να εξηγησω κατι…μια χαρα ηταν οι ‘‘Δυναμεις του Αιγαιου’’ και καλοι μουσικοι και ενδιαφερουσες φωνες…τα δικα τους κομματια πολυ μου αρεσαν…’‘Μπαλαντα της βροχης’’,’‘Ανοιγω ραδιοφωνο’’ κτλ…εκει που ειχα την ενσταση ηταν οι ‘‘μπαλαντοποιησεις’’ των παραδοσιακων…εξ’ου και το λογοπαιγνιο…’‘Αδυναμιες του Ιονιου’’!!!
Το δημοτικο τραγουδι εχει ενα φως…ενα νευρο…εναν δικο του παλιακο τσαμπουκα…
αν του το αφερεσεις αυτο και το κανεις μπαλαντουλα για αστικα αυτακια …ξανοστενει βρε παιδι μου…
Για να καταλαβετε τι εννοω ακουστε το ‘‘Αναθεμα τον αιτιο’’ απο τις ‘‘Δυναμεις’’ και το ιδιο απο τις καταγραφες του Σιμωνα Καρρα στη Λεσβο…η κυρουλα που τραγουδα εκει σε πειθει πως οντως καταριεται τον αιτιο!!!
Αυτό είναι "ύφος για το οποίο λέω και σε παράλληλο θέμα. Μουσικάρες οι μεν αλλά η κυρούλα είναι …ντόπια.
Συμφωνώ απόλυτα. Οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας κι αν είχα το δίλημμα «να βάλω ν’ ακούσω Δυνάμεις ή τη γριούλα με το ένα δόντι;» (για να μην πω για πραγματικά καλές και συνάμα αυθεντικές ερμηνείες σαν τις μυτιληναίικες που αναφέρεις), θα επέλεγα το δεύτερο.
Αλλά αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό. Αισθάνομαι ότι η ντόπια μού λέει άμεσα, αφτιασίδωτα και αδιαμεσολάβητα, αυτό που έχει να πει το τραγούδι. Αυτό όμως δεν ισχύει για τον καθένα. Πριν είκοσι χρόνια, αυτή η αυθεντικότητα μού ήταν άγνωστη γλώσσα: θα το άκουγα και θα έλεγα απλώς «περίεργη μουσική, δεν είναι κακή αλλά σαν να τρίζει λίγο», χωρίς να έχω δρόμο να πλησιάσω την ουσία του τραγουδιού. Οι Δυνάμεις μού το παρουσίασαν σε μια γλώσσα που την ήξερα πιο καλά. Έτσι άρχισα να καταλαβαίνω το κομμάτι, και όταν τελικά πέτυχα την αυθεντική ηχογράφηση μπορούσα να την εκτιμήσω καλύτερα. Σήμερα η εκτέλεση των Δυνάμεων μου φαίνεται γλυκανάλατη.
Τα παραπάνω δε διεκδικούν αυτοβιογραφική ακρίβεια. Πάρ’ το σαν παράδειγμα. Θα μπορούσε να μην είμαι εγώ αλλά κάποιος άλλος, όχι τότε αλλά ακόμη και σήμερα (αν και τότε αυτό συνέβαινε πολύ), όχι μ’ αυτό το κομμάτι αλλά με οποιοδήποτε ή οποιαδήποτε άλλα, όχι των Δυνάμεων αλλά …κλπ κλπ.
οπως το θετει ο pepe συμφωνω…αρχη μου ειναι πως οταν ακους κατι πολυ καλο…ψαξε να βρεις απο που προηλθε…πριν χρονια μου αρεσε η μελωδια απο ενα κομματι του Παιτερη…ε…λοιπον επαθα πλακα οταν καταλαβα πως ηταν ενα '‘γυρισμα’'απο ενα Ναξιωτικο μπαλλο σε καταγραφη της Δορας Στρατου!!!
Μια που ανακινήθηκε το θέμα, να σχολιάσω το στίχο
η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου
Φαίνεται να ενισχύει τη θεωρία ότι ο γιαλός είναι κοντά στην ακτή και όχι η ανοιχτή θάλασσα
Και όμως, υπάρχουν έγκριτα λεξικά (και μάλιστα όχι μόνο ένα ή δύο) που επεκτείνουν την έννοια της λέξης γιαλός και πέραν της ακτής, σε θάλασσες ανοιχτές, καταμεσίς στα πελάγη και γενικώς. Προσωπικά έχω δηλώσει (σε άλλο νήμα) ότι εμπιστεύομαι το γλωσσικό μου αισθητήριο περισσότερο από τα λεξικά, αλλά είμαι μειοψηφία.
Αν γιαλός είναι η άκρη της θάλασσας, η άκρη του γιαλού τι είναι;
Θα μου πεις, δε θα μπορούσε ο λαϊκός ποιητής να βάλει έναν πλεονασμό; Πρώτη φορά θα ήταν;
Θα μπορούσε, και δε θα ήταν πρώτη φορά, αντιθετως θα ήταν πλήρως εναρμονισμένο με την τεχνική και την αισθητική της δημοτικής ποίησης.
Αλλά σίγουρα θα μποορούσε και να μη βάλει πλεονασμό!
Οπότε δε νομίζω ότι ο συγκεκριμένος στίχος προσφέρεται για συμπεράσματα.