Κώστας Μπέζος / Α. Κωστής

Άλλες σχετικές συζητήσεις:Κιθάρα: Χαβάγια, Δανάη και Μπέζος.

Από παλιότερα είχα συνηθίσει την ιδέα ότι ο θρυλικός τραγουδιστής και κιθαρίστας της Υπόγας και της Παξιμαδοκλέφτρας είναι μια σκοτεινή και άπιαστη προσωπικότητα, που εμφανίζεται άλλοτε ως Κώστας Μπέζος, άλλοτε ως Α. Κωστής και άλλοτε ως Κ. Κωστής, σε τραγούδια που άλλοτε τα τραγουδάει σαφώς ο ίδιος και άλλοτε δεν είναι βέβαιο, με μια απροσδιόριστη σχέση με τον Τέτο Δημητριάδη, κλπ…

Φαίνεται ότι η επιστήμη έχει κάνει προόδους, το μυστήριο έχει εξιχνιαστεί, και πλέον εμφανίζονται και ολοκληρωμένα βιογραφικά του με πληροφορίες όπως οι παρακάτω:

Αποτελεί ένα από τα 12 τραγούδια που ηχογράφησε στην Αθήνα το διάστημα 1930-1932 ο Τέτος Δημητριάδης για λογαριασμό των εταιρειών Victor και Orthophonic προκειμένου να κυκλοφορήσουν στην Αμερική. Οι ηχογραφήσεις αυτές έγιναν σε συνεργασία με τον τραγουδιστή και συνθέτη του ελαφρολαϊκού τραγουδιού Κώστα Μπέζο ο οποίος για τις ανάγκες της συνεργασίας του αυτής και για το είδος των τραγουδιών που συνέθεσε και τραγούδησε (ρεμπέτικα) προσέλαβε το ψευδώνυμο Α. Κωστής. Ο Κώστας Μπέζος ουδέποτε τραγούδησε ή συνέθεσε άλλα ρεμπέτικα τραγούδια μετά τη συνεργασία του με τον Τέτο Δημητριάδη. Μάλιστα στη δεκαετία του 1930 υπήρξε αρχηγός του επιτυχημένου στο είδος του χαβανέζικου γκρουπ ΑΣΠΡΑ ΠΟΥΛΙΑ. Γεννήθηκε στο Μπολάτι της Κορινθίας το 1905 και πέθανε στην Αθήνα στις 14/1/1943 και ήταν συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής, κιθαρίστας, ζωγράφος και σκιτσογράφος.

Δεν ξέρω από πού βρέθηκαν αυτές οι πληροφορίες. Εγώ τις διάβασα στο ΥΤ, σ’ ένα από τα παρακάτω βίντεο.

Τραγούδια:

Α. Ρεμπέτικα - ρεμπετικοφανή:

Στην Υπόγα
Κάηκε κι ένα σχολείο
Ήσουνα ξυπόλητη
Απ’ την πόρτα σου περνώ
Αδυνάτησα ο καημένος
Τουμπελέκι τουμπελέκι
Η φυλακή είναι σχολείο
Με πιάνουνε ζαλάδες
Τρούμπα (οργανικό)

Πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον άλλα 3.

Β. «Χαβανέζικα» με το συγκρότημα Άσπρα πουλιά:

Πάμε στη Χονολουλού
Τα άσπρα [πουλιά?] στα βουνά
Εντάξει

[Τα βρήκα από πάσα του @emc]

Περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτό τον μουσικό (που ίσως και να υπάρχουν και απλώς εγώ να μην τις ξέρω) βοηθούν και στην καλύτερη κατανόηση των τραγουδιών του.

1 Like

Υπάρχουν δύο ψευδώνυμα: Α. Κωστής και Κ. Κωστής. Σύμφωνα με τον Π. Κουνάδη πίσω από το Κ. Κωστής δεν βρίσκεται ο Μπέζος, αλλά ο Τέτος Δημητριάδης, ο οποίος σε συνεργασία με τον Μπέζο έκανε τις ηχογραφήσεις των περίφημων μυστηριώδους πατρότητας τραγουδιών.

Τα 3 ρεμπετικα που σου λειπουν ειναι μαλλον:
Τουτο το καλοκαιρακι, Ντερτιληδικο, Γιαννης χασικλης

Πράγματι:

Τούτο το καλοκαιράκι,
Ντερτιλήδικο (οργανικό),
Γιάννης χασικλής.

