Τραγούδια για Ελένη

Καλησπέρα! Σκεφτόμουνα ότι σε πάρα πολλά τραγούδια( κυρίως μικρασιάτικα), αναφέρεται αισθητά το όνομα Ελένη!Υπάρχει καποια πληροφορία γι’αυτό?Είχε επιρροή ο ένας απ’τον άλλον ή ήταν απλά “μόδα” και το χρησιμοποιούσαν?

Κάποια από αυτά:

-Η Ελένη η Ζωντοχήρα(Γιοβάν Τσαούς)
-Ελένη Ελενάρα μου(Αντώνης Νταλγκάς)
-Ελενίτσα (Γιάννης Δραγάτσης)
-Ελενάκι (Λευτέρης Μενεμενλής)
-Ελενίτσα μου(Αιμιλία Βάκα)
-Ελένη(Ρούκουνας)
-Ελένη μικροπαντρεμένη(Στέλιος Χρυσίνης)
-Ελενάκι αν δε σε πάρω(Κώστας Καρίπης).

ΥΓ. Πολλές Ελένες βρε παιδιά!

1 «Μου αρέσει»

ήταν και είναι πολύ συνηθισμένο όνομα, όπως και το μαρία/μαρίκα/μαρίτσα. πιθανόν σε κάποια από όλες τις περιπτώσεις να υπήρχε και μίμηση από επιτυχία της εποχής.

Επίσης κάτι ακόμα που σκέφτομαι και έχει εν μέρει βάση.
Στο Ελένη η κατάληξη είναι πολύ εύκολο να συνδυαστεί με ένα προσδιορισμό με ίδια κατάληξη και να βγει ένα ολοκληρωμένο νόημα μέσα στο μέτρο. Ακόμη, υπάρχουν πολλά υποκοριστικά -ιτσα, -ακι, -αρα κτλ που δίνουν ακόμη μεγαλύτερη ευκολία στον τρόπο χρήσης.
Αυτά, ίσως και να λέω ότι να 'ναι αλλά έχει ένα ποιντ. :smile:

το ίδιο και η περσεφόνη, μάλιστα κάνει ρίμα με το μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι. αλλά δεν ήταν λαϊκό όνομα της εποχής, οπότε εμφανίστηκε μόνο σε ένα τραγούδι.

1 «Μου αρέσει»

Καλά προφανώς, τη συχνότητα άρα και αμεσότητα την πήρα ως δεδομένο.
Σε ένα θέμα σαν αυτό η απάντηση λογικά θα είναι η προφανής που αναφέρθηκε ήδη και όσο μπαίνουμε σε τρυπάκια μάλλον θα γίνει περισσότερο μπέρδεμα, αλλά ας έχει, καμιά φορά προκύπτουν ενδιαφέροντα θέματα.

Και εγώ πιστεύω πιθανότερο να είναι αυτό που λέει ο Νίκος ότι υπήρχε μια μίμηση λόγω επιτυχίας! Ε δε γίνεται όλοι να ερωτευτηκαν μια Ελένη.Αυτο με την ομοιοκαταληξία δε το νομιζω διότι άμα ήταν τόσο καψουρηδες, απ’τον σεβντα τους όποιο όνομα κι αν ήταν θα έβρισκαν λύση :joy:

1 «Μου αρέσει»

Με το να είναι τόσο συνηθισμένο το όνομα, είναι εύκολο και να εμπνεύσει πολλά τραγούδια, ανεξαρτήτως αν αναφέρονται σε πραγματικές Ελένες ή όχι.

Επιπλέον όμως, η δυνατότητα προσωπικής ταύτισης του ακροατή μ’ ένα τραγούδι είναι και εμπορικό κόλπο. Αν ένας στους 10 ή στους 100 που συνδέονται με κάποια Ελένη τής έπαιρνε δώρο ένα δίσκο με τραγούδι για τ’ όνομά της, ο τζίρος θα ήταν μεγαλύτερος απ’ ό,τι με τα τραγούδια για Περσεφόνες.

(Πιστεύω ότι το ίδιο εμπορικό κίνητρο υπόκειται και στα τραγούδια για κοπέλες από διάφορες συνοικίες: Παγκρατιώτισσα, Ποδαριώτισσα κλπ.)

3 «Μου αρέσει»

Αλλά και για πολλά ακόμα: δες τραγούδια με προϊόντα ή ονόματα νησιών, επαγγέλματα κλπ.

1 «Μου αρέσει»

Ναι, συμφωνώ.

Ειδικά για τα νησιά, συνηθίζονται σε μια κατηγορία τραγουδιών (νεότερων) του νησιώτικου που τη θεωρώ ξεχωριστή, διαφορετική από το στάνταρ νησιώτικο, το παραδοσιακό νησιώτικο, το σκυλονησιώτικο, το λαϊκο-/ποπ-νησιώτικο κλπ.: τα Χαζονησιώτικα.

Τα Χαζονησιώτικα δεν είναι άσχημα, δεν ενοχλούν κανέναν, αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα όμορφα, και ο στίχος τους αποτελείται από ανάγνωση του χάρτη μαζί με μερικές συνδετικές λέξεις όπως «θα πάρω μια βάρκα».

Δεν είναι όλα τόσο νεότερα, μέχρι και προπολεμικά υπάρχουν. Ακόμα κι ο Μπάτης έχει ένα παρόμοιο με τόπους καταγωγής vs. Ιδιότητες / επαγγέλματα, αν και νομίζω ότι κίνητρό του δεν ήταν η κονόμα.

να και αλλο ενα

2 «Μου αρέσει»

Ε ναι, πιο πολύ πλακατζήδικο τραγούδι είναι ο Φασουλάς.

Παλιό, απολύτως στο πνεύμα του νεότερου Χαζονησιώτικου, είναι ο Έμπορας του Ρούκουνα (θα πάρω μια βάρκα και θα φορτώσω φιστίκια από την Αίγινα, λάδι από τη Μυτιλήνη, φάβα από τη Σαντορίνη κλπ.).

1 «Μου αρέσει»

Και σε ένα του Ρούκουνα το κορίτσι μου απόψε κάπου λέει στους στίχους ότι έχουμε Ελενάκι μέχρι φράγκο θα το φάμε ή κάτι τέτοιο.

Μα βεβαίως ο έμπορος! Τα λαθραία μου είχαν κολλήσει και δεν το έβρισκα!

Χαριτολογώντας ίσως και από τα αρχαιότερα “τραγούδια” που γνωρίζουμε η ΙΛΙΑΔΑ ήταν γραμμένο για Ελένη και κατ επέκταση η ΟΔΥΣΣΕΙΑ :grin: :grin: :grin:

5 «Μου αρέσει»

Χωρίς να θέλω να το παινευτώ, μόνο τυχαίο δεν είναι το όνομά μας! Ήταν δασεινόμενο, άρα είχε την ίδια ρίζα με το ‘Ελλαδα’ ‘ήλιος’, ‘σελήνη’…
Είναι το φως που καταστρέφει, εξαγνίζει κι αναγεννά. Συγγνώμη για την περιαυτολογία, αλλά είμαι περήφανη για αυτό το όνομα :joy:
Τα φιλιά μου :kiss:

Όχι. Απλώς ήταν δασυνόμενο όπως η Ελλάδα, ο ήλιος και η σελήνη. (Τέλος πάντων, η σελήνη δεν έχει πνεύμα αλλά είναι σωστός ο συσχετισμός - όχι όμως μέχρι του σημείου να λέμε «μοιάζει, άρα βγαίνει από κει»).

Να και μια Ελενιώ που σαν κατέβαινε τα βράδια για το χωριό λόγια ήταν κι όλο γλύκες με του τσέλιγγα το γιο…και έτσι όπως εμεθούσαν στην πλαγιά τη σκοτεινή έχασε ένα βράδυ το σγουρόμαλλο το αρνί.