Χαίρεται! Είναι η πρώτη μου φορά στο φόρουμ και κάνω αυτή την ανάρτησγ γιατί θέλω βοήθεια με τους δρόμους στα παρακάτω τραγούδια(τα βάζω και τα δύο εδώ για να μην κάνω δύο αναρτήσεις)
Χίλια ευχαριστώ!
και το άλλο: https://www.youtube.com/watch?v=wbdtgFNqTbs
Καλώς ήρθες στο φόρουμ Δημήτρη!
Και τα δυο τραγούδια είναι ματζόρε.
Αλήθεια, υπάρχει και δρόμος “Ματζόρε”; Ότι υπάρχει κλίμακα ματζόρε, είναι βεβαίως γνωστό. Και ποια είναι η διαφορά του δρόμου Ματζόρε απ’ τον δρόμο Ράστ, αν χρησιμοποιούμε συγκερασμένη κλίμακα;
Μα, η σκληρότητα και η θεμελίωση στην 4η του ραστ. Χρόνια πολλά!
Την περίμενα αυτή την ερώτηση! Δρόμος ματζόρε είναι όταν έχουμε την αρμονία του ματζόρε (I-IV-V7) και διφωνίες, αλλά ταυτόχρονα έχουμε και συμπεριφορές δρόμου (κινήσεις ραστ, σεγκιάχ κλπ). Για παράδειγμα το Ό,τι κι αν πω δεν σε ξεχνώ ή το Αλήτη μ’ είπες μια βραδιά.
Με την ευκαιρία, τα βλέπω και με όργανο (πριν μόνο ακουστικά). Αν και ελαφρά τραγούδια και τα δύο, είναι μάλλον σε δρόμο παρά σε κλίμακα ματζόρε. Του Κατσαρού έχει κάποια στοιχεία (έλξεις σε 3η και 5η βαθμίδα), ενώ της Παπαγκίκα θα το λέγαμε μέχρι και σεγκιάχ μια που καταλήγει στην 3η.
Υγ: Πολύχρονος συνονόματε, πάντα με υγεία!
Ρε, για κοίτα! 12 περασμένες! Νά ΄σαι καλά ρε συνονόματε!!!
(και γαμώ τα συστήματα πάντως, έ; Το σύστημα μας ενημερώνει κάθε μέρα για το ποιός έχει γενέθλια!)
XPOVIA TTOLLA lieber Niko 
Στο τραγούδι ή στην κιθάρα; Κι εγώ μόνο με το αφτί το… άκουσα, χωρίς όργανο, αλλά ενώ στην κιθάρα μπορεί να έχει οτιδήποτε που να μην το πρόσεξα, στο τραγούδι θα με εξέπληττε να μου έχουν διαφύγει τέτοιες έλξεις. Αλλά ακόμα και με έλξεις, που στην τελική δεν είναι και τόσο αυστηρή αποκλειστικότητα των λαϊκών δρόμων (τις έχουμε ακούσει και σε εντελώς δυτικά είδη μουσικής καμιά φορά), εμένα μου φαίνεται να είναι σκέτο ματζόρε, κλίμακα, όχι δρόμος ματζόρε. Ιδιαίτερα το σημείο «και τα ναύλα», που επαναλαμβάνεται μία βαθμίδα ψηλότερα στο «-μου δεν είχα», που στην τρίτη από τις τέσσερις συλλαβές αλλάζει η συγχορδία, το βρίσκω τυπικά ματζόρικο και μη τροπικό.
Για της Παπαγκίκα, οκέι. Θυμίζει πολλά απλο-ματζορο-σεγκιάχ παραδοσιακοφανή, π.χ. Λεμονάκι μυρωδάτο, Μισεύω και τα μάτια μου.
(Κι ένα σχόλιο για τον ρυθμό στου Κατσαρού: αν προσπαθήσουμε να τον εξομαλύνουμε, να μην έχει αλλού τριάρια, αλλού τεσσάρια κι αλλού ένα ξέμπαρκο δυάρι ή και άσσο, παρά παντού το ίδιο μέτρο, δε θα βγει βαλς, που φαίνεται να προοριζόταν, αλλά τεσσάρι! Δοκιμάστε το.)
Μωρέ, κι εγώ το είχα σκεφτεί έτσι! Αλλά αυτο δεν αναιρεί το γενικό μπάχαλο της αίσθησης ρυθμού του Κατσαρού…
Ποιο είναι το πιο πρόσφατο νήμα όπου ξανακάναμε αυτή τη συζήτηση; Τα έχουμε πει βέβαια πολλές φορές, αλλά εδώ παρατηρώ κάτι καινούργιο, Αφήνοντας όμως το παρόν νήμα για το δικό του θέμα.