Μιά μπαμπεσιά θελήσαν


(mrmortis21) #1

Στο συγκεκριμένο τραγούδι του Περιστέρη δυσκολεύομαι να βγάλω άκρη με τούς στίχους σε όλα τα τετράστιχα με εξαίρεση ίσως το πρώτο.
Αν μπορεί να βοηθήσει κάποιος να αναρτήσει όλους τούς στίχους του τραγουδιού θα το εκτιμούσα :slight_smile:


(Πίκινος) #2

Ακούω τα εξής:

Με μπαμπεσ(ι)ά με πιάσανε αμάν-αμάν
κι άδικα με δικάσανε.
Γιατ’ έκανα παρέα
λαθρεμπόρους στον Περαία.

Ο ‘σαγγελέας μ’ έκαψε αμάν-αμάν
και στα τεφτέρια μ’ έγραψε.
Kαι βγήκε ο λογαριασμός
φυλάκιση κ’ εκτοπισμός.

«Πάρτονε!», λέει «και ντουγρού!» αμάν-αμάν
«Πέντε χρονάκια στου Συγγρού!»
«Και άλλα τρία στην Ανάφη
τον λαθρέμπορα, να μάθει!»

Ένορκοι μου τη σκάσατε αμάν-αμάν
αλλά τον κόπο χάσατε.
Γιατ’ είμαστε μαγκιώροι
όλ’ εμείς oι λαθρεμπόροι.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #3


Αυτό εννοεί ο Κώστας.
Δυστυχώς στο ταμπλετ δεν ακούγεται τίποτα για να βοηθήσω…


(Πίκινος) #4

Συγγνώμη, παρανόησα. Ακούω τα εξής:

Μια μπαμπεσιά γυρέψανε
προχθές να μου σκαρώσουν
και τη βουβή(*) για χάρη σου
να μου την εκαρφώσουν.(δις)

Μα μόλις εμετρήθηκα
και μπήκα μες στα ούλα
κι αντάμικα ξηγήθηκα
για σένανε βρε Κούλα.(δις)

Και έχε το υπόψη(ν) σου
μανούρι και κανέλλα
να μου ξηγιέσαι τίμια
μή κάνω καμμιά τρέλλα. (δις)

Και γίνουνε καλέσματα(;:wink:
εκεί στη γειτονιά σου
και κλάφτε τότε άδικα
εσύ και η μαμά σου. (δις)

βουβή(*) = από τα συμφραζόμενα, μάλλον το μαχαίρι


#5

Όπως τα λέει ο Πίκινος με τη διαφορά ότι εγώ ακούω :

“Και γίνουνε χαλάσματα εκεί στη γειτονιά σου”

Επίσης να πούμε ότι “η βουβή” είναι όντως το μαχαίρι (και μάλιστα δίκοπο), σε αντίθεση με το πιστόλι που κάνει κρότο, κάτι που επισημαίνει επίσης και ο Πάνος Σαββόπουλος εδώ.


(Πίκινος) #6

Έτσι γειά σου, σωστός! Γι αυτό έβαλα και τα ερωτηματικά.


(koutroufi) #7

Ωραίο! Και λιγοακουσμένο όπως φαίνεται από τα λίγα χτυπήματα σε σχέση με τη χρονολογία ανάρτησης.
Και εγώ “μανούρι και κανέλλα” ακούω. Αλλά τι να σημαίνουν άραγε;


(Πίκινος) #8

Προφανώς της εφιστά προσοχή: “Μαζί μου θα την περνάς ζάχαρη κι όλα θα τάχεις…αλλά κοίτα νάσαι φρόνιμη!”


(mrmortis21) #9

Σάς ευχαριστώ πολύ όλους, ευτυχώς το έπιασε αμέσως ο Νίκος ποιό τραγούδι ήθελα… :088:


(koutroufi) #10

Ναι, θα ταίριαζε. Δεν την έχω ξανακούσει την έκφραση. Υπάρχει άραγε πουθενά αλλού ή βρίσκεται μόνο στο τραγούδι αυτό; Τέλος πάντων, μπορεί κάτι να βρεθεί κάποτες…


#11

Αν δοκιμάσεις αναζήτηση στο ίντερνετ, μόνο συνταγές θα βρεις…


(koutroufi) #12

ΝΑΙ! βρήκα αυτό: “Pancakes με ρικότα από τον Άκη. Σερβίρεται τα πιο υπέροχα pancakes με marple syrup και καρύδια ή μέλι, μανούρι και κανέλα ή με φέτες μπείκον και αυγά.”
Ενδεχομένως αυτό θα είχε υπόψη του ο στιχουργός του τραγουδιού.
Anyway, Μην το σαχλαμαρίζω άλλο…


(Πίκινος) #13

Δε πιστεύω νάναι παροιμιώδης έκφραση. Έπειτα, δεν έχουμε και κανα στιχουργικό αριστούργημα…έτσι τους έβγαινε η ομοιοκαταληξία, έτσι το περάσανε, αυθόρμητα. Το νόημα τους ένοιαζε.


