Καλησπέρα παιδιά και καλή χρονιά! Είμαι ο Ιάκωβος και, αν και παρακολουθώ το φόρουμ εδώ και καιρό, ποτέ δεν συμμετείχα “ενεργά”..
Έφτιαξα ένα μικρό web app για μελέτη των δρόμων στο μπουζούκι: https://dromoi.app/
Μερικά χαρακτηριστικά:
Υποστηρίζει 3χορδο και 4χορδο μπουζούκι
Διαδραστική απεικόνιση των δρόμων στην ταστιέρα (για όλους τους “δημοφιλείς” δρόμους και όλες τις τονικότητες) με ήχο για κάθε τάστο/δρόμο
Σχόλια για συνήθεις συνδυασμούς δρόμων με άλλους δρόμους
Ενδεικτικά τραγούδια που “πατάνε” στον εκάστοτε δρόμο
Να σημειώσω εδώ πέρα ότι δεν χρησιμοποιώ την “τροπική” ανάλυση σε 3χ/4χ/5χορδα, αλλά την πιο “συμβατική” κλιμακοκεντρική παρουσίαση, καθότι αυτήν μελετώ περισσότερο ως ερασιτέχνης μουσικός
Κάθε σχόλιο/διόρθωση/πρόταση για βελτίωση, καλοδεχούμενα! Ευχαριστώ εκ των προτέρων!
Γιατί αυτές οι 2 νότες δεν ταυτίζονται απαραίτητα αλλά και να ταυτίζονται η γραφή προβλέπει τον ορισμό τους και ως βαθμιδες. Είναι μουσική ορθογραφία. Σα να λέμε: Γιατι να έχουμε τα γράμματα Ι Η Υ ενω όλα τον ίδιο ήχο αντιπροσωπεύουν.
Δεν είμαι ψείρας αλλά ο άνθρωπος ζήτησε προτάσεις για βελτίωση.
Μπράβο @jacobidis , ευχαριστούμε που μας το παρουσίασες!
Σωστό, αλλά γίνεται; Η εικόνα δείχνει μια ταστιέρα. Κάθε τάστο έχει μια ονομασία. Ακόμη κι αν αντί για Ρε# το βαφτίσει «Ρε#/Μιb», δε θα προκύπτει ποιο από τα δύο είναι σε κάθε δρόμο.
Αν όμως μπορείς να βαφτίσεις το κάθε τάστο ανάλογα με τη χρήση του σε κάθε δρόμο (δηλαδή π.χ. το ίδιο τάστο Ρε# για το Μι Ραστ και Μιb για το Ρε Χιτζάζ), κάν’ το.
(Θα πάει μακριά όμως η βαλίτσα. Τώρα βλέπω ότι έχεις όλες τις τονικότητες, ακόμη και τις απίθανες. Σε επίπεδο απιθανότητας λοιπόν, το Ντο# Πειραιώτικο, που εμφανίζεται να έχει κάπου Σολ - Σολ# - Λα, θα πρέπει στην πραγματιότητα να γίνει Φα## - Σολ# - Λα, δηλαδή τρέχα γύρευε…)
Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια παιδιά! Αρκετά ενδιαφέρον αυτό Μια διευκρίνιση μόνο @pepe : Άρα π.χ. στον Μι Ραστ συγεκριμένα που ανέφερες, αυτό σημαίνει ότι στην κατιούσα θα έχουμε Ντο## αντί για Ρε;
Μπορώ να τις αλλάξω τις ονομασίες των νοτών (ακόμα και τον απίθανο Ντο# Πειραιώτικο ) - δεν είναι τόσο δύσκολο - απλά προσπαθώ να βρω και μια “ισορροπία” ανάμεσα στη “σωστή μουσική ορθογραφία” και το πόσο εύκολα “διαβάζεται” ενα Ντο## σε σχέση μ’ένα Ρε. Μην με παρεξηγήσετε - απλά δεν είναι τρόπος γραφής που έχω συνηθίσει εγώ προσωπικά
Ρε φυσικό θα έχεις. Να σκέφτεσαι τις νότες ως διαδοχικες ονομασιες χωρίς να επαναλαμβάνονται. Δηλαδή δεν θα έχεις δυο Ρε σε μια κλίμακα (η δυο οποιεσδηποτε νοτες σε απόσταση ημιτονιου με το ιδιο όνομα.) Θα έχεις πχ ειτε Ντο# Ρε ή Ρε Μίb …
Ρε και Ρε# ή Ρεb δεν θα έχεις πουθενά.
