«Παρουσιάζω τον κόσμο με ένα διαφορετικό βλέμμα, από ό,τι μας έμαθαν στο σχολείο ή στο στρατό. Πιστεύω πως ο καθένας έχει δικαίωμα να βλέπει την κοινωνία με το δικό του βλέμμα. Προσωπικά με ενδιαφέρει περισσότερο ο Διάβολος παρά ο Θεός» Ηλίας Πετρόπουλος: Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα, που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του. Σκηνοθεσία: Καλλιόπη Λεγάκη Διάρκεια: 61’ http://video.google.com/videoplay?docid=4994891152687042789
Είναι γυρισμένο το 2005. Αρκετό καιρό πριν, και έχουν προλάβει να υπάρξουν πολλές κουβέντες σχετικές, με τούτο το θέμα.
Έτσι στα γρήγορα: http://www.rembetiko.gr/forums/search.php?searchid=2994492
Επίσης εκτός από την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ, τι άλλο θες να πεις, που δεν λες;
Σε μένα οδηγεί.Με Chrome ανοίγω. Δεν είναι κάτι σημαντικό, απλά στην αναζήτηση πάτα Ηλίας Πατρόπουλος, και θα δεις ότι όντως υπάρχουν πολλές συζητήσεις.
Ο Πετρόπουλος υπήρξε βασικό ανάγνωσμα για μένα και πολλούς παρομοίους κατά την εφηβεία - μετεφηβεία μου, συντέλεσε στη διαμόρφωση της οπτικής μου για το ρεμπέτικο και στην καθιέρωση διάφορων μύθων, και αργότερα, με τα χρόνια, ήρθε ο καιρός της αποκαθήλωσής του. Έχοντας φτάσει στο σημείο να τον απορρίπτω γενικώς, ως προχειρατζή, νάρκισσο (στη γραφή του) κ.ά., τελικά χάρηκα που το ντοκιμαντέρ μου ξανάδωσε την ευκαιρία να των δω πιο θετικά.
Δείτε το. Φυσικά είναι φτιαγμένο από κάποιον που θαυμάζει τον Πετρόπουλο, συνεπώς όχι αμερόληπτο, αλλά δεν παύει να είναι ενδιαφέρον.
— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 13:51 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 13:51 —
Συνεχίζοντας την σκέψη του pepe, ήταν η προσωπική μου εποχή, που με αυτά που είχα στο κεφάλι μου (Πετρόπουλος, 3-4 βιβλία, έτυχε να τον διαβάσω πρώτο και κανά δυο βιβλία άλλα) άκουγα μόνο ο,τι έκανε χρουτς χρούτς, θύμιζε παρανομία και ήταν προ του 40. Περασμένα ξεχασμένα…
Άμα δεν σας ανοίγει, δεν είναι τίποτα. Πατήστε στην αναζήτηση Ηλίας Πετρόπουλος, και θα σας οδηγήσει εκεί που θα σας πήγαινε και το λινκ.
Το πρώτο μου ανάγνωσμα ήταν το “υπόκοσμος και Καραγκιόζης” που διάβασα περίπου 15 ετών και πραγματικά με ενθουσίασε. Το εκτιμώ ακόμα και σήμερα. Περίπου 2 χρόνια αργότερα αγόρασα το “της φυλακής” που ουσιαστικά δεν με ενθουσίασε, αλλά επειδή με ενδιέφερε το τατουάζ και η ιστορία του…'νταξει. Επίσης την “ρεμπετολογία” που δεν με απογοήτευσε για αυτό που ήταν.
Χρόνια αργότερα απέκτησα “το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη” τα “καλιαρντά” και “το μπουρδελο”. Με αυτά τα βιβλία άρχισα να αισθάνομαι πως δεν έχω άλλα χρήματα να δώσω στον Πετρόπουλο
Τελευταία σκεφτηκα να αγοράσω τα “ρεμπέτικα τραγούδια” αλλά μετα απο μελέτη στο φόρουμ αποφάσισαν μην το κάνω.
ZARAZ
(Κουνάβης Ευώδιος, ποιητής (εκ του προχείρου και εν πλήρει φορμαλισμώ))
14
Το ΕΤΚΚ είναι πάντως αριστούργημα. Και τα ΡΤ, αν ειδωθούν όχι ως επιστημονική αλλά ως οιωνεί λογοτεχνική επίδοση.
Είναι καλός λογοτέχνης ο Πετρόπουλος. Είναι και κακός άμα θέλει, όταν απλά προβοκαρει, αλλά και τότε τα ελληνικά του είναι πολύ ψυχωμενα. Πολύ μελετημένα και με μια αντιδιανοουμενιστικη προσέγγιση που τα κάνει ακόμα πιο ξύπνια. Ο Πετρόπουλος δεν είναι μια άρτια επιστημονική πηγή. Είναι όμως μια κινητήρια δύναμη για άπειρους ερευνητές και σχεδόν πάντα ένα ευχάριστο ανάγνωσμα. Τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι ένα μνημειώδες outdated έργο, με κάποια εκπληκτικά κείμενα και φωτογραφίες. Η αισθητική των βιβλίων με φασιανό κλπ φοβερή. Τα αγαπημένα μου το πτώματα πτώματα πτώματα και η μυθολογία του Βερολίνου. Κανένα σχετικό με το περιθώριο του ρεμπέτικου κλπ κλπ. Στα του ρεμπέτικου, ο Πετρόπουλος είχε ψυχικά αντιληφθεί τους ρεμπέτες από παλιά. Δεν ήταν ο ψυχρός διανοουμενος ερευνητής του γραφείου και του ίντερνετ. Είχε κάνει άπειρα χιλιόμετρα και γνωριμίες με τους ρεμπέτες και άπειρες λαδιες για να αποσπάσει υλικό, το οποίο προς τιμήν του έδωσε.
