Επίσης, είναι εντελώς διαφορετική η λογική της μετατροπίας σε ένα όργανο με δεδομένη θέση για κάθε νότα (πχ πιάνο ή φλάουτο), και διαφορετική σε ένα συγκερασμένο μακρυμάνικο λαουτοειδές (πχ στην κιθάρα υπάρχει το σύστημα CAGED). Και φυσικά ακόμα πιο διαφορετική σε ένα λαϊκό ή παραδοσιακό όργανο όπου παίζονται κυρίως ανοιχτές θέσεις με αντίληψη βαθμίδων και όχι νοτών/συχνοτήτων, όπως την περιγράφει ο Αλέξανδρος.
Μόλις διάβασα αυτά τα δύο σημεία του διαλόγου, σκέφτηκα κάτι πολύ παραπλήσιο προς αυτό που διάβασα αμέσως μετά:
Κατά τη γνώμη μου κάποιος που αρχίζει έτσι θα αποκτήσει παραπλανητική εικόνα της γεωγραφίας του οργάνου:
Πρώτα, αρχάριος και παρθένος, θα αφιερώσει όσο χρόνο χρειάζεται για να μάθει ότι «για αρχή, έχουμε αυτές τις 12 τονικότητες», ως βάση για οτιδήποτε άλλο μάθει στη συνέχεια.
Μετά, αφού προχωρήσει, θα αρχίσει να βλέπει ότι κάποιες από αυτές τις 12, ένα μικρό ποσοστό τους, σχεδόν εξαίρεση, επιδέχονται και διαφορετική χρήση του οργάνου απ’ ό,τι όλες οι υπόλοιπες (με ανοιχτές κλπ.).
Έλα όμως που αυτη είναι η κατεξοχήν χρήση του οργάνου, και όχι η κατ’ εξαίρεση! Αυτό είναι το τρίχορδο μπουζούκι. Όλα τα υπόλοιπα, συμπεριλαμβανομένων των τονικοτήτων πέρα από τις πρώτης ζήτησης, είναι έξτρα συμπληρωματικές γνώσεις.
Όσο για την εμπειρία σου, Μπάμπη, από την εξάσκηση στις κλίμακες και τις τονικότητες, υποθέτω ότι δεν ξεκίνησες μ’ αυτήν. Αποτολμώ την υπόθεση ότι έπαιζες ήδη μπουζούκι τότε.
1 «Μου αρέσει»
Ωραία τα λέτε ρε παιδιά, αλλά εγώ μόνο που τα διάβασα αγχώθηκα και έκαψαν και τον εγκέφαλο. Μπράβο για τις γνώσεις όλων σας
2 «Μου αρέσει»
Αυτές οι 23, όλες κι όλες, λέξεις, νομίζω ότι εκφράζουν με αποστομωτική ειλικρίνεια ότι στην όποια προσπάθεια ξεκίνησε με αυτό το νήμα, συλλογικά αποτύχαμε (μέχρι τώρα τουλάχιστο…). Μπράβο για τις γνώσεις μας, ναι, αλλά τί να τις κάνουμε, αν δεν ξέρουμε να τις χρησιμοποιήσουμε αποδοτικά…
Ωραία, τι χρειάζεται να εξηγήσουμε; Δεν τρολάρω, ειλικρινά ρωτάω.
“Έπαιζα” περίπου 8-9-10 χρόνια τα ρεμπέτικα που αγαπούσα στο μπουζούκι μόνος μου. Το παράπονό μου τότε ήταν ότι δεν προόδευα άλλο δεξιοτεχνικά και ότι δεν είχα ήχο κανονικού μπουζουξή, ενώ είχα ας πούμε ένας ύφος ρεμπετομπούζουκου στο παίξιμο.
Τότε απευθύνθηκα σε δάσκαλο όπου ξεκινήσαμε από το 0… σαν να μην ξέρω τίποτα… Εκτός από ασκήσεις τεχνικής και τραγούδια, μου έδειξε και όλες τις ματζόρε κλίμακες και δούλεψα την ταστιέρα παίζοντας την ίδια άσκηση σε όλες τις τονικοτητες, με παρτιτούρες, κανονικά.
Το ξεκλείδωμα που μου έκανε αυτό το πράγμα πάνω στην ταστιερα του τριχορδου ήταν ένα δώρο θεού: όχι μόνο απλά μπορούσα να παίξω τα πάντα όσα ήξερα από οποιαδήποτε τόνο ανεξαρτήτως δρόμου, αλλά και χωρίς να σκέφτομαι, και σχεδόν χωρίς σφάλματα…
(Το αντανακλαστικό αυτό με τα χρόνια, κι αφού πια δεν μελετάω δυστυχώς, έχει ατονίσει κ θέλω να επανέλθω…)
4 «Μου αρέσει»
Ρώτα τον “V”, Νικόλα μου, όχι εμένα…
Αυτό το ξεκλείδωμα που λέτε, ποσό καιρό σας πήρε;πιστεύετε θα συνέβαινε το ίδιο με οποιονδήποτε δάσκαλο ή ήταν η μέθοδος του συγκεκριμένου;
Παρότι δεν έχω πλεον χρόνο να μελετήσω όπως παλιά, η καθημερινη μου ρουτίνα πριν πάω ορχήστρα είναι αργό πέρασμα κλίμακες και αρπισματα σε τουλάχιστον 6-7 τονικότητες, μία σπουδή ανάλογα με το ρεπερτόριο που χρειάζομαι και 1-2 μέρη Μπαχ. Δεν νομίζω οτι υπάρχουν πολλές μέρες που αποκλίνω απο αυτό το πρόγραμμά.Απο κει και μετά είτε μελετάω ορχηστρικά, είτε παω πρόβα, είτε ξεκουράζομαι αν έχω συναυλία το βράδυ. Αυτό κάνω όλη μου την ενήλικη ζωή και αυτό απαιτεί η δουλειά και το είδος της μουσικής.
Αυτό που παρατηρώ είναι οτι η μελέτη μου σε λαύτα/λύρα ειναι εντελως αντίθετη.Ποτέ δεν ζεσταίνομαι, ποτέ δεν παίζω κάτι τεχνικό και ποτέ δεν καταλήγω σε μια φόρμουλα μελέτης. Απλά μαθαίνω είτε ότι με φτιάχνει ή ότι χρειάζομαι. Δεν ξέρω γιατί τα εργαλεία εκμάθησης είναι εντελώς αντίθετα: Έχω παίξει τόση κλίμακα που μπούκωσε το μυαλό ή δεν την χρειάζομαι στον ίδιο βαθμό; Δεν το απαιτεί η μουσική η ιδια; Ή απλά κοιτάω το μακάμ με τον ενθουσιασμό του ερασιτέχνη χωρίς να βάζω δεξιοτεχνικο πήχη;
1 «Μου αρέσει»
Δεν νομίζω ότι αν μου εξηγήσεις θα πιάσει τόπο η προσπάθεια σου, οπότε δεν θέλω να σε κουράσω. Σευχαριστω παντός Νίκο
1 «Μου αρέσει»
Ξεκίνησα στα 18 μου ,να ταλαιπορω ένα τετράχορδο. Μου αρεζε από μικρός το μπουζούκι από περίπου 10 χρονών, αλλά ο μπαμπάς μου δεν με έστελνε. Αργότερα λοιπών αγόρασα ένα τετράχορδο, πήγα σε ένα δάσκαλο και εκείνος με ρώτησε.
Θέλεις να παίζεις ή να μάθεις κανονικά με νότες.
Φυσικά εγώ στα 18 μου του είπα να παίζω. Ίσως σε μικρότερη ηλικία θα μάθαινα τα βασικά και ουσιαστικά αλλά…
Για αρκετά χρόνια έμεινε το όργανο στην ντουλάπα, λόγο έλλειψης μουσικής παρέας. Το 2012 είχα ένα ατύχημα και έκοψα όλα τα δάκτυλα, εκτός τον αντίχειρα του αριστερού χεριού. Το 2021 έδωσα το τετράχορδο και πείρα ενα τρίχορδο και ξεκίνησα από την αρχή. Πήγα σε έναν δάσκαλο αλλά δεν τα βρήκαμε στην πορεία.
