Σαν σήμερα (27/6) έφυγε ο Βαγγέλης Παπάζογλου

Αντιγράφω από την ανάρτηση του Πολιτιστικού Συλλόγου “Βαγγέλης Παπάζογλου” στο Facebook:

Σαν σήμερα το 1943 έφυγε από τη ζωή ο άνθρωπος που με τα τραγούδια του και τη ζωή του ενέπνευσε τη δημιουργία του Πολιτιστικού Συλλόγου «Βαγγέλης Παπάζογλου». Άφησε την τελευταία του πνοή στην αγκαλιά της πολυαγαπημένης του Αγγελίτσας.

Ο Βαγγέλης διάλεξε να βαδίσει στο δύσκολο δρόμο της Αρετής, να ζήσει τη ζωή του σαν μάγκας, σαν ρεμπέτης. Επέλεξε να παλέψει με το ανίκητο και τελικά να πέσει κουρελής και ταλαιπωρημένος αλλά αλύγιστος, ατρόμητος και αμετανόητος. Λίγο πριν πεθάνει, γράφει:

Λες και με χτύπησε βαριά στα στήθη μου ο Χάρος,
τη φθίση νύφη μου ‘δωσε και μου ‘γινε κουμπάρος.

Ο Βαγγέλης Παπάζογλου έζησε και πέθανε σαν ρεμπέτης, αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά. Εμείς οι νεότεροι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γίνουμε «εμπόδιο στη λησμονιά», όπως συνηθίζει να λέει χαρακτηριστικά ο Γιώργης Παπάζογλου.

Ας έχουμε τον Βαγγέλη στο νου μας λίγο παραπάνω σήμερα και αν πιούμε και κανένα κρασάκι, ας το πιούμε στη μνήμη του Βαγγέλη του ρεμπέτη…

(Φωτογραφία: Βαγγέλης Παπάζογλου. Από το βιβλίο του Γιώργη Παπάζογλου «Ονείρατα της άκαυτης και της καμμένης Σμύρνης: Αγγέλα Παπάζογλου: Τα χαΐρια μας εδώ», 2003, εκδ. Ταμιείον Θράκης)

5 Likes

Σε φόρο τιμής βάζω μία από τις αγαπημένες μου συνθέσεις του με τον Γιώργο Κάβουρα…

Το παιδί του δρόμου - Γιώργος Κάβουρας 1936 (Β. Παπάζογλου)

5 Likes