#14

Ούτε εγώ έχω ακούσει την έκφραση, ή οτιδήποτε κάπως παραπλήσιο. Και αφενός μεν, συμφωνώ με τον Πίκινο ότι οι στίχοι είναι πρόχειροι. (Αντίθετα από τη μουσική που είναι πολύ ψαγμένη - μου φαίνεται ότι πρέπει να είναι από τα πολύ δύσκολα τραγούδια για τραγουδιστή, πόσο μάλλον που είναι ένα «απλό» χασάπικο και όχι αμανές ή άλλο είδος που παραδοσιακά να είναι απαιτητικό.) Αυτό φαίνεται λ.χ. και στην ασύντακτη δεύτερη στροφή: μα μόλις εμετρήθηκα, και μπήκα μες στα ούλα, κι αντάμικα ξηγήθηκα, τότε …τι; (Ένα από τα δύο «και» περισσεύει. Το νόημα θα έρρεε πολύ φυσικότερα αν έλειπε το ένα ή το άλλο, και το μέτρο θα παρέμενε σωστό, αλλά το άφησαν έτσι επειδή μάλλον δεν τους ένοιαζε.)

Παρά ταύτα δεν πείθομαι σχετικά με το μανούρι και την κανέλα. Δε χωράει αμφιβολία ότι αυτό λέει ο Ρούκουνας - οι στίχοι είναι ακριβώς όπως τους κατέγραψε ο Πίκινος + τη διόρθωση για τα χαλάσματα, και δε χωράει επίσης αμφιβολία ότι δε βγάζουμε ξεκάθαρο νόημα από τον εν λόγω στίχο. Το να πούμε «γράψανε μια σαχλαμάρα για να βγει ο στίχος» είναι μια εύκολη λύση. Συνήθως προτιμώ να μη δέχομαι αυτή τη λύση όταν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια κάποιας καλύτερης. Καλύτερες λύσεις μπορεί να είναι:

α) Να διορθώσουμε τυχόν παράκουσμά μας: κλασικό παράδειγμα «και γίνε κι άντρο φύλλο φόρα» > «ελλενικιά τροπιλλοφόρα». Εδώ όμως δε νομίζω ότι παίζει κάτι τέτοιο.
β) Να διορθώσουμε (έστω νοερά) τυχόν σαρδάμ του τραγουδιστή. Θέλει φαντασία και έμπνευση. Μέχρι εκεί που φτάνει η δικιά μου φαντασία και έμπνευση, δεν μπορώ να βρω κάτι. Πιστεύω ότι ήθελε να πει αυτό που είπε και που ακούμε.
γ) Να υπάρχει κάποιο νόημα, έστω κι αν μας διαφεύγει. Εδώ είναι όλο το ζήτημα. Πιο πιθανό μου φαίνεται να υπάρχει μια έκφραση που δεν έχω ξανακούσει (κάθε μέρα ακούω εκφράσεις και παροιμίες που αγνοούσα αλλά που είναι παμπάλαιες, άλλες να λέγονται ακόμη και άλλες ξεχασμένες που διασώζονται σε κάποιο κείμενο), παρά ένας στιχουργός, έστω και βιαστικός, να πετάξει μια κουβέντα τόσο κραυγαλέα άσχετη όσο φαίνεται η συγκεκριμένη σε κάποιον που την αγνοεί, όπως εγώ.

Καταλήγω λοιπόν ότι πιθανότερο βρίσκω το ενδεχόμενο να υπάρχει τέτοια έκφραση, και απλώς να μην την ξέρουμε όσοι γράψαμε μέχρι τώρα στο θέμα. Προτείνω να μπει στο Γλωσσάρι ως άρθρο προς διερεύνηση.


(neapoliotis) #15

Μην ψάχνουμε να βρούμε τον Όμηρο και τον Σαιξπηρ στα τραγουδια αυτά.Αλλιως σκέφτονταν οι ανθρωποι αυτοί τοτες .Ενα και ένα κάνουν δύο.Δεν έκρυβαν τίποτα πίσω απο τα λόγια τους.
Μανούρι και κανέλλα .Πράματα εκλεκτά και τα δύο.Ετσι την ονομάζει ο ποιητής την κοπελιά του,που για την πάρτη της ειναι αποφασισμένος για ολα!!!


(Νίκος Πολίτης) #16

Βεβαίως και οι στίχοι των ρεμπέτικων και των σμυρναίικων δεν είναι ούτε Όμηρος, ούτε Σέξπιρ, ούτε Παλαμάς ούτε Σεφέρης, με σχετικά πολύ λίγες εξαιρέσεις. Όσο για τη σημασία των δύο υλικών (μανούρι και κανέλα), εγώ έχω από καιρό αποδεχτεί ότι, αφού δεν έχει γίνει σχετική έρευνα κάποιες δεκαετίες πριν, που ζούσαν ακόμα κάποιοι που πρόλαβαν την εποχή της πρώιμης δισκογραφίας, δεν έχει κανένα νόημα να υποθέτουμε σήμερα ό,τι βρίσκει ο καθένας μας λογικότερο. Διατρέχουμε ένα πολύ μεγάλο κίνδυνο να παρερμηνεύσουμε εκείνο που πράγματι είχε στο μυαλό του ο τότε στιχοπλόκος, επειδή η λογική μας στηρίζεται στη σημερινή εποχή και όχι στην τοτινή.


(Πίκινος) #17

Έτσι γειά σου ρε Κώτσο (κι άλλωστε, ποιός είχε τα φράγκα για μανούρια και κανέλλες στη φτωχολογιά του '30;)! Έλα όμως που το 1+1 δεν είναι αυτονόητο!

ΥΓ Δόξα τον Γιαραμπή, η ζωή μου τάφερε έτσι που δεν έκανα μόνο στα βιβλία, μα 20 και πλέον χρόνια στους δρόμους! Δόξα τον Γιαραμπή!