Κείμενο για δρόμους

δρόμοι

(Δημήτρης Μυστακίδης) #41

Αυτό που εγώ λέω είναι ότι η αρχική διάταξη που δίνουμε για έναν δρόμο θα πρέπει να δικαιολογεί τις συγχορδίες του. Δεν μπορεί να βάζεις ένα ματζόρε πεντάχορδο η τετράχορδο να δικαιολογεί μινόρε συγχορδια. Άσε που το ραστ όσο και να χαμηλώσει την τρίτη του, μινόρε δεν γίνεται.

Σίγουρα δεν υπάρχει στο προπολεμικό ρεπερτόριο αλλά στο μεταπολεμικό υπάρχει(θα ανέβω και θα τραγουδήσω, γλυκοχαράζει αυγερινος κ.α.) Άλλωστε μην ξεχνάς ΄οτι πάνω στην 6η του ουσάκ υπάρχει ένα ολόκληρο ραστ.

ΥΓ. Περικλή ευχαριστώ για το manual!


(Νίκος Σαρηγιάννης) #42

εξ ορισμού είναι ραστ, αλλά λόγω της κατιούσας φοράς των μελωδιών το σι πέφτει στο σιb σχεδόν μόνιμα και γίνεται μινόρε. όταν είναι ανιούσα η μελωδία τότε έχει ψηλό σι, όπως στο “πως θα περάσει η βραδιά”.

Σίγουρα δεν υπάρχει στο προπολεμικό ρεπερτόριο αλλά στο μεταπολεμικό υπάρχει(θα ανέβω και θα τραγουδήσω, γλυκοχαράζει αυγερινος κ.α.) Άλλωστε μην ξεχνάς ΄οτι πάνω στην 6η του ουσάκ υπάρχει ένα ολόκληρο ραστ.

εδώ φαίνεται το μπλέξιμο όταν δεν διακρίνουμε μεταξύ ραστ και ματζόρε (τσαργκιάχ), δεν είναι τυχαίο που άργησε πολύ να μπει στα κομμάτια αυτό το φαινόμενο. εννοείται πως θα το εξηγήσουμε ως συνέπεια (ουδέτερα το λέω, όχι αρνητικά) της “κλιμακοποίησης” των δρόμων, αλλά δεν θα μπει και στα βασικά στοιχεία του ουσάκ.


(Δημήτρης Μυστακίδης) #43

Ποιού ορισμού; Το ραστ 5χορδο βρίσκετε κάτω από την βάση του ουσάκ. Απλώς η βάση μέσα σε μια σύνθεση δεν είναι μια.Μπορεί άλλοτε να είναι ας πούμε στο ντο κάτω από το πεντάγραμμο και άλλοτε στο ντο στο τριτο διάστημα. όταν ενεργοποιείται αυτό το πεντάχορδο έχουμε ματζόρε συγχορδια στην 4η βαθμίδα.

Τι κι αν άργησε να μπεί; Δεν είναι μια πάρα πολύ ωραία κίνηση μέσα σε ένα ταξίμι; Αν το πάρουμε έτσι θα πρέπει να κάνουμε ένα θεωρητικο σύστημα για κάθε 10ετία.

Η διαφορά του ράστ με την ματζόρε κλίμακα (πες το τσαργκιάχ η όπως αλλιώς θέλεις) δεν είναι τόσο η κίνηση της έβδομης βαθμίδας του όσο η στάση και δημιουργία φράσεων με τονικό κέντρο την 2η βαθμίδα του. Και είναι μινόρε φράσεις όχι ουσάκ. Η τρίτη βαθμίδα σε περιβάλλον ράστ ποτέ δεν είναι σε απόσταση μικρής τριτης απο την τονική.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #44

επαναλαμβάνω την ένστασή μου για την τέταρτη βαθμίδα στο ραστ (ας το δούμε σαν μαλακό ματζόρε). αυτή είναι το τσαργκιάχ (σκληρό ματζόρε) και δεν χρησιμοποιείται εύκολα σε ένα ραστ κομμάτι. από,τι φαίνεται αυτό υπήρχε σαν άκουσμα στους ρεμπέτες παρ’ότι έπαιζαν με συγκερασμένα όργανα. αντίθετα η χρήση της 4ης ματζόρε δείχνει τσαργκιάχ (δηλ 1η φα, 4η σιb, 5η ντο), ή απλώς, μείζονα κλίμακα.

Τι κι αν άργησε να μπεί; Δεν είναι μια πάρα πολύ ωραία κίνηση μέσα σε ένα ταξίμι; Αν το πάρουμε έτσι θα πρέπει να κάνουμε ένα θεωρητικο σύστημα για κάθε 10ετία.

αυτό είναι αλήθεια, ανά δεκαετία άλλαζε σημαντικά η λαϊκή μουσική. εδώ το κοιτάμε λίγο πιο γενικά και γι’αυτό δυσκολευόμαστε τόσο.

Η διαφορά του ράστ με την ματζόρε κλίμακα (πες το τσαργκιάχ η όπως αλλιώς θέλεις) δεν είναι τόσο η κίνηση της έβδομης βαθμίδας του όσο η στάση και δημιουργία φράσεων με τονικό κέντρο την 2η βαθμίδα του. Και είναι μινόρε φράσεις όχι ουσάκ. Η τρίτη βαθμίδα σε περιβάλλον ράστ ποτέ δεν είναι σε απόσταση μικρής τριτης απο την τονική.

εσύ μιλάς για το ραστ ως δρόμο σε ανάπτυξη οκτάβας, εγώ μιλάω για το ραστ ως 4/5χορδο. το οποίο όταν όταν εμφανίζεται ως δευτερεύον (στο σολ) η τρίτη του (το σι που όπως είδαμε είναι “ευαίσθητη” νότα) εύκολα χαμηλώνει. άλλοτε παραμένει ραστ (οπότε το σι είναι κινητό), άλλοτε μετατρέπεται σε 4/5χορδο μινόρε (μπουσελίκ).


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #46