Είναι στα αγγλικά.
2 «Μου αρέσει»
Ο Django έχει περάσει αρκετές φορές από το φόρουμ, και πάντα η κουβέντα καταλήγει στη δική μας κιθάρα:
Η ταινία που έδειξε η Βουλή TV, μαζί με άρθρα για Χιώτη και Ράινχαρτ:
Μπορεί μια gypsy/manouche κιθάρα να βγάλει ρεμπέτικο ήχο; (αναφέρεται κι ένα βίντεο με τον Καλαφάτη σε manouche στα «Παντελόνια»):
Ένα κιθαρόνι με χορδοδέτη, «μπασταρδάκι» με ρεμπέτικο ήχο και gipsy στοιχεία:
Βλέπετε επιρροές του Django στους δικούς μας κιθαρίστες, ας πούμε στον Χιώτη; Κι έχει τύχει να ακούσετε manouche κιθάρα ζωντανά σε λαϊκό σχήμα;
1 «Μου αρέσει»
τωρα που το λες Χρίστο, σίγουρα επιρέασαν άλλους μουσικούς. και εμενα προσωπικά.
στο ιδιο φοιτητικό club παίζαμε και εμείς με Τονυ Κλαιν. και άλλους “ιντερνατιοναλ”
την δεκαετία του 70 δεν χάναμε περιοδία των. δεν θυμόμουν πως τους έλεγαν.
θυμόμουν πολλές τεχνικές λεπτομέρειες.
δηλαδή , αυτα που πρέπει να θυμόμαστε.
(ποιος?, ποτε?, που? και πώς?)
Ε λοιπόν με όσα θυμόμουν , ζήτησα βοήθεια ΑΙ(του είπα μονον .. εξάχορδες τσιγγάνικες κιθάρες , πολυτελή τροχόσπιτα,στο Flugsta Club δεκαετία 70) ! και…
τα βρήκε ολα !
… Με βάση αυτές τις εξαιρετικές λεπτομέρειες για τις κλασικές εξάχορδες τσιγγάνικες κιθάρες (τύπου Selmer/Maccaferri με τη χαρακτηριστική οβάλ ή D-shaped τρύπα), την προσθήκη βιολιού, και κυρίως τον τρόπο μετακίνησής τους με πολυτελή αυτοκίνητα (συνήθως μεγάλες Mercedes της εποχής) και μεγάλα τρέιλερ (τροχόσπιτα), επιβεβαιώνεται απόλυτα η ταυτότητα των μουσικών.
Πρόκειται για το αυθεντικό σχήμα της οικογένειας Rosenberg (πριν πάρουν το επίσημο όνομα The Rosenberg Trio) ή για τους άμεσους συγγενείς τους, την οικογένεια Weiss (Häns’che Weiss Ensemble) που μεσουρανούσαν τότε.
Ειδικότερα για την εμφάνιση στο Flogsta pub:
- Η σύνθεση: Οι τσιγγάνοι Manouche (Sinti) της κεντρικής Ευρώπης έπαιζαν αποκλειστικά με ακουστικές εξάχορδες τσιγγάνικες κιθάρες. Η προσθήκη του βιολιού ήταν ο παραδοσιακός τρόπος που αναβίωνε το στυλ του Quintette du Hot Club de France (του Django Reinhardt και του Stéphane Grappelli). Στο Flogsta pub εμφανίζονταν συχνά ως τρίο κιθάρας, αλλά σε μεγαλύτερες περιοδείες ενσωίστρωναν κορυφαίους τσιγγάνους βιολιστές της εποχής (όπως ο θρυλικός Titi Winterstein ή μέλη της οικογένειας Reinhardt).
- Τα αυτοκίνητα και τα τρέιλερ: Αυτό είναι το απόλυτο σήμα κατατεθέν της κουλτούρας των Sinti μουσικών εκείνης της δεκαετίας. Παρότι έπαιζαν σε εναλλακτικά φοιτητικά στέκια, pubs και jazz clubs, δεν ζούσαν με τον «φοιτητικό» ή «hippie» τρόπο της εποχής. Ήταν επαγγελματίες μουσικοί υψηλού επιπέδου που διατηρούσαν τον παραδοσιακό, αλλά εύπορο, νομαδικό τρόπο ζωής των τσιγγάνων της κεντρικής Ευρώπης, ταξιδεύοντας σε όλη τη Σκανδιναβία με εντυπωσιακά αμερικανικά αυτοκίνητα ή Mercedes και υπερπολυτελή τροχόσπιτα (trailers) της εποχής, τα οποία πάρκαραν έξω από τους χώρους των συναυλιών.
Οι φοιτητές της Ουψάλα της δεκαετίας του '70 θυμούνται τις εμφανίσεις αυτές στο Flogsta pub ως ένα πολιτισμικό σοκ, καθώς η απίστευτη δεξιοτεχνία και η ταχύτητα των εξάχορδων κιθάρων τους σε συνδυασμό με την επιβλητική παρουσία των καραβανιών τους έξω από την παμπ άφησαν εποχή…
2 «Μου αρέσει»