Όπως θα διαπίστωσες, “Nefeli” , τεκμηριωμένα μεταφέρονται οι όποιες προτάσεις και απόψεις.
Τουλάχιστον και κατά δύναμη, αυτή είναι και η δική μου επιδίωξη. 
1 «Μου αρέσει»
Αυτός ο λεξιλογικός πλούτος του ρεμπέτικου είναι αξιοθαύμαστος! Πόσες λέξεις,αλήθεια,έχουν άλλες έννοιες στη ρεμπέτικη jargon!!!
Κυκλοφορεί παραδοσιακό δίστιχο, που το έχει κι ο Passow, και πάει κάπως έτσι
Μια μαύρη πέτρα του γιαλού θα βάλω προσκεφάλι
κι ό,τι παθαίνει το κορμί τα φταίει το κεφάλι
Στιχουργικά, οι διάφορες παραλλαγές που εμφανίζονται, εντοπίζονται στο δεύτερο στίχο και ιδιαίτερα στο σημείο «κι ό,τι παθαίνει το κορμί».
Ως συνήθως, το δίστιχο αυτό αποδίδεται με διαφορετική μελωδία από τόπο σε τόπο. Στη Σίφνο αποδίδεται στο σκοπό του «Μυλοποταμίτισσα» από όπου το έμαθα κι εγώ πριν καμια πενηνταριά χρόνια. Στην πιο συνηθισμένη εκτέλεση είναι με το «κι ό,τι παθαίνει το κορμί». Αλλά «οι παλιοί», λέει, έλεγαν εδώ: «κι ό,τι πατίρει το κορμί». Οπότε για μένα η σημασία της άγνωστης λέξης «πατίρω» κατέστη προφανής ξέροντας τις δύο διαφορετικές εκδοχές.
1 «Μου αρέσει»
Άρα, επιβεβαιώνεται κι εδώ αυτό που ο Αλέξης Πολίτης είχε παρατηρήσει: όταν ένας λαϊκός άνθρωπος παραλαμβάνει κάποιαν έκφραση που δεν καταλαβαίνει το νόημά της, δεν την πετάει στα σκουπίδια γιατί ξέρει ότι, δεν μπορεί, κάτι καλό θα βρίσκεται πίσω από την ακαταλαβίστικη έκφραση. Αλλάζει όμως τη λέξη που δεν καταλαβαίνει, αντικαθιστώντας την με κάποιαν που του είναι οικεία και βγάζει και λογικό νόημα. Έτσι, το «ό,τι πατίρει το κορμί» γίνεται «ό,τι παθαίνει το κορμί». Οι παλιοί ήξεραν τη λέξη και την κρατούσαν, οι νεότεροι την άλλαξαν ώστε να βγαίνει νόημα.
1 «Μου αρέσει»