http://www.recordingpioneers.com/grurks/index.php/odd-and-extinct-instruments/guitars/guitar-slides
Ενδιαφέρον όντως (τουλάχιστον η σελίδα με τις φτγρ των οργανοπαιχτών, δεν περιηγήθηκα πιο πέρα).
Μια θετική λεπτομέρεια είναι η πολύ προσεγμένη λατινική μεταγραφή των ονομάτων.
Παρατηρώ ότι στη φτγρ 5α η κιθάρα φαίνεται αρκετά καθαρά να έχει τέσσερις έξτρα χορδές, όχι τρεις.
ναι εχει κανει πολυ ωραια δουλεια ο μαγκας. επισης εχει μια συμπαθητικη εκτελεση του ‘‘αποψε ειναι βαρια’’ απο καποιους ελληνοαμερικανους και καποιες ηχογραφησεις του Ιορδανη απο μαγαζι(?)
Το “αστέρι” της σελίδας, κατά τη γνώμη μου, είναι η αναφορά κάποιου Innes, στελέχους της ΧΜΒ, 1930, σχετικά με τις σχέσεις της εταιρίας με τον αντιπρόσωπό τους. Δίνει πολυτιμότατες πληροφορίες για πάρα πολλά θέματα της ελληνικής αγοράς δίσκων της εποχής.
Ο δημιουργός της σελίδας, ο Hugo Strοtbaum, είναι βαθύτατος γνώστης της ελληνικής δισκογραφίας από τις πρώτες, οθωμανικές ηχογραφήσεις μέχρι τον 2ο πόλεμο, αλλά και βαθύτατος γνώστης της ανατολικής μουσικής γενικότερα. Έχει διδάξει οθωμανική μουσική σε Παν/μιο της Κων/λης (εκτός από Ελληνικά, ξέρει και Τουρκικά) και παίζει και μπουζούκι πολύ καλά, σαν άριστος μαθητής του Τσομίδη που υπήρξε. Η σελίδα αξίζει να την περιηγηθείτε διεξοδικά, αλλά βέβαια θα χρειαστεί χρόνος.
Υπήρχαν και δεκαχορδες κιθάρες, μια από αυτές έπεσε στα χέρια ενός φίλου μου.
Πολύ δύσκολο να παιχτεί, άλλη φιλοσοφία, άσε που δεν γνωρίζουμε αρκετά για τα διαμετρηματα των χορδών και το κουρδισμα. Για την ιστορία αναφέρω ότι κάναμε και δύο βίντεο στο YouTube (κάνε αναζήτηση για δεκαχορδη) για να ακουστεί ο ήχος της, αν και δεν κράταγε το κουρδισμα.
Η σελίδα πολύ ενδιαφέρουσα

Πολύ υλικό. Εκτός από τις κιθάρες π.χ. να και μια δισκογραφία της αρμόνικας https://www.recordingpioneers.com/docs/ARMONIKA-discography-21-11-2023.pdf
Διάβασα σε διπλανό νήμα τη θλιβερή είδηση του θανάτου του φίλου και εξαίρετου ερευνητή Hugo Strötbaum. Οι δισκογραφικές του έρευνες και οι λοιπές του αναζητήσεις, όπως φαίνεται και στην ιστοσελίδα του, συνέβαλαν πολύ στην τεκμηρίωση του αστικολαϊκού τραγουδιού.
Εδώ τον βλέπουμε το 2019 παρέα με τον Κουνάδη:
https://vmrebetiko.gr/item/?id=11501
Μερικοί ερευνητικοί σταθμοί του:
Το 1992 εκδίδει τα δισκογραφήματα της FAVORITE («Seventy-eight revolutions per minute in the Levant: Discography of Favorite’s oriental recordings», στο De turcicis aliisque rebus commentarii Henry Hofman dedicati (Utrecht Turcological Series III), Ουτρέχτη, σ. 149-188)
Το 1998 συμμετέχει στο Διεθνές Μουσικολογικό Συνέδριο της Νίκαιας (Η συμβολή του Μικρασιατικού Ελληνισμού στη διαμόρφωση του νεώτερου ελληνικού τραγουδιού) με την εισήγηση «Η Σμυρνιοπούλα και η Κωσοπούλα».
Το 2010 εκδίδει το σημαντικό ντοκουμέντο του Edmund Michael Innes, Report on visit to Greece, April-May 1930.
Το 2013 γράφει για τον Τομπούλη («Agapios Tomboulis: an attempt at resuscitation» ( www.recordingpioneers.com)
Το 2022 γράφει για τις πρώτες γνωστές ηχογραφήσεις του 1896 («Greek, very old and ultra rare. The oldest Greek commercial recordings: the 1896 Greek Berliners», Contributions to the History of the Record Industry/Beitraege zur Geschichte der Schallplattenindustrie (The Lindstrom Project) Vol. 12. Edited by Pekka Gronow, Christiane Hofer, and Mathias Boehm. Βιέννη: σελ. 81-100.
Στων αγγέλων τα μπουζούκια τώρα πια Hugo!
Σ’ ευχαριστούμε!