Ακόμη κι αν όντως κάποιοι έλεγαν μάγκικα “ραδίκι” το πεύκο ή τον βράχο, δεν έχουμε ανάγκη από τέτοια σπάνια ερμηνεύματα για να βγάλουμε το βαθύ νόημα του στίχου. Και το ραδίκι=ραδίκι εμένα προσωπικά με καλύπτει πλήρως.
Εννοείται καλυπτόμεθα.
Όπως και από το ότι “κάτω απ’ τη μολόχα” θάλλουν οι χασικλίδικες σπηλιές της μεσοπολεμικής Πειραϊκής
Μμμ, και κάτω από τη ντομάτα σε τι συνίσταται η συγκεκριμενοποίηση και εκλογίκευση;
Ποιος μίλησε για εκλογίκευση; Ό,τι χωράει κάτω από 'να ραδίκι (π.χ. οι καλοί, που χωράν παντού), χωράει και κάτω από μια ντομάτα.
Γιατί πρέπει να είναι λογικό; Εμένα προσωπικά μ’ αρέσει ακριβώς αυτή η ανάγνωση, κυριολεκτική μεν αλλά παράλογη.
Ως απόπειρα εκλογίκευσης εισέπραξα στο #19 το, κατά Θ. Δράκο, ραδίκι = βράχος, και το κατά Πετρόπουλο, ραδίκι = πεύκο.
Επίσης στο #21 την, όπως μου φάνηκε, εξίσωση: μολόχα = χασικλίδικη σπηλιά της μεσοπολεμικής Πειραϊκής.
Γι’ αυτό ρώτησα και για την ντομάτα, ποια είναι άραγε η ορθή ερμηνεία της, ώστε να μην βλέπουμε εσφαλμένα μια μαυρομάτα τόσο μικροσκοπική που να χωράει από κάτω της.
1 «Μου αρέσει»
Όχι.
Κάτω από τη μολόχα (το χορτάρι) είναι η σπηλιά…
Εντάξει εκεί βρίσκεται η ορθή εξίσωση (μολόχα = λάχανο φυόμενο άνωθεν σπηλαίων κλπ), αλλά το νόημα του σχολίου αφορούσε την κατασκευή εξίσωσης γενικά, όχι το ποια είναι αυτή.