Του reclaim της “Αλεξάνδρας” εννοώ, προφανώς.
Παραθέτω εδώ, κι οι συντονιστές θα κρίνουν αν πρέπει να πάει σε νέο θέμα, ένα πιο πρόσφατο reclaim, στο τραγούδι “Γυναίκα είναι, Γυναίκα μένει”
5 «Μου αρέσει»
Έχω ξεκινήσει προσωπικό πρότζεκτ να reclaimάρω όλη την επίμεμπτη στιχουργία της ιστορικής δισκογραφίας. Θα ακολουθήσει η έκδοση σε βιβλίο, με τίτλο Ρεμπέτικο Reclaim , και υπότιτλο Αντιανθολογία
Ένα πρόσφατο δείγμα:
ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΣ
(μουσική: Μάρκος, στίχοι: Άνθιμος)
Όταν σε βλέπω και περνάς
από τη γειτονιά μου
τα πάνω κάτω με γυρνάς
τσίμπα στην πετονιά μου
Την πρώτη σου ‘φερα λιλιά
τη δεύτερη κυρά μου
θα σε τρελάνω στα φιλιά
θα ζης στα όνειρά μου
Την τρίτη και την τέταρτη
κυρά μου βράσε ρύζι
είμαι ταπί και ψύχραιμος
κι ο κόσμος θα με βρίζει
3 «Μου αρέσει»
Με πηγές λίγο πίσω, τότε που είχα σκεφτεί να απαντάει στο συγκεκριμένο τραγούδι μια γυναικεία φωνή χωρίς να πειραχθουν οι αρχικοί στίχοι του Μάρκου…
Βέβαια τώρα η ιστορία πάει αλλού με τα reclaim και φοβάμαι ότι το σχόλιο σου Άνθιμε περισσότερο προοικονομεί παρά σατιρίζει…
2 «Μου αρέσει»
Ε…αν είναι να μην πειραχτούν οι αρχικοί στίχοι, δεν κάνουμε δουλειά 
Τη μουσική είναι που δεν πειράζουμε με τίποτα!
1 «Μου αρέσει»
Εξαιρετική δουλειά, από τρεις καταξιωμένες μουσικούς του ρεμπέτικου. Στο βίντεο τα εξηγούν πολύ καλά για όσους θέλουν να καταλάβουν, μακάρι να ακολουθήσουν και άλλα παρόμοια reclaim.
Δεν χρειάζεται εμείς οι άντρες να οχυρωνόμαστε πίσω από τα προνόμιά μας και να αντιδράμε σε ο,τι νοιωθουμε ότι μας απειλεί. Αντίθετα, να συνειδητοποιούμε την πραγματικότητα και πόσο σκληρή είναι αυτή για την όποια κοινωνικά καταπιεσμένη ομάδα. Και φυσικά, να βάζουμε το λιθαράκι μας να αλλάξει.
Όλο τον κόσμο είχα γυρίσει
μία γυναίκα είχα αγαπήσει
και ότι είχα της το ‘χα δώσει
με δίχως φόβο να με προδώσει
Μα η γυναίκα σαν την Εύα
την απιστία έχει στην φλέβα
και η δική μου ξανθιά μικρούλα
ήταν και κείνη μια γυναικούλα
Μα η γυναίκα θα μένει ίδια
ή με βελούδα ή με στολίδια
ή με κουρέλια είναι ντυμένη
γυναίκα είναι γυναίκα μένει
ή με βελούδα είναι ντυμένη
γυναίκα είναι γυναίκα μένει
Τώρα που βλέπω με προσοχή τους στίχους του Τζουανάκου, είναι βεβαίως α π α ρ ά δ ε κ τ ο ι σήμερα. Το ΄47 βέβαια, λίγες γυναίκες θα ενοχλήθηκαν αλλά κι αυτές, έμειναν με την πίκρα, αφού ήξεραν πολύ καλά ότι ακόμα και άτομα του φύλου τους θα έβγαιναν να τις κράξουν ανοιχτά, έτσι και τολμούσαν να ψελλίσουν κάτι. Και λίγα τους ψάλλατε των ανδροκρατών (που δυστυχώς υπάρχουν ακόμα), κορίτσια! Με τέτοιον απροκάλυπτον εξευτελισμό της γυναικείας προσωπικότητας, πάρα πολύ λίγα!
