Κρίμα ο άνθρωπος. Όσοι τον αγάπησαν, και δεν είναι λίγοι από ό,τι φαίνεται, τον λατρεύουν.
Αλλά για μένα προσωπικά, υπήρξε ένας τραγουδιστής με τρόπο ερμηνείας που δεν μου ταίριαζε, με απαίσια τραγούδια, καψουροσκυλέποπ. Θα τον χαρακτήριζα Κώστα Καφάση της εποχής του, έως και οπτικά μου τον θυμιζε. Ηταν άλλωστε καιφουλ εντός του σταρ σύστεμ με συμμετοχή σε πρωινάδικα, ριάλιτι διαγωνισμοτηλεπαιχνίδια κτλ κτλ.
Γνώμη μου είναι, δεν νομίζω ότι είναι κοντά στο είδος που αγαπάμε και συζητάμε σε αυτό το φόρουμ.
Αν βέβαια τα άλλα μέλη τον γουστάρουνε και αυτόν, οκ, τι να πω, χάσμα…
Κρίμα βέβαια τονίζω οτι στεναχωριέσαι οταν μαθαίνεις κάτι τέτοιο, μόνο καλλιτεχνικά μιλάω… και πόσο άδικα, αν έμπλεξε με παράνομες ιατρικές πράξεις…
Προσωπικά, αγνοούσα την ύπαρξη του ανθρώπου μέχρι πριν λίγες μέρες, κάτι που όσοι με ξέρουν, ήδη ήξεραν . Άρα, κατά μίαν άποψη, έχασα μίαν ολόκληρη κουλτούρα. Ε, η προσωπική μου προσέγγιση είναι ότι απολύτως τίποτα δεν έχασα, αγνοώντας την ύπαρξη της κουλτούρας αυτής…
Ίσως να μην το εξήγησα σωστά, αλλά η ανάρτηση δεν είχε σκοπό να κριθεί ο άνθρωπος ούτε να τον γνωρίσουν όσοι δεν τον ήξεραν. Άλλωστε το θεωρώ άτοπο να χαρακτηρίζω ανθρώπους ή έργα τους που δεν ξέρω πόσο μάλλον όταν αυτοί έχουν φύγει.
Ο σκοπός ήταν ξεκάθαρα για όσους αγαπάνε το όργανο που λέγεται μπουζούκι να ξέρουν ότι ένας άνθρωπος με αυτή την δυναμική , δεν σταμάτησε ποτέ να το διαφημίζει και να το βγάζει στην πρώτη γραμμή.
Για εμένα προσωπικά, ακόμα και αν κάποια παιδιά που έμαθαν μπουζούκι για χάρη του (τα τραγούδια του) είναι κέρδος για όλους μας.
Δεν είμαι της άποψης ότι αν ο άλλος δεν ασχοληθεί με το ρεμπέτικο και ασχοληθεί με τον Καζαντζίδη είναι σε έναν άλλον κόσμο που δεν με αφορά… άλλωστε έχουμε πολλούς 4χορδους εδώ μέσα…
Και επειδή εμπειρικά ξέρω ότι εδώ μέσα θα πρέπει να τα κάνουμε όλα ταληράκια για να μην γράφουμε επ’αόριστον… η αναφορά στον Καζαντζίδη έγινε γιατί αυτόν τραγούδησε πρώτος ο Μαζωνάκης σε μικρή ηλικία και με δικά του τραγούδια του δόθηκαν οι ευκαιρίες να εξελιχθεί.
Πόσο πιο απλά να το πει ο άνθρωπος; Θεωρούσα περιττό να γράψω κάτι παραπάνω αλλά τελικά ίσως χρειάζεται.
Δεν κρίνω κάποιον από το αν ακούει και Μαζωνάκη κάποιες φορές. “Έχω και φίλους που ακούνε Μαζώ”. Θα μπορούσε ίσως να μπει στην κατηγορία “Άλλες μουσικές” ή να μην μπει καθόλου. Καλύτερα να γράφαμε για την Ντόλυ Πάρτον, πιο ενδιαφέρον θα είχε (πολύ σοβαρά το λέω, καθόλου ειρωνικά).
Διαφωνώ με την λογική “μπουζούκι να’ναι κι ό,τι να’ναι”. Εδώ συζητούσαμε αν μας αρέσει ο Λεμονόπουλος, και ξαφνικά φτάσαμε στο σκυλοπόπ. Χτες μιλούσαμε για τον Πανηγύρη Παναγή και σήμερα για τον Σταμάτη Κάβουρα. Θυμάστε τον Θεόφαλτσο (λάθος, τον “άσωτο μπουζουξή”) με τον κλώνο του φόρουμ “penies.gr” (ή κάπως έτσι);
Αν και απουσίαζα καιρό από το φόρουμ βλέπω δεν άλλαξαν πολλά… παραμένει το τσιφλίκι 2-3 ανθρώπων… (και φυσικά δεν αναφέρομαι στον Μπάμπη…)…
Κρίμα γιατί κάπου εδώ παύει να υπάρχει (και για εμένα) κάθε ελπίδα σε αυτό το φόρουμ να έχει πολυφωνία…
Θα μου πεις εδώ φύγανε μεγάλοι μουσικοί, δασκάλοι, κατασκευαστές από το φόρουμ και εδώ το τροπάρι ίδιο…
Σε ένα βαθμό καταλαβαίνω τι λες. Από τα 10 εκατομύρια που θα ακούσουν Μαζωνάκη, το 1 εκατομύριο θα ακούσει και παλιότερο λαϊκό, οι 100 χιλιάδες θα ακούσουν και ρεμπέτικο, οι 10 χιλιάδες θα μάθουν να παίζουν όργανα. Είναι σημαντικό να υπάρχει το πρώτο σκαλί που θα οδηγήσει στα υπόλοιπα.
Από την άλλη εγώ ήξερα το μακαρίτη από το Γκούτσι φόρεμα. Το οποίο το ξανάκουσα για να σιγουρευτώ ότι δεν έχει μπουζούκι, που δεν έχει. Αυτό ίσως είναι και θέμα δικό μου, γιατί Βασίλη Καρρά και Σφακιανάκη είχα ακούσει θέλοντας και μη.
Ας αναπαυθεί η ψυχή του, και ας μπουν κάποια όρια στη δημοσιογραφία, κάθε φορά που πεθαίνει κάποιος ξαφνικά ενδιαφέρονται για την κάθε μακάβρια λεπτομέρεια.
Αυτό ισχύει για πολλούς και έχεις δίκιο… Με την διαφορά ότι ο αναφερόμενος, έκανε ολόκληρη καμπάνια για το όργανο, αγόρασε αρκέτα μπουζούκια για να εξοπλίσει ωδεία δήμων και σε κάθε live ονόμαζε το μπουζούκι βασιλιά των οργάνων… πλην ότι είναι ο μόνος που κατάφερε να κάνει επιτυχία τα τελευταία χρόνια με ζεϊμπέκικο… και άλλα πάρα πολλά που για εμένα δικαιολογούν την παρουσία αυτού του νήματος… και αν παραείναι εμπορικός για πολλούς… ε τι να κάνουμε… έφυγε από την ζωή… ας προσπεράσουν μια φορά και ένα νήμα χωρίς να αφήσουν το σχόλιο τους…
Πρώτα απ’ όλα, θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους ανθρώπους του. Ένας απροσδόκητος χαμός που αφήνει μια πικρή γεύση αδικίας.
Από εκεί και πέρα, προσυπογράφω σε πολύ μεγάλο ποσοστό τα όσα είπε ο Πάνος.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε ένας καλλιτέχνης με ανεπιτήδευτη λαϊκή καταγωγή (από τις γειτονιές της Νίκαιας), ο οποίος από πολύ μικρή ηλικία βούτηξε στα βαθιά του λαϊκού τραγουδιού. Σε μια εποχή μεταβατική (αρχές του '90 έως σήμερα), υπερασπίστηκε το μπουζούκι και στήριξε τη λαϊκή μουσική παράδοση με τον δικό του αυθεντικό τρόπο, μέσα από το δικό του μετερίζι. Δεν ντράπηκε ποτέ για τις ρίζες του, αντίθετα, σήκωσε στις πλάτες του το μπουζούκι και στήριξε τον λαϊκό ήχο με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Σίγουρα όμως δεν ασχολήθηκε μόνο με αυτό.
Η προσφορά του δεν ήταν απλώς ρητορική αλλά ουσιαστική, είχε και χειροπιαστό αποτύπωμα. Στο Δημοτικό Ωδείο Πειραιά υπάρχει τμήμα λαϊκής μουσικής με αίθουσα που φέρει το όνομά του, το οποίο ενίσχυσε ο ίδιος χαρίζοντας καινούργια όργανα στα νέα παιδιά. Αλλά και επί σκηνής, όσες ποπ ή μοντέρνες παραγωγές κι αν έκανε, πάντα αφιέρωνε ένα μεγάλο μέρος του προγράμματος στα βαριά λαϊκά που αγάπησε.
Το γεγονός ότι δεν ασχολήθηκε ενεργά με το ρεμπέτικο ελάχιστα μειώνει την προσφορά του. Άλλωστε, όλοι μας γνωρίζουμε εξαιρετικούς δεξιοτέχνες του τρίχορδου ή/και τραγουδιστές που κινούνται με την ίδια άνεση και σεβασμό από τα μικρά λαϊκά ταβερνάκια μέχρι τις μεγάλες πίστες και τις μουσικές σκηνές, χωρίς κανείς να αμφισβητεί την ποιότητά τους και να τους κουνάει το δάχτυλο.
Η λαϊκή μουσική είναι ενιαία και κρίνεται από το πάθος και την αλήθεια όσων την υπηρετούν, δεν θέλει περιχαρακώσεις, θέλει ψυχή.
Όπως και να έχει όμως, όποιος θέλει και τον αφορά ας δει και τι έλεγε ο ίδιος πριν λίγα χρόνια:
Να πω δυό κουβέντες παραπάνω, χωρίς να θέλω να γίνω κουραστικός ή να φανώ ιδιαίτερα κακοπροαίρετος.
-Η πρωτοβουλία αυτή του Μαζωνάκη, συνοδεύτηκε από κάποια ταυτόχρονη αισθητική/καλλιτεχνική μετατόπιση; έστω και προσωρινή; Έβγαλε δλδ κάποιο αμιγώς μπουζουκικό άλμπουμ; κάτι με διασκευές κλασσικών λαϊκών τραγουδιών; (ρωτάω γιατί δεν ξέρω),
-Νομίζω ότι ο Μαζωνάκης ήταν δυνατή προσωπικότητα… ότι ήταν αυτό που λέει ο λαός “άτομο”, “και γ@μώ τα παιδιά”. Και ήταν λένε και καλός άνθρωπος. Ωραία όλα αυτά, τα ακούσαμε παντού. Γιατί καλλιτεχνικά να μνημονευτεί στο φόρουμ;
Φίλοι του φόρουμ που σας αρέσει, δικαίωμά σας, αλλά μπορώ φιλικά να σας ρωτήσω “τί του βρίσκετε” χωρίς παρεξήγηση. Σας αρέσει βαθειά, ή απλώς έχετε κάποια βιώματα/εμπειρίες με τη μουσική του (τύπου πήγα σε ένα μπαρ κ ερωτεύτηκα μια κοπέλα κι έπαιζε εκείνη την ώρα Μαζωνάκη) -το δέχομαι. Πώς μπορεί να σε μαγεύει ο Μάρκος, ο Τσιτσάνης, ο Παγιουμτζής, ο Μπιθικώτσης κτλ κτλ και ο Μαζωνάκης; δεν μπορώ απλά να το “ζυγίσω”…
Ναι μεν δεν είμαστε μουσική αστυνομία (ευτυχώς), φυσικά και το ρεμπέτικο δεν μας “ανήκει”, αλλά δεν είναι όλα το ίδιο σε αυτή τη ζωή…
O panos έκανε μια ανάρτηση για έναν καλλιτέχνη ο οποίος με τον τρόπο του έβαλε το λιθαράκι του στην λαϊκή, ποπ, σκυλαδικη όπως θέλετε πείτε την Ελληνική μουσική. Αν σε κάποιους δεν αρέσει δεν πειράζει ,αλλά ας σεβαστούν τουλάχιστον τον θάνατο του ανθρώπου. Δεν είναι όλα μόνο ρεμπέτικα και μην μου πείτε οτι δεν ακούτε αλλά είδη μουσικής. Για κάποιους ντεμεκ κουλτουριαριδες , όπως την κυρία που έκανε μια αντίστοιχη ανάρτηση στα σοσιαλ, καλά θα κάνουν να τους αγαπητή πρώτα ο κόσμος και μετά να ανοίξουν το στόμα τους. Η αγάπη του κόσμου ανεβάζει έναν καλλιτέχνη, και στην περίπτωση του Μαζωνάκη ο κόσμος είναι πολύς.
Όλοι μας κάνουμε κύκλους στην ζωή μας και δεν νομίζω ότι αυτό είναι κακό. Αυτό το λέω για καλλιτέχνες μεγάλου βεληνεκούς όπως Νταλάρας, που κάποτε τραγουδούσε Θεσσαλονίκη Γιάννενα με δυο παπούτσια πάνινα και τα τελευταία χρόνια τραγουδά μόνο ρεμπέτικα.
Ο Μαζωνάκης δεν είναι ο τραγουδιστής που θα πήγαινα να δω ή να αγοράσω κάποιο δίσκο του. Κάποιες φορές μπορεί να άλλαζα και σταθμό. Τα τελευταία χρόνια όμως μέσα από το Voice έδειξε έναν ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΝΤΟΜΟΡΟ άνθρωπο που δεν έλεγε παπαριες.
Γι’αυτους που λένε ότι δεν τον γνώριζαν καν… ας μην γελιωμαστε. ΟΛΟΙ μας τραγουδισαμε κομμάτια του στα μπουζούκια νιφαλιοι η οχι.
Ινδοαντιγραφεας και πλεκτανομανης. Κατηγορίες ισάξιες με τη δολοφονία και τις καταχρήσεις. Ναι ο Καζαντζίδης παιδιά, μην το πιάσουμε, άστο. Συνέχεια πλεκτάνη χαχαχαχα
Πολύ το αναλύσαμε ναουμε.
Ο Μπάμπης είπε ότι δεν είναι στα του φόρουμ. Δεν είναι κακό. Ούτε και το αντίθετο είναι! Ζωή σε λόγου μας!
Έλεγα να μην γράψω γιατί φτάσαμε το θέμα με τον Μαζωνάκη στα 20 ποστ. Συμφωνώ με τον Μπάμπη ότι ο θάνατός του δεν έχει να κάνει με το φόρουμ, άσχετα αν αγόρασε μπουζούκια για ωδείο. Δηλαδή αύριο θα γράψουμε για τον Ρέμο, τον Σφακιανάκη, τον Οικονομόπουλο ή την Βίσση επειδή έκανε μια συνεργασία με την Μαριώ; Όπως και να το δεις αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν σχέση με το λαϊκό τραγούδι. Ανήκουν σε ένα σταρ σύστεμ που έσβησε όποια λαϊκότητα υπήρχε στο προϊόν που προσφέρουν. Ότι άλλοι το υπηρέτησαν με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια από άλλους, (όπως ο μακαρίτης), δεν σημαίνει ότι έχουν κάποια σχέση με το ρεμπέτικο - λαϊκό.
Από την άλλη το αν έβαλε κάποιος “το λιθαράκι του” στην ελληνική μουσική γενικότερα δεν νομίζω ότι είναι κριτήριο για να αναφέρεται σε ένα φόρουμ που λέγεται ρεμπέτικο.
Και μην παρεξηγηθώ, δεν έχει να κάνει με καθαρότητα του φόρουμ, έχει να κάνει με το ότι μπερδεύουμε πλέον τα πάντα (λέξεις, έννοιες), σε ένα αχταρμά που δεν βγάζει κανένα νόημα.
Ο συγκεκριμένος δολοφονήθηκε από απατεώνες που εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες του καθενός. Όσο και να είναι στενάχωρο αυτό και καταδικαστέο, δεν εξηγεί γιατί “καλλιτεχνικά” όπως είπε ο Μπάμπης έχει θέση στο ρεμπέτικο φόρουμ.
(Θα ήθελα να δω, αν σε μια μελλοντική συνάντηση του φόρουμ, θα ξεκίναγε κάποιος τραγούδι του Μαζωνάκη. Και ας αναρωτηθούμε γιατί δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο στις ως τώρα συναντήσεις - μαζώξεις που έχουμε κάνει).
Είναι η αδυναμία να υπάρξει ελευθερία λόγου, η αδυναμία στο να κρατήσει ο καθένας τον εαυτό του λίγο πίσω.
Δεν υπάρχει ανάπτυξη λόγου με αυτές τις συμπεριφορές… Οι παλιοί παρέδωσαν στους νέους και οι νέοι πλέον γεράσανε αλλά δεν έχουν μπροστά τους νέους να παραδώσουν τον κανιβαλισμό τον οποίο διδαχθήκαν.
Έχω πάψει καιρό να προσπαθώ να εξηγήσω πως εδω μέσα υπάρχει ένα κλίμα αποκρουστικό που έχει ερημώσει το φόρουμ ΠΛΗΡΩΣ.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα γραπτά πουστριλίκια… αυτά έχουν κοπεί καιρό τώρα… το πρόβλημα είναι η αποκρουστική και φασιστική συμπεριφορά…
Παράδειγμα όταν ένας ρωτάει σε καινούργιο νήμα " Γεια σας είμαι καινούργιος και θέλω να μάθω ποιος έφτιαξε το μπουζούκι που κρατάει ο Βασίλας?" και λαμβάνει απαντήσεις τύπου “Τι θα αλλάξει στην ζωή σου” ή μακροσκελές απαντήσεις άνευ νοήματος… είναι προσβολή…
Όταν κάτι δεν σου κάνει αίσθηση μπορείς να το προσπεράσεις, δεν χρειάζεται να γράψεις σε ένα νήμα νεκρού ότι δεν αξίζει να είναι εδώ χωρίς να έχεις ιδέα για αυτόν…
Δεν είναι απάντηση σε έναν νήμα νεκρού να γράφεις ότι δεν τον ήξερες ή ότι δεν σου άρεσε, γιατί η απάντηση η δική μου είναι “Στα @@ μου αν τον ήξερες ή όχι… δεν σε ρώτησε κανένας”…
Και επειδή σε εκτιμώ και θεωρώ πως ίσως υπάρχει ελπίδα μαζί σου να με καταλάβεις θα σου απαντήσω και ειδικά
Όχι για αυτούς δεν θα γράψουμε τίποτα γιατί έχουν γράψει και την νεολαία και το μπουζούκι στα παλία τους τα…
Το λαϊκό τραγούδι των τελευταίων 20 ετών είτε το θέλεις είτε όχι είναι ο Μαζωνάκης και όσοι ανέφερες…
Το ίδιο λένε πολλοί για τον Χιώτη που έβαλε το μπουζούκι στα σαλόνια και το έκανε όσο να είναι και λίγο πιο light…
Αν αυτό το πιστεύεις και συμφωνούν και οι υπόλοιποι, μπορείς να σκεφτείς πόσες χιλιάδε νήματα οφείλουμε να διαγράψουμε ? Όλα όσα αφορούν το δημοτικό, όλα όσα έχουν να κάνουν με blues, με πειραματσιμούς και οτιδήποτε δεν αφορά αποκλειστικά το ρεμπέτικο και ΜΟΝΟ αυτό.
Αν ανοίξουμε αυτή την κουβέντα σε άλλο νήμα θέλουμε ώρες για να καταλήξουμε πάλι στην διαγραφή του μισού φόρουμ.
Γράψε στην αναζήτηση “πέθανε” ή “έφυγε” και πες μου αν το 90% των αναφορών έχει να κάνει με ανθρώπους που έχουν παιχτεί οτιδήποτε δικό τους σε μαζώξεις
Στα λέω τελείως φιλικά και το ξέρεις.
Τέλος το θεωρώ μεγάλη ασέβεια όλα όσα γράφονται σε αυτό το νήμα και δεν αφορούν την ανάπαυση της ψυχής ενός ανθρώπου…
Είναι τυπική ανθρωπιά να γράψεις μια ευχή η απλά να μην γράψεις ΤΙΠΟΤΑ.
