μιαριτης δημητρης. ενας ειναι απο την κερασια που παιζει ακκορντεον. αλλα, αυτο ειναι απο το 83’…? 
Καλησπέρα στην παρέα!!!
3 «Μου αρέσει»
βρε ίδιος ο Jack Gregory ! καρμπόν!
3 «Μου αρέσει»
Γιαννης Τατασόπουλος στο studio του Γιαννη Χαλικια (Jack Gregory) .
<< 1955… ο Γιάννης Τατασόπουλος φτάνει στην Αμερική 5 Οκτωβρίου…απο τους σημαντικότερους ανθρώπους που γνωρίζει λίγο αργότερα ήταν ο Ιωάννης Χαλικιάς ( Τζάκ Γρηγορίου) γνωστός σε όλους για το περίφημο ¨μινόρε του τεκέ¨…έγιναν στενοί φιλοί και ο Τατασόπουλος συχνά στίς επισκέψεις στο σπίτι του Χαλικιά, ηχογραφούσε τις πρόβες του…εδω ακούμε τον Τατασόπουλο μόνο του…παίζοντας με την κιθάρα του…ενα αριστούργημα του Τώνη Μαρούδα σε στίχους του Κώστα Κοφινιώτη…" Το σπουργιτάκι ¨…
2 «Μου αρέσει»
ο Jack Jr Halikias
με τα οργανα του πατερα του.
Martin και Ζοζέφ.
φανερό το ποιος του εμαθε κιθάρα
2 «Μου αρέσει»
2 «Μου αρέσει»
όρεξη μωρέ!
που λενε και οι σύντεκνοι (κουμπάροι) στη Κρήτη!
Πατσίκας Σταύρος- κιθάρα
Κοσμάς Χρήστος - μπαγλαμά
Αλέκος Τσολάκης - μπουζούκι
Ακούγονται τα τραγούδια ‘Δεν ξέρω τί γυρεύεις’ (Γρυπάρη -Μάτσα ερμ. Απόστολος Χατζηχρήστος) και ‘Τρικούβερτο’ (Τζακ Χαλκιάς)
1 «Μου αρέσει»
ολα για 'σας κούκλες μας. !
Συνδημιουργία Βασίλη Τσιτσάνη - Στράτου Παγιουμτζή
1η ερμηνεία: Στράτος Παγιουμτζής - Βασίλης Τσιτσάνης (1947)
Νίκος Τατασόπουλος (μπουζούκι)
Γιάννης Νιάρχος (κιθάρα - φωνή)
Χαρούλα Τσαλπαρά (ακορντεόν - φωνή)
1 «Μου αρέσει»
λες να ειναι συνδημιουργια κυριε σπυρο…?
Ε, ναι, μεγάλος συνθέτης ο Στράτος Παγιουμτζής!
3 «Μου αρέσει»
Απίστευτοι!
Μμμ… Δεν ξέρω. Ότι παίζουν ωραία και με ωραίο ταίριασμα, και ο άντρας έχει πολύ καλή φωνή, ναι. Αλλά ακούγεται λες και το τραγούδι δεν ήταν μοραΐτικο αλλά τούρκικο. Ιδιαίτερα αυτά τα πολύ χαμηλωμένα σαζίστικα διαστήματα, που μπορεί να υπάρχουν από ελληνικά σε τίποτα ποντιακά ή καππαδόκικα αλλά όχι στην κυρίως Ελλάδα.
Θεμιτό φυσικά να διασκευάζει κανείς ό,τι θέλει όπως θέλει. Αλλά είναι τόσο εύκολο να παρερμηνευθεί μια διασκευή ως απόπειρα προσέγγισης παλιότερου αυθεντικού ύφους.
[quote=“Johnkosguit, post:1242, topic:37113”]
Αναμενόμενο, από μία μεριά, αν πάρουμε υπόψη το περιβάλλον μέσα στο οποίο «γαλουχήθηκαν» τα παιδιά [Εργαστήριο Βαλκανικών και Ανατολικών μουσικών του Τμήματος μουσικών σπουδών του Παν/μίου στα Γιάννενα, διακριτικός τίτλος «Arta Saz» (δικές μου οι επισημάνσεις)]. Θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε πώς προσεγγίζονται και οι άλλες γεωγραφικές ενότητες (αυτή είναι η “Unit 3: Tunes and songs from Peloponese”), συγκεκριμένα αν και στις υπόλοιπες ενότητες (φαντάζομαι Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία, Νότιο Αιγαίο, Κρήτη κλπ. κλπ.) διαφοροποιείται το ύφος της μουσικής συνοδείας ανάλογα με την περιοχή, συγκριτικά με την “Ανατολική” μουσική.
Ενδιαφέρον θα είχε επίσης να μαθαίναμε αν ο τρόπος που εκφέρει ο τραγουδιστής τις οξείες, οφείλεται στις σπουδές του στο συγκεκριμένο Εργαστήριο ή επελέγη (αυτός και όχι άλλος / -η) για το συγκεκριμένο κομμάτι λόγω μωραΐτικης καταγωγής . Η συγκεκριμένη εκφορά πάντως, κατά τη δική μου φυσικά άποψη, δεν είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική του ύφους Μωριά και Ρούμελης, κι ας το προσεγγίζει κάπως.
Μια διευκρίνηση/βοήθεια μόνο.
Ο εν λόγω τραγουδιστής είναι ο Νίκος Ανδρίκος. Βιογραφικό του εδώ (για να μη γεμίζω το Φόρουμ).
1 «Μου αρέσει»
Δεν το ήξερα όταν έγραφα τα πιο πάνω, ούτε και για την καταγωγή του ήξερα κάτι, πριν διαβάσω το βιογραφικό. Ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν, εκπλήσσομαι ειλικρινά που δεν τον αναγνώρισα, γιατί εγώ τον ξέρω πολύ καλά.
Ο Ανδρίκος είναι ένας πολύ γερά μορφωμένος και πολύ μάχιμος μουσικός (παιξίματα, διδασκαλία, συνθέσεις, δισκογραφία…), και μουσικολόγος, και στο κέντρο των ενδιαφερόντων του βρίσκεται, θα έλεγα χονδρικά, ό,τι περιστρέφεται γύρω από το οθωμανικό μακάμ. Προφανώς σέβομαι πολύ όλη του τη δραστηριότητα, αλλά με τέτοιου είδους διασκευές έχω τις ίδιες επιφυλάξεις όπως μ’ εκείνες που έκαναν (κυρίως γραπτά, σε παρτιτούρες) διάφοροι δυτικοί μουσικοί μέχρι πριν 3 ή 2 γενιές, τύπου «μελωδίαι της Ανατολής μετά λιτής εναρμονίσεως διά κλειδοκύμβαλον». Παραμένει δικαίωμα του καθενός να τις κάνει, και κατά περίπτωση έχουν βγει και αξιόλογα δευτερογενή έργα έτσι, αλλά εμένα δεν είναι της φάσης μου.
Αυτά τα έργα πάντως, με τίποτα δεν αναιρούν την απομάκρυνση του ερμηνευτικού ύφους από τα λαϊκά πρωτότυπα.
Ε μα προφανώς, αφού αυτή είναι η πρόθεση.
Γεια σου ρε Σκαλκώτα με την μπαγκέτα σου, ρίξε μας 36 ελληνικούς χορούς να καεί το πελεκούδι! (#not)
Και ο Καλομοίρης, δεν πήγαινε πίσω…