Μπα, αποκλείεται, κανένας δεν φοράει κασκέτο.
1 «Μου αρέσει»
συνέχεια για τους μουσικούς στο
Σάλα Σάλα.
Νίκος Τσεσμελής, μπάσο
Παπαγιαννόπουλος, κιθάρα
αρχές δεκαετίας 90
1 «Μου αρέσει»
Ταξίμι Καμηλιέρικο (Ουσάκ)
στην πρωτη εκτέλεση 1951 ειναι στο όνομα του Περιστέρη.
Πρώτη εκτέλεση: “Γκιουζέλ Ταξίμ” Μανώλης Χιώτης 1951
Δεύτερη εκτέλεση: “'Ομορφα σόλο” Μανώλης Χιώτης 1962
Τρίτη εκτέλεση: “'Οταν είμαι στα κέφια”
Μανώλης Χιώτης 1963 Τέταρτη εκτέλεση:
“Ταξίμι Καμηλιέρικο - Ουσάκ”
Χάρης Λεμονόπουλος 1969
εδω η τριτη εκτέλεση απο την ταινία
" Μερικοι το προτιμούν κρύο" 1963
με τους
Κιθάρα: ΧΥΤΗΡΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ,
Μπαγλαμάς: ΠΕΤΣΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ,
Μπάσο: ΔΕΔΕΣ ΙΩΑΝΝΗΣ,
Μπουζούκι: ΧΙΩΤΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ,
Ντράμς: ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΜΑΡΚΟΣ,
Πιάνο: ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΑΛΕΚΟΣ,
Πιατίνια: ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ ΤΑΣΟΣ
19/1/1963
1 «Μου αρέσει»
Αναφέρεται στους συντελεστές της ηχογραφησεις στο greekdiscography
μαγκικο μου, νοστιμο μου…
4 «Μου αρέσει»
Ρουμάνοι; Επίσης, αυτό το όργανο που μοιάζει με ούτι, ξέρουμε πως λέγεται?
Ναι, Ρουμάνοι. Το όργανο είναι Κόμπζα, παραδοσιακό Ουγγαρίας και Ρουμανίας. Η λέξη πρέπει να είναι η ίδια όπως το κοπούζ, τούρκικο ταμπουροειδές.
Όσο για το τραγούδι, ωραίο εύρημα!
Edit: Βλέπω ότι το έχουν ήδη εντοπίσει οι Μπάντα Γιοβανίκα.
1 «Μου αρέσει»
Πρώτη εκτέλεση: Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Στελλάκης Περπινιάδης.Γιωργος Μητσακης 1947
Νικος Πατσαρικας-κιθαρα/τραγουδι
Γιαννης Γκουγκουρελας-κιθαρα/τραγουδι
Λιτοχωρο,Ιανουαριος 2021
2 «Μου αρέσει»
και άλλων. Στα Ελληνικά: Κόψα.
(ταράμ ταραραράραραμ και κόψες και λαούτα, σε κάποιο κείμενο που δεν το θυμάμαι)
Πράγματι, κι εμένα κάτι μου θυμίζει ο στίχος. Αλλά δεν ήταν βέβαια ελληνικό όργανο, απλώς κι ο Έλληνας που το είδε κάπου έπρεπε να το ονομάσει κάπως. Εντωμεταξύ, αν το είδε σε Ρουμάνους ή Ούγγρους θα ήταν το ίδιο όργανο, αν όμως το είδε σε χέρια άλλων μπορεί να είναι απλή συνωνυμία.
Επειδή το έχω δει από κοντά το όργανο, μάλιστα έχω παίξει και με κοψατζή (; ), θα έλεγα ότι είναι πρακτικά άταστη παραλλαγή της λάφτας.
Μα και η λάφτα, άταστη είναι.
Καλέ η λάφτα! Πώς είναι άταστη, πήγαινε στο σαλόνι να την ξανακοιτάξεις!
Έλα ρε Περικλή, δίπλα μου είναι, τη βλέπω!
Α, είσαι ήδη στο σαλόνι. 
Και δεν έχει μπερντέδες;
(Εκτός αν μπερδεύουν οι λέξεις: «άταστο» εννοώ χωρίς ούτε τάστα ούτε μπερντέδες, τυφλό.)
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, η διαφορά στο μήκος του μπράτσου (μοιάζει να καλύπτει μια 5η ή 4η, ενώ στη λάφτα μια οκτάβα) είναι σημαντική - κατά τούτο μάλλον ούτι θυμίζει παρά λάφτα. Αλλά ο παίχτης που γνώρισα έπαιζε με τρόπο που θύμιζε λάφτα, μην πω και λαούτο (με «βούρτσες» και με μελωδία+ανοιχτές).
Εγώ τα έχω απλοποιήσει, όλα τα λαούτα είναι συγκερασμένα, είτε με τάστα είτε με μπερντεδες.
Εδώ βέβαια το “αταστο” κάποιες φορές εννοεί ασυγκεραστο και άλλες φορές απλά χωρίς τάστα όπως το παράδειγμα της λαφτας.
Εντάξει, αλλά ποτέ δεν άκουσα να λένε άταστο ένα όργανο με μπερντέδες. Λειτουργικά το τάστο κι ο μπερντές είναι το ίδιο πράγμα, και από κει και πέρα μπορεί να είναι (α) σταθερό ή κινητό, (β) σε συγκερασμένη διάταξη ανά ημιτόνιο ή σε διάφορες άλλες διατάξεις.
Ή να μην υπάρχει καθόλου! (Που δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ασυγκέραστο, πολλά άταστα όργανα παίζονται συγκερασμένα παρόλο που μπορούν και ασυγκέραστα.)
1 «Μου αρέσει»
Και πάλι εμφανίζεται σαφέστατα η ασυμφωνία στους όρους! Προσωπικά, ένα όργανο όπως η κιθάρα ή το μπουζούκι το ονομάζω “όργανο με τάστα” και “συγκερασμένο”. Όταν έχει μπερντέδες που δεν μετακινούνται (στεριανό / νησιώτικο λαούτο) το ονομάζω “συγκερασμένο”. Όταν οι μπερντέδες σχηματίζουν μόρια (λάφτα) “ασυγκέραστο” και όταν το τάστο δεν έχει τίποτα (βιολί, λύρα) τυφλό.
Νόμιζα πως έχουν τάστα αυτά τα 2. Βέβαια δεν έχω πιάσει στα χέρια μου αλλά δεν μου φαίνονται μπερντεδες τα διαχωριστικά τους.
Πάντως και εγώ συνήθως ακούω το “συγκερασμενο” και “ασυγκεραστο”, τον διαχωρισμό που ανέφερες Νίκο δεν τον ήξερα παρόλο που μου ακούγεται λογικός.