Ο καλύτερος ρεμπέτης

Σωστό. Οπως λέει ο Φρονιμόπουλος, ο Μουζίκος και ο Αρης, το “Πρώτος - Δεύτερος” είναι βαριές κουβέντες και δεν υπάρχουν λογικά κριτήρια για να ξεχωρίσεις τον πρώτο και τον δεύτερο.
Οπότε περιοριζόμαστε στο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΓΟΥΣΤΟ του καθένα.
Που αλλού να στηριχθείς άλλωστε; Αυτός είναι ο λόγος που λέμε να μπαίνει και μια μικρή επιχειρηματολογία μετά την ψήφο.

Για παράδειγμα, με αυστηρά ερμηνευτικά κριτήρια (οκτάβες, όγκο φωνής και άλλα πολλά που δεν γνωρίζω διότι είμαι ερασιτέχνης) ο Μάρκος σαν τραγουδιστής μάλλλον δεν είναι σημαντικότερος απ’ τον Παγιουμτζή ή τον Καζαντζίδη.

ΟΜΩΣ:
1. Επέβαλε την αντρίκια, τραχιά, ολόσωστη τονικά, λιτή, δωρική χωρίς περικοκλάδες ερμηνεία (που για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντικό αισθητικά)
2. Ανοιξε δρόμους να θεωρούνται σωστοί ερμηνευτικά όσοι τραγουδάνε σα το Μάρκο.
3. Kαθιέρωσε το συνήθειο να τραγουδάει ο ίδιος ο συνθέτης-στιχουργός-σολίστ το τραγούδι στο δίσκο. (σ’ αυτό το σημείο μάλλον κάνω λάθος, αλλά αυτό νομίζω, αυτό διαισθάνομαι)
4. Ηταν δάσκαλος. Μην ξεχνάμε ότι ο Μπιθικώτσης παραδέχεται πως με δάσκαλο τον Μάρκο έμαθε να ερμηνεύει σωστά το βαρύ - αργό ζεϊμπέκικο.

Αρα, παρά το ότι ο Μάρκος δεν “έχει” τις οκτάβες του Καζαντζίδη, ούτε την απίστευτη ερμηνευτική ικανότητα του Νούρου, εγώ (αποκαλύπτω) ότι σαν τους “σημαντικότερους κατά τη γνώμη μου” τραγουδιστές θεωρώ τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Πρόδρομο Τσαουσάκη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Παγιουμτζής είναι “χειρότερος”.
Στο κάτω κάτω, αν βάλω το χέρι στην καρδιά και αφήσω κατά μέρους το πολιτικά ορθόν και άλλα τέτοια, περισσότερο Μάρκο και Πρόδρομο έχω στη δισκοθήκη μου και μετά Καζαντζίδη και μετά Παγιουμτζή. Ε, αυτό δεν μου δείχνει τι να ψηφίσω; Ντροπή είναι να έχω γνώμη και να μπορώ να την πω; Σάμπως θα δώσω λόγο πουθενά για τις επιλογές μου;
Και στο κάτω κάτω, είπαμε: Αυτός ή αυτή που δεν ψήφισα δεν σημαίνει ότι είναι κάτω απ’ την Πρόδρομο και τον Μάρκο. Μήπως η Νταίζυ Σταυροπούλου δεν με ανατριχιάζει όποτε την έχω ακούσει; ‘Η μήπως υπάρχει άλλη φωνάρα σαν της Μπέλου που μ’ αρέσει και σαν άνθρωπος συνολικά. Ομως δεν είναι ντροπή να πω ότι τόσα χρόνια που ακούω και ψευτοπαίζω μουσική, ο Μάρκος και ο Πρόδρομος είναι τα πρόσωπα που έχω στο νού μου περισσότερο απ’ όλους τους άλλους. Οχι μόνο ανοίξανε δρόμους αλλά ΙΔΡΥΣΑΝ ΣΧΟΛΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ.
Αρα - στο παράδειγμα αυτό - η ψήφος του Kostas™ στηρίζεται σε κριτήρια ιστορικής συνεισφοράς.
Ενας άλλος φίλος μπορεί να πει, τι με νοιάζουν όλα αυτά, εγώ ακούω τον Νταλγκά και ταξιδεύω. Τελος. Χωρίς περισσότερα επιχειρήματα ψηφίζω μονοκούκι Νταλγκά και δεν υπάρχει δεύτερος. Δικαίωμά του. Μια ωραιότατη ψήφος που θα αθροιστεί με τις υπόλοιπες και θα βγούνε πολύ ενδιαφέρονται αποτελέσματα.

Οπότε, λέω να αλλάξουμε το “Καλύτερος” και θα γίνει “Σημαντικότερ-ος/-η κατά τη γνώμη μου…”.

Πείτε τη γνώμη σας να στρογγυλέψουμε το εγχείρημα.
Πιστεύω ότι θα εκπλαγούμε απ’ τα αποτελέσματα αν προχωρήσει μέχρι τέλους.
Και το κυριότερο: Δεν έχει ξαναγίνει και ούτε μπορεί να ξαναγίνει.