Ο Μπάρμπα Γιώργος στο καστιγκαρι.


(Δημήτρης Μυστακίδης) #1

Γεια χαρά σε όλους.

Ψάχνω το παραπάνω τραγούδι. Απ ότι μου είπε η Ελένη βρίσκεται στον δίσκο Ελλάδος αρχείον τα τραγούδια του θεάτρου σκιών της Fm records. Αν κάποιος το έχει ας με ενημερώσει.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 10:42 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 10:39 —

Μόλις είδα ότι σε αλλο θέμα αναφερεται ότι υπάρχει στο sealabs.


#2

Στην αρχή έχω την εντύπωση ότι ακούγεται μπουζούκι αν και ο δίσκος γράφει μαντόλα. Κάποιος πιο σχετικός μπορεί να τα ξεχωρίσει?


#3

Το έχω το cd. Λέγεται “Το Ελληνικό θέατρο σκιών”. Τι είναι αυτό που θα ήθελες να μάθεις Δημήτρη;


(Δημήτρης Μυστακίδης) #4

Ήθελα το συγκεκριμένο κομμάτι που τελικά δεν είναι κομμάτι αλλά διάλογος…


#5

Ναι όλη η συλλογή αποτελείται από 17 αποσπάσματα από έργα του θεάτρου σκιών. Σε κάποια από αυτά έχει και λίγη μουσική αλλά στα πλαίσια της εισόδου της κάθε φιγούρας στη σκηνή.


(Νίκος Πολίτης) #6

Ε ναι, αλλά ειδικά στη συνομιλία Σταύρακα – Νώντα έχει ένα ταξιμάκι, ωραιότατο από μόνο του. Φαντάζομαι, περιλαμβάνεται το κομμάτι στο σιντί.


#7

Το μόνο που έχει με το Σταύρακα και το Νώντα είναι “ο Σταύρακας χαρτοπαίκτης” που δεν έχει καθόλου μουσική. Αν εννοείτε την ηχογράφηση με τον Περιστέρη στο “ο Σταύρακας στον τεκέ” όχι δεν την έχει γιατί έχει μόνο ηχογραφήσεις από καραγκιοζοπαίκτες που ηχογραφούν τμήματα γνωστών παραστάσεων καραγκιόζη (Μανωλόπουλος, Μόλλας, Πατρινός κ.α.).
Απ’ ότι είδα τα έχει όλα ανεβασμένα στο sealabs. Πάντως το κομμάτι που έχει απίστευτο ενδιαφέρον είναι “το σινιάρισμα του Μπαρμπαγιώργου” που στο τέλος μετά από έναν εκπληκτικό μονόλογο του Μαρμπαγιώργου, έχει μια απίστευτη εκτέλεση του “μια βλάχα μια παλιόβλαχα” ίσως την πιο αυθεντική εκδοχή του τραγουδιού.


(Φώτης Χατζίδης) #8

http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=7595 η ετικέτα του δίσκου
Ο Μπάρμπα Γιώργος στο καστιγκάρι


(Τηλέμαχος) #9

Είναι από τα στοιχεία που δεν διατηρήθηκαν στις πιο σύγχρονες παραστάσεις αλλά παλαιότερα ήταν ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να “κατέβει” ο μπαρμπαγιώργος σενιαρισμένος για να παντρευτεί ή να παραλάβει συκαρέλια καλαματιανά.
Μια σύγχρονη έκδοση του κλασσικού μονολόγου απο τον Άθω Δανέλλη (στο 42:42)

//youtu.be/d0qABZ1VoQM


#10

Δεν ήξερα ότι δεν το λένε πια. (Και πού να το ξέρω, εκτός από κάτι τυχαίες εξαιρέσεις έχω να πάω στον Καραγκιόζη αιώνες.) Πάντως μέχρι δεκαετία '80 το θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά. Και αρκετές από τις λεπτομέρειες του Δανέλη είναι οι ίδιες όπως τότε:

-το ξεκίνημα, πού 'σαι θεια Παύλαινα
-τα άπειρα μικροπράγματα που βάζουν στο σελάχι, ολόκληρο περίπτερο, από αξεσουάρ μέχρι μάτια και γούρια
-ότι όλο αυτό ακούγεται από μακριά, ενώ η σκηνή παραμένει άδεια.
Πιθανόν και πολλές ακόμη, εγώ αυτές αναγνωρίζω.

