"Βάρκα μου μπογιατισμένη"


(Ειρήνη Ν.) #1

Το τραγούδι αυτο ειναι παραδοσιακό και μετά περασε στο όνομα του Μπάτη;
Μήπως εχει κανείς τους στίχους;


(Zambelis) #2

Βάρκα μου μπογιατισμένη [](javascript:void window.open(‘http://www.koiladatwntempwn.gr/index2.php?option=com_content&task=view&id=137&Itemid=162&pop=1&page=0’, ‘win2’, ‘status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=640,height=480,directories=no,location=no’):wink: [](javascript:void window.open(‘http://www.koiladatwntempwn.gr/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=137’, ‘win2’, ‘status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=400,height=250,directories=no,location=no’):wink: παραδοσιακό της Πάτμου
Ερμηνεία: Μάρθα Φριντζήλα

Όταν προβάλλεις στη Φωκιά
και μου κουνάς το χέρι
μου φαίνεσαι σαν άγγελος
με το σπαθί στο χέρι.

Παναγιά μου, Παναγιά μου
παρηγόρα την καρδιά μου.

Βλέπω τον κάμπο πράσινο
και την καρδιά μου μαύρη
κι όποιος μου τηνε εμαύρισεν
απ’ το Θεό να το βρει.

Βάρκα μου μπογιατισμένη
στα καπόνια κρεμασμένη.

Όποιος 'γαπήσει ορφανή
και τηνε απαρατήσει
τα παντελόνια που φορεί
να πάει να τα ξεσκίσει.

Παναγιά μου, παρηγόρα
τα ξενάκια που 'ρθαν τώρα.


(Zambelis) #3

ΒΑΡΚΑ ΜΟΥ ΜΠΟΓΙΑΤΙΣΜΕΝΗ
Μουσική - Στίχοι: Παραδοσιακό Αιγαιοπελαγίτικο

Πάλι περνώ από το στενό που να ποντορημάξει
που δεν επέρασε κανείς να μην αναστενάξει

Βάρκα μου μπογιατισμένη
στο μαρμάρι αραγμένη

Όρτσα να πάω πνίγομαι σταβέντο δε γλυτώνω
μα να το ρίξω στη στεριά και πάλι μετανιώνω

Βάρκα μου μπογιατισμένη
στα καπόνια κρεμασμένη

Πώς να κατέβω στο γυαλό και πως να μπω στη βάρκα
και πως ν’ αφήσω πίσω μου βασιλικό στηγλάστρα

Βάρκα μου μπογιατισμένη
στο μαρμάρι αραγμένη

Για τα σένα παίζουν τούτα
τα βιολιά και τα λαούτα
clubs.pathfinder.gr/KALHMERH/671703?read=29&forum=66529


(Zambelis) #4

[i]Βάρκα μου μπογιατισμένη
(Κάλυμνος)

Τί να τα πω τα μάτια μου[/i]
τα κακομαθημένα
βάρκα μου μπογιατισμένη
στα καπώνια κρεμασμένη
όποτε κι α σε θυμηθώ
να μένουν δακρυσμένα
θάλασσα βαρεί στην άμμο
σ’αγαπώ μα τί να κάμω


(Πάνος Καραγιώργος) #5

Έχω την εντύπωση πως τον στίχο αυτό τον συναντάμε σε πολλά νησία (*), όχι μονάχα στην Πάτμο. Είναι λάθος, όμως, να σκεφτόμαστε κατ’αυτόν τον τρόπο. Ότι δηλαδή αυτό το καθιστά το τραγούδι παραδοσιακό (“κλεμμένο”) - το έχουμε ξανακουβεντιάσει εξ’άλλου. Μιλώντας για την συγκεκριμένη περίοδο, που ανθίζει η δισκογραφία, το ρεμπέτικο είναι γεμάτο στίχους/φράσεις/βέρσες, παρμένα από προηγούμενη προφορική παράδοση. Αυτό δεν σημαίνει πως το “βάρκα μου μπογιατισμένη” δεν πρέπει να το αποδώσουμε στον Μπάτη, ή πχ “τα δυό σου χέρια” στον Μάρκο.

Αστικό τραγούδι και “δημοτικό” τραγούδι εξελίσσονται παράλληλα με ένα αέναο και δημιουργικό πάρε δώσε.

Ευτυχώς.

(*) Με πρόλαβε ο Zambelis.


(Ελένη) #6

Καλησπέρα στην παρέα!

Νομίζω πως το “Βάρκα μου μπογιατισμένη” του Μπάτη, τραγούδι του ΄34, είναι πιο “εμπνευσμένο”…
και καθόλου …παραδοσιακό.