2 «Μου αρέσει»
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΣΧΗΜΑΝΤΡΑ
(μουσική: Κ. Γιαννίδης, στίχοι ρικλεϊμάτοι: Άνθιμος)
Στ’ ορκίζομαι γοργόνα μου για κάτσε να τα πούμε
στον αργιλέ που σου πατώ, στο μαύρο που θα πιούμε
στ’ ορκίζομαι γοργόνα μου, γοργόνα μου θα κλάψω
εσένα μόνον αγαπώ, ποτέ μου δεν θα πάψω
(R)
Ανήκουστα τα νέα του ασχημάντρα
τον πιάσανε, που λέτε, με μια γαλιάντρα
Κι εχτές τ’ απομεσήμερο που βγήκα να την «ψήσω»
η ώρα πήγε αργάμιση κι ακόμα να γυρίσω
και στους τεκέδες ψάχνοντας με βρήκες με την άλλη
με το μαρκούτσι τ’ αργιλέ να ’χουμε προσκεφάλι
(R)
Ανήκουστα τα νέα του ασχημάντρα
τον πιάσανε, που λέτε, με μια γαλιάντρα
Και σήμερα ξεκίνησα να ‘ρθώ να μολογήσω
πως μόνο σένα αγαπώ κορμάκι μου φιδίσο
και συ μου λες «σιχάθηκα, ούτε για να σε φτύσω»
τέτοια ζωή σαν κόλαση τώρα πώς θα τη ζήσω;
2 «Μου αρέσει»
Πολλά πράγματα εδώ. Δεν είχα ποτέ πριν πολυπροσέξει την <<Αλεξάντρα>> (μάλλον ανήκει στα τραγούδια που δεν με εντυπωσίασαν και με ξενερώνει πού 'ναι σουξέδια) αλλά το reclaim σαν ιδέα είναι λίγο άκυρο αφού είναι <>, δηλαδή είναι φανερό πως διακωμωδείται ο αφηγητής, το όλο επίπεδο της συζήτησης, και, ευθέως, η απειλή του αφηγητή προς την Αλεξάντρα (<<Βαγγέλη, να σε θάψω!>>). Από εκεί και πέρα, ίσως θα ήταν ωριμότητα να δεχτούμε ότι history sucks και οι αρχαίοι, που βέβαια αναπτύσσονταν και ζούσαν σε γενικά πολύ δυσκολότερες συνθήκες, δεν είχαν τις δικές μας ευαισθησίες (ακριβώς όπως είμαστε, ή θά 'πρεπε να είμαστε, μέχρις ενός σημείου, επιεικείς με τον κοινωνικό πρωτογονισμό των αντιλήψεων που μπορεί να συναντήσουμε σε ανθρώπους από φτωχές τριτοκοσμικές χώρες, όχι σαν την δική μας) πρωτού μπούμε στη λογική να καταλογοκρίνουμε το ρεμπέτικο και κάθε παραδοσιακή, αρχαία, και παλιά τέχνη.
Όχι, αυτό το απευθύνει ο αφηγητής στον έτερο ταβλαδόρο
είχα πει prereclaimed στα εισαγωγικά, δεν ξέρω γιατί δεν γράφτηκε, και τώρα μου το έσβηνε και το έκανα πλάγια.
Μα αυτή είναι η διακωμώδηση. <<Θα την εκδικηθώ, θα την κάψω. Ορκίζομαι στη ζωή σου>>.
Κι άλλη ρικλεϊμάτη βερσιόν με ελάχιστες αλλαγές στον στίχο του πρωτοτύπου:
ΟΤΑΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩ
Όταν με βλέπεις και περνώ
από τη γειτονιά σου
πρέπει να το σακουλευτείς
πως θά βρεις το μπελά σου
Την πρώτη σου τη χάρισα
τη δεύτερη νταβά μου
θα σε τρελάνω στις κλοτσιές
και θά βρω τη χαρά μου
Την τρίτη και την τέταρτη
νταβά μου βράσε ρύζι
πάλι τις μάπες σου θα φας
κι ο κόσμος θα σε βρίζει
1 «Μου αρέσει»
Χμμμ… Όταν ο Μάρκος έβρισκε το μπελά του (αν βέβαια υποτεθεί ότι τον έβρισκε ή φοβόταν πως θα τον έβρισκε) τρελαίνοντας στις κλωτσιές την καλή του, ΄ντάξ’, δεν έγινε και τίποτα. Όταν όμως εσύ, αγαπητέ Άνθιμε, τρελάνεις στις κλωτσιές τον ταβά σου, το πόδι σου θα ταλαιπωρηθεί απείρως περισσότερο απ’ τον ίδιο το νταβά, που το πολύ πολύ να ξεφορμίσει λιγάκι, αν είναι φτηνοκατασκευή…
Υ.γ. και προσοχή, βράζοντας ρύζι στον νταβά! Μεγάλος κίνδυνος να απορροφήσει γρήγορα όλο το νερό και να κολλήσει στον πάτο…
1 «Μου αρέσει»
ΧΑΣΜΩΔΙΑ
Στα άσπιλα φτερά των κύκνων
στο πίσω μέρος της πληγής
μεσοστρατίς αδόλων λίκνων
δέησες πάλι να πνιγείς
1 «Μου αρέσει»
Eίναι αυτό που λένε “χασμωδία”.
Ήξερα ότι ο θειός μου ο Γιώργος, ψείρας όσο δεν λέγεται, στη δουλειά του, δούλευε κάποτε στο Υπουργείο Τύπου. Τον έβαλαν φυσικά, όταν αυτή ξεκίνησε, στην λογοκρισία. Δεκαετίες αργότερα, τον είχα ρωτήσει: “Και, τί λογόκρινες εκεί, θείε Γιώργο;” “Διόρθωνα τις χασμωδίες του Τσιτσάνη” ήταν η απάντηση.
Ουπς, ναί, ξέχασα τον τίτλο 
ΧΑΣΜΩΔΙΑ
Άρα, το άσμα τραγουδιέται (εύκολα) και από κάποιον που έχει χάσμα σχετικά με το θέμα της ωδικής του επάρκειας; Ε, δεν μένει τότε παρά ο τονισμός του σε κάποια κατάλληλη μελωδία, από κατάλληλο άτομο. Ας ελπίσωμεν, είναι μεγάλο το Φόρουμ!
Έχομεν ήδη ελπίσει εκτός φόρουμ, από πλευράς μελοποίησης και οργανοπαικτών 
Το εν λόγω άσμα θα έχει αρκετές στροφές, τόσες όσες και η “Δίκοπη ζωή” του αλησμόνητου φίλου ποιητή Μάνου Ελευθερίου, στην οποία και οιονεί “απαντά” το εμόν
Σιγά σιγά θα ανεβάζω και άλλα τραγουδάκια μου στο “Δημιουργίες μελών”