Άρθρο στο περιοδικό Αντί

Εντυπωσιακό.!!

Όντως. …

Σχολιάζετε ειρωνικά (εντυπωσιακό, όντως) ή το εννοείτε;

Συμφωνείτε με το άρθρο ή διαφωνείτε;

Άσ’ το να πλανάται!.. Κράτα, το πολύ πολύ, το “ανεξαρτήτου ηλικίας”.

(δεν ξέρω πως να επαναφέρω τα στοιχεία ώστε να βγή κανονικά η παράθεση…)

[b]Από webmaster: “κλείνεις” τις αγκύλες: [ και ]

[/b]Μάλιστα, ευχαριστώ!

Φαίνεται οτι ο τύπος που έγραψε το άρθρο, δεν έχει κατανοήσει την “ιδιοσυγκρασία” του είδους (ίσως και κάποια άλλα πράγματα μαζί). Βλέπει μόνο…"τραγουδάκια για τα ναρκωτικά".

Ουδέν άλλο σχόλιο

Και να ήταν μόνο αυτό!..

Δε βάζει και το ονοματάκι του από κάτω και δεν ξέρεις κατά πού να μουτζώσεις…

Εγώ θα ήθελα να μάθω το όνομά του για άλλο λόγο: Για να τον πάρω τηλέφωνο να τον προκαλέσω σε ανοιχτό διάλογο απ’ όποιο μέσο επιθυμεί: blog, forum, περιοδικά, ερτζιανά, τηλεόραση.

Το να παίρνεις ένα κομματάκι χαρτί και ερήμην των πάντων να γράφεις ανωνύμως ό,τι σου καπνίσει είναι σα χωνάκι χωρίς το παγωτό. Πες ό,τι θες κύριε Τ.Μ., αλλά με κάποιον απέναντί σου.

Έ, δεν είναι και τελείως ανώνυμος. Αγοράζοντας το περιοδικό μπορεί ίσως να εντοπιστεί το όνομα, αλλά δεν θα ασχοληθώ.

Κώστα, χαρά στο κουράγιο σου, πάντως. Πολλή σημασία του δίνεις του κυρίου.

ποιος καφρος το γραψε αυτο το δημοσιευμα? απλα ΕΛΕΟΣ η μημοσιογραφια στην Ελλαδα παει απο το κακο στο χειροτερο όπως και το συνχρονο τραγούδι :087:

Δεν είναι ο Τ.Μ. στον οποίο δίνω σημασία Νίκο.

Αυτό που προκαλεί να ψάχνω κάπου να πετάξω το γάντι είναι οι απόψεις κάποιων μέχρι σκασμού προοδευτικών δεινοσαύρων, όπως αυτές του κυρίου Τ.Μ.

“Δεν είναι δυνατόν…” μας λέει για τούτο, “δεν είναι δυνατόν…” μας λέει για το άλλο και στο τέλος μας πετάει και το επιμύθιον:

“Δεν είναι τυχαίο (sic) που στη δεκαετία του 60 η Αριστερά δεν είχε σε υπόληψη αυτό το είδος των τραγουδιών” αλλά και ότι “ο καθένας πρέπει να ακούει τα τραγούδια της γενιάς του”.

Και ποιός θα αποφασίσει ποιό τραγούδι ταιριάζει στην εκάστοτε γενιά κύριε Τ.Μ.; Εσύ και η παρέα σου; Ο παπάς της ενορίας μας ή ο αξ/κός του αστυνομικού τμήματος της γειτονιάς μας;

Και με την ευκαιρία, μήπως να πάρεις και την ψιλή να μας κουρέψεις διότι ίσως (λέω ίσως) να θεωρείς ότι τα μακριά μαλλιά δεν προάγουν τα " επίπεδα της πνευματικής και κοινωνικής ζωής της χώρας" (sic);

Κρίμα γιατί με το ΑΝΤΙ μπορεί να μην συμφωνούσα και ποτέ, αλλά ουδέποτε έως σήμερα μου προκάλεσε και τρόμο το ενδεχόμενο να έρθει στα πράγματα μια κάποια (όποια) αριστερά που θα βάλει υπουργό πολιτισμού κάποιον σαν τον κύριο Τ.Μ.