Κανείς δε σε παρεξηγεί, ισα ίσα έχεις γνώσεις προγραμματισμού που καποιοι θα ζήλευαν.
Θα σου πω τη γνώμη μου: Αν βολεύεσαι μόνος σου όπως τα γράφεις, άστα έτσι όπως είναι. Αν έχεις σκοπό να προχωρήσεις την θεωρία σου, καλύτερα βάλτα σε τάξη απο τώρα και γράψε τα με σωστα ονόματα γιατί θα κάνεις διπλή δουλειά να τα ξεμάθεις. Αν επίσης έχεις σκοπό να φτιάξεις ένα εργαλειο και να το έχεις δημόσια ελπίζοντας οτι θα βοηθήσει και άλλους, καλύτερα βάλε τα σωστά ονόματα.
Μερσί για τις διευκρινίσεις! Το πιασα το νόημα. Όντως, ιδανικά η ελπίδα είναι να το χρησιμοποιήσουν κι άλλοι, όχι μόνο εγώ @alk / @pepe τις πέρασα τις αλλαγές στις ονομασίες - αν θέλετε ρίξτε μια ματιά και πάλι στο site και πείτε μου αν έχετε κάποια ένσταση!
Εφόσων εχεις βαλει σκοπό να γράψεις για κάθε νότα ως βάση σκέψου το εξής:
Υπάρχουν τονικότητες που βολεύουν να τις σκεφτεσαι με υφέσεις. Πχ Ρε# ματζόρε ειναι κόλαση. Μιb εχει μόνο 3 υφέσεις. Είτε βάλε και τα 2 είτε διάλεξε τι είναι πιο πρακτικό.
Σωστός, ευχαριστώ για τα φώτα σου @alk . άλλαξα τις τονικότητες ώστε να έχουμε ονομασίες που “δινουν” διαστήματα με λιγότερες αλλοιώσεις (Ρε# → Μιb, Σολ# → Λαb, Λα# → Σιb).
Τώρα για να είμαι ειλικρινής την Ντο# λέω να την αφήσω ως έχει γιατί η Ρεb μου φαίνεται πιο “περίεργη” ονομασία (τουλάχιστον σε παρτιτούρες κιθάρας κυρίως θυμάμαι να βλέπω Ντο# αντί για Ρεb).
Επίσης παρατήρησα ότι πχ η Λαb χιτζάζ έχει το δεύτερο διάστημα ως Σιbb. Είναι “δόκιμη” αυτή η αναπαράσταση με βάση αυτά που συζητήσαμε και παραπάνω, σωστά;
ναι σωστά. Δεν έχω κοιτάξει κάθε τρανσπόρτο και κάθε δρόμο αλλα νομίζω πως οι ονομασίες νοτων ειναι λίγο-πολύ αυτές. Τώρα για το τι διαστήματα έχει κάθε δρόμος και τι είναι σωστό οι πηγές δεν συμφωνούν μεταξύ τους και εγώ δεν είμαι ο κατάλληλος για να ελέγξω την κάθε δομή.
Κατά καιρούς έχουμε ασχοληθεί με τέτοιες προσπάθειες, που έχουν ένα κοινό. Γίνονται από ικανούς προγραμματιστές (φιλόδοξους έστω, δεν μπορώ να το κρίνω αυτό) αλλά με ελλειπείς γνώσεις μουσικής. Θεωρώ θα ήταν πιο λειτουργικό να συνεργάζονταν εξαρχής με έναν καταρτισμένο στα θεωρητικά μουσικό, και ο καθένας να συνεισφέρει στην τέχνη που γνωρίζει καλύτερα.
