Μέτρα ασφαλείας κατά του κορονοϊού στα σχολεία

Συνέχιση της συζήτησης από το Η επιβίωση των μουσικών και άλλων καλλιτεχνών στην καραντίνα -και μετά από αυτήν (δράσεις-βίντεο-κλπ):

Σας προειδοποίησα ότι θα βγει μακρύ! :wink: Λοιπόν:

Το κυριότερο μέτρο που μπορεί να ληφθεί κατά της διάδοσης του κορονοϊού είναι να είναι ελεγχόμενες οι επαφές μεταξύ συνανθρώπων, έτσι; Απαγορεύονται η μία μετά την άλλη διάφορες εκδηλώσεις και λοιπές περιστάσεις όπου μπορεί να πέσουμε σε συνωστισμό. Σε κάποια άλλα μέτρα θα αναφερθώ παρακάτω, αλλά τώρα ξεκινάμε μ’ αυτό το πρώτο.

Όταν μία σχολική αίθουσα έχει τόσα τετραγωνικά ανά μαθητή ώστε ο συνωστισμός να είναι αναπόφευκτος, δηλαδή συγκεκριμένα όταν δε χωράν να κάτσουν παρα δύο-δύο στα θρανία και χωρίς πολλή απόσταση από τα μπροστινά και τα από πίσω θρανία, η λύση είναι να σπάσει το τμήμα. Αυτό απαιτεί περισσότερες αίθουσες και περισσότερους δασκάλους/καθηγητές, γιατί αν ένα τμήμα γίνει δύο τμήματα θα χρειάζονται δύο αίθουσες και διπλάσιοι δασκάλοι. Αν δύο τμήματα γίνουν τρία, οι ανάγκες σε αίθουσες και διδάσκοντες αυξάνονται αλλά όχι στο διπλάσιο. Και ούτω καθεξής.

Από το κλείσιμο των σχολείων το καλοκαίρι μέχρι που ξανάνοιξαν, το Υπουργείο δεν έκανε την παραμικρή κίνηση σ’ αυτή την κατεύθυνση. Η κίνηση που θα μπορούσε να γίνει για την αύξηση των διδασκόντων είναι απλή: προσλαμβάνεις κόσμο. Για να βρεθούν αίθουσες δεν είναι τόσο απλό, αλλά όλα γίνονται. Από το να επιστρατευθούν αίθουσες άλλων κτιρίων που δε χρησιμοποιούνται μέχρι να λειτουργήσουν τα σχολεία σε βάρδιες, πρωί-απόγευμα.

Πλησιάζει λοιπόν ο αγιασμός και δεν έχει γίνει καμία κίνηση προς την κατεύθυνση του αραιώματος του πληθυσμού, ούτε καν η παραμικρή εξαγγελία, παρά μόνο η διαβεβαίωση ότι ο πανελλήνιος μέσος όρος μαθητών ανά αίθουσα είναι (νομίζω) 17. Για όποιον δεν κατάλαβε, ο μέσος όρος λ.χ. ενός σχολείου στην Κάτω Τραχανοπλαγιά με 7 μαθητές ανά τάξη και ενός στο κέντρο της Αθήνας με 27, είναι 17.

Έστω και μ’ αυτό τον καθησυχαστικό μέσο όρο όμως, κάπου αυξάνονται όσο να πεις οι κίνδυνοι μετάδοσης, και τι κάνει κάθε σώφρων άνθρωπος σ’ αυτή την περίπτωση; κοιτάει να μη βρεθεί υπόλογος. Ατομική ευθύνη λοιπόν. Δασκάλοι, φροντίστε να μην κολλήσουν οι μαθητές και ποθάνουν. Μαθητές, φροντίστε να μην κολλήσετε και ποθάνετε και πάρετε στον λαιμό σας και τους άλλους. Διευθυντές, μεριμνήστε να αναλάβουν οι δασκάλοι και οι μαθητές τις ατομικές τους ευθύνες. Τοπικές δ/νσεις εκπαίδευσης, ελέγξτε τους διευθυντές, και ούτω καθεξής.

Παραδοσιακά ο αγιασμός γίνεται 11 Σεπτεμβρίου. Φέτος αποφασίστηκε να γίνει πιο νωρίς, στις 7, γιατί πέρσι με την καραντίνα χάθηκαν μαθήματα. Μετά προκύπτει ότι έχουμε πολύ κορονοϊό και δεν είναι ασφαλές ν’ ανοίξουν τα σχολεία, οπότε αναβάλλεται ο αγιασμός για τις 14, που δε θα 'χει πολύ κορονοϊό. (Για τα χαμένα μαθήματα δόθηκε ένα διάστημα 10 ημερών στην αρχή της χρονιάς για να καλυφθούν. Δέκα ημερών, έτσι;)

Όμως η ζωή είναι γεμάτη απρόοπτα. Άξαφνα το Υπουργείο παιδείας και Θρησκευμάτων πληροφορείται ότι 14 Σεπτεμβρίου είναι του Σταυρού, που οι παπάδες θα έχουν λειτουργία. Και τώρα; Ποιος θ’ αγιάσει στα σχολεία;

Πρόβλημα ρε γαμώτο…

Προς στιγμήν συζητήθηκε να δοθεί άλλη μια μέρα αναβολή, 15 Σεπτεμβρίου. Τελικά πρυτάνευσε η λογική: τα σχολεία ν’ ανοίξουν στις 14, και οι παπάδες να έρθουν ν’ αγιάσουν αφού απολύσει η λειτουργία, δηλαδή κάπου από τις 11 και μετά. Στο δικό μου συγκεκριμένα ο παπάς ήρθε 11:45 (έτσι μας έταξε, και ήταν απόλυτα συνεπής στο ραντεβού). Οι μαθητές όμως ήρθαν από τις οχτώ. Οχτώ και κάτι με δώδεκα παρά τέταρτο κάτσαμε στις αίθουσες, όπου διαβάζαμε και αναλύαμε εγκυκλίους για τη χρήση της μάσκας και του αντισηπτικού.

Παρεμπιπτόντως, ένα άλλο μέτρο ήταν να μοιραστούν στα σχολεία μάσκες και αντισηπτικά. Μοιράστηκαν όντως, αλλά θα μάθατε για κάτι λαθάκια που έγιναν στον υπολογισμό του μεγέθους μάσκας, ιδίως για τις μικρές ηλικίες.

Ευτυχώς το Υπουργείο εξήγησε ότι οι προδιαγραφές (διαστάσεις) που είχε δώσει στους κατασκευαστές ήταν οι σωστές, απλώς αφορούσαν το άραφτο ύφασμα και όχι τη μάσκα στην τελική της μορφή. Οπότε δεν υπήρξε πρόβλημα.

Επανέρχομαι στον Αγιασμό. Είμαστε λοιπόν στην τάξη και συζητούμε τρεις ώρες για μάσκες. Διαβάσαμε μεταξύ άλλων τις οδηγίες, που λένε «μάσκα στους εσωτερικούς χώρους πάντα, στους εξωτερικούς σε περίπτωση συνωστισμού». Βέβαια εδώ στο Ηράκλειο, επειδή είμαστε από τους νομούς υψηλότερου κινδύνου, η μάσκα είναι υποχρεωτική ούτως ή άλλως και στους εξωτερικούς χώρους, οι οδηγίες όμως ήταν πανελληνίως κοινές. Οπότε πρέπει να κυνηγάμε τους μαθητές να τη φοράνε και στην αυλή, αλλά τι θα γίνει σε περίπτωση που μας αντιγυρίσουν «οι οδηγίες που μας διαβάσατε άλλο έλεγαν»;

Φυσικά δεν ήμασταν επί τρεις συναπτές ωρολογιακές ώρες αδιάκοπα στην τάξη. Βγήκαμε και διάλειμμα. Για το διάλειμμα ισχύουν πολλά καινούργια και ενδιαφέροντα, αλλά κάτσε να τελειώσουμε πρώτα με τον Αγιασμό.

Ήρθε ο παπάς. Έκανε την κλασική τελετή, ενώπιον όχι όλου του σχολείου αλλά μόνο μιας μικρής αντιπροσωπείας μαθητών και δασκάλων. Ακολούθως πέρασε τροχαδάκι από όλες τις τάξεις (στις οποίες παραμέναμε όλοι οι υπόλοιποι), ακολουθούμενος από τον επιστάτη που έτρεχε κι αυτός με το μπολ τον αγιασμό, προσέχοντας μην τον χύσει. Σε κάθε πόρτα (τις είχαμε ανοιχτές) ο παπάς έβαζε λίγο το χέρι του, έκανε ένα σύντομο πλιτς με την αγιαστούρα, φρενάροντας ελαφρώς αλλά χωρίς να σταματήσει τελείως, φώναζε «καλή χρονιά παιδιά» και ξαναγκάζωνε μέχρι την επόμενη. Προφανώς είχε ν’ αγιάσει και σε άλλα σχολεία και ήθελε να είναι σε όλα ακριβής στο ραντεβού του.

Φαίνεται όμως ότι σε άλλα σχολεία της χώρας δεν υπήρχε αυτή η βιασύνη, και ο αγιασμός στις αίθουσες έγινε πιο πλουσιοπάροχα. Απολαύστε (στο 16’50’’, αν δε σας πάει αυτόματα):

Και τώρα για τα διαλείμματα:

Όλα τα σχολεία, οι δ/ντές τους, οι τοπικές δ/νσεις εκπαίδευσης, και οι εκπαιδευτικοί ένας ένας, βομβαρδίζονται αδιάκοπα με μηνύματα του Υπουργείου σχετικά με τον κορονοϊό: οδηγίες για τη μάσκα, εγκώμιο της μάσκας, πώς να μιλήσω στα παιδιά για τη μάσκα, ένα ποίημα για τη μάσκα, ένα τραγούδι για τη μάσκα (υπερβάλλω, αλλά όχι πολύ), πώς να πλένουμε τα χέρια μας (δεν πιστεύω να ξέρατε), πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για το πώς να πλύνουν τα χέρια τους, πώς να πατάξουμε την ανομία στο ζήτημα της μάσκας, πώς να προλάβουμε τον ένα κίνδυνο, πώς τον άλλο, κλπ. . Σ’ αυτό το πλαίσιο, μας έχει πολλαπλώς επισημανθεί, σε κάθε τόνο και οριζοντίως και καθέτως, η σημασία του να συγχρωτίζεται κάθε παιδί μόνο με τους συμμαθητές του και όχι με όλο το σχολείο. Έτσι, στο διάστημα από 1η Σεπτ. μέχρι και τον αγιασμό, αφιερώσαμε (εμείς στο σχολειό μου - δεν ξέρω για άλλους) περί τις τρεις συνεδριάσεις Συλλόγου και τουλάχιστον μία της ειδικής ομάδας συναδέλφων για τον Κορονοϊό, στον σχεδιασμό του πώς θα αποφευχθούν οι επαφές με παιδιά άλλων τάξεων. Η αυλή έχει χωριστεί μα σχοινιά σε κομμάτια που αντιστοιχούν σε κάθε τάξη, με πρόβλεψη για διαδρόμους προς την κεντρική είσοδο, προς το κυλικείο, τις τουαλέτες κλπ. (πολεοδομία μιλάμε). Επίσης, οι μισές τάξεις τα κάνουν όλα -από την έναρξη της πρώτης ώρας μέχρι τη λήξη της τελευταίας- 10 λεπτά πιο αργά από τις άλλες μισές, ώστε στα διαλείμματα να είναι ανά πάσα στιγμή μόνο οι μισοί έξω. Ορισμένες κτιριακές και άλλες ιδιαιτερότητες του σχολείου μας επέτρεψαν να λειτουργήσουν όλα αυτά με ικανοποιητική επιτυχία, αλλά έχει άλλα σχολεία, με πιο πολλούς και μακριούς διαδρόμους, πιο πολλά τμήματα και μικρότερες αυλές, όπου όλοι είναι αγκαλιά παρόλο που οι συνάδελφοι (κατά τεκμήριο) έχουν εξίσου ξεσκιστεί σε πολεοδομικούς σχεδιασμούς, χορογραφίες προσέλευσης-αποχώρησης, και αλλεπάλληλες συνεδριάσεις.

Παρά τον άριστο σχεδιασμό και την αρκετά καλή υλοποίησή του, σκαλώνουμε σε ορισμένα ζητήματα:

  • κάθε μαθητής δεν ανήκει μόνο σε ένα τμήμα. Στην ξένη γλώσσα, στα μαθήματα κατεύθυνσης όλων των Λυκείων, και στα μαθήματα ειδικότητας των Μουσικών και Καλλιτεχνικών Γυμνασίων και Λυκείων και των ΕΠΑΛ, τα τμήματα χωρίζονται αλλιώς.
  • δεν έχουν δοθεί σαφείς οδηγίες για το τι να κάνουν οι μαθητές που έχουν κενό. Το κενό είναι η ώρα εκείνου του μαθήματος για το οποίο δεν έχει προσληφθεί καθηγητής. Εφόσον είναι διδακτική ώρα και όχι διάλειμμα, δεν υπάρχουν εφημερεύοντες (επόπτες, σαν να λέμε) καθηγητές στην αυλή: αυτο γίνεται στα διαλείμματα, αλλά την ώρα του μαθήματος δε χρειάζεται αφού οι μαθητές είναι στο μάθημα. (Θεϊκό;)
  • το δικό μας σχολείο δεν είναι συνοικιακό, καλύπτει όλη την πόλη και την ευρύτερη περιοχή. Έτσι τα παιδιά έρχονται με σχολικά, στα οποία φυσικά ανακατεύονται όχι μόνο όλες οι τάξεις αλλά και όλες του διπλανού σχολείου που εξυπηρετείται από τα ίδια λεωφορεία. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει όχι μόνο σε όλα τα Καλλιτεχνικά και Μουσικά, αλλά και σε όλα τα σχολεία κάθε βαθμίδας που καλύπτουν πολλά μικρά κοντινά χωριά.
  • φυσικά, οι μαθητές στον εξωσχολικό τους βίο είναι όλη την ώρα αγκαλιά. Αυτό είναι κάτι φυσικό για εφήβους.

Παρά ταύτα, το βασικό το έχουμε πετύχει: μπορεί όλοι οι μαθητές να ποθάνουν από κορονοϊό (κι εμείς μαζί τους φυσικά), αλλά όχι από δική μας ευθύνη. Αυτό είναι μια σημαντική νίκη.

Δεν αναφέρθηκα καθόλου στις καθαρίστριες που δεν έχουν προσληφθεί στα σχολεία (ποιος τις χρειάζεται σε τέτοιους καιρούς;), γιατί δεν το καλοξέρω το ζήτημα, εμείς είμαστε από τους τυχερούς. Έχουμε δύο που φτύνουν αίμα όλη μέρα απολυμαίνοντας ξανά και ξανά όλους τους χώρους.


Είχα αφήσει κάτι γι’ αργότερα: τα άλλα μέτρα.

Στις φυσιολογικές χρονιές, ο ρυθμός της σχολικής ζωής κάθε τόσο διακόπτεται για να γίνει θεματική εβδομάδα, αθλητική ημέρα και διάφορα άλλα εκτός μαθήματος. Κανείς δε σκέφτηκε ότι φέτος θα μπορούσε να γίνει ημέρα ή εβδομάδα ενημέρωσης για τα αντικορονοϊκά μέτρα: να μας στείλουν κείμενα, βίντεο, υλικό γενικώς, και αφού το μελετήσουμε, να πιάσουμε τα παιδιά και να τους πούμε «φέτος είναι μια διαφορετική χρονιά, θα κάνουμε αυτό κι αυτό επειδή έτσι κι έτσι», και να γίνει μόνο αυτό, χωρίς μάθημα. Όχι. Αρκεί να τους ανακοινώνουμε ότι σήμερα ο διάδρομος από την υποαυλή του γ3 προς τις τουαλέτες θα μετακινηθεί επειδή η εμπειρία έδειξε ότι δεν είναι στο σωστό σημείο, και να αποβάλλουμε από το μάθημα όσους δε φορούν μάσκα.

Δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι αρνησιπάτριδες που αντί να ευγνωμονούν το Υπουργείο για τη φροντίδα και τη στοργή του, αντιδρούν αρνητικά. Οι δύο κυριότερες κατηγορίες είναι:

α) Γονείς αρνητές μάσκας. Με τόση ατομική ευθύνη που κυκλοφορεί, αυτοί έχουν πειστεί ότι η απόφαση να απαιτούμε τη χρήση μάσκας είναι των δασκάλων, και έρχονται να τσαμπουκαλευτούν σε όσους αρνούνται στο παιδί τους το αγαθό της δωρεάν παιδείας αν δε βάλει μάσκα. Ένας πατέρας για παράδειγμα έδειρε μια διευθύντρια! (Αλλά τον μαζέψαν και έφαγε 11 μήνες νομίζω, πράγμα που ίσως ηρέμησε κάποιους άλλους). Η σχέση αυτών των αρνητών μάσκας με χρυσαυγίτες και λοιπά ρατσιστικά και ακροδεξιά στοιχεία, τουλάχιστον ορισμένες φορές, εξακριβώνεται πέραν πάσης αμφιβολίας:


Εμείς δεν είχαμε μέχρι στιγμής τέτοια επεισόδια, μόνο κάτι απειλητικά γράμματα από γονείς κατά της μάσκας, συνταγμένα μάλλον από δικηγόρο (προφανώς από κάποιον αετονύχη που παρασύρει τον αφελή γονέα σε μια υπόθεση προδιαγεγραμμένα χαμένη - αλλά μέχρι να την χάσει, μπορεί αν θέλει να μας ταλαιπωρήσει κάμποσο).

β) Μαθητές καταληψίες. Μετά από γενιές ολόκληρες ανούσιων και καταστροφικών καταλήψεων, επιτέλους βρέθηκε για μια σπάνια (όχι μοναδική βέβαια) φορά κάποιος πραγματικά ουσιαστικός λόγος κατάληψης: Δεν έχουμε ασφαλείς αίθουσες και αρκετούς καθηγητές, δεν έχουμε καθαρίστριες, δεν έχουμε όρεξη να κολλήσουμε κορονοϊό και να ποθάνουμε, κάντε κάτι!
Αλλά βέβαια η μακραίωνη παράδοση των εκφυλισμένων καταλήψεων δε σπάει εύκολα. Ο λόγος μπορεί να είναι σοβαρός, αλλά όποιος βρει καταληψίες με μάσκες και αποστάσεις ασφαλείας να μου τους δείξει κι εμένα.

Αυτά που λέτε. Προσπάθιησα να τα πω κάπως οργανωμένα αλλα΄είναι τόσο πολλά ώστε τα μισά τα είπα τσουβαλάτα και τα άλλα μισά τα ξέχασα.

Το θέμα είναι ότι αν δείτε πουθενά μαθηή ή καθηγητή, καλύτερα τουφεκίστε τον πριν σας πλησιάσει και σας βήξει.

11 Likes

Τι να πω Περικλή? Καταρχήν να σε ευχαριστήσω που έκανες τον κόπο να γράψεις αυτά που ζεις καθημερινά. Εγώ αυτό που μπορώ να σου πω είναι κουράγιο και δύναμη για την συνέχεια, επειδή δεν φαίνεται να τελειώνει αυτή η ιστορία σύντομα.

3 Likes

Χαρά στο κουράγιο σου, Περικλή, μπράβο!

από κυβερνητικής άποψης, η ανευθυνότητα, η επικινδυνότητα, και η σπατάλη στους “δικούς” θα μείνουν στην ιστορία… ενισχύοντας στο ποίμνιο τον εφησυχασμό αλλά και κάθε λογής συνωμοσιολόγους.
καλή δύναμη σε όλους σας και σε όλους μας.

1 Like

Η κρατική ανεπάρκεια πλασάρεται ως ατομική ευθύνη (που ναι υπάρχει κι αυτό το στοιχείο σε ένα βαθμό αλλά όχι αποκλειστικά), όχι μόνο ανευθυνότητα, αποποίηση ευθυνών έχουμε…Σε 7 μήνες διάφορα μέτρα προλαβαίνεις να πάρεις, αρκεί να θες. Πάντως τα κανάλια ενισχύθηκαν από νωρίς…
Σταματάω για να μην γράψω κι εγώ καμιά έκθεση :grinning:

3 Likes

Έχοντας 2 παιδιά στο σχολείο (γυμνάσιο και λύκειο) καθώς και σύζυγο εκπαιδευτικό, συνηγορώ με όλα αυτά που έγραψε πιο πάνω ο Περικλής. Ανοργανωσιά, ανικανότητα και έλειψη στοιχειώδους φιλότιμου και ευθύνης.
Και στα δυο σχολεία που ξέρω από πρώτο χέρι η μικρότερη τάξη έχει 25 παιδιά, ενώ ο μέσος όρος είναι 27 παιδιά ανά τάξη. Στο σχολείο της συζύγου μου πριν να ανοίξουν τα σχολεία δεν είχαν προσληφθεί καθαρίστριες και την καθαριότητα την έκαναν εθελοντικά οι καθηγητές. Η εγκύκλιος που έδινε οδηγίες για την προσέλευση των μαθητών την Δευτέρα (πρώτη σχολική ημέρα), ήρθε την Παρασκευή στις 2 το μεσημέρι, και αφού οι διευθυντές χωρίς οδηγίες από το υπουργείο είχαν αναγκάστει να στείλουν οδηγίες απο μόνοι τους. Με τις νέες οδηγίες αναγκάστηκαν να στείλουν νέες οδηγίες στους γονείς την Παρασκευή το βράδυ και να αναιρέσουν τις προηγούμενες. Φανταστείτε μπάχαλο για τους γονείς που έπρεπε να είχαν προγραμματίσει τη δουλειά τους και αναγκαστικά ξαναλλάξενε σχέδια. Θεωρητικά στο σχολείο κρατιούνται αποστάσεις (sic) αλλά οι ίδιοι οι μαθητές συνωστίζονται στην είσοδο και στην έξοδο. Το όλο σκεπτικό είναι να φύγει η ευθύνη πάνω απο τα κεφάλια των υπευθύνων και να πάει στην ατομική ευθύνη (Δεν κάνατε αυτά που εμείς σας είπαμε άρα εσείς φταίτε).
Τελικά η ευθύνη είναι όντως ατομική αλλά όχι για τον κορονοϊό. Η ευθύνη είναι γιατί όλους αυτούς τουε ανεύθυνους εμείς τους συντηρούμε στην εξουσία. Θα μπορούσα να γραψω πολλά πολλά ακόμα αλλά φοβάμαι ότι δυστυχώς δεν αλλάζει τίποτα.

6 Likes

Σημερινό:

Μήνυμα της Υπουργού, Νίκης Κεραμέως, προς το προσωπικό του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αφορμή την έναρξη του σχολικού και ακαδημαϊκού έτους

Αγαπητοί Συνεργάτες,

Καλή σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά! Διανύσαμε ήδη περισσότερο από έναν χρόνο συνεργασίας, μία περίοδο πολύ διαφορετική, κατά την οποία αντιμετωπίσαμε πρωτόγνωρες προκλήσεις στον τομέα της εκπαίδευσης και όχι μόνο, στη χώρα μας συνολικά αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Και είναι αλήθεια ότι αυτές τις προκλήσεις τις ξεπεράσαμε με επιτυχία, γιατί όλοι εσείς, η καθεμία και ο καθένας ξεχωριστά, συνδράματε καθοριστικά, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ασφαλές πλαίσιο λειτουργίας για το Υπουργείο, τις περιφερειακές μας υπηρεσίες, τις εκπαιδευτικές μας μονάδες, τους εποπτευόμενούς μας φορείς.

Με αφορμή τη διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού, δεν θα σταθώ σε αριθμούς και στατιστικές, αλλά στις προσπάθειες που καταβάλλατε καθημερινά για την απρόσκοπτη συνέχιση όλων των λειτουργιών του Υπουργείου, και για τις οποίες θα ήθελα να σας ευχαριστήσω προσωπικά αλλά και εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου.

Στο διάστημα της συνεργασίας μας έχουν γίνει πολλά – και έχουν μπει τα θεμέλια για να γίνουν ακόμη περισσότερα. Προς ενίσχυση της καθημερινής σας προσπάθειας, προσθέσαμε νέες θέσεις στο ανθρώπινό μας δυναμικό. Και αναγνωρίζουμε ότι δεν ήταν όλες οι στιγμές εύκολες, και δεν θα μπορούσαν να είναι, σε ένα τόσο δυναμικό Υπουργείο. Στις επιτυχίες που σημειώθηκαν, όμως, και που ήταν σημαντικές, έχετε όλοι συμβάλει καθοριστικά.

Είστε μέρος κάθε επιτυχίας που σημειώθηκε τον περασμένο χρόνο. Και θα ήθελα να αναφερθώ ιδιαίτερα στις πολύ έντονες προσπάθειές σας, εν μέσω πανδημίας, για να προχωρήσουν έγκαιρα οι προκηρύξεις μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση.

Προχωράμε μαζί και συνεχίζουμε να διαμορφώνουμε την καίρια θέση της παιδείας στην ατομική εξέλιξη του κάθε πολίτη και την εξέλιξη της κοινωνίας ευρύτερα.

Για άλλη μία φορά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς, να σας ευχηθώ καλή συνέχεια στο έργο σας και καλή σχολική και ακαδημαϊκή χρονιά, σε εσάς και τις οικογένειές σας.

Με εκτίμηση,

Νίκη Κεραμέως

Κατά τα άλλα, οφείλω να προσθέσω στο αρχικό ποστ ότι εμείς δεν την περνάμε κι άσχημα. Αρκεί βέβαια να μην πάθουμε κορονοϊό και ποθάνουμε, εμείς ή οι μαθητές. Όσο είμαστε καλά στην υγεία μας (σήμερα μία την έπιασε συνάχι και κινητοποιήθηκε όλος ο μηχανισμός), απλώς χρειάστηκε στα προεόρτια του ανοίγματος των σχολείων ένα γερό γκάζι για να σχεδιαστούν όλες οι ασκήσεις ακριβείας με τις οποίες θα αποφεύγονται οι πολλές επαφές ματαξύ τάξεων. Και έχουμε φορτωθεί λίγο περισσότερες εφημερίες (επιτηρήσεις διαλειμμάτων). Αυτό είναι όλο.

Κατά τα άλλα, ούτε ψεκασμένοι γονείς ήρθαν να μας δείρουν (και φτύνω στον κόρφο μου που δεν έχω πέσει σε ψεκασμένο συνάδελφο!), ούτε οι μαθητές αντιδρούν αρνητικά. Φυσικά, ξεχνιούνται και πρέπει να τους λέμε όλη την ώρα «μάσκα! αποστάσεις!», αλλά μέχρις εκεί. Κανείς δεν είπε «όχι δε βάζω μάσκα», ούτε το βρήκε αφορμή για να κάνει μανούρες.

