Λάθος το πιστεύεις. Και η πιο φτηνή κονσόλα έχει υποτυπώδες equaliser με ρύθμιση, υψηλών, μεσαίων και χαμηλών συχνοτήτων και αρκετές από αυτές έχουν και κάποια εφέ, όπως reverb & chorus.
Ανάλογα με τα μηχανήματα που έχεις και τις ρυθμίσεις που κάνεις, μπορείς να πετύχεις, από πολύ καθαρό και με μεγάλη πιστότητα ήχο, μέχρι πανηγυριώτικο.
Από περιέργεια, τι δουλειά κάνεις? Και αν θέλεις αναλύεις και τι θα πει ενίσχυση.
Συμφωνώ με αυτά που ανέφερε η Πελαγία παραπάνω
Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω και πως δεν μπορούν οι ειδικοί
να εντοπίσουν ποια είναι η χρυσή τομή, ώστε να ακουστεί σωστά ένα ρεμπέτικο
σε επανανεκτέλεση, από σεβασμό και μόνο προς τους αποβιώσαντες συντελεστές!
…
…
Πρόσφατα ο συντονιστής Δημήτρης Ν. επεξεργάστηκε με δυο τρόπους ένα τραγούδι
και είχε άριστα αποτελέσματα με τα πενιχρά φαντάζομαι μέσα που διαθέτει
ο άνθρωπος, μια και δεν διαθέτει (πάλι φαντάζομαι) στούντιο και υπερ-μηχανήματα!
Κάπως έτσι δεν θα μπορούσαν να ενεργήσουν όλοι αυτοί οι “ειδικοί” ;;;
Και να καταθέσω και τη δική μου άποψη, όσο πιο εκλαϊκευμένα γίνεται, σαν επαγγελματίας ηλεκτρονικός που δεν ασχολούμαι επαγγελματικά με τον ήχο, αλλά που έχω τις θεωρητικές γνώσεις, αλλά και τις πρακτικές λόγω της ερασιτεχνικής μου ενασχόλησης με τις ηχογραφήσεις.
Η πιστή καταγραφή του ήχου εξαρτάται κυρίως από την δυνατότητα του μικροφώνου να “ακούει” το ίδιο καλά, όλες τις ακουστικές συχνότητες. (Αυτό το πετυχαίνουν καλύτερα τα πυκνωτικά μικρόφωνα). Σε στούντιο ή σε σπίτι πετυχαίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα (από θέμα πιστότητας πάντα). Το δεύτερο στάδιο είναι ο προενισχυτής μίκτης. Κατά πόσο συνδιάζεται με το μικρόφωνο (σύνθετες και φαινομένες αντιστάσεις εξόδου μικροφώνου και εισόδου προενισχυτή) και κατά πόσο μπορεί να ενισχύσει το ίδιο όλες τις συχνότητες. Για την τέλεια πιστότητα η καμπύλη ενίσχυσης του προενισχυτή θα πρέπει να είναι ευθεία. Τρίτο και τελευταίο στη φάση ηχογράφησης είναι το μέσον που θα αποθηκευτεί ο ήχος. Με τα κασετόφωνα είχαμε αποκλίσεις στην πιστότητα κυρίως στις υψηλές ακουστικές συχνότητες (εξαιτίας του περιορισμού της ταχύτητας εγγραφής και αναπαραγωγής της κασέτας ή της μπομπίνας. Μεγαλύτερη ταχύτητα θα σήμαινε και περισσότερη ταινία). Δε μας αφορά όμως, αφού τελευταία τα μέσα εγγραφής είναι ψηφιακά. Αυτό που μας αφορά εδώ είναι το sample rate & το resolution ή bit depth. Όσο ψηλότερο τόσο καλύτερα σε όλες τις περιπτώσεις με το μειονέκτημα των ογκωδέστερων αρχείων.
Βλέπω βγαίνει μεγάλο το κείμενο και θα προσπαθήσω να το συντομεύσω
Η πιστότητα στην εγγραφή και αναπαραγωγή του ήχου του μπουζουκιού είναι άλλο καπέλο.
Οι μαγνήτες “βλέπουν” ένα σύρμα που πάλλεται και δημιουργούν το σήμα που στέλνουν στον προενισχυτή. Δε παίρνει μέρος το ξύλο, το ηχείο και η ποιότητα του οργάνου, αλλά μόνο η ποιότητα του μαγνήτη και η απόσταση των χορδών από αυτόν. Επομένως μεγάλο ρόλο παίζει για το πως θα ακούγεται το μπουζούκι, ο ανθρώπινος παράγων, δηλαδή αυτός που θα ρυθμίσει τον ισοσταθμιστή του προενισχυτή.
Αυτά αφορούν μόνο την πιστότητα. Δηλαδή την πιστή εγγραφή του ήχου. Για την αναπαραγωγή ισχύουν οι ίδιες καμπύλες απόκρισης για τον ενισχυτή και τα ηχεία, με ιδανικές ζεύξεις και να τηρούνται τα όρια εισόδου της κάθε συσκευής, ώστε να μην εισάγεται παραμόρφωση στο επόμενο στάδιο.
που την συνόδευε …