https://www.protoporia.gr/bolf-ntitrix-koytsoyflianh-9789603436171.html
1 «Μου αρέσει»
εδω το ιδιο αλλα η περιγραφή ειναι πληρέστερη και αναφέρει οτι περιέχει και CD.
και πολυ φθηνότερο.
1 «Μου αρέσει»
8 μηνύματα συγχωνεύτηκαν σε ένα ήδη υπάρχον θέμα: Τσιμπητή κιθάρα (τεχνική)
το μόνο βιογραφικό του Wolf Dietrich που βρέθηκε, ειναι στο βιβλίο για το χωριό Παναγιά (Κουτσούφλιανη) και το επισυνάπτω…
2 «Μου αρέσει»
Α, μάλιστα! Γερμανικά δεν ξέρω, αλλά μέχρι το σημείο ότι σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική το καταλαβαίνω. Άρα δεν είναι εθνο/μουσικολόγος, είναι ένας μερακλής ερασιτέχνης. Αυτό εξηγεί (και δικαιολογεί) κάποια μεθοδολογικά κενά που διαπιστώνονται στις καταγραφές του. Ή μάλλον, για την ακρίβεια, όχι στις ίδιες τις καταγραφές όσο στην τεκμηρίωσή τους και σε μερικά από τα σχόλια που επισυνάπτει.
Σωστά, Περικλή. Τα υπόλοιπα: Το 1969 ηχογράφησε τραγούδια απ’ το χωριό Κουτσούφλιανη. Εκτός από δημοσιεύσεις δίσκων με παραδοσιακή μουσική από Βαλκάνια και Μέση Ανατολή, κάνει τακτικές ραδιοφωνικές εκπομπές με θέματα λαϊκής τέχνης και εθνομουσικολογικά. Ζή και δουλεύει στη Γερμανία.
1 «Μου αρέσει»
Δεν το νομίζω! Έχει δώσει πολλές διαλέξεις για την εθνομουσικολογία. Και στο δίσκο που κυκλοφόρησε (βλ. παραπάνω) έγραψε ένα πολύ καλό κείμενο, είχα αυτό το κείμενο ως σύνδεσμο παραπάνω! Περιέγραψε πολύ καλά τη μουσική που ηχογραφήθηκε ως fieldrecordings, γνωρίζει πολλά γι’ αυτή τη μουσική.
Θα τον αποκαλούσα επιστήμονα και όχι ερασιτέχνη, επίσης στον τομέα της ΜΟΥΣΙΚΗΣ.
Έχει δώσει και άλλες διαλέξεις. Μπορείτε να βρείτε αυτές τις διαλέξεις αν πληκτρολογήσετε στο google:
“Thede Kahl Wolf Dietrich”
Translated with DeepL Translate: The world's most accurate translator (free version)
Όμως, επιστήμονες χωρίς ολοκληρωμένες σπουδές δεν υπάρχουν.
Πολύ καλή μετάφραση!
ok!
but the flyer inside his fieldrecording LP is good, but - maybe - not enough
Βρήκα και αυτό εδώ για τον Wolf Dietrich:
Εύα, δίνει έρρορ!
…
Review_Grece_O_skaros_Musiques_pour_flut (1).pdf (79,9 KB)
Έκανα επισύναψη το άρθρο. Ελπίζω να δουλεύει τώρα!
1 «Μου αρέσει»
Grèce. O skáros: Musiques pour flutes / Greece. O skáros: Flute Music. 2009
Archives internationales de musique populaire AIMP 93. Disques VDEGallo VDE CD-80. Recorded and annotated by Wolf Dietrich. One compact disc. Booklet (27 pp.) in French and English (trans. Isabelle SchulteTenckhoff) with two color, four black and white photographs
Thank you Eva 
1 «Μου αρέσει»
Now i am listening my new LP
LA MUSIQUE PAYSANS DE GRECE
we talked about Moirologia side B 6
Now i am listening A 2, so beautiful!
Maybe it is the right foto, the most fotos are without explainations.
1 «Μου αρέσει»
Thede Kahl wrote in an email that:
Mr Dietrich was a vehement opponent of the Internet. As long as you don’t upload it freely on the Internet, I’m sure his wife won’t mind. I’m still in contact with her here and there.
Prof Dr Ralf Martin Jäger (ralf.jaeger@uni-muenster.de) manages Wolf Dietrich’s estate. He is not publishing anything on the Internet at Wolf’s request, but is working on long-term archiving.
Otherwise, it is certainly not his relatives who have concerns, but the publishers of the discs. But you can easily find them by looking at the covers.