Επειδή το φόρουμ είναι ένας τόπος που (ευτυχώς) συμβιώνουν εξαιρετικοί προγραμματιστές (@jacobidis ) και εξαιρετικοί μουσικοί (@alk , @liga_rosa κά) είναι σημαντικό ο καθένας να εκθέτει τη δουλειά του για να βρίσκεται κοινός τόπος συνεργασιών. Να λοιπόν μια πολύ καλή και βοηθητική πρακτική. Οι συνεργασίες που προκύπτουν μέσα από το φόρουμ - τον κοινό τόπο συνάντησης για να προκύπτουν εξαιρετικές δουλειές που βοηθούν τον κόσμο !!!
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος εγγενής θεωρητικός λόγος να επιλέξουμε αν μια τονικότητα θα την ονομάσουμε Ντο# ή Ρεb, πέρα από το ποια γράφεται και διαβάζεται πιο εύκολα.
Ξέρω όμως ότι οι πρακτικοί μουσικοί, τουλάχιστον στα ρεμπετολαϊκά, τείνουν να μιλάνε μόνο με διέσεις και καθόλου ή σχεδόν με υφέσεις. Αυτό άλλοτε οδηγεί σε πραγματικά λάθη (το Ρε χιτζάζ δεν έχει Ρε - Ρε# - Φα#, το Ρε Σαμπάχ δεν έχει Φα - Φα#), άλλοτε ίσως όχι.
Ειδικά το Σιb δεν το αποφεύγουν (δεν το λένε Λα#) τόσο επίμονα όσο τις άλλες υφέσεις. Συγκεκριμένα, νομίζω ότι τη συγχορδία τη λένε «Σι μπεμόλ» (μπεμόλ σημαίνει ύφεση), για τη νότα δεν είμαι σίγουρος.
Επιπλέον, κάθε τριχορδάς λογικά πρώτα έχει μάθει να παίζει διάφορα από Ρε και αργότερα προχωράει σε άλλους τόνους. Οπότε ειδικά το Ντο# θα το μάθει νωρίς-νωρίς, ενώ το Ρεb, ακόμη και με σωστό λεξιλόγιο, μπορεί να περάσει χρόνια χωρίς να το ‘χει συναντήσει ποτέ του, και να του ακούγεται παράξενο σαν όνομα.
Στους «ουσακοειδείς» δρόμους, που αρχίζουν με Ρε-Μι-Φα, θεωρητικά το Μι γίνεται Μιb στην κάθοδο, με το Μι φυσικό ωστόσο να παραμένει η βασική νότα αυτής της βαθμίδας. Συγκεκριμένα στο Σαμπάχ υπάρχει μία μόνο περίπτωση (απ’ όσο ξέρω) όπου αυτό γίνεται όντως, ο Ωρωπός του Μπάτη. Στο Σαμπάχ λοιπόν, το τάστο ανάμεσα στο Ρε και στο Μι ορθώς μεν δεν το έχεις χρωματίσει, αφού κατ’ αρχήν δε χρησιμοποιείται. Έστω και ως κενό όμως, θα του πήγαινε καλύτερα «Μιb» παρά «Ρε#».
Σ’ευχαρίστω πολύ για το feedback @pepe ! Όντως, εκ παραδρομής διόρθωσα μόνο τις νότες της κλίμακας προηγουμένως.. Τώρα το εφάρμασα σε όλη την ταστιέρα (Ρε# → Μιb, Σολ# → Λαb, Λα# → Σιb)
) - δεν είναι τόσο δύσκολο - απλά προσπαθώ να βρω και μια “ισορροπία” ανάμεσα στη “σωστή μουσική ορθογραφία” και το πόσο εύκολα “διαβάζεται” ενα Ντο## σε σχέση μ’ένα Ρε. Μην με παρεξηγήσετε - απλά δεν είναι τρόπος γραφής που έχω συνηθίσει εγώ προσωπικά