Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο - σε τι δρόμους είναι;

Σε τι δρόμους κυμαίνεται το παρακάτω τραγούδι από την εκτέλεση του Μουφλουζέλη που έχω ακούσει ; Νομίζω ότι είναι αρμονικό μινόρε αλλά έχει και κάποια άλλα που δεν ξέρω εάν είναι γεύσεις,τυχαίες νότες ή δρόμοι

είναι ρε φυσικό μινόρε γιατί έχει προσαγωγέα ντο#, και στο ρεφραίν κάνει καρτσιγάρ (στην ουσία βάζει ένα σολ χιτζάζ).

1 Like

Ευχαριστώ να είσαι καλά

1 Like

Περίεργος συνδυασμός.

Το κομμάτι θέλει αρκετή προσοχή και όργανο στο χέρι, δεν είναι από τις μελωδίες τις τόσο προφανείς που βγαίνουν και νοερά (τουλάχιστον για μένα). Δεν έκανα όλη αυτή τη δουλειά, απλώς το ξανάκουσα. Συνεπώς ό,τι πω είναι με επιφύλαξη. Αλλά:

α) Το κλείσιμο αμέσως μετά από αυτό το Σολ χιτζάζ, μου ακούγεται τελείως Ουσάκ. Μάλιστα αν δεν απατώμαι κάνει και το χαρακτηριστικό Μι-Μιb-Ρε. Οπότε εδώ αίρεται το «περίεργο» που είπα και τηρούνται κανονικά οι σχετικές βάσεις των δρόμων.

Όμως, πώς μπορεί να εναλλάσσει Ουσάκ (και/ή Καρτζιγιάρ) με Μινόρε στην ίδια βάση; Πάλι ανακατεύονται οι σχετικές βάσεις.

Ένα το κρατούμενο.

β) Τον προσαγωγέα Ντο# σε ένα μόνο σημείο τον έπιασα με σιγουριά: σε μια «ουρά» όπου, αφού κλείσει στην τονική, κάνει και μια γρήγορη κατεβασιά Ρε-Ντο#-Σι-Λα, έτσι για να δείξει ότι η κατάληξη δεν είναι τελική αλλά έπεται συνέχεια. Δεν είμαι σίγουρος αν τον έχει κι αλλού. Αν μόνο γι’ αυτό το σημείο είναι που το χαρακτηρίζουμε Μινόρε, εγώ θα έλεγα μάλλον ότι όλο το κομμάτι είναι Ουσάκ (+ το πέρασμα Καρτζιγιάρ που είπαμε) και απλώς, σ’ αυτή την ουρίτσα, αντί για το αναμενόμενο 4χ Λα Ουσάκ (ή 5χ Σολ Ραστ), βάζει ένα ποίκιλμα με αναπάντεχες νότες, φευγαλέα όμως, χωρίς να αλλοιώνουν το όλο άκουσμα.

κι εγώ το σκέφτηκα για ουσάκ, αλλά κάτι η πεντατονική κάτω από την βάση, κάτι οι διφωνίες, προτίμησα να το ορίσω ως φυσικό μινόρε. στο καρτσιγάρ όντως κλείνει με ουσάκ (αυτό είναι το καρτσιγάρ εξάλλου, σολ χιτζάζ που καταλήγει σε ρε ουσάκ).

κλασικό μπλέξιμο, το καρτσιγάρ κάποιοι το λένε κιουρντί (που είναι αυτό που λένε οι μπουζουξήδες ουσάκ). το θέμα είναι να καταλαβαίνεις τί συμβαίνει, πώς δουλεύουν τα 4/5χορδα. σκέψου το σαν ένα σολ χιτζάζ που περνάει από φα νικρίζ και καταλήγει σε ρε ουσάκ και ας το ονομάζουμε όπως θέλουμε.

Πέρα από το θέμα της ονοματολογίας, ο τύπος στο βίντεο τα ‘χει πολύ ξεκαθαρισμένα στον νου του και -γι’ αυτό βέβαια- είναι σαφής.

Όμως, εξακολουθώ να έχω πολύ περισσότερο την αίσθηση του Ουσάκ παρά του Μινόρε. Κατ’ αρχήν, σε πολλές κατεβασιές προς την τονική έχει Μι-Μιb-Ρε, όχι μόνο στο σημείο με το Καρτζιγιάρ (και επίσης, βάζει σκέτο Μιb πάνω από την οκτάβα).

Δεύτερον, πού είναι τελικά εκείνο το Ντο#; Πάντως, όχι εκεί που νόμιζα προηγουμένως:

Λάθος άκουσα. Επειδή περίμενα Ρε-Ντο-Σι-Λα και δεν έπαιξε αυτό, το τι αλλοιώσεις έβαλε το μπέρδεψα. Τελικά παίζει Ρε-Ντο-Σιb-Λα.

κι εσύ δίκιο έχεις, που λέει και ο χότζας. έχει τις χρωματικές του ουσάκ (φα->ρε και λα->ντο) αλλά και τις διφωνίες και την έκταση του φυσικού μινόρε. τρέχα γύρευε, είναι σαν εκείνα τα ματζοράκια που κάνουν ραστ, αλλά ταυτόχρονα μοιάζουν με ραστ που ματζορίζουν…
και είναι λογικό εξάλλου, ο μουφλουζέλης δεν ήταν υποχρεωμένος να τηρεί τους κανόνες του μακάμ την εποχή που το ηχογράφησε και με την ορχήστρα που είχε από πίσω. η μελωδία έτσι κι αλλιώς κινείται κάπως περίεργα, αλλά αυτό είναι και το χαρακτηριστικό του κομματιού (πέρα από τον πολύ δυνατό τίτλο και πρώτο στίχο).

1 Like

Εν πάση περιπτώσει, αυτά που λέμε έχουν μόνο θεωρητικό ενδιαφέρον. Σε πρακτικό επίπεδο, το εκπαιδευτικό βιντεάκι του #6 είναι καλό.

2 Likes

ναι, ο κωσταντάκης κάνει προσεγμένη δουλειά.

1 Like