Δεν πίστευα στα μάτια μου, όταν είδα ότι κάποιος έχει ανεβάσει ολόκληρον αυτό τον διπλό δίσκο του Ντίτριχ στο ΥΤ:
Orient / Okzident - Musik Aus Südost-Europa (Ανατολή / Δύση - Μουσική από τη νοτιοανατολική Ευρώπη):
Καταγραφές του Βολφ Ντίτριχ 1968 έως 1980 με παραδοσιακή μουσική από Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία (Κόσοβο, Κροατία, Ερζεγοβίνη, Β. Μακεδονία), Ελλάδα, Τουρκία. Τα ελληνικά περιλαμβάνουν κατά σειρά εμφανίσεως Κάρπαθο, Σέρρες, Μεσολόγγι, Εύβοια (Χαλκίδα και Καβοντόρο), Αρκαδία, Αττική (Βίλλια), Θεσσαλία, Πωγώνι, Μέτσοβο, Κοζάνη, Μυτιλήνη, Ζάκυνθο. Αν δεν έχασα και κανένα.
Και μόνο αυτή τη λίστα να διαβάσει κανείς, καταλαβαίνει τι θησαυρός είναι…
Αλλά πέρα από τη γενικότερη αξία του, είχα και μια προσωπική ιστορία αναζήτησης του δίσκου, και συγκεκριμένα του κομματιού C6, Καβοντορίτικος με τσαμπούνα.
Ήξερα ότι ο Βολφ Ντίτριχ έχει κάνει αυτή την ηχογράφηση, και είχα ακούσει τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα περίπου στο σάιτ του ΜΛΑ (Μουσικό Λαογραφικό Αρχείο Μέλπως Μερλιέ), όπου έχουν ανεβασμένα σύντομα δείγματα από το κάθε κομμάτι του κάθε δίσκου της συλλογής του Αρχείου. Όπως συνήθως με τις τσαμπούνες, τα πρώτα κάμποσα δευτερόλεπτα δεν είναι μουσική, είναι που φουσκώνει. Οπότε δεν περισσεύει και πολλή «ωφέλιμη» μουσική ν’ ακούσει κανείς σ’ εκείνο το δείγμα.
Ο Καβοντορίτικος με τσαμπούνα δεν υπήρχε πουθενά σε καμία άλλη ηχογράφηση. Και ελάχιστα δείγματα καβοντορίτικης τσαμπούνας ούτως ή άλλως, ουσιαστικά δύο κομμάτια όλα κι όλα σ’ έναν δίσκο του ΜΛΑ με καταγραφές από την Καρυστία με ξεκούρδιστες τσαμπούνες. Αργότερα εμφανίστηκε κι ένα τρίτο, σε δίσκο του Ντίτριχ πάλι, κι αυτό ξεκούρδιστο, οπότε σχηματιζόταν η εικόνα ότι κι αν ζει ακόμη κανείς στον Καβοντόρο που να ξέρει τσαμπούνα, δεν παίζει ποτέ και τα 'χει ξεχάσει.
Από την άλλη, ήξερα ότι ο σκοπός του Καβοντορίτικου χορού προερχόταν από την τσαμπούνα, και μάλιστα τόσο στενά συνδεόταν με την τσαμπούνα ώστε υπήρχαν τσαμπουνιέρηδες που δεν ήξεραν να παίζουν παρά μόνον αυτό, οι δε χορευτές το παρήγγελναν ως «τσαμπούνα» τόσο από τους τσαμπουνιέρηδες όσο κι απ’ τα άλλα όργανα.
Αλλά πώς στο διάβολο μπορεί να παίζεται ο καβοντορίτικος στην τσαμπούνα, όταν η γνωστή μορφή του είναι κάπως έτσι;
Από διαβάσματα είχα αντιληφθεί ότι το κόνσεπτ του καβοντορίτικου συνίσταται στην εναλλαγή μεταξύ ψηλών και χαμηλών μουσικών θεμάτων, που χορεύονται τα μεν σ’ ένα βήμα, τα δε σ’ ένα άλλο. Το βιολί τον παίζει μέσα σε μιάμιση οκτάβα και κάτι, οπότε η διαφορά ψηλού-χαμηλού είναι σαφής. Η έρμη η τσαμπούνα με έξι νότες έκταση, τι μπορεί να έκανε;
Από την άλλη, ήταν δική μου παρατήρηση ότι οι οργανικοί χοροί της τσαμπούνας ποτέ, σε κανένα νησί και κανένα μουσικό ιδίωμα, δεν έχουν τα ίδια μουσικά θέματα όπως όταν οι ίδιοι χοροί παίζονται με άλλα όργανα. Επομένως, δεν είχε νόημα να φανταστεί κανείς μια υποθετική ανασύσταση του Καβοντορίτικου της τσαμπούνας που να περιλαμβάνει απλώς όσα μοτίβα του Καβοντορίτικου του βιολιού μπορούν να χωρέσουν στις έξι νότες της τσαμπούνας, παρά μόνο αν υπέθετε αυθαίρετα ότι ειδικά στον Καβοντόρο, όπου η παράδοση της τσαμπούνας έχει σχεδόν μηδενική τεκμηρίωση, ίσχυαν άλλα απ’ ό,τι παντού αλλού που ξέρουμε τι γινόταν.
Αλλά ακόμη κι αν υιοθετούσαμε μια τέτοια αυθαίρετη υπόθεση, και πάλι θα καταργούνταν η διάκριση ψηλών-χαμηλών θεμάτων, αφού απ’ όλα τα θέματα του βιολιού, είτε ψηλά είτε χαμηλά, κανένα δεν έχει μικρότερη έκταση από την έκταση ολόκληρης της τσαμπούνας, άντε μερικά να πιάνουν μια νότα λιγότερο. Αλλά αυτή ακριβώς η διάκριση είναι όλη η ουσία της σύνθεσης!
Επομένως ήταν αναπόφευκτο το συμπέρασμα ότι η τσαμπούνα έπαιζε κάτι εντελώς άλλο απ’ ό,τι παίζουν σήμερα τα βιολιά, κάτι που δεν μπορεί κανείς να το μαντέψει παρά μόνο να το ακούσει με τ’ αφτιά του. Και πού να το ακούσει; Μόνο στον δίσκο του Ντίτριχ, που δεν υπάρχει πουθενά, που πιθανώς να μην έφτασε ποτέ από το 1983 (έτος κυκλοφορίας) στα ράφια των ελληνικών δισκάδικων, και που μόνο το ανεπαρκέστατο δείγμα του ΜΛΑ είχα εντοπίσει.
Επιπλέον, στον ως άνω δίσκο του ΜΛΑ υπήρχε και μία ηχογράφηση Καβοντορίτικου με λύρα. Αυτή εκπροσωπεί ένα ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη του Καβοντορίτικου, ανάμεσα στην άγνωστη αρχική του μορφή με την τσαμπούνα, την πιο «πρωτόγονη» και μίνιμαλ, και στη γνωστή τελική με τα βιολιά, την πιο διευρυμένη. Η καβοντορίτικη λύρα είναι ένα όργανο με περισσότερες δυνατότητες από την τσαμπούνα, λιγότερες από το βιολί. Ήταν παλιά το κυρίαρχο όργανο σ’ όλα τα χωριά του Καβοντόρου, με δεκάδες παίχτες παντού. Τον καιρό των ηχογραφήσεων του ΜΛΑ κι αυτή είχε υποχωρήσει πάρα πολύ, στα όρια της εξαφάνισης, αλλά ωστόσο η ηχογράφηση του Καβοντορίτικου, επίσης μοναδικό δείγμα αυτού του οργάνου (όπως και τα δύο μοναδικά της τσαμπούνας) τόσο στον δίσκο όσο και σ’ όλη τη δισκογραφία γενικώς, δεν ήταν ξεκούρδιστη και υπολειμματική, αντιθέτως ήταν υποδειγματικής αρτιότητας. Αυτή υπάρχει και στο ΥΤ:
(Τίτλος «Καλλιανιώτικος». Ο ίδιος χορός είναι, αλλά τοπικά φέρεται υπό πολλές και διάφορες ονομασίες.)
Καμία σχέση με τον Καβοντορίτικο του βιολιού. Ούτε ο ρυθμός δεν είναι ο ίδιος. Ισχύει όμως η διάκριση σε χαμηλά και ψηλά θέματα. Άρα ενισχύεται η ήδη ισχυρότατη υπόθεση πως ούτε κι ο Καβοντορίτικος της τσαμπούνας θα έχει καμία σχέση με του βιολιού. Αλλά ούτε και με της λύρας, αφού ούτε κι αυτό μπορεί να παιχτεί σε τσαμπούνα.
Όλα αυτά με είχαν προβληματίσει έντονα όσα χρόνια ετοίμαζα το δρ μου για την τσαμπούνα, και ιδιαίτερα όταν έφτασα στην ενότητα περί Εύβοιας, όπου αφενός τα χειροπιαστά στοιχεία που διέθετα ήταν από τα φτωχότερα όλων των επιμέρους τοπικών παραδόσεων της τσαμπούνας, ενώ αφετέρου είχα ισχυρές ενδείξεις ότι εδώ έχει πολύ ψωμί, αφού ο πιο βασικός και πολυδουλεμένος χορός της περιοχής ξεκίνησε από την τσαμπούνα και έφτασε σε τόσο απομακρυσμένες μορφές.