5 Likes

Ειλικρινά εδώ και μισή ώρα παλεύω να μην γράψω σε αυτό το θέμα, αλλά κάτι με πνίγει στον λαιμό

Η μάσκα στα παιδιά, είναι κάτι το εγκληματικό
Αν υπάρχει πανδημία (τις τελευταίες μέρες κάτω από το χαλί, την ονόμασαν επιδημία), τότε δεν ανοίγεις τα σχολεία, είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις, όχι το τελευταίο (λόγια Χαρδαλιά)

Μιας και μιλάμε για μάσκα, σε όλες τις εταιρείες αναγράφεται στο πλάι πως δεν προστατεύει από τον covid-19

Δεν θα ξεφύγω όμως πολύ, θα παραμείνω στο θέμα, μάσκα στα παιδιά στο σχολείο, και θα ξαναπώ πως είναι εγκληματικο
Έχουμε κάθε μέρα λιποθυμίες, το κρύβουν, σταφυλόκοκκους, μολύνσεις, βασανιστήριο στα παιδιά που θέλουν απλά να πάρουν μια ανάσα
Έτσι μάθημα δεν γίνεται, οι δάσκαλοι διαμαρτύρονται, φοβούνται να μιλήσουν, δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι η χρονιά

1 Like

ας μην αναπαράγουμε εδώ τέτοιες επικίνδυνες ανακρίβειες…

5 Likes

Δύσκολη η κατάσταση. Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και νιώθουν σε πολλές περιπτώσεις αβοήθητοι. Η ευθύνη του υπουργείου εδώ είναι σημαντική. Δε θα μιλήσω για τη φράση της κυρίας Υπουργού: “Ο μέσος όρος του αριθμού των μαθητών σε κάθε τάξη Πανελλαδικά είναι 17” που “παίζει” με την κριτική ικανότητα του ραδικιού. Θα μιλήσω για το ότι δεν έκανε καμία προσπάθεια για μείωση του αριθμού των μαθητών σε κάποια σχολεία που οι μαθητές συνωστίζονται. Αν υπήρχε έστω κάποια η προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, τότε θα ένιωθε ο κάθε εκπαιδευτικός ότι τον σκέφτονται.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έκαναν σημαία τους 17 μαθητές. Μάλιστα δημιουργήθηκε και λογότυπο με αυτό το αίτημα που το έβαζαν πολλοί στο προφίλ τους στο FB. Κακά τα ψέματα όμως. Δεν υπάρχει ασφαλές όριο. Αν υπάρχουν 17 μαθητές μέσα στην τάξη και υπάρχει ένας υπερ-μεταδότης τότε θα κολλήσουν πολλοί άσχετα αν είναι 17 οι μαθητές ή 5. Όσο λιγότεροι τόσο καλύτερα, αλλά πόσο λιγότεροι;

Αυτά πρέπει να σκέφτηκε το υπουργείο και δεν έκανε κάποια προσπάθεια. Κακώς φυσικά. Και μόνο για ψυχολογικούς λόγους θα άξιζε τον κόπο.

Η καλύτερη προφύλαξη είναι η μάσκα και η απόσταση και φυσικά αερισμός των αιθουσών!

Τα υπόλοιπα τα περιέγραψε εξαιρετικά ο @pepe !

6 Likes

Πάντως για να μην χάσουμε το δάσος εστιάζοντας στο δέντρο αξίζει να σημειωθεί πως… προσπαθούν να τα βάλουν με τον κόσμο για να φορτώσουν το έγκλημα , κατ’ εμέ, των ανοιχτών συνόρων τα οποία σύνορα ανοίξανε διότι απείλησε η πολυεθνική-στην βιομηχανία τουρισμού-ΤUI και έκανε ντα πολλά κράτη…Έτσι ήρθαν τουρίστες χύμα στο κύμα χωρίς τεστ από χώρες οι οποίες ήταν παράδειγμα προς αποφυγή στην διαχείριση της πανδημίας… προσπαθούν τα ΜΜΕ να εστιάσουν στο ξύλο στα σχολεία(περιμένουν και άλλο χαρτζιλίκι τώρα) και όχι στα περισσότερα σχολεία που οι γονείς μαθητές και καθηγητές γίνονται ΕΝΑ με το αυτονόητο αίτημα της ασφαλούς δια ζώσης εκπαίδευσης που είναι τα ολιγομελή τμήματα…Μην αναφερθώ και στην υγεία που ‘‘επιστρατεύσαν’’ τις ιδιωτικές κλινικές τάχαμου, με δωράκι 30000000…οπότε μην πέφτουμε στην παγίδα της ενοχής και της ατομικής ευθύνης…άλλωστε το αποδείξαμε σαν λαός τον Μάρτιο αυτό…

7 Likes

Ναι, σωστός. Στον τουρισμό ανοίξαμε μια τρύπα τόση στη βάρκα, και στα σχολεία μοιράζουμε κουταλάκια για ν’ αδειάσουμε τα νερά.

Αλλά τι να κάνουμε, είναι και η οικονομία. (Μάλια και Χερσόνησος, γειτονικές μου πόλεις σχεδόν αποκλειστικά τουριστικές, έχουν πνιγεί στα κρούσματα και φυσικά ένα σωρό εστιατόρια και επιχειρήσεις έχουν κλείσει λόγω κρουσμάτων.)

2 Likes

Δηλαδή, αν καταλαβαίνω καλά, λέτε ότι έπρεπε να μείνουν κλειστά τα σύνορα. Έχετε παρακολουθήσει τα αποτελέσματα των τεστ στα αεροπλάνα; Νομίζετε ότι από τους τουρίστες κολλήσαμε, και όχι από τα πάρτυ στους τουριστικούς προορισμούς, με ελληνόπουλα;

Όταν απειλείς κάποιον, έχεις κάποιο όπλο στα χέρια σου και ο αντίπαλος φοβάται μήπως το χρησιμοποιήσεις, αν δεν συμμορφωθεί. Η TUI, τί κακό θα μπορούσε να μας κάνει και δεν το έκανε, επειδή την ακούσαμε και ανοίξαμε τα σύνορα;

Έχετε την εντύπωση πως οι πιτσιρικάδες που πλημμυρίζουν τις πλατείες τις νύχτες, δεν μεταδίδουν τον ιό; Ή ότι η σωστή λύση για τα σχολεία είναι οι καταλήψεις;

Αν οι επιχειρήσεις δεν έκλειναν γιατί δεν υπάρχουν κρούσματα, θα έκλειναν γρηγορότερα ή, δεν θα άνοιγαν καν, επειδή δεν θα είχαν πελάτες.