Η περίπτωση μου είναι ιδιάζουσα λόγο της περιορισμένης κίνησης στα δάκτυλα , και δεν νομίζω ότι θα μπορέσει κάποιος να με βοηθήσει, γι’αυτό και προσπαθώ μόνος μου.
Αυτός είναι και ο λόγος που θαυμάζω τίς γνώσεις σας πάνω στην μουσική.
Συγνώμη για το off topic του θέματος. Αν οι διαχειριστές κρίνουν , μπορούν να διαγράψουν το μύνημα μου.
5 «Μου αρέσει»
@Vaggelis76 Πολύ κρίμα να γίνονται τέτοια ατυχήματα… Ας ξεκινήσουμε από τα “καλά”, ότι δεν πειράχτηκε το χέρι της πένας που είναι αναντικατάστατο. Φαντάζομαι θα έχεις υπόψιν σου τον παιχταρά Κώστα Παπαπαναγιώτου:
Σκέφτομαι ότι το ανοιχτό παίξιμο καθώς και κάποια κουρδίσματα ίσως θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν, με την έννοια ότι συνήθως χρειάζονται μόνο 2-3 πατήματα σε κάθε χορδή για να παίξεις μια οκτάβα.
@icetelli Μπάμπη νομίζω κατάλαβα για ποιον δάσκαλο μιλάς, τον οποίο τον σέβομαι και εκτιμάω, και έχω δει τρομερά αποτελέσματα στους μαθητές του. Δεν διαφωνώ ότι βοηθούν ή ότι είναι χρήσιμες οι κλίμακες, κάθε άλλο. Όμως θεωρώ ότι είναι πιο κοντά στη λογική του μπουζουκιού και του ρεπερτορίου του το να υπάρχουν κάποιες βασικές τονικότητες (η καθεμιά με τα χαρακτηριστικά της) και να υπάρχει η γνώση της μεταφοράς πάνω στην ταστιέρα. Παράλληλα μπορεί να ξεκινήσει και η εξάσκηση που λες, αλλά δεν το θεωρώ πρώτη προτεραιότητα στο συγκεκριμένο όργανο.
Και εδώ είναι η ένστασή μου για το συγκεκριμένο βιβλίο, ότι δεν δίνει την αίσθηση του μπουζουκιού ως οργάνου. Τουλάχιστον ας έλειπε η μελωδική μινόρε και ας γινόταν κάποια ελάχιστη αναφορά σε 4/5χορδα και δρόμους.
1 «Μου αρέσει»
Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι η τριβή με το όργανο θα σε κάνει καλύτερο παίχτη και όχι η θεωρία.
2 «Μου αρέσει»
Οι κλίμακες δεν "μελετηθήκανε” μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα… Το όλο πρέπει να πήρε 3-4 χρόνια, μαζί με όλη την άλλη ύλη, με συστηματική μελέτη.
Δεν ξέρω ν θα συνέβαινε το ίδιο με οποιονδήποτε δάσκαλο, αλλά εικάζω πως ναι, αν η μέθοδος και η προσέγγιση ήταν παρόμοια.
Φίλε Αλκ εδώ μήπως έχει να κάνει και με το μη-συγκερασμένο του ρεπερτορίου; Αντίστοιχα, αν στο βιολί έπαιζες αλα τούρκα ή παραδοσιακά μια συναυλία, δεν θα χρειαζόσουν πιστεύω κλίμακες ματζόρε σε διάφορους τόνους για ζέσταμα, θα έκανες κάτι πιο “ανατολίτικο” ίσως.
(Γενικά, πάντως, δεν αναφερόμουν στο ζέσταμα, αλλά στην μελέτη. Εγώ για ζέσταμα παίζω ένα πολύ σίγουρο οργανικό κομμάτι, απλά και χωρίς ρίσκα… )
2 «Μου αρέσει»
Εγώ που είμαι ερασιτέχνης στους στόχους και τις ικανότητες, Μες του Βάάβουλααα τη γουουουβα… 