Ο ηλεκτρονικός ήχος παραποιεί - καταστρέφει το ρεμπέτικο;


(koukidou) #1

Σκέφτηκα αρκετά να ανεβάσω αυτό το θέμα φίλοι μου, ορμώμενη από την περίπτωση
με το βίντεο της Ευδοκίας, όπου επεσήμανα πως τελικά δεν έφταιγε η φωνή της
καλλιτέχνιδος, αλλά ο ήχος των οργάνων (:wink: που την συνόδευε …

Πριν λίγα λεπτά, έπεσε στα χέρια μου το τραγούδι “δε θέλω τα ματάκια σου”,
τραγουδισμένο από τον λαϊκό τραγουδιστή Γιώργο Μαργαρίτη …
Δεν το άφησα να τελειώσει και έσπευσα να σας παραθέσω τις εντυπώσεις μου!

Λοιπόν φίλοι μου σας δηλώνω μετά βεβαιότητος πως ο ήχος αλλοιώνει
το τραγούδι και αναγκάζει τον τραγουδιστή που το ερμηνεύει, έχοντας στ` αυτιά
του ακουστικά, να ανεβάζει και να σέρνει την φωνή του, ώστε να “φέρνει” σκυλάς!

Παλιά με ορχήστρες τεράστιες από μπουζουκοκίθαρα δεν είχαμε αυτό το φαινόμενο!
Και μέσα ακορντεόν, τουμπελέκια, βιολιά, σαντούρια και πάλι ακούγονταν
αξιοπρεπέστατα …
Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω και πως δεν μπορούν οι ειδικοί
να εντοπίσουν ποια είναι η χρυσή τομή, ώστε να ακουστεί σωστά ένα ρεμπέτικο
σε επανανεκτέλεση, από σεβασμό και μόνο προς τους αποβιώσαντες συντελεστές!

Αν λοιπόν δεν μπορούν να πετύχουν την πιστότητα του ήχου, καλά θα κάνουν
να μη κατακρεουργούν ιερές παρακαταθήκες στο βωμό του κέρδους και να αφήσουν
τους ρεμπέτες και το έργο τους αναπαυμένους ή στα χέρια άξιων συνεχιστών !

Πρόσφατα ο συντονιστής Δημήτρης Ν. επεξεργάστηκε με δυο τρόπους ένα τραγούδι
και είχε άριστα αποτελέσματα με τα πενιχρά φαντάζομαι μέσα που διαθέτει
ο άνθρωπος, μια και δεν διαθέτει (πάλι φαντάζομαι) στούντιο και υπερ-μηχανήματα!

Κάπως έτσι δεν θα μπορούσαν να ενεργήσουν όλοι αυτοί οι “ειδικοί” ;;;

Την γνώμη σας παρακαλώ …


#2

Πιστεύω πως ο ηλεκτρικός-ηλεκτρονικός ήχος δίνει μόνο ένταση.Δεν νομίζω ότι προσφέρει καθαρό,πραγματικό ήχο,ούτε μέσα σε μαγαζί αλλά ούτε και σε ηχογράφηση.Έχω πάει σε μαγαζί με 5 άτομα μόνο μέσα και χωρίς να γίνεται φασαρία και είχαν μικρόφωνα και αν δεν κάνω λάθος είχαν και ενίσχυση στον ήχο.Ήταν κρίμα.Προτιμώ τον φυσικό ήχο.Μέσω της δουλειάς μου γνωρίζω τι θα πει ενίσχυση.Αλλά γιατί να “ενισχύσω” τον ήχο όταν έχω το όργανο δίπλα μου?Σε περιβάλλον με φασαρία θα χρειαζόταν σίγουρα.Αλλά τον κάνει τον ήχο πιο…ξερό να τον πω?Άχρωμο να τον πω?Δεν βρίσκω τις κατάλληλες λέξεις αυτή την στιγμή.
Όσο για την εν λόγω το τραγουδίστρια.Η χροιά της δεν είναι κακή.Τα τραγούδια που λέει συνήθως δεν χρειάζονται και ιδιαίτερες φωνητικές ικανότητες.Ωστόσο δεν τραγουδάει και άσχημα.Απλώς δεν με συγκινεί καθόλου(ένα δάκρυ αργοκύλισε στο μάγουλο μου την ώρα που την άκουγα).
Ο Μαργαρίτης είναι μεγάλος τραγουδιστής του λαϊκού τραγουδιού,τον εκτιμώ πολύ αλλά δεν νομίζω πως του ταιριάζει και πολύ το ρεμπέτικο τραγούδι.Του ταιριάζουν πιο πολύ τα βαριά λαϊκά.Γνώμη μου πάντα.


