Μια άλλη εκδοχή του δημοτικού τραγουδιού.
AI-generated summary
Η συζήτηση αφορά το παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι “Σεράντα Μήλα Κόκκινα”, με αναφορές σε διαφορετικές εκτελέσεις και εκδοχές του τραγουδιού. Οι συζητητές αναφέρονται σε διάφορες βιντεοσκοπήσεις και ηχογραφήσεις, τόσο παλιές όσο και πιο πρόσφατες. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για εκτελέσεις με τη χρήση παραδοσιακών ποντιακών οργάνων όπως το τουλούμ (ποντιακή γκάιντα) και η λύρα. Υπάρχει συζήτηση για την αυθεντικότητα και την προέλευση των βίντεο, ενώ επιβεβαιώνεται ότι ο Χάρης Καζαντζίδης είναι ο εκτελεστής σε μια συγκεκριμένη εκδοχή. Το τραγούδι φαίνεται να έχει διάφορες μορφές και παραλλαγές ανάλογα με την εκτέλεση, ενώ οι στίχοι του μπορεί να διαφέρουν και να προσαρμόζονται σε διαφορετικούς σκοπούς. Ορισμένοι χρήστες εκφράζουν την απογοήτευσή τους για την απώλεια συγκεκριμένων εκδοχών, αλλά και την χαρά τους για την επιβίωσή τους μέσω αποθηκευμένων αρχείων.
2 « J'aime »
Κι άλλη μία: η γνωστή (τουλάχιστον για μένα αυτή είναι η γνωστή, δεν ξέρω αν είχες κάποιαν άλλη υπόψη σου, Αέρα) αλλά σε σπάνια και ωραία εκτέλεση:
1 « J'aime »
!!! Από πού είναι αυτό το βίντεο;
Το πρώτο, από τη Μ. Μερλιέ. Το δεύτερο, δε γνωρίζω. Ό,τι γράφει (έχει κάτι λινκ σε ποντιακές σελίδες). Μοιάζει σαν κινηματογραφική ταινία.
Μετά από 9 χρόνια ξαναείδα αυτό το βίντεο! Με το τουλούμ. Μα τι απίστευτη εκτέλεση!
Ένα σχόλιο για αυτά τα δύο βίντεο.
Προφανώς δεν πρόκειται για το ίδιο τραγούδι. Εξηγούμαι.
Το “Σεράντα μήλα κόκκινα” ήταν από τα τραγούδια που πολύ πρώιμα φαίνεται να συνδέθηκαν με στίχο συγκεκριμένο. Συγκεκριμένα 3 δίστιχα που ξεκινούν με τη φράση “Σεράντα μήλα κόκκινα”. Ακούγοντας αρχεία της δεκαετίας του 50, ο σκοπός τραγουδιέται εκεί με άλλους στίχους. Άλλωστε και στο βίντεο με το τουλούμ το δεύτερο δίστιχο είναι ένα γνωστό ποντιακό δίστιχο, από αυτά που τα βάζεις σε όποιον σκοπό θέλεις. Επομένως φαίνεται πως παλαιότερα ήταν ένας από τους άπειρους ποντιακούς σκοπούς, χωρίς συγκεκριμένο στίχο.
Αυτό φαίνεται πολύ όμορφα να επιβεβαιώνεται και από το πρώτο βίντεο, από ηχογράφηση της Μέλπως Μερλιέ, αλλά μέσα από την αντίστροφη οδό. Σε έναν άλλο τελείως σκοπό ο κεμεντζετζής βάζει πάνω το δίστιχο “Σεράντα μήλα κόκκινα σ’ ένα μαντήλ’ δεμένα…”. Αυτό υποδηλώνει μάλλον ότι και αυτό το δίστιχο ήταν ένα από τα αδέσποτα, το οποίο κάποια στιγμή συνδέθηκε με τον σκοπό που σήμερα γνωρίζουμε ως “Σεράντα μήλα κόκκινα”.
Άρα και ο σκοπός χωρίς σταθερούς στίχους (λογικό, έτσι συμβαίνει στη συντριπτική πλειονότητα των ποντιακών σκοπών) και το δίστιχο “Σεράντα μήλα…” ένα από τα πολλά, που το βάζουμε σε όποιον σκοπό το επιθυμούμε.