Ευχαριαστώ Αντουάν

Πάντως αυτό εδώ το κομμάτι περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, μιας και παικτικά και ενορχηστρωτικά φέρνει στο νου τον Α. Κωστή (βάσει των υπολοίπων μουσικών δειγμάτων που υπάρχουν και που παρατίθενται στα προηγούμενα μηνύματα). Η φωνή απ’ την άλλη, όχι και τόσο. Ωστόσο, είναι πολύ ωραίο κομμάτι, όπως και να’χει.

Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, πρόκειται για τραγούδια “εξαιρετικά”
και από μουσικής άποψης, με ενδιαφέρον και παιγμένα με άψογη μαεστρία…

Δεν γνωρίζω τον λόγο για τον οποίο δεν ακούγονται συνήθως, ίσως μόνο
τις μικρές ώρες, μυσταγωγικά, σε κάποια μαγαζιά και βέβαια ο κιθαρίστας
πρέπει να είναι βιρτουόζος του είδους…

Στη Σαλονίκη τα παίζει ο Δημήτρης Μυστακίδης (δεν τα έχω ακούσει από άλλον)…

Μου αρέσει ο Γιάννης χασικλής

Μεγαλη εως κορυφαια ανακριβεια.Παροτι ο Κουναδης εξαρχης ειναι ο ανθρωπος που εβγαλε στο φως αυτην την πραγματικοτηα με βαση τα στοιχεια απο Καρτελες τις εποχης.
Τι σχεση εχει η φωνη του με τον Μπεζο,καμια απολυτως.
Σε ολες τις ηχογραφησεις ειναι ο Μπεζος ,ο οποιος αλλοτε κανει μπασσα την φωνη του και αλλοτε την αλλαζει παλι.
Δυο τουλαχιστον τραγουδια του
Τα ‘‘Ποπη΄΄ και ‘’ Ενταξει’’ μας ξεκαθαριζουν οτι ειναι ιδια φωνη με του αγνωστου Κωστη αρα και το ιδιο ατομο,Το θεμα πρεπει να θεωρηθει ληξαν πλεον.
Ο Δημητριαδης ήταν υπευθυνος απεσταλμενος της Αμερικανης Victor στην Ελλαδα το 1931 για να κανει μια σειρα ηχογραφησεων με Ελληνες καλλιτεχνες που τελειωσε το 1932.Μεσα σε αυτους ήταν ο Μπεζος ως Κωστης ,ο οποιος με την ορχηστρα και σαν μουσικός αυτην την φορά του Ασπρα Πουλια συνοδεψε τον Τετο ως τραγουδιστη σε καποια ελαφρα τραγουδια που στο μεταξυ είχαν ηδη ηχογραφησει για την εταιρεια his masters voice εκεινη την εποχη με αλλους τραγουδιστες του ελαφρού τραγουδιού.
Αλλοι που ηχογραφησαν ηταν ο Κωστας Καριπης ,ο Μητσος Αραπακης,ο Αντωνης Νταλγκας,ο Ογδοντακης,ο Κυριακος,ο Σωτηρης Γαβαλας κ.α οι οποιοι δισκοι τους εκδοθηκαν σε 12 ιντσες μεγεθος και ηταν διαρκεια πανω απο 4 λεπτα το καθενα και τυπωθηκαν στην Αμερικη.

Eιναι ενδιαφερον οτι το συγκεκριμενο τραγουδι ειναι συνθεση του Ογδοντακη (Ι.Δραγατσης), που χρησιμοποιει το ψευδωνυμο Ι.Πριμος στο δισκo της victor.

Η Πόπη ποια είναι;

Εντωμεταξύ, να άλλο ένα τραγούδι των Άσπρων πουλιών: Τρέλα πέρα για πέρα.

Και η Αγκούστια, ταγκό σύνθεση του Πεττορόσσι (κιθαρίστα του Μπιάνκο) με τον Μπέζο και τον Αρίσταρχο Δημητρίου στις χαβάγιες

//youtu.be/BPcQAFg4vp0

Αν και η φωνή είναι σε τελείως διαφορετικό ρέτζιστρο, υπάρχει η ομοιότητα στην προφορά.
Τρέλα πέρα για πέρα:

Θεέ μου ναν τους έδενες ποτέ να μην τους έλιυνες τους Έλλιηνες

Απ’ την πόρτα σου περνώ:

και στο στόμα σβέλτα μην αργείς και φιλιησέ με

Χαρακτηριστική (βορειο-) μωραΐτικη προφορά. Και, τώρα που το ξανακούω, στο “από την πόρτα σου περνώ” είναι σαφέστατη η προσπάθεια για χρήση της μπάσας περιοχής της φωνής.

ενας αποτους καλυτερους ρεμπετες και συγχρονως αγνωστος

Και σ’ άλλα είναι εμφανής. Και επιτυχής, πρέπει να πω (ευκρινέστερες νότες από του Ψαραντώνη π.χ. !!).

