Ρόζα και Τσάκαλος

Χαιρετώ τη παρέα!
Παιδιά, έχει γίνει στο παρελθόν συζήτηση για την “Ρόζα την ναζιάρα” και τον Τσάκαλο;
Δεν μπορώ να την βρω ή δεν θυμάμαι καλά!

Στίχοι: Μιχάλης Φακίνος. Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος. Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού, δίσκος «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ», 1975. Τούμπα παίζει ο Γιάννης Ζουγανέλης …
Το τραγουδι ερμηνευσε και η Χαρούλα Αλεξίου …

               Το τραγούδι γράφτηκε ζώσης της μεγάλης Ρόζας του Ελληνικού Τραγουδιού η οποία το αποποιήθηκε μετά βδελυγμίας. "Εγώ ουδέποτε στη ζωή μου αναζήτησα εργασία σε θέατρο" είπε χαρακτηριστικά ...

Τις πληροφοριες βρηκα στο ιντερνετ …

Μετα απο ερευνα που εκανα , δεν βρηκα στα δρωμενα της εποχης ατομο μ`αυτο το ονομα …
Ισως να προκειται για φανταστικο προσωπο που χρησιμοποιησε στο ποιημα του ο Μ.Φακινος …
Μαλλον εννοει καποιον ανωτερο μεσα στην αστυνομια , ο οποιος ειχε τους χαφιέδες του …
(φαινομενο συνηθες ανανταμ μπαμπανταμ) …

Κώστα, μήπως εννοείς αν γνωρίζουμε κάτι για τον Τσάκαλο που αναφέρεται στο τραγούδι;
Με έχει προβληματίσει και μένα, πάντως, αν είναι υπαρκτό πρόσωπο ή αν χρησιμοποιείται έτσι γενικά σαν χαρακτηρισμός και υπονοεί κάποιον που ίσως δεν θέλει να κατονομάσει, συγκεκριμένα.

Ναι Ελένη, ακριβώς.
Σε ποιά Ρόζα αναφέρεται το τραγούδι;
Αναφέρεται στην Εσκενάζυ; Η Εσκενάζυ είχε αντιδράσει, απ΄ ό,τι έχω διαβάσει…
Γιατί συνδέεται το τραγούδι με την Ρόζα Εσκενάζυ, η οποία πέθανε πλήρης χρόνων (90 και) ενώ το τραγούδι αναφέρεται καθαρά σε μια “Ρόζα ναζιάρα” που έψαχνε στα θέατρα δουλειά και δολοφονήθηκε γιατί αρνήθηκε να συνεργαστεί, αρνήθηκε συγκεκριμένα να γίνει το “καρφί του Τσάκαλου”;
Ο Τσάκαλος ήταν της ασφαλείας και υπαρκτό πρόσωπο;

Είναι αλήθεια πως ο πρώτος στίχος, με τη συγκεκριμένη περιγραφή, παραπέμπει στη Ρόζα του ρεμπέτικου.
Από εκεί και πέρα, νομίζω πως ο Φακίνος “ποιητική αδεία” σκηνοθετεί μια εκδοχή για τη δική του Ρόζα.
Και στα μυθιστορήματά του, εξάλλου, χρησιμοποιεί αλληγορία.

Πιστευω , μαλλον υποθετω πως χρησιμοποιησε δυο “πιασαρικα” ονοματα …
Ροζα , “μυθος” και καλλιτεχνης (οχι ηθοποιος) με το ντυσιμο που ολοι γνωριζουμε (φανταχτερη) και
Τσακαλος (φανταστικο) , απο το τσακαλι ζωο εξυπνο που κυνηγα και ξεφευγει παραλληλα = αστυνομικος διοικητης …
Ειναι απολυτα λογικο , εαν αναφερονταν σε αληθινο γεγονος , να υπηρχε καταγεγραμμενο ιστορικα …
Αυτο ενοχλησε και την Ροζα Εσκεναζυ , που μπερδεψε το ονομα της , ποιητικη αδεία (πιασαρικη αδεία) …

Ευχαριστώ Πελαγία και Ελένη για τις απαντήσεις… Δεν μπορώ να θυμηθώ πάντως, που είχα παρακολουθήσει ανάλογη συζήτηση. Έχει κολλήσει το ρημάδι και δεν θυμάμαι:)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

Έχω έναν πολύ παλιό και καλό φίλο. Τον πεζογράφο και θεατρικό συγγραφέα Μιχάλη Φακίνο. Ο Φακίνος εκτός από τα πεζά, τα θεατρικά του και την επαγγελματική ενασχόλησή του, επί δεκαετίες, με τη δημοσιογραφία, έχει γράψει και τραγούδια. Λίγα αλλά ενδιαφέροντα. Ας πούμε, τη Ρόζα τη ναζιάρα με τα σγουρά μαλλιά, που στα θέατρα γυρίζει και ψάχνει για δουλειά. Όποτε ακούω αυτό το τραγούδι μου ʼρχεται στον νου η Ρόζα Εσκενάζυ. Και πιθανώς την Εσκενάζυ να είχε στον νου του και ο Φακίνος όταν άρχισε να γράφει το τραγούδι του.

Φιλε μου , ολα τα ερευνησα κι αυτο ειναι ενα αποσπασμα (μ`αυτο ξεκινα μια συνεντευξη του περιοδικου “ΟΑΣΙΣ” προς τον Λ.Παπαδοπουλο) , τελικα κατεληξα πως προκειται για μια φανταστικη ιστορια και τιποτα περισσοτερο …