόριο που αποφεύγει τέτοιες φράσεις.

Αφού είναι του Μότσαρτ!!

Στο παλαιινό ελληνικό παραδοσιακό οργανικό ρεπερτόριο (λέω ελληνικό γιατί αυτό ξέρω - δεν υπαινίσσομαι ότι πρόκειται για ελληνική ιδιαιτερότητα γιατί δεν ξέρω κάτι επ’ αυτού) δεν υπάρχει κάποια ξεχωριστή προτίμηση στα 4μετρα. Για παράδειγμα συχνά θα βρεις ακολουθίες από φράσεις 4μετρες, 2μετρες ή και εντελώς ασύμμετρες (3μετρες, 5μετρες…) που η καθεμία επαναλαμβάνεται όσες φορές να 'ναι και όχι 2 ή 4 ή 8. Θα βρεις επίσης το μισό μιας τετράμετρης φράσης να αυτονομείται ως ξεχωριστή δίμετρη φράση, και πάλι με απροσδιόριστο αριθμό επαναλήψεων.

Και φυσικά δεν υπάρχουν τετράμετρες φράσεις όταν το μέτρο έχει μεγάλη διάρκεια (π.χ. αργό ζεϊμπέκικο) και όταν δεν έχουμε ολωσδιόλου μέτρα (το αχανές ρεπερτόριο καθιστικών τραγουδιών).

Σόρρυ για το εκτός θέματος, αλλά μια που πάει εκεί η κουβέντα μπορεί να διαχωριστεί νέο θέμα “ασύμμετρες ρυθμικές δομές” ή κάτι τέτοιο.
Ο Μάρκος στα “Μαύρα μάτια” βάζει μισό μέτρο στην αρχή κάθε δίστιχου (ένα “γκρανγκ” πριν μπει ο Μάρκος και ένα πριν μπει ο Ρούκουνας). Μόλις πρόσεξα το ίδιο στο “Αν μ’αξιώσει ο θεός”, ένα “γκρανγκ” πριν από κάθε στίχο -σαν να τον προετοιμάζει κάτα κάποιον τρόπο. Κατά τα άλλα είναι μετρημένα όπως όλα τα χασάπικα, τετράμετρες επαναλήψεις σε εισαγωγή και κουπλέ. Περίεργους κύκλους έχουν τα “Μαναβάκια” του Σκαρβέλη και “Το κρίμα μου θα την ευρεί” του Κερομύτη, αλλά και πάλι συγκεκριμένα και επαναμβανόμενα μοτίβα σε κάθε στροφή. Λάθη υπάρχουν σε χασάπικα, όπως η “Φραγκοσυριανή”, η “Κλωστηρού” κλπ.
Όλα αυτά πιθανόν να οφείλονται στο ότι ένας μπουζουξής δεν συγκρατεί εύκολα το μέτρημα των σύντομων και ομοιόμορφων μέτρων του χασάπικου, που μάλιστα στο μπουζούκι δεν έχουν καν την εναλλαγή των μπάσων της κιθάρας που βοηθάει στο μέτρημα. Τα ζεϊμπέκικα είναι πάντα σωστά μετρημένα χωρίς λάθη ή ασυμμετρίες, μόνο κάτι έντεχνοι χαλάσανε τα ζεϊμπέκικα επίτηδες.

1 «Μου αρέσει»

Ίσως αυτή είναι η λέξη κλειδί: ο κύκλος.

Το ρεπερτόριο στο οποίο αναφερόμουν δεν έχει κυκλικότητα, είναι ευθύγραμμο. Ίσως γι’ αυτό δεν δίνει τόση σημασία στη συμμετρία.

1 «Μου αρέσει»

Δεν είναι «πριν μπει ο Μάρκος» ή ο Ρούκουνας. Μια παύση είναι, γιατί το κουπλέ μπαίνει με άρση, όπως με άρση μπαίνει και ο επόμενος στίχος (άσπρο πρόσωπο σαν κρίνος). Κατά τα λοιπά, το (δίσημο, όχι τετράσημο) μέτρο δουλεύει κανονικότατα.