(Petros Veneris) #3

Λάθος το πιστεύεις. Και η πιο φτηνή κονσόλα έχει υποτυπώδες equaliser με ρύθμιση, υψηλών, μεσαίων και χαμηλών συχνοτήτων και αρκετές από αυτές έχουν και κάποια εφέ, όπως reverb & chorus.

Ανάλογα με τα μηχανήματα που έχεις και τις ρυθμίσεις που κάνεις, μπορείς να πετύχεις, από πολύ καθαρό και με μεγάλη πιστότητα ήχο, μέχρι πανηγυριώτικο.

Από περιέργεια, τι δουλειά κάνεις? Και αν θέλεις αναλύεις και τι θα πει ενίσχυση.

Συμφωνώ με αυτά που ανέφερε η Πελαγία παραπάνω

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω και πως δεν μπορούν οι ειδικοί
να εντοπίσουν ποια είναι η χρυσή τομή, ώστε να ακουστεί σωστά ένα ρεμπέτικο
σε επανανεκτέλεση, από σεβασμό και μόνο προς τους αποβιώσαντες συντελεστές!


Πρόσφατα ο συντονιστής Δημήτρης Ν. επεξεργάστηκε με δυο τρόπους ένα τραγούδι
και είχε άριστα αποτελέσματα με τα πενιχρά φαντάζομαι μέσα που διαθέτει
ο άνθρωπος, μια και δεν διαθέτει (πάλι φαντάζομαι) στούντιο και υπερ-μηχανήματα!

Κάπως έτσι δεν θα μπορούσαν να ενεργήσουν όλοι αυτοί οι “ειδικοί” ;;;

Και να καταθέσω και τη δική μου άποψη, όσο πιο εκλαϊκευμένα γίνεται, σαν επαγγελματίας ηλεκτρονικός που δεν ασχολούμαι επαγγελματικά με τον ήχο, αλλά που έχω τις θεωρητικές γνώσεις, αλλά και τις πρακτικές λόγω της ερασιτεχνικής μου ενασχόλησης με τις ηχογραφήσεις.

Η πιστή καταγραφή του ήχου εξαρτάται κυρίως από την δυνατότητα του μικροφώνου να “ακούει” το ίδιο καλά, όλες τις ακουστικές συχνότητες. (Αυτό το πετυχαίνουν καλύτερα τα πυκνωτικά μικρόφωνα). Σε στούντιο ή σε σπίτι πετυχαίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα (από θέμα πιστότητας πάντα). Το δεύτερο στάδιο είναι ο προενισχυτής μίκτης. Κατά πόσο συνδιάζεται με το μικρόφωνο (σύνθετες και φαινομένες αντιστάσεις εξόδου μικροφώνου και εισόδου προενισχυτή) και κατά πόσο μπορεί να ενισχύσει το ίδιο όλες τις συχνότητες. Για την τέλεια πιστότητα η καμπύλη ενίσχυσης του προενισχυτή θα πρέπει να είναι ευθεία. Τρίτο και τελευταίο στη φάση ηχογράφησης είναι το μέσον που θα αποθηκευτεί ο ήχος. Με τα κασετόφωνα είχαμε αποκλίσεις στην πιστότητα κυρίως στις υψηλές ακουστικές συχνότητες (εξαιτίας του περιορισμού της ταχύτητας εγγραφής και αναπαραγωγής της κασέτας ή της μπομπίνας. Μεγαλύτερη ταχύτητα θα σήμαινε και περισσότερη ταινία). Δε μας αφορά όμως, αφού τελευταία τα μέσα εγγραφής είναι ψηφιακά. Αυτό που μας αφορά εδώ είναι το sample rate & το resolution ή bit depth. Όσο ψηλότερο τόσο καλύτερα σε όλες τις περιπτώσεις με το μειονέκτημα των ογκωδέστερων αρχείων.

Βλέπω βγαίνει μεγάλο το κείμενο και θα προσπαθήσω να το συντομεύσω

Η πιστότητα στην εγγραφή και αναπαραγωγή του ήχου του μπουζουκιού είναι άλλο καπέλο.
Οι μαγνήτες “βλέπουν” ένα σύρμα που πάλλεται και δημιουργούν το σήμα που στέλνουν στον προενισχυτή. Δε παίρνει μέρος το ξύλο, το ηχείο και η ποιότητα του οργάνου, αλλά μόνο η ποιότητα του μαγνήτη και η απόσταση των χορδών από αυτόν. Επομένως μεγάλο ρόλο παίζει για το πως θα ακούγεται το μπουζούκι, ο ανθρώπινος παράγων, δηλαδή αυτός που θα ρυθμίσει τον ισοσταθμιστή του προενισχυτή.

Αυτά αφορούν μόνο την πιστότητα. Δηλαδή την πιστή εγγραφή του ήχου. Για την αναπαραγωγή ισχύουν οι ίδιες καμπύλες απόκρισης για τον ενισχυτή και τα ηχεία, με ιδανικές ζεύξεις και να τηρούνται τα όρια εισόδου της κάθε συσκευής, ώστε να μην εισάγεται παραμόρφωση στο επόμενο στάδιο.


#4

Οπότε ο ήχος δεν είναι πραγματικός.Αφού τον ρυθμίζεις και τον κάνεις όπως θες δεν είναι πραγματικός.

Δεν διαφωνώ.Αλλά δεν μ’αρέσει.Στην άποψη μου παίζει ρόλο το γούστο μου.

Να ξεκαθαρίσω κάτι.Δεν είμαι ούτε μουσικός αλλά ούτε ειδικός στον τομέα του ήχου.Είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι γνωρίζεται (και στην πράξη) πολλά περισσότερα πράγματα από εμένα.Το επάγγελμα μου αναγράφεται στο προφίλ μου.Όποιος θέλει μπορεί να το δει.
Και ο όρος ενίσχυση υπάρχει σε πολλά βιβλία αλλά και στο ίντερνετ.Καλύτερα να κοιτάξουμε εκεί.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο ήχος δεν είναι ο πραγματικός.Δεν είναι ο ήχος που αισθάνεται ο μουσικός,ο ακροατής αλλά και ο χορευτής.Για αυτό μ’αρέσει ο καθαρός φυσικός ήχος.Ο αέρας να φυσάει δεν με πειράζει.

ΥΓ. Φίλε PeVen.Δεν το παίζω έξυπνος και ούτε είμαι.Δεν είμαι άτομο που του αρέσει να τσακώνετε.Ότι λέω,το λέω από την καρδιά μου.Αυτό για να μην γίνει καμία παρεξήγηση,ποτέ και με κανέναν.Εδώ απλώς μοιραζόμαστε τις γνώσεις μας.


(Petros Veneris) #5

Φαντάζομαι ότι εννοείς ότι δεν είναι υψηλής πιστότητας. Γιατί πραγματικός είναι, εφόσον τον ακούμε. Αλλά όπως είπα η πιστότητα (πιστή αναπαραγωγή του φυσικού ήχου, μέσω ηλεκτρονικών μηχανημάτων) εξαρτάται από την ποιότητα των μηχανημάτων και των ρυθμίσεων που επηρεάζουν τις καμπύλες απόκρισης συχνοτήτων.

Συμφωνούμε απόλυτα εδώ.

Σε όλους μας αρέσει ο καθαρός και φυσικός ήχος. Η ερώτηση της Πελαγίας, όμως είναι όχι τι μας αρέσει, αλλά αν ο ηλεκτρονικός ήχος παραποιεί - καταστρέφει το ρεμπέτικο, και έδωσε η ίδια το παράδειγμα με το Δημήτρη που όντως πέτυχε πολύ καλό αποτέλεσμα. Η απάντηση επομένως κατά τη γνώμη μου είναι πως ο ηλεκτρονικός ήχος ΔΕΝ παραποιεί ή καταστρέφει το ρεμπέτικο. Η κακή χρήση του όμως το παραποιεί, κατά τον ίδιο τρόπο που μπορεί να το παραποιήσει και η κακή και χωρίς σεβασμό στους δημιουργούς, εκτέλεση ρεμπέτικων τραγουδιών από μουσικούς και τραγουδιστές (χωρίς χρήση ηλεκτρονικών).

