Οι ξόβεργες (on love and war and death)

AI-generated summary

Στη συζήτηση με τίτλο “Οι ξόβεργες (on love and war and death)”, ο ποιητής Κουνάβης Ευώδιος παρουσιάζει στιχουργήματα που πειραματίζεται με λογοπαίγνια και χιουμοριστικό ύφος. Το ποίημα του Κουνάβη αναφέρεται στις σχέσεις, τη σύγκρουση και τη θνησιμότητα μέσω συμβολικών εικόνων όπως “μυγοσκοτώστρα”, που προκαλούν σχόλια και διορθώσεις από άλλους χρήστες. Ο Νίκος Πολίτης θαυμάζει τον τρόπο που κάποιοι εκφράζουν με μεγάλη μαεστρία και χιούμορ, ενώ ο pepe εξηγεί την παραλληλία μεταξύ “κεράτων” και “κλαδιών”. Η συζήτηση είναι μια δείκτη δημιουργικής έκφρασης και ανταλλαγής ιδεών με σκοπό τον εμπλουτισμό της τέχνης των λέξεων.

Έλα στη ζούλα να με βρεις
και βράσε το στεφάνι
Και κάνε του την κορυφή
να βρίσκει στο ταβάνι

στην επανάληψη:

Ξόβεργες βάλ’ του στα κλαριά
πουλάκια να σου πιάνει

Κι άμα μας δει ο άντρας σου
και κάνει πως στραβώνει
Θα στονε κάνω τ’ αλατιού
με το μυγοσκοτόνι

στην επανάληψη:

Κι αν σου μουτρώσει ο κερατάς
που σε φιλώ, τσακώστρα
Θα του τσακίσω τα πλευρά
με τη μυγοσκοτώστρα

Κι αν έρθει μ’ άλλοι τέσσεροι
θα τους πετάξω μούρα
Κι αν έρθει μ’ άλλοι οχτώ-εννιά
σηκώνω τη μαγκούρα

στην επανάληψη:

Κι αν έρθει μ’ άλλοι οχτώ-εννιά
σηκώνω τη μαγκούρα
Όχι και ήρθε μ’ εκατό
τραβάω την κουμπούρα

Κι αν σου βαστάει, ρε Χάροντα

στην επανάληψη:

Κι αν σου βαστάει, Χάροντα
κι αν βάνεις παντελόνια
Έλα να φας τις μάπες σου

στη επανάληψη:

Έλα, κι εσύ, τις μάπες σου
στα Μαρμαρένια Αλώνια

Κι αφού στις βρέξω, Άχαρε
σε παίρνω για τσιράκι
Να μου πατάς τον αργιλέ
να πλένεις τουμπεκάκι

στην επανάληψη:

Να μου ανάβεις το λουλά
και πιε κι εσύ λιγάκι

Μικρή διόρθωση

Καλύτερα:

Τού 'χω τσακίσει τα πλευρά
με τη μυγόσκοτώστρα

Εεε, αν πράγματι, με τη μυγοσκοτώστρα καταφέρεις να τσακίσεις πλευρά ανθρώπινα, τότε χαλάλι σου, είσαι πράγματι πολύ μάγκας!

4 «Μου αρέσει»

Ή έχω πολύ καλή μυγοσκοτώστρα

1 «Μου αρέσει»

Διευκρινηστέον ότι τα “κλαριά” εδώ είναι απλώς τα “κέρατα” ή “κερατόκλαδα”, και δεν υπάρχει καμία αναφορά σε παγίδευση.

Πράγματι, του ελαφιού τα κέρατα λέγονται και κλαδιά, λόγω της προφανούς ομοιότητας.