Ολοκλήρωσα το δρ το 2015, και στο συγκεκριμένο ζήτημα έγραψα ευθέως ότι βρίσκομαι στα σκοτάδια.
Αργότερα συνάντησα αυτοπροσώπως έναν Καβοντορίτη τσαμπουνιέρη, όχι πολύ γέρο. Είχε έρθει σε μια τσαμπουνοσύναξη. Τον διπλάρωσα εννοείται αμέσως και τον άρχισα στην ανάκριση, χωρίς όμως να καταγράψω τίποτα γιατί δεν είχα πάει για έρευνα, δεν είχα ούτε κάτι να τον γράψω ούτε τη σχετική προετοιμασία. Όταν ήρθε η σειρά του ν’ ανέβει να παίξει στο στέιτζ, μιας κι ήταν μόνος του, του ζήτησα να τον συνοδέψω εγώ στο «νταούλι» (έτσι λένε οι Καβοντορίτες το τουμπάκι), μάλιστα έγινε και μία φάση που δανειστήκαμε το τουμπάκι κάποιου άλλου και μετά χάσαμε τα τουμπακόξυλα (μπαγκέτες) και δεν έφταιγα εγώ αλλά πήρα την ντροπή απάνω μου, τέλος πάντων βρέθηκαν αργότερα, όλα καλά. Παίξαμε τον Καβοντορίτικο φυσικά. Ζήτησα από μια φίλη να μας γράψει, μετά δεν την έβρισκα να μου το δώσει, όταν τη βρήκα δεν το 'βρισκε εκείνη, τέλος πάντων μετά από μήνες πήρα το βίντεο, αλλά δε με έπεισε: ο άνθρωπος μάλλον μετέφραζε από το βιολί. Δεν μπορεί ο παλιός Καβοντορίτικος της τσαμπούνας να ήταν αυτός που είχαμε παίξει.
Στο μεταξύ βέβαια, με την αλματώδη ανάπτυξη του ΥΤ, έγινε η θάλασσα γιαούρτι. Και καβοντορίτικες λύρες ανέβηκαν (μια παλιά εκπομπή της Σαμίου), και τσαμπούνες. Κυρίως υπολειμματικά και πάλι πράγματα, αλλά τελικά εντόπισα κι ένα βίντεο όπου ένας ντόπιος τσαμπουνιέρης παίζει κάτι που, χωρίς να το κατονομάζει, το αναγνώρισα επιτέλους ως κανονικό Καβοντορίτικο της τσαμπούνας, από την εποχή που ήταν ζωντανός και δε χρειαζόταν κανείς να τον ανασυστήσει. Έστω και με ετεροχρονισμένο ήχο σε σχέση με την εικόνα:
Παίζει ο Λίνος (Λεωνίδας) Μήλας, ο ίδιος που ήταν και στον δίσκο του Ντίτριχ, και την ίδια εποχή (1982 γυρίστηκε η εκπομπή, 1980 τον έγραψε ο Ντίτριχ). Και παίζει ακριβώς αυτό που έψαχνα: άλλα πράγματα από το βιολί και τη λύρα, κάποια όχι εντελώς αγνώριστα, αλλά με σαφή -τουλάχιστον σ’ εμένα- τη διάκριση χαμηλών και ψηλών θεμάτων. Επιτέλους!!
Αλλά ρε παιδί μου μου ‘χε μείνει και το ινάτι ν’ ακούσω την περίφημη ηχογράφηση του Ντίτριχ.
Ε, και τη βρήκα σήμερα στο ΥΤ. Η αναμονή τόσων χρόνων ανταμείφθηκε πλουσιοπάροχα, γιατί ο ίδιος τσαμπουνιέρης τα ίδια χρόνια δεν παίζει καθόλου το ίδιο και τις δύο φορές, απλώς ακολουθεί την ίδια τεχνική αναδημιουργίας από την ίδια πρώτη ύλη (τα θεματάκια), δηλαδή αφηγείται την ίδια μουσική ιστορία -τα χαμηλά και τα ψηλά- με διαφορετικά λόγια. Όπως κάνει ένας αυθεντικός μουσικός της προφορικής παράδοσης, όταν η προφορική παράδοση είναι ζωντανή.
Την ευγνωμοσύνη μου στον ανεβάστορα!!
6 «Μου αρέσει»
Thank you pepe this is all such a wonderful music with a lot of power