Οι στίχοι (και ας διορθώσει κάποιος)

"Βάρκα μου μπογιατισμένη

Βρε βάρκα μου μπογιατισμένη
βρε κάργα μάγκες φορτωμένη
μάγκες καλέ και ντερβίσια
κι όμορφα καλέ χασίσια.
Και τον αργιλέ να πάρουν,
για να παν να τη φουμάρουν
για να σπάσουνε κεφάκι,
μπαγλαμά και μπουζουκάκι
βρε κάργα μάγκες με τα μπεγλέρια
και τον αργιλέ στα χέρια.

Να μην έρθει η αστυνομία
και να μείνουνε στα κρύα.
Κι ένας μάγκας βρε παραπέρα
μας κρατάει μπουζουριέρα
Μπάτης Μάρκος συντροφία(:wink:
και οι δυο σε “εν αμαρτία”(:wink:
βρε μπαγλαμάς και το μπουζούκι
μα δε λείπει βρε το τσιμπούκι".

Υπάρχει και σε εκτέλεση με τον Μουφλουζέλη, με διαφορετικούς στίχους:

“Βάρκα μου μπογιατισμένη
κάργα μάγκες φορτωμένη
μάγκες σαν τα κυπαρίσσια
μα έχει κι όμορφα γλυκά κορίτσια
Το μπουζούκι πάνε να πάρουν
γιαλό γιαλό για να γουστάρουν
κι όπως σεγόντο χτυπάνε τα καντίνια
τα βασανάκια γλεντούνε τα σαΐνια.
Πενιές και μάσες όλες αβέρτα
και ζεϊμπεκάκι πάν΄στην κουβέρτα
βάρκα μου καμαρωμένη
κάργα μάγκες φορτωμένη
βάρκα μου μπογιατισμένη…”


#7

Τα καπόνια τι ειναι ;;

Ο στιχος ειναι :
Θαλασσα βαρει στην αμμο
ή
Θαλασσα βαρεις την αμμο ;;


(Zambelis) #8

Τα καπόνια, διαδομένα στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ατλαντικό, οφείλουν το όνομα τους στο χοντρό κεφάλι με τετράγωνο σχήμα που είναι σκεπασμένο από διάφορες κοκάλινες πλάκες. Το καπόνι Trigloporus lastoriza, όπως και τ’ άλλα καπόνια έχει αδύνατο σώμα μεγάλο άσχημο κεφάλι μεγάλα μάτια τοποθετημένα ψηλά στο μέτωπο. Ξεχωρίζει από τα άλλα καπόνια για τις πυκνές κάθετες γραμμές που έχει στο σώμα και για την αγκαθωτή πλευρική γραμμή. Το χρώμα της ράχης του είναι κόκκινο, πιο ανοιχτό στα πλευρά καμία φορά με σκούρα σημάδια. Τα στηθαία πτερύγια έχουν χρώμα μοβ - γαλάζιο και η κοιλιά ασπριδερό. Μπορεί να φτάσει το μήκος των 40 εκατοστών. Δεν είναι πολύ διαδομένο, εκτός από την Αδριατική που συναντιέται συχνά. Ζει κύρια σε αμμώδεις βυθούς, όπου πιάνεται με συρτά δίχτυα, δίχτυα σταθερά, και συχνότερα με παραγάδια βυθού.

[COLOR=blue]http://www.fishfinder.gr/Page.asp?id=2177&comebackto=/PageSubCatalog.asp?p%3D14%26c%3D46-122-Null%26l%3Dall[/COLOR]


(Νίκος Πολίτης) #9

Τα καπόνια είναι ένα ζευγάρι μεταλλικών αορτήρων με μακαράδες (τροχαλίες) και με χαρακτηριστικό κεκαμμένο σχήμα, τοποθετημένων στην άκρη ενός μόλου κατά τέτοιο τρόπο ώστε αν δέσεις ένα μικρό σκάφος, συνήθως βάρκα, από πλώρα και πρύμα και τραβήξεις τις τροχαλίες να βρεθεί η βάρκα στον αέρα. Μετά την τραβάνε πιο μέσα και, λασκάροντας πάλι τα σκοινιά την ακουμπούν στο συνήθως επίπεδα διαμορφωμένο «δάπεδο».

Συνήθως στα καπόνια κρεμιέται βάρκα πολυτελής, της οποίας ο ιδιοκτήτης έχει την οικονομική άνεση να διαμορφώσει τον (ιδιωτικό συνήθως) χώρο δίπλα στη θάλασσα και να έχει τη βάρκα του πάντα περιποιημένη και βαμμένη, έτοιμη για την επόμενη σαιζόν.

Όπως λένε Πάνος και Ελένη, το τραγούδι πρέπει να αποδοθεί πλήρως στο Μπάτη.