Ο λαός είναι σοφός: και την πίτα γερή και το σκύλο χορτάτο, δεν γίνεται…

1 Like

Κατ’ αρχήν, έχω δει τα ίδια τα αεροπλάνα. Στον καιρό που δεν υπήρχαν καθόλου διεθνείς πτήσεις και όχι όλες οι εσωτερικές, στο μεν αεροδρόμιο (που ήταν άδειο) όλα προβλεπέ, μία παρά μία καρέκλα στις αίθουσες αναμονής κλπ., στο δε αεροπλάνο όλοι πήχτρα.

Κι ο εσωτερικός τουρισμός, τουρισμός είναι. Όσο κι αν γι’ αυτόν δε φταίει η Τούι.

Επ’ αυτού τοποθετήθηκα πιο πριν.

2 Likes

Τι να πω βρε Νίκο? Πόσο βολικά προσπερνάς το πήξιμο στα μέσα μαζικής μεταφοράς, (ένας από τους βασικούς λόγους μετάδοσης). Το στρίμωγμα των εργατών σε μεγάλες βιομηχανίες, (βλέπε παράδειγμα Γιαννιτσά αν θυμάμαι καλά), και ένα σωρό άλλους λόγους για τους οποίους ανεβαίνουν τα κρούσματα και καταλήγεις στα πάρτι και στις καταλήψεις, μου κάνει εντύπωση. Αλήθεια στα νηπιαγωγεία στο Ίλιον που έκλεισαν λόγω ιού είχαν κατάληψη?
Αναφέρεσαι στις καταλήψεις αλλά ξεχνάς να αναφέρεις το γιατί γίνονται οι καταλήψεις. Για χαβαλέ? Είναι παράλογες? Ο Περικλής πιο πάνω το αναφέρει ξεκάθαρα το λόγο, “Κάντε κάτι γιατί δεν έχετε κάνει τίποτα”. Δηλαδή βαράμε αυτούς που ζητάνε λύση και προσπερνάμε βολικά αυτούς που δεν κάνουν τίποτα ουσιαστικό για το πρόβλημα.

Και ποιος βγήκε και είπε μετά το πρώτο κύμα ότι “είμαστε πρωταθλητές και παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο” και “τα καταφέραμε”?

Μήπως επίσης ξέρεις ποιος μείωσε τις μέρες καραντίνας για τους εισερχόμενους τουρίστες? Ή μήπως ξέρεις ποιος φρόντισε να μεγαλώσει η πληρότητα των πλοίων ποσοστιαία ενώ άλλα λέγανε στην αρχή?

Να μην στα πω εγώ άντε να στα πουν άλλοι:

Και καταλήγεις ότι θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Υπέροχο ξέπλυμα Νίκο για τα αυτονόητα. Την υγεία (πίτα) πάνω από τα κέρδη (σκύλος).

Υ.Γ. Αλήθεια, και οι νοσοκομειακοί γιατροί έκαναν απεργία στις 24 του μήνα. Και αυτοί λάθος κάνουνε Νίκο?

5 Likes

Καλησπέρα να πω κι εγώ την εμπειρία μου από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

  1. Η μάσκα είναι ένα ψέμα, απλά για να πούμε ότι πάρθηκε κάποιο μέτρο και να κοροϊδευόμαστε. Στο τέλος της ημέρας οι μάσκες των περισσότερων παιδιών είναι κατάμαυρες από βρωμιά, μούσκεμα από τον ιδρώτα και τα σάλια τους και αμφιβάλλω αν τελικά προστατεύουν ή έχουν μετατραπεί σε εστία μικροβίων. Επίσης μάθημα δεν μπορεί να γίνει. Θυμάμαι τον συνονόματο παππού μου που δεν άκουγε και κάνω σαν αυτόν. Πλησιάζω τα αυτιά μου και προσπαθώ να κάνει απόλυτη ησυχία η τάξη για να ακούσω τον μαθητή που μιλάει. Εγώ φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ μέσα από την μάσκα για να με ακούσουν τα παιδιά. Επίσης από το 45λεπτο του μαθήματος τα 10 λεπτά κάθε φορά είναι “Δημητράκη βάλε την μάσκα σου” κλπ. Οι μάσκες, πέφτουν από το πρόσωπο των παιδιών ή τις τραβάνε και γενικά πολλά παιδιά είναι νευρικά και όλη την ώρα ασχολούνται με τη μάσκα. Και όχι μόνο τα παιδιά και εγώ μιλώντας η μάσκα μετακινείται και όλο ασχολούμαι να την βάλω στη θέση της. Είναι εκνευριστικό.
  2. Τι θα μπορούσε να γίνει λοιπόν, ώστε τα σχολεία να λειτουργούν κανονικά; Σπάσιμο τμημάτων εκεί που χρειάζεται. Διαφωνώ με τον Pepe οτι θα χρειαζόταν διπλασιασμός ή και κατά 1/3 του προσωπικού και των αιθουσών. Υπάρχουν χιλιάδες σχολεία σε χωρία και μικρές πόλεις που δεν υπάρχει πρόβλημα συνωστισμού. Επίσης ο απόλυτος αριθμός παιδιών δεν έχει σημασία, αλλά τα τετραγωνικά της αίθουσας ανά μαθητή και το αν η αίθουσα έχει παράθυρα κλπ. Μπορεί σε μια αίθουσα των 15 τετραγωνικών και οι 12 μαθητές να είναι πολλοί και σε μια αίθουσα των 50 τετραγωνικών με αρκετά παράθυρα οι 22 μαθητές να είναι μια χαρά. Χρόνος υπήρχε άφθονος από τις 11 Μαρτίου που έκλεισαν τα σχολεία μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου που θα έπρεπε να ανοίξουν σε πλήρη λειτουργία. Δεν έγινε τίποτα δυστυχώς.
  3. Κατά την γνώμη μου δεν ήταν αρνητικό που άνοιξαν τα αεορδρόμια και τα σύνορα γενικά για τον τουρισμό (ναι η TUI μπορεί να μας κάνει μεγάλη ζημιά αν θέλει, δυστυχώς όπως και άλλοι μεγάλοι tour operators), αλλά ότι δεν ήμασταν έτοιμοι να το διαχειριστούμε αυτό κατάλληλα.

Γενικά η αίσθηση μου είναι πως η Κυβέρνηση τα πήγε άριστα την άνοιξη στο εύκολο κομμάτι. Δηλαδή στο να πει κλείνω τα πάντα και έτσι δεν εξαπλώνεται ο ιός. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερες ικανότητες το να πεις όλοι στα σπίτια σας. Χρειάζεται μόνο γρήγορα αντανακλαστικά, να πάρεις την απόφαση δηλαδή έγκαιρα. Δεν μπορούσαμε να μείνουμε για πάντα έτσι όμως και το ξέραμε. Κάποια στιγμή θα έπρεπε να έρθει η δεύτερη φάση, όπου ο ιός θα υπάρχει, θα κυκλοφορεί και εμείς θα λειτουργούμε διαφορετικά μεν, αλλά πλήρως. Εδώ χρειαζόταν οργάνωση, ικανότητες, σωστός σχεδιασμός και υλοποίηση και προσεκτική τοποθέτηση χρημάτων, σε μέτρα που θα εμποδίσουν την εξάπλωση του και όχι να αντιμετωπιστεί το ζήτημα ως αφορμή να μοιράσουμε χρήμα σε “δικούς” μας επιχειρηματίες για ανύπαρκτες ανάγκες. Στο δύσκολο κομμάτι δηλαδή το αποτέλεσμα είναι μηδέν.

1 Like

Είχα φτιάξει στο word λεπτομερή παράθεση απαντήσεων, μία μία. Όμως το σεντόνι έγινε πολύ μακρύ και προτίμησα να γίνω λακωνικότερος:

Όλα, μα όλα, καταλήγουν στη λαϊκή ρήση που ανέφερα παραπάνω, μόνο που εσύ, Λουκά μου, δεν έπιασες το νόημά της: ΔΕΝ θέλω και γερή πίτα και χορτάτο σκύλο γιατί απλούστατα, όπως ξέρει πολύ καλά ο λαός, αυτό δεν γίνεται. Και να μην σου ξεφεύγει ότι ο υποσιτισμένος σκύλος πεθαίνει της πείνας, γιαυτό ο λαός χαλάει λίγο την πίτα για χάρη του σκύλου. Επίσης, δεν σκέφτομαι κέρδη, μιλώντας για κλειστά ή ανοιχτά ξενοδοχεία και εστιατόρια, την επιβίωση των ανέργων που έβρισκαν κάποια εποχική δουλειά λόγω τουρισμού σκέφτομαι.

Πρέπει να σου πω ότι η μουσικού του σχολείου μάς έχει προειδοποιήσει να το προσέχουμε αυτό. Υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού της φωνής.

Κατά τα άλλα, όσα περιγράφεις για το Δημοτικό ισχύουν βέβαια και στο Γυμνάσιο, αλλά είναι πολύ πιο διαχειρίσιμα.

Εντάξει, το θέμα είναι να μην πάθουμε κόβιντ. Κάθε άλλη ασθένεια ή μόλυνση είναι οκέι.

(Όπως επίσης είναι οκέι η απερίγραπτη σπατάλη πλαστικού: σακουλάκια κάθε μέρα για τη μάσκα, ατομικές συσκευασίες για τα ψωμάκια στα εστιατόρια, μην τα ανακυκλώνετε πετάξτε τα, κλπ. Δεν ξέρω αν θυμάστε ότι πριν ξεσπάσει ο κορονοϊός το προηγούμενο μείζον θέμα ήταν τα καλαμάκια. Πλέον δεν έχει σημασία.)

4 Likes

Νίκο, μου λες ότι δεν το έπιασα. Δεκτό εφόσον δεν έχω λόγο να σε αμφισβητήσω.
Όταν όμως ρωτάς

Η απάντηση είναι ότι από την πλευρά των μαθητών ναι είναι.
Σκέψου το απλά. Ξέρεις ότι έχεις θέμα μετάδοσης, επίσης ξέρεις ότι υπάρχει συνωστισμός στις αίθουσες, υπάρχει έλλειψη καθαριστριών, οπότε εκ των πραγμάτων έχεις χώρους που δεν πληρούν τις συνθήκες που πρέπει να ισχύουν για την υγεία των μαθητών.
Πολύ καλά κάνανε και τα κλείσανε μόνοι τους αντί να μετράνε κρούσματα κάθε μέρα όπως ήδη γίνεται σε σχολεία που δεν έχουν κατάληψη.

Εσύ μπορεί να μην τα σκέφτεσαι Νίκο, έλα όμως που αποδείχτηκε ότι αυτοί που παίρνουν τα μέτρα το σκέφτονται.

2 Likes

Πολύ κοντά στο “Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι” το βρίσκω αυτό…