Ψάχνω το cd "Στα ίχνη του Μανέρω"

δίσκοι
μανέδες

(ΑΓΑΠΙΟΣ) #21

Εύα
Οι ονομασίες ¨γκαζέλ και σαρκί¨ είναι βέβαιο πώς αποτελούν οργανικό μέρος της Οθωμανικής μουσικής παράδοσης-σχολής και είναι, κυρίως το γκαζέλ, σχεδόν συνώνυμες με τον μανέ απο όσο ξέρω. Δεν είμαι βέβαιος αν με τα ίδια ονόματα αυτές οι μουσικές, πρώτιστα φωνητικές φόρμες υπάρχουν στην Αραβική μουσική σε όλη της την γεωγραφική κλίμακα. Πιστεύω πώς είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν στις μουσικές παραδόσεις των χωρών του ¨Λεβάντε¨(Συρία, Λίβανοςκ.λ.π.)


#22

Το ζήτημα είναι μόνο γιατί οι Ελληνες Μικρασιάτες ονομάστηκαν τους μανέδες έτσι. Για μένα δεν είναι και τόση μεγάλη έκπληξη γιατί τα τουρκικα “μανι” ήταν απλωμένα ποιήματα δηλαδή τραγούδια. Ταίριαζαν απόλυτα με την ελληνική λαική ποίηση και ήταν κάτι σαν τους μαντινάδες.
Εύα σ’ ευχαριστώ για τις αναφορές σου (δεν γνώρισα τα βιβλία αυτά).


(Κώστας Παναγιωτακόπουλος) #23

Παιδιά η συζήτηση για τον Μανέ και τον Μανέρω μπορεί να συνεχιστεί εδώ.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 14:15 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 13:07 —

Νίκο θα ήταν κρίμα να μην το ανεβάσω!!! Πρώτον γιατί η εκτέλεση η συγκεκριμένη είναι φανταστική(για μένα) και δεύτερον γιατί είναι με ένα δικό σου όργανο!!! Απολαύστε τον!!!

//youtu.be/dG8-Cazh6H0


(Νίκος Φρονιμόπουλος) #24

Ναι Κώστα, αυτό εννοώ. Ο μανές της καληνυχτιάς ήταν το πρώτο που τραγουδήθηκε τότε…

Να και το μπουζούκι του, που παίζει τον «Ιορδάνη ποταμό». Του το είχα φτιάξει στο Σεμινάριο του ΙΕΜΑ «Ένηχα `91». Τα μαθήματα ήταν εποπτικά, και έκανα τη διδασκαλία φτιάχνοντας σαν παράδειγμα αυτό το όργανο. Τον περίμενε -σαν έκπληξη- όταν γύρισε μετά από μερικούς μήνες από την Αγγλία, όπου είχε «ξεχαστεί» για κανένα χρόνο…

Του άρεσε ιδιαίτερα και η φιγούρα…! Στο καράολο έχει και το μονόγραμμά του.


(Kostas(tm)) #25

:019: :019: :019:

1234567890123456789012345678901234567890123456789012345678901234567890


(Μπάμπης Κάπουλας) #26

:102:Εδώ και δύο μέρες έφτασε στα χέρια μου το cd ¨Στα ίχνη του Μανέρω¨ Το θεωρώ κόσμημα της δισκοθήκης μου. Είναι μία απόδειξη ,το πώς η λιτή και τελείως απέριττη ενορχήστρωση και ερμηνεία αγγίζουν ,αλλά και αναδεικνύουν τα κομμάτια ,και τα τοποθετούν στη πραγματική τους διάσταση. Όσοι γουστάρετε αυτού του είδους τη μουσική ,βρείτε το ,και με κλειστά μάτια πάρτε το.


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #27