Απο τρίχορδο σε τετράχορδο;

Καλησπέρα σε όλους!

Εδώ και ένα χρόνο, (αφού αποφάσισα να αφήσω για λίγο την κιθάρα στην άκρη και να ασχοληθώ με το μπουζούκι και αφού απάντησα στο δίλημμα τρίχορδο ή τετράχορδο), ασχολούμαι εντελώς ερασιτεχνικά με ότι έχει να κάνει με τριχορδία (μπουζούκι, μπαγλαμάς, τζουράς). Θεωρώ τον εαυτό μου έναν καλό αρχάριο που μπορεί να παίξει 30-40 τραγούδια ικανοποιητικά εώς πολύ καλά. Σαν αυτοδίδακτος όμως, νιώθω πως έχω φτάσει πλέον σε ένα τέλμα, κυρίως όσον αφορά την τεχνική και υποψιάζομαι οτι ήρθε η ώρα να αναζητήσω κάποιον δάσκαλο που θα βοηθήσει στο να ανοίξω βηματισμό.

Το πρόβλημα αρχίζει λοιπόν κάπου εδώ. Στην προσπάθεια μου να βρώ στην περιοχή που μένω κάποιο δάσκαλο τρίχορδου δεν πέτυχα και πολλά πράγματα. Σε όσους απευθύνθηκα, ασχολούνται με το τετράχορδο μπουζούκι και δεν έδειξαν ιδιαίτερη προθυμία να με αναλάβουν. Από την άλλη, λόγω κιθάρας, κάθε φορά που πιάνω τετράχορδο στα χέρια μου κάποια πράγματα βλέπω ότι μου βγαίνουν καλύτερα…

Σας ρωτώ λοιπόν: Αξίζει τον κόπο να μπλέξω με το τετράχορδο ξανά σε επίπεδο διδασκαλίας; Δεν θα με μπερδέψει κάτι τέτοιο; Αποκλείεται κάποιος που ασχολείται με το τρίχορδο να ασχολείται ταυτόχρονα και με το τετράχορδο; Ή εντέλει πρέπει να βρώ οπωσδήποτε κάποιον δάσκαλο τρίχορδου αφού αυτό είναι που με ενδιαφέρει πραγματικά;

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις συμβουλές σας!

Ένα βασικό ερώτημα είναι τι όργανο έχεις. Αν για να παίξεις 4χορδο πρέπει να βρεις ένα 4χορδο (και ενδεχομένως να δώσεις το 3χορδο), τότε καλύτερα να μείνεις στο 3χορδο -που το διάλεξες όχι τυχαία αλλά από προτίμηση- και όλη την προσπάθεια εξεύρεσης να την αφιερώσεις στο να βρεις δάσκαλο!
Ύστερα, μια βασική διαφορά των δύο μπουζουκιών, που δεν αναφέρεται συχνά και δεν την είχα σκεφτεί αν και είναι αυτονόητη, είναι αυτό που αναφέρεις ότι το 3χορδο σού ανοίγει αυτόματα το δρόμο και προς τζουρά - μπαγλαμά, ενώ με το 4χορδο γίνεσαι αυστηρά μπουζουξής. Οπότε αν γυρίσεις σε 4χορδο παρατάς όχι το τρίχορδο αλλά όλη την οικογένεια των τριχόρδων. Πάει η καρδιά σου;
Τέλος, δες την ιστορία από μια απόσταση σαν να μη σε αφορούσε: κάποιος τύπος βρέθηκε να παίζει τρίχορδο σε μια πόλη όπου κατά τα φαινόμενα δεν υπάρχει ούτε ένα τρίχορδο. Σ’ ένα περιβάλλον 4χόρδων, αυτός έκανε μια αιρετική επιλογή. Τι άλλο δείχνει αυτό, παρά ότι ο άνθρωπος θέλει τρίχορδο και δεν παρασύρεται από το περιρρέον στυλ;

Θα μου πεις: και πώς θα μάθω; Ε, θα μάθεις. Βλέποντας, ακούγοντας, κλέβοντας. Όλοι οι τρίχορδοι του κόσμου, από τον Καραπιπέρη μέχρι τη γενιά του 2000+, έχουν στέκι στην οθόνη σου. Καλός βέβαια και ο δάσκαλος, αλλά αν δεν υπάρχει βρίσκονται λύσεις. Όσα περισσότερα ξέρει κανείς, τόσα περισσότερα μπορεί να μάθει. Εσύ ξεκίνησες από το μηδέν αλλά με γνώσεις κιθάρας, και έφτασες μέχρι τα 30-40 τραγούδια σε αξιοπρεπές επίπεδο. Τώρα ξαναξεκίνα από εκεί. Μπορείς να φτάσεις αρκετά πιο πέρα, ιδίως αν ονοματίσεις τους στόχους σου. Πιθανοί στόχοι μπορεί να είναι:
-Ευελιξία στους τόνους
-Ταξίμια
-Εκείνη η μυστήρια πενιά που κάνει ο τάδε
-Μη μελωδικό παίξιμο (παρατήρησε τι κάνουν πολλοί μπουζουξήδες τη στιγμή των στίχων: αν τραγουδάνε οι ίδιοι, συχνά δεν παίζουν πλήρη μελωδία αλλά συγχορδίες, που έχουν τα πατήματά τους και τις ειδικές πενιές τους).

Εν πάση περιπτώσει,

Όχι, δεν αποκλείεται. Έχει συζητηθεί εδώ με διάφορα παραδείγματα καλών παιχτών.

Αγαπητέ φίλε Pepe σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και για το χρόνο που διέθεσες για να γράψεις με απλό και περιεκτικό τρόπο όλα αυτά που στην ουσία ήθελα και εγώ να ακούσω. Για να είμαι ειλικρινής, η ιδέα να παρατήσω το τρίχορδο δεν αντηχούσε καθόλου καλά μέσα μου…Το τρίχορδο αποτέλεσε άκρως συνειδητή επιλογή και μάλιστα ήταν και η καθαυτή αιτία να πιάσω μπουζούκι στα χέρια μου με ξεκάθαρο σκοπό και στόχο. Όχι ότι ήμουν πολέμιος του τετράχορδου…Το θεωρώ εξαίσιο όργανο αλλά για μένα, καλώς ή κακώς, αντιπροσωπεύει μια άλλη κουλτούρα, μια άλλη εποχή. Απλά έφτασα στον παραπάνω συλλογισμό - προβληματισμό θεωρώντας ότι ένας επαγγελματίας δάσκαλος του τετράχορδου θα μπορούσε να δείξει 4-5 πράγματα γενικότερης…παιδείας πάνω στο μπουζούκι…

Τέλος πάντων, είμαι 99% σύμφωνος με τα γραφόμενα σου και νομίζω ότι θα ακολουθήσω το δρόμο που μου υποδεικνύεις. Δεν δεσμεύομαι επαγγελματικά, δεν δεσμεύομαι απο μεριάς ρεπερτορίου, αξιοποιώ όσο ελεύθερο χρόνο έχω με το αγαπημένο μου χόμπυ και νομίζω ότι θα έλθει και η βελτίωση με τον καιρό. Εξάλλου το ταξίδι έχει πραγματικά τη μεγαλύτερη αξία…