Το φανδάζεστε;

Μπρρρρρ…

Ε καλα τωρα, ο ανθρωπος φαινεται ρε παιδια οτι ειναι προκλητικος, μαλακας, ανιδεος, του κανε κι εντυπωση που διασκεδαζε ο κοσμος με τα ρεμπετικα και τα χασικληδικα, ειναι δυνατον; Ενταξει να εισαι ενας νεος 20-25 θα σε δικαιολογησω να μην εχεις ιδεα κι αυτο βεβαια με λιγο ζορι, εγω ειμαι 25 κι ασχολουμε 10 χρονια με το ρεμπετικο. Του κυριου αυτου φτανει τοσο μακρια η βλακεια που εχει στο κεφαλι του, που αναφερει τον Χατζιδακι και ολους αυτους λες και ειναι αντιδοτο στο “αρρωστο ρεμπετικο”, που να του παει ομως το μυαλο οτι αμα δεν ηταν το ρεμπετικο ο Χατζιδακις κι ολοι οι υπολοιποι δεν θα χαν γραψει τιποτα απ αυτα για τα οποια ολοι τους αναγνωριζουμε. Συμπερασμα; Δημοκρατια εχουμε και ο καθε στοκοκεφαλος μπορει να λεει οτι μα…κια θελει, τι να κανουμε;

Φίλε Zabe τέτοιου είδους υβριστικές επιθέσεις δεν ταιριάζουν στο Ρεμπέτικο Φόρουμ. Ο Τ.Μ. δεν είναι παρών στη συζήτηση για να μπορείς να του απευθύνεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο. Αν θέλεις στείλε το μήνυμά σου στο περιοδικό που γράφει.
Κατά τ’ άλλα συμφωνώ μαζί σου.

Βρε παιδιά τι χολοσκάτε;! Πρώτη φορά είδατε τέτοιου είδους σημειωσούλες (γιατί δεν είναι ούτε καν αρθράκια, πόσο μάλλον διεισδυτική ματιά και γραφή σε κάτι που απασχολεί ή έστω προβληματίζει) στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο ή στο λόγο των δεινοσαύρων των ΜΜΕ;
Πώς εκπλήσσεσθε !?
Καθημερινά, η μια αρλούμπα πίσω από την άλλη πάει… Σκοινί κορδόνι !
Δεν βλέπετε που όλοι -ξαφνικά- γίνανε ειδικοί και γνώστες [βλέποντας μια εκπομπή στην τιβί, μαζεύοντας δισκάκια από τις εφημερίδες δωρεάν, κοιτάζοντας ΝτιΒιΝτι και κανα βιντεο-Τube ! τα μάθανε όλα…].

Το αστείο δημοσίευμα, το θεωρώ πως ήταν μια “παραγγελιά” τελευταίας στιγμής, για κλείσει η σελίδα !!!
Οι θέσεις τού γράφοντος, είναι τόσο παιδικές και ανούσιες και καταφαίνεται τόσο η μουσική του αγραμματοσύνη, που κανένας αναγνώστης τού (σοβαρού κατά τ’ άλλα) περιοδικού δεν θα τις πάρει τοις μετρητοίς…
Όλοι ένα λοξό χαμογελάκι, βρε, θα σκάσουν ! Μη σκάτε !!!

ΣΚΕΨΗ :
Μπορεί πάντως, να μην φταίει και ο άνθρωπος (γράφων) και το φταίξιμο όλο νάναι στον εορτάζοντα φίλο του, που τον πήγε σε “ρεμπετάδικο” που λέγανε τραγούδια τού αντιδικτατορικού αγώνα !!! [χοχοχοχο …] και άλλα “γεμιστά” λαϊκά τής περιόδου εκείνης…
Ταράχτηκε ο άνθρωπος! Δεν άκουσε -πρώτη μέρα στη ζωή του- μελοποιημένη ποίηση και έπαθε ένα πολιτιστικό σοκ …

Να με συμπαθάτε φίλοι μου, αλλά δεν είσατε και παντογνώστες…
Μερικοί (καλλιεργημένοι -βαθέως) άνθρωποι, διαβάζουν ποίηση και ακούν “σοβαρή” μουσική παντού. Όταν πάνε στην Εφορία, στη ΔΕΗ, στη λαϊκή, στο Κούμπα-Κουμπα Κλαμπ, στο μέρος (-έτσι λένε στο χωριό μου, με το σ’μπάθειο ), στο (ακριβό) ρεστοράν τής πλατείας (Κολωνακίου -ακριβώς κέντρο) ή όταν μπαίνουν στο τρόλεϊ και το τραμ. Πάντα διαβάζουν ποίηση!!!
[Καλά, δεν κυκλοφορείτε με τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας; Δεν τα βλέπετε αυτά; Αυτοί, οι “καλλιεργημένοι”, κάθε μέρα τα χρησιμοποιούν… – Πώς πάτε, ρε σεις, στις δουλειές σας; Όλοι οι ακαλλιέργητοι έχετε όχημα Ι.Χ.;]
Ααααααα… Δεν σημείωσα, πως όταν ανεβαίνουν τη σκαλωσιά -οι “καλλιεργημένοι”- στην οικοδομή (όταν έχουν βέβαια εργασία -γιατί περνάει κρίση κι αυτό το επάγγελμα) είναι ταιριαστό και σύνηθες να σιγοψιθυρίζουν λίγο από Σκαλκώτα, και όταν πάνε στη ντελικατέσεν κάβα Ψυχικού, ωωωωω, ναι! Πώς θα απολαύσει ο “καλλιεργημένος” το Chateau Mouton του, χωρίς να διαβάζει ταυτοχρόνως και Καβάφη;
[Μην σας πω, πως αν έχει την εμπειρία των δακρυγόνων στις συγκεντρώσεις, ο κάθε “καλλιεργημένος” δεν μπορεί να τρέξει για να πάρει ανάσα, αν δεν ανοίξει πρώτα το στόμα και βγει μια φωναχτή απαγγελία από Εμπειρίκο…].

Πού να τα ξέρετε εσείς όλα αυτά…
Λαϊκάτζες…
(ουστ!!! κρυφοχασικλήδες!)

ΥΓ1:
Ποιός θα γράψει τώρα τα απομνημονεύματα των “στρατηγών” της Αριστεράς;
Φτου… Πάει και ο Φωτάκος !
[ωχ…πιπέρι ! Αυτός παραείναι παλιός … Θα με κακοχαρακτηρίσουν για οπισθοδρόμηση… Ή μην σας πω ότι: θα το κάνουν βούκινο πως έχω την ηλικία τής Κολοκοτρώναινας…]

ΥΓ2:
Πάντως, έχω μια μεγάλη επιθυμία να στείλω το απόκομμα στον Κωστή Παπαγιώργη, για να γράψει πουθενά καμια από τις εξαιρετικές ατάκες του για σχόλιο !!!
Χεχεχεεεεεεε…

Κώστα ΤΜ (αλλά και Ιωάννα) το είπα πριν λίγες μέρες, να το ξαναπώ: Δίκιο έχεις, αλλά που να τό ΄βρεις… Νασρεντίν Χότζα.

Μωρέ θα τό 'βρω κι ας είναι το τελευταίο πράμα που θα κάνω.
:mad:
<[SIZE=2] Δες τη φάτσα στα αριστερά να καταλάβεις.[/SIZE]

Ναι, μπράβο, εντάξει, αλλά φάτσα δεν βλέπω. (εγώ, τουλάχιστον).

Δεν το έχω πετύχει αυτό το αρθράκι του Τ.Μ. (Τάκης Μίχας, ίσως;)
Είναι από το περιοδικό ή από το blog του «Αντί» άραγε;

Αλλά… μήπως έχει και λιγάκι δίκιο ο Τ.Μ.;
Θέλω να πω πως ρεμπετάδικα ξεφυτρώνουν τελευταία σαν τα μανιτάρια, ακόμα και στην επαρχία.
Αλλά…. δεν είναι για να χαρούμε που επιτέλους η νεολαία «ανακαλύπτει» το λαϊκό τραγούδι και ξεφεύγει από την trance , γενικά από τα ξενόφερτα.

Δεν μας αφήνουν να το χαρούμε αρκετοί παράγοντες.
Και δεν έχει τελικά τόση σημασία το ρεπερτόριο που επιλέγεται, αλλά πάνω από όλα ο τρόπος εκτέλεσης, οι ερμηνείες, τα όργανα…το στυλ όλου του σχήματος.
Και εδώ η κατάσταση είναι αρκετά αποκαρδιωτική τις περισσότερες φορές.
Νεαροί 8χορδοι με ταχύτητα Φιτιμπάλντι, με ύφος γεροντόμαγκα και πολύ τσαντισμένου όμως ή αντίθετα μες στην τρελή χαρά, που έχουν πιει δήθεν πολλές «ουσίες» και οινοπνεύματα
ε κ τ ε λ ο ύ ν στην κυριολεξία το ρεπερτόριό τους.
Το κοινό, δε, ειδικά το νεαρό, παραληρεί ακολουθώντας το ύφος του μπουζουξή με θρησκευτική ευλάβεια.
Σε σημείο που ακόμα και ένα παιδάκι να σου λέει:
«δεν είναι αυτό που ακούμε , τώρα, ρεμπέτικο»…

¨Όμως…
Με ενόχλησε που ο αρθρογράφος σχεδόν εξισώνει το «σκυλάδικο» με το ρεμπέτικο.
Και το ότι ίσως του διαφεύγει πως - όπως όλα τα ξεχωριστά πράγματα σ΄αυτή τη ζωή - έτσι και τη διασκέδαση που θα τον ικανοποιήσει πρέπει να την αναζητήσει πολύ και κυρίως μακριά από τις γνωστές φίρμες και τα φώτα.
Αν μάλιστα μπει στον κόπο να το ψάξει καλύτερα, θα διαπιστώσει με έκπληξη ίσως πως τελικά ακόμα και ένα «σκυλάδικο» τραγούδι αποκτά άλλο ύφος όταν ερμηνεύεται από έναν Στουραΐτη π.χ.
Και δεν θα μιλούσε τόσο απαξιωτικά για το ρεμπέτικο αν εμβάθυνε στους στίχους των τραγουδιών του και αν αφηνόταν στη γλύκα της πενιάς τους.

Καλό είναι να μην είμαστε απόλυτοι στις κρίσεις μας (με αφορμή παράλληλη συζήτηση που γίνεται για την άποψη του Ζαμπέτα).
Αναγνωρίζουμε την τεράστια σημασία που είχε για την πολιτική και γενικότερη συνειδητοποίησή μας το πολιτικό τραγούδι και δεν χλευάζουμε ούτε τους δημιουργούς του ούτε τον κόσμο που το είχε πραγματικά ανάγκη πρώτα και κύρια για να εκφραστεί και να βγάλει ακόμα και τα απωθημένα για τη στέρηση ελευθερίας που βίωσε, αλλά και για την ευρύτερη συνειδητοποίησή του.
Όπως και το «έντεχνο» λεγόμενο τραγούδι, το οποίο έφερε την ποίηση ενός Ελύτη, Σεφέρη, Ρίτσου, Γκάτσου κλπ. στο γιαπί, στο σχολειό, στην αλάνα, στην μπουάτ.

Αν έμπαινε στον κόπο ο κ. Τ. Μ. να ασχοληθεί πραγματικά και με το ρεμπέτικο, θα ανακάλυπτε ακόμα μια ποίηση, ιδιαίτερα ελκυστική, και ταξιδιάρικη .

Ποιος ξέρει, ποτέ δεν είναι αργά για κανέναν, όσο ζει, να ανακαλύπτει καινούρια πράγματα και να αναθεωρεί απόψεις…

Για κάτσε ρε Ελένη.
Οσον αφορά τη ζωγραφική, είμαι αμόρφωτος. Παρόλα αυτά κάθομαι και γράφω ένα άρθρο στην εφημερίδα που δουλεύω και ξεχeζω τους …εμπρεσιονιστές, με αφορμή μια έκθεση που γίνεται στην τάδε γκαλερί. Δε θέλω ξεφώνημα;
Ο τύπος έστειλε αδιάβαστη μια ολόκληρη λαϊκή δημιουργία. Θα του βρούμε κι ελαφρυντικά;
Δεν ήξερε; Ας μην έγραφε!
Οχι να πηγαίνουμε στο κωλoρεμπετάδικο, στο δήθεν, στους φιόγκους κι έπειτα να μας φταίει ο Τσιτσάνης!

Μεταφέρω μια σχετική συζήτηση από άλλο φόρουμ που ασχολείται και αυτό με τη μουσική για την ενημέρωσή σας