Εκείνα τα χρόνια ο Καραγκιόζης ήταν ήδη προ πολλού παιδικό θέαμα. Αλλά σήμερα είναι πολύ περισσότερο, αφού τότε, αν μη τι άλλο, ζούσαν ακόμη και έπαιζαν καραγκιοζοπαίχτες που ίσως είχαν κάποτε προλάβει και την “ενήλικη” φάση του θεάματος, ενώ σήμερα όχι. Ε, στα σημερινά παιδιά τι να τους λέει αυτός ο μονόλογος; Κάποτε απευθυνόταν σε ανθρώπους που ήταν πιθανό να ξέρουν σε ποια πόλη κεντάνε τα πιο φημισμένα γιλέκα και σε ποιαν κάνουν τα καλύτερα καρφιά για τσαρούχια. Ένας σημερινός 6χρονος είναι αμφίβολο αν θα καταλάβει ότι η γλώσσα είναι ελληνική. Και πράγματι, στο τέλος του μονολόγου ακούστηκαν μερικά χειροκροτήματα (φαντάζομαι από γονείς), αλλά στο σύνολό του το κοινό έμεινε ασυγκίνητο.

[Αντίστοιχα, κάποτε δε λέγανε μια στροφή από το κάθε τραγούδι αλλά πολύ περισσότερο, αφού ο κόσμος ερχότανε και για ν’ ακούσει τα τραγούδια. Νομίζω ότι στον καιρό μου ήταν ήδη συντομευμένα, αφού ο σκοπός τους ήταν απλώς να δηλωθεί με λίγο πιο τελετουργικό τρόπο η είσοδος του κάθε χαρακτήρα. Επί ενηλίκων όμως θεατών, τα τραγούδια ήταν μουσικό γεγονός με αυταξία.]


(Νίκος Πολίτης) #11

Είναι σκληρό, το ξέρω, αλλά κατά τη δική μου άποψη, χαΐρι ο Καραγκιόζης, ως τμήμα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, δεν πρόκειται να βρει, αν στόχος είναι η προσέλκυση 6χρονων θεατών. Ή θα γίνει μουσειακό είδος, ή πρέπει να προσελκύσει τους (μερακλήδες) ενήλικους. Δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να εστιάσει βέβαια στη βωμολοχεία για τη βωμολοχεία.


(Τηλέμαχος) #12

Επειδή τυγχάνει να έχω ασχοληθεί με το θέατρο σκιών (σ όλες τις πτυχές του) ας παραθέσω λίγα πράγματα σχετικά με τις αλλαγές που έχουν γίνει, μιας και αναφέρθηκε.

Ο Καραγκιόζης όταν ήταν ο “κινηματογράφος” της εποχής, τα έργα διαρκούσαν μέχρι και 2 ώρες και πολλές φορές παίζονταν σε συνέχειες. Όλος ο ρυθμός, οι διάλογοι, οι κινήσεις κλπ ήταν αργές. Αυτό βέβαια είχε να κάνει και με τη “σχολή” που ανήκε ο κάθε Καραγκιοζοπαίκτης. Άλλος ο Πατρινός, άλλος ο Πειραιώτης και άλλο ο Αθηναίος Καραγκιόζης αλλά σε γενικές γραμμές οι παραστάσεις ήταν αργές και εμπλουτισμένες με αλλαγές σκηνικών, οπτικά/ηχητικά εφέ, μονολόγους, συμβολικές μάχες (βλέπε Μπαρμπαγιώργος-Βελυγκέκας), ολοκληρωμένα τραγούδια από ζωντανή ορχήστρα, αμανέδες κλπ. Επίσης στα ηρωικά έργα πολλές φορές παιζόταν η αποθέωση δηλαδή το τελευταίο κομμάτι του έργου με ηθοποιούς αντί για φιγούρες!

Για να μη μακρηγορώ, προκειμένου να επιβιώσει το θέατρο σκιών προσαρμόστηκε στους ρυθμούς της εποχής έχοντας πλέον ως κύριο κοινό τα μικρά παιδιά που όμως λόγως της τεχνολογίας έχουν συνηθίσει σε γρήγορη πλοκή, εναλλαγή εικόνων κλπ. Το μόνο πλεονέκτημα του Καραγκιόζη έναντι των κινουμένων σχεδίων είναι η δυνατότητα που τους δίνει να συμμετέχουν στην παράσταση και να συνομιλήσουν με τον Καραγκιόζη αλλά και η μαγεία της σκιάς που όπως και να το κάνουμε είναι διαχρονική.
Δίνονται βέβαια ακόμα (σε μερακλίδικα στέκια) παραστάσεις για ενήλικες που συνήθως περιορίζονται σε 10 λεπτους έξυπνους διαλόγους στα διαλείματα μουσικών παραστάσεων. Έχουν κι αυτά την αξία τους! Και ο συνδυασμός με τη μουσική, όπως παλιά, συνήθως δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα!