Συντήρηση - καθαρισμός μπαγλαμά, μπουζουκιού κ.λ.π

Θα ήθελα τις συμβουλές σας γενικά για την συντήρηση (σε ποιά θέση π.χ., σε τι τύπου θήκη) και τον καθαρισμό (με τι τρόπο, υλικά, καθαριστικά) των έγχορδων αυτών οργάνων. Τι θα πρέπει να προσέξει εν ολίγοις ένας αρχάριος ο οποίος αγοράζει ένα νέο όργανο και θέλει να το έχει σε άριστη κατάσταση. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Φύλαξη: είναι συνάρτηση του χώρου που διαμένεις βέβαια, όπως και αν έχεις παιδιά που παίζουν τριγύρω (βλάπτουν σοβαρά την υγεία του οργάνου!), αλλά γενικά:

  1. μακρυά από πηγές θερμότητας (καλοριφέρ, τζάκι, απευθείας έκθεση στον ήλιο μέσω παραθύρου) και πηγές υψηλής υγρασίας. ΠΟΤΕ στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου!

Παρατήρηση: ο θερμός αέρας ανεβαίνει προς τα πάνω.

  1. όσο το δυνατόν να αναπνέει το όργανο στο φυσικό περιβάλλον που ζεις! Καλό είναι να βρίσκεται κρεμασμένο και μάλιστα στον αέρα (δλδ να μην ακουμπάει στον τοίχο το πίσω μέρος του σκάφους).

Υπάρχουν κάτι κρεμαστάρια γιʼ αυτή τη δουλειά (κόβεις π.χ. ένα μαδεράκι και το βιδώνεις με ντούμπελ στον τοίχο κʼ εκεί πάνω βιδώνει το κρεμαστάρι, που μάλιστα περιστρέφεται 180° και δημιουργεί χώρο για τα όργανα που έπονται!). Αλλιώς, κρέμασμα με αλυσιδίτσα.

  1. ειδάλλως μέσα στη θήκη του, η οποία το κατα δύναμην να είναι σε οριζόντια θέση (π.χ. στο πάτωμα ή πάνω από τη ντουλάπα).

Αν τα σκάσεις, παίρνεις καλή θήκη-βαλίτσα που ενδείκνυται για φύλαξη οργάνου. Οι απλές, δεν αποτρέπουν δυστυχώς 100% την εισβολή υγρασίας.

Εγώ τα δικά μου τα έχω σε κανονικές θήκες-βαλίτσες (άλλες με κλιπ, άλλες με φερμουάρ), και τις αφήνω μισάνοιχτες.

Υπάρχει και η θεωρία της ντουλάπας (το όργανο στη θήκη όρθιο ανάμεσα στα κοστούμια), αλλά δεν την έχω εφαρμόσει ποτέ και δεν έχω άποψη.

  1. να παίζεται το όργανο και να ωριμάζει όσο περσότερο γίνεται! Σε περιόδους που το όργανο «κάθεται» χωρίς να παίζεται (εβδομάδες ολόκληρες), ξεκούρδισμα έναν τόνο κάτω και ΌΧΙ πλήρες ξεκούρδισμα! (έχει χυθεί μελάνι για το ζήτημα, κάνε μια αναζήτηση)

Καθαρισμός: κυρίως συνάρτηση του ιδρώτα και της εν γένει υγιεινής των χεριών (μετά από φάγωμα σαρδέλλας-λαδορίγανη με τα δάχτυλα, ρίχνεις κανα καμηλιέρικο να στανιάρεις!).

  1. μετά από κάθε παίξιμο, ελαφρό σκούπισμα του μπράτσου και των χορδών με στεγνό πανάκι (αυξάνει τη διάρκεια ζωής των χορδών).

  2. όταν ακουμπάς το μπουζούκι στο μπουτάκι σου, βάζε κανά πανάκι απάνου για να μή «πληγώνεις» το σκάφος που τρίβεται.

  3. όταν αλλάζεις χορδές (αν και προσωπική μου προτροπή: μία-μία!), περνάς την ταστιέρα με πανάκι καθαρό έχοντας στάξει πρίν 2 σταγονίτσες ελαιόλαδο. Επέμενε στα σημεία μεταξύ των τάστων, όπου μαζεύεται η λίγδα.

Tέλος, να μνημονεύσουμε τη σοφή ρήση του οργανοποιού Παναγιώτη Καφετζόπουλου: „το όργανο αντέχει ό,τι και ο άνθρωπος!“

Καλές αναζητήσεις, με ματζόρε διάθεση,

Πίκινος

[i]"Καλές αναζητήσεις, με ματζόρε διάθεση,

Πίκινος[/i]"

ματζορε συμβουλες Πικινε
ευχαριστουμε

Εγώ απλά να συμπληρώσω σε όλα αυτά που ο φίλος Πίκινος μας είπε την προσθήκη στον εξοπλισμό ενός καλού υγρασιόμετρου που θα βρίσκεται στο χώρο φύλαξης των οργάνων. Με αυτόν τον τρόπο - γνωρίζοντας δηλαδή τις παραμέτρους υγρασία και θερμοκρασία: α) ερμηνεύουμε την κατα περιόδους συμπεριφορά του οργάνου (κίνηση μανικιού - ταστάρισμα κτλ), β) παίρνουμε επιπλέον μέτρα προστασίας του οργάνου (π.χ. προσθήκη υγραντήρων ή αφυγραντήρων μέσα στη θήκη του οργάνου).

Λαδι στην ταστιερα εβαζα κι εγω, αλλα το λαδι εχει καποια οξυτητα, και γενικως ο,τιδηποτε οξυνο προκαλει φθορες στο ξυλο, οχι αμεσα, αναλογως βεβαια το ποσο οξυνο ειναι. Ετσι σταματησα να βαζω ελαιολαδο και πηρα ενα ειδικο λαδακι για ταστιερες. Τον χειμωνα που ειχα παει Θεσσαλονικη να παραγγειλω το οργανακι μου, ο Παναγιωτης ειχε μαγειρεψει ενα ειδικο λουστρο ας το πω δεν ξερω τι ακριβως ειναι που στεγανοποιει την ταστιερα αλλα και την αφηνει να αναπνεει πραγμα ο,τι καλυτερο μιας και ειμαι απ αυτους που ιδρωνουν πολυ, και φυσικα εχω δει διαφορα και στην δικη μου ταστιερα δεν λερωνει οπως λερωνανε ολες οι υπολοιπες.

:109:

Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές Πίκινε!

Καλημέρα!!!
Πολύ σωστές οι συμβουλές. Εχω να συμπληρωσω κατα την μεταφορά το όργανο να μην μετακινειται πέρα δώθε μέσα σε μεγαλύτερη του θηκη ούτε να πιέζεται το καπάκι στην περιοχή του καβαλάρη και να χαλαρώνουμε λίγο τις χορδές μια - μιαμιση βόλτα το κλειδι.
Επίσης μεγάλη προσοχή σε υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι: εχουν καταστραφεί οργανα που έμειναν στο πορτ μπαγκαζ για λίγες ωρες!!

Το λάδι στην ταστιέρα δημιουργεί προβλήματα στα τάστα.
Εάν επιμένουμε να βάλουμε κάποιο ειδικό λάδι, προσέχουμε να μην εισχωρήσει κάτω από τα τάστα.

Ο καλύτερος τρόπος καθαρισμού της ταστιέρας είναι με το λεπτό σύρμα κατσαρόλας.
Θα πρέπει να ξεκουρντίσουμε το όργανο, να ελευθερώσουμε την ταστιέρα από τις χορδές και να καθαρίσουμε με το σύρμα.
Προσοχή εάν υπάρχει μαγνήτης με μπαταρία ή με ηλεκτρονικό κύκλωμα. Η τον ααφαιρούμε ή τον μονώνουμε με χαρτοταινία έτσι ώστε τα ρινίσματα που δημιουργούνται να μην δημιουργήσουν βραχυκύκλωμα.

Ο Κώστας μίλησε σωστά.Με το λάδι δεν καθαρίζουμε ποτέ παρά μόνο ΕΓΧΥΜΩΝΟΥΜΕ το ξύλο.Αυτή η δουλειά χρειάζεται να γίνει κάθε δύο χρόνια περίπου.Χρησιμοποιούμε λάδια τύπου TEAK OIL , που είναι φιλικά στα σκληρά ξύλα,και ποτέ ελαιόλαδο.Για τον καθαρισμό -όποτε κι αυτός πρέπει να γίνει- ακριβώς όπως τα περιέγραψε ο Κώστας.Απλά οι φίλοι εκτός του σύρματος κατσρόλας,ας δοκιμάσουν και την τζίβα.Οι παλιότεροι θα την θυμούνται,από το τρίψιμο που είχε φάει η πλάτη μας ,όταν μας έπλενε η μάνα μας μικρά.Κάνει εξαιρετική δουλειά,χωρίς ρινίσματα.

Να φανταστώ τα παραπάνω μπορούν να εφαρμοστούν και στην συντήρηση της κιθάρας κλασσικής και μη… σωστά;
Έχει κάτι παραπάνω ή κάτι παρακάτω η συντήρηση της κιθάρας?