Αν λέτε ότι είναι ο ίδιος, δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω: αν υπήρχε τραγουδιστής με τέτοια άνεση να κινείται σε διαφορετικά ρεζίστρα, είναι αυτονόητο ότι δε θα αναγνωριζόταν εύκολα. Επομένως το ότι κι εγώ δεν τον αναγνωρίζω δεν αποδεικνύει τίποτε. Αλλά το δέχομαι απλώς επειδή δεν έχω απόδειξη περί του εναντίου, όχι λόγω προφοράς: αυτός ο τρόπος που λέει το νjι και το λjι, μόνο σπάνιος δεν είναι.

Eιναι θεμα ηχοληψιας ,αλλος ηταν υπευθυνος οταν εκανε τις πρωτες του ηχογραφησεις και αλλος μετα τις τελευταιες του για αυτο και το μπερδεμα.Υπαρχουν τρεις ηχογραφησεις με την φωνη του που γραφουν Κ.Μπέζος και οι τρεις ακουγεται διαφορερικα,βοηθαει βεβαια και το οτι αλλαζε την φωνη του αναλογα ομως ακομα και ο Νταλγκας και αλλοι καλλιτεχνες διαφορετικα ακουγονται σε καποιες εταιρειες οπως Pathe και Polydor και αλλιως στις υπολοιπες ,Επαιζε ρολο η παστα του δισκου,τα μικροφωνα,ο χωρος ολα αφου μιλαμε για πρωιμο σταδιο ηχογραφησεων

Θα τρελαθούμε εντελώς! Ο δήθεν “άγνωστος, αφανής, μυστηριώδης” Μπέζος έγραφε τραγούδια για κοτζάμ Κάκια Μένδρη;!!

Πόσα δεν ξέρω…

Εντωμεταξύ, τρομερά μπροστά το τραγούδι!

Κανείς δεν έδωσε στον Κώστα Μπέζο χαρακτηρισμούς του τύπου άγνωστος, αφανής ή μυστηριώδης. Αυτοί δόθηκαν για τον Α. ή Κ. Κωστή, πριν μάθουμε όσα ξέρουμε σήμερα.

Αλλά μην μας ξεφεύγει ότι και κοτζάμ Τέτος Δημητριάδης, στον Μπέζο εμπιστεύεται την εξ αρχής δημιουργία και ηχογράφηση κομματιών, που του παραγγέλνει για αποκλειστική χρήση στην Αμερική, στην ορθοφώνικ ή την ίδια την RCA. Δεν είναι και λίγο! Μεγαλοπαράγων αλλά και πιασιάρικος τραγουδιστής μιάς από τις μεγαλύτερες αμερικάνικες εταιρίες ταξιδεύει στην Ελλάδα σε ταξίδι πολύ μεγάλης διάρκειας για να αγοράσει ηχογραφήσεις που θα εμπλουτίσουν το ρεπερτόριο της νέας θυγατρικής για ελληνικό ρεπερτόριο που ιδρύει. Αγοράζει ηχογραφήσεις των μεγαλύτερων ονομάτων αλλά τη μεγαλύτερη συνεργασία την έχει με έναν άνθρωπο τον οποίο δεν ήξερε, τότε, πράγματι σχεδόν κανείς: Τον Μπέζο του τον σύστησε ο αδελφός του (αυτό είναι πλέον δικές μου σκέψεις, όχι πραγματικό γεγονός) και όχι μόνο έγραψε έντεκα συνθέσεις ο ίδιος, στο λεγόμενο “μάγκικο” ρεπερτόριο αλλά συνεργάστηκε και στο ελαφρό, με τον Δημητριάδη τραγουδιστή.

Φυσικά, Περικλή, συμφωνώ απόλυτα ότι είναι μίλια μπροστά ο άνθρωπος…

Noμιζω το ελαφρο τραγουδι σε σιχουργικο θεματα ηταν πολυ μπροστα γενικοτερα ,απλα σημερα δεν ακουγονται ουτε μελετωνται αφου δεν επιασαν οπως το ρεμπετικο του οποιου ηι η μεγαλη δυναμη κρυβεται στην μουσικη.Υπαρχουν πολλα αριστουργηματα στις 78 στροφες του ελαφρου ρεπερτοριου,φυσικα υπαρχουν και πολλα αδιαφορα οπως και στο ρεμπετικο.

Εμένα μουσικά μού έκανε κυρίως εντύπωση. Και τώρα που έκατσα να το ξανακούσω μου ξαναέκανε!