Ευχαριστουμε όσους συμμετείχαν για την ιδέα,
την υλοποίησή της και το αποτέλεσμα. Το εχω ακουσει αρκετες φορές απο όταν ανέβηκε, επιτέλους να βγουν προς τα έξω και αυτά τα ακούσματα. Ευγε.
Φανταστική δουλειά, πολλά μπράβο
Πολύ καλή δουλειά με μεράκι.Να έχετε υγεία να παίζετε και να κάνετε τον κόσμο να γουστάρει.Μπράβο σε όλους σας για το αποτέλεσμα.
Εξαιρετική δουλειά, μπράβο σε όλους σας!
Ανεστάκο, μου το λεγες στο εργαστήριο αλλά δεν περίμενα να ακούσω κάτι τέτοιο!..
Η παραγωγή επίσης ταιριαστή, που παλιουρίζει!
Εύγε!
Γεια σας.Τα ανεβάσαμε και στο youtube.Καλή ακρόαση!
https://www.youtube.com/channel/UCPW778znTlaioKDcONytGPg/featured
πατώντας τα μπλε γράμματα (link)
ανοίγουν ολα τα περιεχόμενα του δίσκου
“Ντουζένια - Σκοποί Παλαιάς Κοπής”
και στο ΥΤ (playlist)
https://m.youtube.com/playlist?list=PLsr6hRLCjM0aS-TBlktcoRaS4Ohpjzd8a
Σπυρο εισαι μαγκας και μετρας…
Ωραια θα ηταν καποια στιγμη τα ρεμπετικα που εχει πει ο κατσαρος, να παιχτουν με μπουζουκι και μπαγλαμα. Να μην κολλαμε και καλα στην κιθαρα επειδη επαιζε ο κατσαρος κιθαρα.
Μα τόσα χρόνια με μπουζούκι παίζονται, όπως και όλο το ρεπερτόριο των ρεμπετομαγαζων (μικρασιάτικα κλπ όλα με μπουζούκι).
Επειδη εχει και η κιθαρα κουρδισμα το βαλαμε στα ντουζενια. Και ο Αλεξανδρης γουσταρε τσιμπητο και το ξεραμε, οποτε καπως ετσι το βαλαμε. Κατα τ’αλλα πολλα που παιζει ο Κατσαρος ειναι αδεσποτα και παιζονται και στο μπουζουκι και τον μπαγλαμα, απλα θελει να τα ψαξεις γιατι επαιζε περιεργα.
Δεν είναι περίεργα κομμάτια όμως, περίεργο είναι το δικό του παίξιμο. Μια χαρά μπορούν να βγουν με μπουζούκια (ακόμη και με βιολιά, μερικά) και με τους κανονικούς ρυθμούς και μέτρα. Δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνονται οι προσωπικές ιδιορρυθμίες του εκάστοτε μουσικού της παλιάς ηχογράφησης.
Αν θέλει κανείς συνειδητά να κάνει επανεκτελέσεις Κατσαρού, άλλο θέμα. Αν όμως θέλει απλά να παίξει το κομμάτι, του ισιώνει τα κατσαρά σημεία και αυτό είναι όλο. Πρβλ. άλλωστε και τα κομμάτια που υπάρχουν και σε εκτελέσεις Κατσαρού και σε άλλες!
Πολλά ρεμπέτικα του Κατσαρού (ιδίως οι πρώτες ηχογραφήσεις) ανήκουν στο αδέσποτο ντουζενάτο ρεπερτόριο του μπουζουκιού.
Οταν λεω οτι ειναι περιεργα ειμαι οντως πολυ ασαφης.
Απο αποψη νοτας φυσικα και βγαινουν, αλλα ρομαντικα μιλωντας, μαρεσει να εξερευνω και το συναισθηματισμο του παικτη-οτι φανταζεται ο καθενας-και στην περιπτωση του κατσαρου, εχουμε κατι το πολυ ιδιαιτερο.
Ολα κατα τ’αλλα τα τραγουδια του βγαινουν περιφημα σε μπουζουκι, γιατι πολλα ειναι και μπουζουκοτραγουδα στην καταγωγη. Ετσι μου φαινεται εμενα τουλαχιστον.
Οποτε το περιεργος το λεω πιο πολυ γιατι νιωθω οτι ενα τραγουδι και μια ερμηνεια και μια αποψη δεν ειναι μονο ποιες ειναι οι νοτες, αλλα και πως. Και νταξει ο Κατσαρος ειναι ρυθμικο τερας. Και με την καλη και με την κακη χαχαχαχα
Παντως το μεσα στου μανθου τον τεκε, που καποιος καποτε μου ειπε οτι ο δρομος ειναι ναπολιταν ματζορε(?), το παιζει ΤΕΛΕΙΑ! Με πολλη αισθημα. Και το λεει και φοβερα.
Έχει πολλή και ιδιαίτερη ρυθμικότητα και στο τραγούδι του. Όχι ειδικά στο συγκεκριμένο, γενικά.
Με στοιχεία που, πολύ παρόμοια, τα βρίσκουμε και στον Μάρκο Μέλκον, και νομίζω και σε κάποιον ακόμη «Αμερικάνο» που είχα ακούσει πρόσφατα αλλά δε θυμάμαι ποιος ήταν και ποιο έλεγε. (Μήπως ο Πιπεράκης;)
Πρέπει να υπάρχει κάποια «σχολή» εδώ…
Δεν ξερω αν υπαρχει ακριβως σχολη. Μαλλον ηταν το αστικο λαϊκο στιλακι της εποχης. Μια αυτοσυνοδεια και ενα τραγουδι τετοιου τυπου. Ο Κατσαρος επαιζε και απο παλια στους δισκοι και αφησε ενα στοιχειο σιγουρα που το ακολουθησαν τοτε. Αλλα νμζ καπως ετσι θα επαιζε και ο Μακρυγιαννης οταν πηγε στον Λυσσεα (δε θυμαμαι και ακριβως χαχαχα) για να τα βρουνε. Καπως ρυθμικα, καπως αρυθμα, καπως ερασιτεχνικα, αλλα σιγουρα και ομορφα. Γενικα εικαζω οτι το ρεμπετικο στυλ ξεκινησε γυρω στα 1890 και περιξ και προφανως ηταν στη διαμορφωση μεχρι να ερθει η εκρηξη στη δισκογραφια.