Ρε παιδιά, τι κρίμα! Κατέβηκε αυτή η εκτέλεση του “Σεράντα μήλα κόκκινα”. Ήταν από κάποια ταινία μάλλον. Μπας και την κατέβασε κανένας; Ήταν τόσο πολύτιμη!
Εγώ πάντως όχι. Κρίμα (γιατί θα μπορούσα, το κάνω αρκετά συχνά…)
Αλλά το θυμάμαι στο περίπου: ασπρόμαυρο, με έναν από τους πολύ γνωστούς Πόντιους τσαμπουνιέρηδες (Αραματανίδη;) σ’ ένα τραπέζι ταβέρνας με παρέα, να παίζει τον γνωστό σκοπό «Σεράντα μήλα», χωρίς ιδιαίτερες φιγούρες και διφωνίες, στρέιτ μελωδία. Ολόκληρη η στροφή μαζί με τις εσωτερικές επαναλήψεις (σεράντα μήλα κόκκινα - σεράντα μήλα κόκκινα κλπ.) πήγαινε μονορρούφι, και ξανά όλο οργανικά κάθε φορά. Τσαμπούνα με κέρατο, όχι με την κλασική ποντιακή κλαρινοειδή καμπάνα, για την οποία κάποιος κάπου είχε σχολιάσει (μα μήπως ήσουν εσύ Δημήτρη;) ότι συνηθιζόταν στην περιοχή του Πόντου απ’ όπου καταγόταν ο οργανοπαίχτης.
Edit: Μπα να 'τανε από καμιά εκπομπή Σαμίου;
Εγώ πάντως αυτό θυμόμουν. Ναι, αυτό πιστεύω ότι εννοούσαμε στην παλιά φάση της συζήτησης. Εύγε Αλέξανδρε!!!
Είναι όντως αυτός;
Τελικά όχι ακριβώς έτσι…
Εξακολουθώ να το πιστεύω, τώρα που το ξαναείδα. Η αίθουσα (μάλλον κέντρου παρά ταβέρνας) που είναι κατάμεστη, και η αποκριάτικη διακόσμηση, δεν παραπέμπουν σε μουσικολαογραφική εκπομπή.
Πόσο τέλεια που το είχες αποθηκεύσει!!! Ευχαριστούμε!
Όχι, δεν είναι αυτός ο Γιάννης ο Αραματανίδης.
Elle est de nouveau disponible, à la même adresse.
Avant qu’elle ne disparaisse à nouveau, je recopie toute la description :
Voici une autre interprétation de la chanson pontique « Seranda Mila Kokina » — 40 POMMES ROUGES. Elle est jouée à la cornemuse pontique « tulum » par Harris Kazantzidis. Les autres participants sont des Pontiques d’Athènes ; la vidéo date des années 1980 (en noir et blanc en raison de la conversion du NTSC au PAL). Magnifique chanson…
Haris Kazantzidis, donc.
1 « J'aime »
Vraiment, quelle interprétation formidable à la tsambouna !!! Merci beaucoup, Périclès, de l’avoir mise en ligne !
Voici le même morceau en version instrumentale, interprété par le même joueur de tsambouna, dans un enregistrement live au Pallas en 1992 :
1 « J'aime »
Dites, les amis, quelqu’un a réécouté récemment la toute première vidéo du fil (« Quarante pommes, sur un autre air ») ?
La lyre commence. D’accord, un son pontique classique. Aujourd’hui, cent ans après l’enregistrement, il reste parfaitement reconnaissable.
Et puis le chant entre en scène. Alors oui, tout ce qui est joué est aussi chanté, mais tout à coup, ça ne rappelle plus du tout ce qu’on connaît de la musique pontique. Et vers la fin, quand il abandonne complètement la lyre et chante a cappella, on croirait presque entendre… je ne sais pas, de la musique celtique ? Je n’arrive pas à trouver ce que ça me rappelle, mais c’est en tout cas très éloigné de la musique pontique que nous connaissons aujourd’hui.
Et c’est aussi pentatonique, il me semble. Écoutez-moi ça : du pentatonique dans le Pont ! !