Άρθρο από το Βήμα για το ντοκιμαντέρ " Σπασμένος ήχος"

Για περαιτέρω συζήτηση και σχόλια…

4 «Μου αρέσει»

Αν στο κείμενο αυτό εντόπιζα κάτι που να με κέντριζε, τότε ναι, θα σχολίαζα, θα ενδιαφερόμουν για κάποια συζήτηση.

(τα περί “Σπασμένου ήχου” τα έχουμε ήδη συζητήσει το ΄22 / 23)

1 «Μου αρέσει»

Πρώτον και οι διαφημίσεις για τον λαό φτιάχνονται.

Δεύτερον, αν το μπουζούκι χρησιμοποιηθεί σωστά σε μια διαφήμιση, δεν θα χάσει. Αντιθέτως θα κερδίσει.

Τώρα θυμήθηκα μια δυστοπική ταινία του Σταλόνε, τον βγάζουν από την κατάψυξη μετά από αρκετούς αιώνες σε ένα κόσμο όπου δε γράφονται κανονικά τραγούδια αλλά ο κόσμος διασκεδάζει με τα «τραγούδια» των διαφημίσεων.

Πράγματι, δε λέει τίποτε περισπούδαστο. Δημοσιεύει τις σκέψεις που του ήρθαν όταν είδε ένα ντοκιμαντέρ. Δεν το έχω δει, δεν έχω άποψη, απλώς έχω ένα σωρό λόγους να πιστεύω ότι το μπουζούκι δεν «τέλειωσε».

Πάντως, σ’ ένα σημείο θα είχα κάτι να σχολιάσω:

Μήπως λοιπόν μια λύση θα ήταν το μπουζούκι να βρει τρόπους να ενσωματωθεί με την σύγχρονη μουσική χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του; Κάποιοι το έχουν αποπειραθεί και νομίζω ότι το αποτέλεσμα υπήρξε θαυμάσιο.

Έστω ότι η κατεξοχήν μπουζουκομουσική δεν είναι σύγχρονη, και ότι αυτό οδηγεί το μπουζούκι στο τέλος του. Αυτό δεν είναι λόγος να το βάλουμε σε πιο σύγχρονη μουσική ώστε να σωθεί. Ας μη σωθεί! Τα πράγματα παραμένουν ζωντανά όσο καλύπτουν κάποια ανάγκη. Όταν τα δούμε και πεθαίνουν, δεν τους βρίσκουμε με το ζόρι καινούργιες ανάγκες να καλύψουν - τι λογική είναι αυτή; Και το σιντί πεθαίνει. Να φέρουμε κι άλλα περιστέρια στις πόλεις, ώστε να χρειαστούμε σιντί να κρέμονται από το μπαλκόνι να διώχνουν τα περιστέρια, για να μην πεθάνει το σιντί;

Ας πειραματιστεί ο καθένας με σύγχρονη μουσική και μπουζούκι: δεν αμφιβάλλω ότι κάποια αποτελέσματα θα είναι θαυμάσια. Αλλά να γίνει από γνήσια ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης, όχι για να σώσουμε το μπουζούκι!

2 «Μου αρέσει»

Οταν επαιζαν πισω απο τις φιρμες στις πιστες και ηχογραφουσαν την καθε λαικομπαλαντα στα στουντιο ηταν καλα ε; επεφτε ο παρας. Τωρα κλαιγομαστε, πεθανε το μπουζουκι…

1 «Μου αρέσει»

Βέβαια μην παραβλέπουμε ότι ο συντάκτης δεν ασχολείται με λαϊκά ή ρεμπέτικα. Το λέει ο ίδιος: απλώς παραδέχεται ότι ανάμεσα στα πιο γνωστά υπάρχουν μερικά πολύ καλά, δεν είναι όμως ο χώρος του. Δε διεκδικεί κανένα ιδιαίτερο βάρος για τις σκέψεις του. Αν τις ακούγαμε προφορικά από κάποιον που μόλις είδε την ταινία δε θα λέγαμε «μα τι λέει!», θα λέγαμε απλώς «α, δεν ασχολείται, οκέι».

(Αναφέρομαι στον συντάκτη, ενώ ο Μιχάλης από πάνω μάλλον στους ίδιους τους μπουζουξήδες που μίλησαν στην ταινία - σωστά;)

Μα, θα σωθεί! Ακόμα καλύτερα: Μα, δεν κινδυνεύει να πεθάνει! Έκανε μήπως, κάποιος από τους μουσικούς που βλέπουν, λέει, το μπουζούκι να βαδίζει προς το θάνατο, μια βόλτα σε 10, 20, 100 μεγάλα μουσικά μαγαζιά, οπουδήποτε των ελληνικών μεγαλουπόλεων, να ρωτήσει ποιά όργανα πουλάνε περισσότερο σήμερα;;

Όταν λοιπόν ένα όργανο δεν φαίνεται να διατρέχει τον παραμικρό κίνδυνο να ολισθήσει προς το θάνατο, δεν υφίσταται ο παραμικρός λόγος να ψάξουμε για “ευκαιρίες” να του τις προωθήσουμε, ώστε να βοηθηθεί και να γλυτώσει και βεβαίως, το χειρότερο που θα είχαμε να κάνουμε (εμείς οι φίλοι του ρεμπέτικου, εννοώ) για να ανανήψει, δήθεν, το οργανάκι μας από τον θανάσιμο κίνδυνο, θα ήταν να βρούμε “λύσεις” ώστε το μπουζούκι (το τρίχορδο βεβαίως, το άλλο δεν μας ενδιαφέρει) να λάμψει δια της παρουσίας του στην σύγχρονη λαϊκή (την όποια…), τη μαίηνστρήμ, την κλασική, την you name it, μουσική.

Υ.γ. Φυσικά, δεν “κεντρίστηκα” ξαφνικά, άλλα σχολιάζω, όχι το άρθρο στο “Βήμα”.

Μα φυσικά, συμφώνησα ήδη μ’ αυτό. Πρόσθεσα όμως ότι ακόμη κι αν δεχτούμε ότι κινδυνεύει, …[κλπ.]

Εντάξει, αλλά προσωπικά δεν δέχομαι ότι κινδυνεύει κλπ. οπότε και απαξιώ πλήρως να καθήσω να αντικρούσω τέτοιες απόψεις.

Δε χρειάζεται καμία απαξίωση. Δεν είναι καν απόψεις, δεν προβάλλονται ως απόψεις. Είπαμε, είναι η τυχαία σκέψη ενός απ’ έξω που έχει πλήρη συνείδηση ότι είναι απ’ έξω.

Άποψη είναι αυτό που λένε οι ίδιοι οι μπουζουξήδες. Εκεί μάλιστα, να το συζητήσουμε. (Όχι εγώ, προς το παρόν, αφού δεν το είδα και διάβσα μόνο ατάκες αποκομμένες από το πλαίσιό τους - όποιος όμως θέλει, ναι.)