Η συζήτηση αφορά την πορεία ψηφιοποίησης και παρουσίασης του αρχείου του Παναγιώτη Κουνάδη μέσω του εικονικού μουσείου του ΙΣΝ. Αρχικά τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης, την πιθανότητα φυσικής παρουσίας του αρχείου και την πρόσβαση ερευνητών. Επισημάνθηκε ότι το αρχείο βρίσκεται στο σπίτι του Κουνάδη και ότι η φυσική πρόσβαση θα απαιτούσε δωρεά ή μεταβίβασή του σε φορέα.
Αργότερα ανακοινώθηκε η λειτουργία της πλατφόρμας vmrebetiko.gr, η οποία περιλαμβάνει ψηφιοποιημένο υλικό, συνεντεύξεις και ερευνητικές εργασίες. Οι συμμετέχοντες χαιρέτισαν την πρωτοβουλία, ενώ εξέφρασαν ενδιαφέρον για το βάθος και την πληρότητα της ψηφιοποίησης. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε σε έρευνα για τη μελωδία «Εγώ θέλω πριγκιπέσσα» και τις ποικίλες παλαιότερες εκδοχές της σε διαφορετικές χώρες και γλώσσες. Τέλος, παρατέθηκε η φράση ότι «το αρχείο είναι σαν το αλεξίπτωτο: είναι καλό μόνο όταν ανοίγει», ως υπενθύμιση της σημασίας της开放ής πρόσβασης στα αρχεία.
Καλημέρα σας, γνωρίζει κάνεις πως εξελίσσονται οι εργασίες για το εικονικό (virtual) μουσείο με το αρχείο του Κουνάδη;
Ακολουθεί link με την ανακοίνωση. Γνωρίζουμε ημερομηνία που θα έχει ολοκληρωθεί και αν θα υπάρξει και φυσική παρουσία του εν λόγω αρχείου ή αν είναι προσβάσιμο στο κοινό για έρευνες και μελέτες;
Φυσική παρουσία του αρχείου Κουνάδη δεν μπορεί, βέβαια, να υπάρξει παρά μόνο στο σπίτι του, όπου και βρίσκεται. Εκτός κι αν ο κ. Κουνάδης το δωρήσει στο ΙΣΝ (ή αλλού) και ο καινούργιος ιδιοκτήτης βρει τους τρόπους ώστε να γίνει το αρχείο «φυσικά» (physically που λένε οι Εγγλέζοι) προσβάσιμο. Δεν ξέρω καθόλου λεπτομέρειες, φαίνεται όμως ότι ετοιμάζεται μία κάποιου τύπου ηλεκτρονική παρουσίαση. Βέβαια, Παντελή, δεν νομίζω ότι «το κοινό» όπως το προσδιορίζεις, θα έχει φυσική πρόσβαση. Άλλωστε, οι ερευνητές και μελετητές αρχείων δεν είναι «κοινό», είναι άνθρωποι με κάποιαν εξειδίκευση και με συγκεκριμένους ερευνητικούς στόχους. Αν όμως, μέσα από το ευρύ κοινό, κάποιος ερευνητής επισημάνει στο εικονικό μουσείο κάτι που θα είχε ενδιαφέρον να μελετηθεί εξειδικευμένα, φαντάζομαι ότι θα βρεθεί τρόπος ώστε ο ενδιαφερόμενος ερευνητής να αποκτήσει την πρόσβαση που χρειάζεται ώστε να υλοποιήσει αυτό που έχει στο μυαλό του. Πραγματικά, θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε σε ποιο στάδιο βρίσκεται η προσπάθεια αυτή, και πότε προβλέπεται να ολοκληρωθεί.
Συμφωνώ, ωστόσο εξακολουθώ να απορώ σε τι βαθμό και με πόση λεπτομέρεια θα διενεργηθεί η ψηφιοποίηση του αρχείου, ελπίζοντας να μην αποτελεί μια λιτή παρουσίαση αυτού.
Καλησπέρα σε όλους, χρόνια πολλά και καλή χρονιά με υγεία, αγάπη και ευτυχισμένες στιγμές!
Το αρχείο ξεκίνησε να ψηφιοποιείται και ανέβηκε:
Μας έκανες ζημιά Παντελή. Κατεβάζω και διαβάζω συνεντεύξεις και έχω παρατήσει ότι άλλο έκανα. 
Σε αυτή τη φάση ήμουν όλο το απόγευμα που το ανακάλυψα! 
Συγχαρητήρια τους αξίζουν που αυτά τα πράγματα γίνονται προσβάσιμα.
Παναγιώτης Κουνάδης: «Το αρχείο είναι τα τσιγάρα που δεν κάπνισα, οι καφέδες που δεν ήπια»
Μια κουβέντα με τον συλλέκτη και ερευνητή του ελληνικού τραγουδιού στο Documento.
Απομονώνω από τη συνέντευξη μια κουβέντα που βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα:
Αυτή η δισκογραφία σύμφωνα με τον Π. Κουνάδη είναι σπουδαία καταρχάς γιατί είναι προϊόν κλειστών κοινωνιών. Οταν στη Σμύρνη ηχογραφείται ένας δίσκος το 1904, για παράδειγμα, απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Το πρόσωπο που τραγουδά ή παίζει είναι γνωστό στον κύκλο αυτό, οπότε οι επιλογές του είναι προσεκτικές ώστε να μην εκτεθεί.
Παρακολούθησα χθες την εξαιρετική παρουσίαση του Ν.Ορδουλίδη με θέμα την μελέτη και έρευνα ιστορικής δισκογραφίας στο Λονδίνο.
Μας εξήγησε την διαδικασία κατά την οποία η μελωδία “Εγω θέλω πριγκιπέσσα” του Τούντα σταδιακά βρέθηκε σε δεκάδες άλλες παλαιότερες πηγές, κυρίως ηχογραφήσεις αλλά και παρτιτούρες. Σε γλώσσες όπως yiddish,ρουμάνικα, γαλλικά και όχι μόνο, η συγκεκριμένη μελωδία είχε αμέτρητες χρήσεις. Η ερευνητική δουλειά που έγινε αναγκαστικά χωρίς βοήθεια λογισμικού (καθώς δεν υπάρχει ανάλογη εφαρμογή που θα δούλευε αποτελεσματικά) είναι εντυπωσιακή.
Όλη αυτή η δουλειά έχει ανέβει στο αρχείο και συνεχώς ανανεώνεται.
https://vmrebetiko.gr/cosmopolitanism/
έγραψα το 2022 για αυτό το έργο και αυτό το τραγούδι
Μιας και μιλάμε πιο πάνω για την ψηφιοποίηση του αρχείου του Π. Κουνάδη να αναφέρω την υπέροχη φράση που άκουσα προχτές 30/10 στην ημερίδα Ανοικτό Αρχείο Ανοικτό Ερώτημα που έγινε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθήνας από τον ΕΛΙΑ και ΜΙΕΤ - ΗΜΕΡΑ ΜΑΝΟΥ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ :
“Το αρχείο είναι σαν το αλεξίπτωτο: είναι καλό μόνο όταν ανοίγει!”
Αν θυμάμαι καλά τάδε έφη ο Τάσος Σακελλαρόπουλος.