Όπως και να το κάνουμε η χρήση των ηλεκτρονικών είναι πλέον αναγκαστική, όταν παίζεις σε χώρο με περισσότερα από 10 άτομα. Όχι για να ακούν τα άτομα που δε τα ενδιαφέρει να ακούσουν, αλλά να ακούς εσύ τι παίζεις.
Δεν υπάρχει καμία διάθεση για τσακωμό είτε από μένα είτε από εσένα πιστεύω. Αλλά το γραπτό διαφέρει από τα προφορικά, και οι ευθείες ερωταποκρίσεις, δημιουργούν συχνά παρεξηγήσεις, αφού δε χρησιμοποιείται αρκετή διπλωματία λόγω ανάγκης συντόμευσης. Όπως είπες και συμφωνώ μαζί σου, εδώ μοιραζόμαστε τις γνώμες μας, εκθέτοντας εαυτούς και πλουτίζοντας τις γνώσεις μας.

Υ.Γ. Το επάγγελμά σου δε μπορώ να το δω στο προφίλ σου, γι αυτό και ρώτησα από περιέργεια μήπως είμαστε συνάδελφοι.
Υ.Γ.2: Μη ξεχνάς ότι τα ρεμπέτικα που ακούμε από τους δημιουργούς τους από αναπαραγωγές δίσκων 78 στροφών κυρίως με ηλεκτρονικά μέσα, ηχογραφήθηκαν αλλά και αναπαράγονται.


(Διόνυσος) #6

Αν και φαν του ήχου χωρίς ενίσχυση, αυτό που παρατήρησα είναι ότι όταν το μπουζούκι δεν έχει μαγνήτες και ενισχύεται από μικρόφωνο, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ καλό, χωρίς να παραποιεί τον φυσικό ήχο. (Στη Πριγκηπέσσα για παράδειγμα, δεν αισθάνθηκα ποτέ την ενόχληση του ηλεκτρικού ήχου).
Μια καλή κονσόλα, καλά μικρόφωνα και καλά ηχεία σε συνδυασμό με μια καλή ρύθμιση, μπορούν κατά τη γνώμη μου να ελαχιστοποιήσουν τη διαφορά μεταξύ φυσικού και ενισχυμένου ήχου.

Κάποια άλλα φαινόμενα, όπως η παραγωγή συχνοτήτων στα αυτιά μας που στη πραγματικότητα δεν υπάρχουν - 2f, 3f … - εξαιτίας της υψηλής έντασης του ήχου, δεν πιστεύω ότι είναι καταλυτικά για να επηρεάσουν το αισθητικό αποτέλεσμα.


(Γιανν'ς) #7

Εγω παντως στα 2 μαγαζια που εγαζομαι,χωρανε γυρω στα 50 ατομα,ακομα και οταν ειναι γεματα ακουω τι παιζω εγω και τα καρντασια(χαχαχαα),με την προϋποθεση να με σεβονται στο ελαχιστο,να μην γκαριζουν δηλαδη.ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως θα μου ηταν πιο ευκολο με μικροφωνο και δεν θα ελεγα οχι σε ενα πυκνωτικο στη μεση του τραπεζιου…ΑΛΛΑ δεν παει να πει αυτοματα οτι θα καλυτερευσει η κατασταση,σε μεγαλυτερη ενταση η μουσικη,σε μεγαλυτερη ενταση και οι γκαριδες,ετσι δεν ειναι?Δεν θεωρω οτι καταστρεφει ο ηλεκτρικος ηχος το ρεμπετικο,δεν ειμαι απο αυτους που θεοποιουν το σκετο για συναισθηματικους λογους τυπου “ετσι παιζαν οι παλιοι” ,αυτα ειναι χαζομαρες,η τεχνολογια εξελισστεται και πρεπει να την αξιοποιουμε.Δεν θα γνωριζαμε το ρεμπετικο αν δεν υπηρχε η χρηση μηχανηματων για την ηχογραφηση.Η πριγκηπεσσα που αναφερει και ο Διονυσος ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα για το πως πολυ ομορφα ο ηλεκτρονικος ηχος εξυπηρετει τη δομη και το περιεχομενο του ρεμπετικου χωρις να το παραποιει. Βεβαια παιζει ρολο και ποιος καθεται μπροστα και πισω απο τα μικροφωνα,και Πελαγια μου νομιζω αυτο ειναι το σημαντικο…


(system) #8